Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Beste vrind Tony, je had natuurlijk ook inhoudelijk de bal kunnen spelen ipv mij proberen onderuit te halen. Geen probleem noch blijvende schade overigens want ik kan wel tegen een stootje Gezien de edit bij mijn vorig bericht, begrijp je nu hopelijk beter waarom Simple Minds (en ook bv U2) niet in mijn analen voorkomen. Weinig verrassende mainstream pop/rock boeide me niet meer. En dat is nogsteeds zo.

Daar komt alleen hap-slik-wegmuziek een dagje later?

Nee, want ik heb mezelf vanaf eind jaren 70 op streng muzikaal dieet gezet voor een gezonde stoelgang.

kistenkuif wat wil je nu precies bereiken? Een applaus omdat de smaakverfijning zich van jou meester heeft gemaakt en het gewone volk maar blijft hangen in hun kloontjes muziek en maar niet de verdieping kunnen vinden in de muziek zoals o.a. Young Marble Giants, Feelies, King Crimson, Dome, Hüsker Dü, R.E.M., John Zorn, Elvis Costello, Eno, Devo, Robert Wyatt, Residents,Talking Heads, Sonic Youth, Steve Earle, Prince, Tom Waits, XTC en vooral all that jazz?

Als het je zo weinig doet en het been there than that gevoel ook al heel lang aanwezig is waarom al die aandacht voor deze plaat? En nee dat heeft niets te maken met dat de liefhebbers geen kritiek kunnen verdragen

Applaus niet nodig gezien mijn professie. Deze plaat vind ik exemplarisch voor het type muziek waar ik absoluut geen waardering voor kan opbrengen. Dat stel ik aan de orde voor enig tegengas bij alle euforie. Of is dit een fansite waar ik me maar moet voegen in de gangbare modus?

Nee zeer zeker niet en daarom plaats ik ook die laatste zin er bij om dit soort antwoorden te voorkomen maar dat is helaas niet gelukt.

Als dat laatste waar zou zijn, zouden veel 4 en 5* sterren reacties veel minder vilein zijn.

Het ging mij - en waarschijnlijk geldt dat ook voor de hierboven gediste kistenkuif - er NIET om de zogenaamde superioriteit van mijn (c.q. onze smaak) in het spotlicht te stellen. Als iemand dit een prima album vindt, so be it - heb het lang zelf ook GOED gevonden.

Waar het om gaat is dat:
1. ook in de 80s, er zo ontzettend veel goede muziek is gemaakt, dat het een onmogelijke zaak is om alles te kennen; als user hier leer je steeds opnieuw muziek (ook uit het verleden) kennen. Als er nog zoveel is om te leren kennen, hoe kun je dan met de grootste stelligheid beweren dat dit "de beste/mooiste plaat uit de 80s is" - gewoon een oprechte vraag?

2. smaak zich ontwikkelt. Voor sommigen is ontwikkeling - zoals nieuwe ervaringen opdoen, andere landen bezoeken, lezen over je geschiedenis, leren in je werk - inherent aan het menszijn. Daar is genoeg leesstof over te vinden. Ieder mens heeft zijn stemmingen, buien, tegenslagen en die vergen lang niet altijd dezelfde muzikale begeleiding.

Op een gegeven moment heb ik alle folk en blues weggedaan - daar heb ik nu jaren later - heel veel spijt van. De reden om nu mondjesmaat de wave-collection af te waarderen dan wel uit te dunnen is een hele simpele (no pun intended): het doet me zo goed als niets meer, ik vind het boring en het draaien een waste of time. Dat is gewoon persoonlijk - daar iets niets boosaardigs aan - die 2,5 neerzetten is dan ook niets anders dan een uitdrukking van draaifrequentie cum gevoel erbij.

Gek genoeg blijft een plaat als Sons and Fascination of Empires and Dance dan wel staan.

Kijk, dit snijdt hout!

Voor de duidelijkheid, elke waardering is prima. Is het voor jou of ieder ander een 1,5 of 2,5 waard dan is dat gewoon zo. Of iemand dat nou wel of niet leuk zal vinden is van ondergeschikt belang.

1) iemand zal nooit alles uit de jaren '80 leren kennen, een betere opmerking zou wellicht zijn dat iemand voor wat ik nu ken dit album als mijn beste 80's plaat zou indelen maar ik heb nog veel te ontdekken dus pin mij er niet op vast,maar ja dat is ook zo'n mond vol

Uiteraard heb je daar wel een punt, een mens is nooit uitgeleerd en de mensen die denken nu weet ik alles wel zijn de vervelendste die er zijn. Bij het ontdekken en omarmen hoort ook het afstoten en wellicht later zoals je nu zelf ondervind ook het herontdekken met eventuele schuldgevoelens.

Natuurlijk is de midjaren 80 Simple Minds (om over de mid jaren 90 maar te zwijgen ) "hol" en kan ons geluid nog een onsje groter (stadionrock avant la lettre) zijn maar ook dat heeft voor een hele hoop mensen zijn charme. Fischer-Z vind ik bv zelf meer inhoud hebben dan SM maar is het dan direct beter?

Zodra users gaan vertellen dit is niet veel en dit en dat is beter dan krijg je toch vanzelf een tegenreactie waarbij het woord snob(bisme) indirect zal vallen. Dat is eigenlijk ook direct het bestaansrecht van een forum als dit

Alles en iedereen beweegt en verandert voortdurend en procesmatig, Vigil. Jij, ik, smaak, mening en de muziek zelf. Geleidelijk of schoksgewijs. Gelukkig maar. En ja, jij mag me een snob noemen Ik ga nu maar eens een rondje jazz doen om me te kunnen ontspannen.

Het lijkt wel een wedstrijdje verpissen. Is sowieso al niet leuk voor meediscussiërende dames, maar ik heb er ook geen behoefte aan.
Ik heb met aandacht de plaat beluisterd en vond het ontluisterend. Oprecht. Daar kwam geen schoentje aan te pas.
Mensen die dit een prachtige plaat vinden hebben volgens mij geen poep in hun oren, noch een stagnerende smaak of rare kijk op de wereld. Niet per definitie in ieder geval.

Jij wil het perse persoonlijk maken. Lekker doen man.

Verdraaid man! Ben je vroeger teveel gepest?
De hele discussie hierboven verveelt mij.

Mooi rijtje kistenkuif. Je had hem nog veel langer kunnen maken, he, als je echt had gewild? Sorry, ik hou ervan direct en op de man te spelen.

Maar alle gekheid, ik check regelmatig jouw berichten op zoek naar tips, door jouw ben ik volgens mij o.a. bij McDonald & Giles en Little Feat uitgekomen, waarvoor applaus (dus toch) en eeuwig dank. Maar, na deze veer, daar hadden we het niet over...

Want, om je eigen conclusie even te citeren; Ja, eigenlijk wel. Eerst beweer je dat er na 1979 in de pop- en rockmuziek in essentie geen ontwikkeling meer zat en vind je muziek van na 1979 oude wijn in nieuwe vaten (dat is nogal een diskwalificatie, of niet dan?) , in je volgende bericht staat een hele rits bands die je smaak blijkbaar toch hebben verfijnd. Maar, als ik je nu correct interpreteer, niks nieuws onder de zon en (oude wijn) had je alles al eens eerder (en beter) gehoord. Wat is het nou? Is de muziek gestagneerd, of was jij op een punt aangekomen, dat je nauwelijks meer verrast kon worden? Mag ik? Ja, ik mag... ik denk het laatste. Inhoudelijk genoeg zo?

Onbegrijpelijk dat mensen zich zo druk maken over deze plaat, terwijl er sinds de jaren 80 toch wel genoeg echt vlakke en inspiratieloze meuk is gemaakt waar dit soort berichten meer pas geven. Ga eens bij de grunge copycat bandjes posten of de ontelbare vocoder hiphop bagger of het werk van Madonna, een dame die niet eens kan zingen, laat staan muzikaal iets in petto heeft. Maar nee, het is juist stoer om los te gaan op een plaat die muzikaal een andere koers inzette en een robuust maar tegelijk vederlicht geluid laat horen. En er borduren al genoeg bands voort op blues, jazz of folk, godzijdank hebben sommige bands een eigen geluid geprobeerd te vormen. Nog steeds een grote verdienste van sommige typische jaren 80 bands of je ze nu beu bent of niet.

Tuurlijk mag je....en ik geef je gelijk: het laatste. Ik heb hier genoeg welgemeende drollen gedraaid die al of niet van de stoep zijn geveegd. Merci voor de genomen moeite, beste users. Ik duik weer in de jazz en aanverwante artikelen. Da's een veilige niche voor mij. Of zal ik toch nog even bij The Cure.....geintje orbit.

Full stop.

Zeg jij nou echt: als je dit niks vindt, ga dan maar weg?

Mooie samenvatting

Nee, ik zeg, zoek jij nou maar eerst platen die muzikaal echt geen reet voorstellen, begin eens bij de SM vanaf Once Upon A Time bijvoorbeeld als je deze band zo verderfelijk vind.. daarna begin ik je berichten hier iets serieuzer te nemen

Dus als ik dit niks vind, moet ik eerst iets anders doen voor ik mijn mening hier kenbaar maak. Dat is toch vreemd? Ik zeg toch ook niet dat je eerst (voor mij) relevante platen moet beluisteren en hoogachten voor je dit kleinood een hoog cijfer mag geven.
Ik herken het sentiment wel, kan zelf ook de smaakpolitieneiging voelen, maar ik probeer het bij mezelf te houden. En wie daar bij in slaap valt, so what.

Vergeefse moeite, wild boys, hij is al weg. Met de koptelefoon in de lazy boy aan het mijmeren over de teloorgang van de popmuziek in het algemeen en zijn muzieksmaak in het bijzonder bij een of ander onnavolgbaar, obscuur, alleen bij de allergekendste connaisseurs niet onontdekt gebleven niche-jazz plaatje. Ik hou er nu ook over op, gun hem die rust en accepteer zijn ongezouten mening over dit mooie 80's icoon. Die door alle commotie in mijn tas zit om morgenvroeg weer eens lekker tot mij te nemen in de auto op weg naar mijn broodwinning. Kan er mij nu al op verheugen. Die autorit dan... Soms is het leven mooi in eenvoud.

Ik vind het vreemd dat je het juist bij deze plaat hebt en niet bij veel minderen van deze band, en geloof me, die hebben ze volop gemaakt en daar zijn ook nog genoeg stemmers op om op de kast te jagen.. Maar doe wat je wil hoor, en ik denk dat ik genoeg "relevante" platen ken en daarvan zijn er genoeg om bij in slaap te vallen inderdaad.

Vroeger zeiden we dat Jim Kerr last had van een overdadige zendingsdrang. Nu blijkt dat hij door de jaren heen zijn volgelingen daar ook mee besmet heeft.

Voor mij is het een tijdsmonument. Een mooie tijd, een mooi monument. Leuk om af en toe naar te kijken en tegenaan te plassen: daar gaat het alleen maar meer van glimmen.

Ik zie dat ik hier zelfs nog moet stemmen.
Na 8 jaar mm had dat natuurlijk al dringend een keer gemoeten.
Het zegt iets over gebrek aan gevoel van urgentie hier te stemmen.

De verschillen in diverse Simple Minds platen zijn niet zo groot, dat het van 5 naar 1 ster gaat en weer terug. Ik kan het ook prima vinden met Sparkle in the Rain of evenzogoed Once Upon a time. Dat een groot publiek uiteindelijk overstag gaat (veel kopers voor een bepaald album is vooraf nooit te voorspellen) zegt niets over het album zelf. Net zo min, als dat het alleen maar goed kan zijn als er een klein select groepje liefhebbers voor is.

Onderlinge verschillen ja en iedereen z'n favoriet. Maar per saldo lijken mij de jaren '80 albums van de SM allemaal wel in aanmerking te komen voor 3,5, 4 of 4,5 sterren.

Groter worden gotspes doorgaans niet.

Onder me glooien de gouden velden welig. Herinneringen aan zij de me beroert wellen op onder mijn vleugels als haardvuurgebrul. De warmte stuwt me, bevrijdt me van weigerachtige overgave. Een nieuwe droom overschouwt zichzelf aan de einder, wetende dat geen terugblik gestolen wordt.

Hopeloos verliefd laaf ik me aan het leven, wetende dat de eeuwige slaap me graaiend vermag. Tot hij me ooit in onbreekbare ketens bindt. Hoort mijn gebed, Gij verhevene. Daarboven, waar de lucht zijn finaliteit onophoudelijk beleeft, houdt iemand innig van mijn nietigheid.

Ze beloofden ons een mirakel. Maar dit leven is reeds de ultieme vervulling. Alle addities zijn slechts bonussen op het grote gegeven. Zo omvangrijk de kleuren die luisteren naar jaartallen. Blauw, rood, groen, de onnoembare uitersten… De simpelen van geest geven hen de levenskus.

Waarachtig, zelfs mijn ontstaan vindt geboorte in deze nimmer aflatende droom. Laat mij hem iedere nacht opnieuw beleven. En ook mezelf.

Stuw me.

Mooi beschreven!

Ik vind dit een zalig album. Misschien is het niet spannend genoeg als andere albums van ze of andere muziek en een ieder heeft natuurlijk ook een andere (ontwikkelende) smaak. Ik kan wel begrijpen dat dit album misschien teveel luie armchair muziek is voor sommigen, maar ik lig graag in die stoel weg te dromen op deze klanken

Typisch voorbeeld van een bekend spreekwoord : iets met een pot en een ketel...
Ik had direct zin om OUAT te verhogen met een halfje.

Volgens mij snap je mijn strekking niet helemaal. Ik bracht dit ten berde omdat ik niet begrijp waarom je nu juist dít album van de Minds wilt bashen. God weet dat ze slechter hebben gemaakt, OUAT vind ik ook helemaal niet zo slecht overigens, maar wel een slap aftreksel van wat de SM kunnen.

Juist ja
Je vindt het dus een goed album?