Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

De teksten doen niet echt iets met me.

Het is me te vaag allemaal, Jim Kerr is bijna niet te verstaan. De muziek is wel goed maar hun finest moment kwam pas met de opvolger Sparkle in the Rain!

klopt, ik ben het er wel mee eens dat jims stem hier behoorlijk vaag klinkt en een beetje dof dat had beter gekund! met dat andere ben ik het niet eens, hoewel ik sparkle zeker een van de betere vind! maar ieder zijn mening

Raar, ik vind Kerr's stem kraakhelder! Verder is dit een plaat die licht en euforisch klinkt.. het is m.i. zelfs de meest optillende en euforische plaat die ik ken. In dat licht moet je hem ook zien, zware zielsroerselen moet je hier niet achter gaan zoeken. Misschien dat dat sommige mensen op het verkeerde been zet.. (Feeder?)

Deze zal mijn top10 denk ik nooit verlaten, of er moet ineens wel heel erg veel goede muziek bijkomen of mijn muzieksmaak zal 180 graden draaien.. wat me allebei onwaarschijnlijk lijkt

Njah...

Ik zoek meestal achter allerlei zaken...
En die vind ik beslist niet bij the simple minds.

Dat kan wel kloppen, ik heb ook niet heel veel in de teksten van Kerr gevonden. Misschien The Big Sleep.. maar eerlijk gezegd maakt me dat bij deze plaat ook weinig uit. Als de muziek zo verschrikkelijk betoverend is

Offtopic berichten over andermans top10, u raadt het al, verwijderd.

Dat had ik niet zien aankomen

go orbit

het is best wel lastig om kerrs teksten uit te pluizen en om ze door en door te begrijpen, maar het is vooral de dromerige muziek die voor mij deze plaat een van de beste ooit maakt deze plaat heeft zeker geen duistere sfeer. het is een plaat van 'het licht' een cadeautje met een simpele buitenkant ..maar binnenin? Wow! wat een inhoud!

(The big sleep gaat trouwens over drugs) dit was ook niet mijn eerste gedachte bij dit nummer. ( mijn eerste gedachte was dat het nummer over de dood ging) want de titel big sleep kan natuurlijk ook staan voor de reis naar het hiernamaals! maar ik had het bij het verkeerde eind

de teksten zijn lastig te oncijferen want sommige dingen kunnen meerdere betekenissen hebben! bij deze teksten moet je zowiezo niet uitgaan van het gene dat het meest voor de hand ligt. niettemin blijft deze plaat voor mij toch het juweeltje tussen de stenen en ook bij mij zal deze plaat niet gauw uit de top 10 verdwijnen

Nu moet ik wel toegeven dat het allemaal wel erg lekker begint te klinken. Maar om de cd in m'n top tien te zetten ? Daar doe ik voorlopig nog niet aan mee. We moeten hier nu ook niet té veel aan bendevorming beginnen doen.

Ik vind dit een hele "warme" album.
Het valt als een warme deken om je heen
Samen met sparkle in the rain de absolute toppers van de Minds. Ik heb ze alle twee grijs gedraaid en later door gelaserd

Nog steeds mijn favoriete Simple Minds-album, samen met Sparkle In The Rain ... elk nummer vind ik persoonlijk geweldig, ik krijg een zalig gevoel als ik dit album op heb staan.

Het lijkt er ook niet op dat ze dit nog gaan overtreffen

nee, dat denk ik ook niet, na Don't you forget about me is het toch eigenlijk al fout gegaan

correctie...met don't you forget about me is het (voor mij) al fout gegaan!
don't get me wrong. dit nummer is zeker niet slecht, en het werk wat erna kwam ook niet!
maar na sparkle was voor mij de magie verdwenen...
alles hiervoor is gewoon perfect prachtig hemels!

Life in a day. real to real, empires, sons and sisters, new gold dream en sparkle...

en new gold dream blijft voor mij gewoon de kroon tussen de goudstukken

met!!

Ik denk zelf (hoe jammer ik dat ook vind) dat ze ook Street Fighting Years en Real life al niet meer kunnen overtreffen.

Van mij mag "Street Fighting Years" ook tot de meesterwerken worden gerekend. "Empires and Dance" kan ik niet aan wennen. Sorry . "Sons and Sisters", "New Gold Dream" en "Sparkle In The Rain" zijn inderdaad perfect prachtig hemels . "Don't You Forget About Me" vind ik een redelijk nummer (net zoals "Alive and Kicking" trouwens), maar kan niet tippen aan nummers uit de periode 1981-1984.

Persoonlijk vind ik het steeds moeilijker om te kiezen tussen "NGD" en "SITR". Nou ja, gedeelde eerste plaats, met een gouden randje voor "NGD" .

Ik zou Empires and dance echt niet te snel afschrijven. Je moet er wel van houden natuurlijk, maar nummers als I travel en Today I died again zijn regelrechte toppers, bovendien hangt er ook een apart sfeertje op die plaat.
New gold dream is me iets te gladjes, er staan zeker en vast goede nummers op maar bvb een promised you a miracle kan ik niet meer noemen dan een doordeweeks jaren '80 hitje. Dit album is voor mij het begin van de mainstream SM (voor anderen zal dat pas later zijn, wrs na Sparkle in the rain). Sons and sisters heb ik nog niet, maar die wordt zeker aangeschaft (alleen al voor het übergeweldige Theme from great cities moet ik dit album hebben).

Ik schrijf "Empires and Dance" ook zeker niet af. Ik vind "Promised You A Miracle" wel een leuk nummer, maar zeker niet de beste van het album. Ik vind persoonlijk dit album nog niet bij de mainstream Simple Minds horen. Dit is nog een mooi dromerig album. "Sons And Sisters" zou ik ZEKER aanschaffen. Prachtplaat ! Zoals ik al aangaf, vind ik "Street Fighting Years" ook een heel behoorlijke plaat, alhoewel dat album een compleet andere sfeer uitademt dan "SAF/SFC", "NGD" en "SITR". "Theme For Great Cities" is zeker übergeweldig, maar vlak "Seeing Out The Angel", "Sons And Fascination", "In Trance As Mission" en "This Earth That You Walk Upon" ook niet uit. Zijn mijns inziens ook allemaal topsongs .

Ik heb dan ook zeer hoge verwachtingen van SAF/SFC, gezien de positieve commentaren en mijn eigen positieve bevindingen bij Empires, NGD en Real to real (ook daar staan enkele topsongs op, met name Premonition is geweldig). Dit album heeft idd nog een dromerige sfeer, wrs vind ik het ook mainstream omdat de hitjes van dit album behoorlijk vaak op de radio gedraaid worden (New gold dream, promised you a miracle en someone somewhere in summertime staan altijd vrij hoog in Donna's top 200?). Ik ben The Simple Minds nog maar vrij recent echt aan het ontdekken (dankzij MM). Ik had daarvoor nooit gedacht dat die sympathieke gozer Jim Kerr van Belfast child en don't you lalalala echte topalbims op zijn naam had staan.

Beste album want geen zwakke broeder.
Kerr heb ik nog gezien op Torhout/Werchter.
Someone somewhere in summertime en dan met een ondergaande zon. Hoe hemels kan muziek zijn?

waarom voel ik een jaloezie opkomen

Ten tijde van deze plaat vond ik de Simple Minds reuzegoed. Deze plaat getuigt daarvan; sterke songs, goede arrangementen, prima pop of rock, zo je wil.
De plaat daarna was ook nog zéér ok, daarna was de inspiratie wat zoek en vergleed de band naar... ja, naar wat ? Een schaduw van zichzelf; Maar op deze plaat waren ze voor mij echt op hun best; Al zijn de platen opgenomen voor deze ook best te pruimen natuurlijk;
Hun latere Belfast Child was zeer sterk, maar de rek was toen al uit de groep, enfin, het is maar een mening natuurlijk. Deze plaat vond ik van begin tot eind leuk, amusant, daar werd ik blij van; 4.5 sterren !

Typisch een album wat voor mij eeuwigheidswaarde heeft.
Natuurlijk werkt het mee dat het album uitkwam in een tijd dat ik me volop met muziek bezig hield en voor veel stromingen openstond.
Sommige albums klinken na al die jaren soms toch wat gedateerd, maar dit.......... tijdloos!

Prachtige plaat met prachtige hoes. Simple Minds op hun best, voor zover ik nu kan beoordelen. Gezien de positieve berichten over de platen voor New Gold Dream, zal ik me bij tijd en gelegenheid eens in deze platen gaan verdiepen. Sparkle in the Rain vind ik overigens beduidend minder. Maar goed, New Gold Dream. Een plaat van licht, hoop en melancholie. Vooral het prachtige 'Hunter and the Hunted' kan ik helemaal grijs draaien. En natuurlijk "Somewhere there's something, that one million eyes can't see. And somewhere there's someone, who can see what I can see. Someone somewhere in summertime". Brilliant!!

prachtig gezegd