Eagles - Hotel California (1976)

Mij doet het album, ook eignlijk bitter weinig. Ik heb het overlaatst nog eens opgelegt en ik vroeg me af waarom dit toch zo'n klassieker is.
Ik vind het gewoon plat geproduceert, niet echt veel diepgang in, het album boeid me gewoon niet. Raar vind ik dit, want ik probeer me er echt open voor te stellen.

Met veel genoegen onderstaande discussie en info gevolgt over The Eagles en besloten om het weer eens op te zetten.
Toch een halfje omhoog. Ken de oudere albums van The Eagles niet, maar daar gaat nog wel verandering in komen.
Blijf dit toch een dijk van een plaat vinden.
Sterke composities, mooie wisselingen in de nummers, prima gespeeld. Als het debuut en opvolger nog puurder zijn en sterker, dan ga ik nog mooie minuutjes tegemoet.

Ik wens je alvast veel luisterplezier, het debuut in 1972 t/m One Of These Night ( 1975 ) is namelijk ook bijzonder de moeite waard.
Maar dit blijft hun magnum opus.

Nummer 1 vind ik het best, dan volgt nummer 2 en de rest is toch wat minder.

Ik zou zeggen verdiep je eens in The Last Resort haveman.
Veruit de beste song van deze plaat .

Nou....veruit de beste. Daar denken velen anders over. Maar zal m nog wat kansen geven.

Het was één van mijn 1e cd's (ik kreeg 'm.... ...), maar het is, ondanks de gedegen kwaliteit, één van de laatsten die 'k zou afspelen......kweetniet...

Wat is dit toch een gruwelijke saaie plaat zeg. Not my cup of tea. Misschien nemen deze mannen zichzelf wel heel erg serieus, en dat is aan de muziek af te horen. Geen spatje humor te bekennen. Wel een over bekende plaat. Als ik de Eagles hoor luister ik liever naar het speelse country album Desperado.

Helemaal mee akkoord, ga Desperado eens checken.

Nummer 1 en 9 zijn en blijven gewoon hun beste nummers, de rest van de cd doet mij weinig tot niets

Dan geef je nog een hoog cijfer, Chevy.....(maar dat mag).

Ik verlaag mijn stem en die kan nog weleens verder gaan zakken. Ongelooflijk saai.

Ik heb nog eens geluisterd. Hotel California is op zich een klasse song, maar al zo uitgemolken. Dat gaat dan toch een beetje tegenstaan. New Kid in Town vind ik een drama, en Wasted Time vind ik ook niet al te best. Life in the Fast Lane is redelijk, maar te eentonig. Victim of Love vind ik in vergelijking met de rest bovengemiddeld, maar stelt toch ook niet bijster veel voor. Pretty Maids All in a Row vind ik ook niks aan. Try and Love Again is weer een redelijk nummer. The Last Resort scoort ook geen voldoende.

Het is allemaal niet slecht, maar het is zo saai en braaf. Dat ligt mij gewoon niet. Ik blijf bij mijn beoordeling van 3*

Nu je alle nummers van dit album afzonderlijk de revue hebt laten passeren vind ik dat de heren met 3 sterren/punten nog goed bij jou wegkomen
Ik heb in ieder geval bij dit album en volslagen andere luisterervaring.

Schitterend plaat met onverslijtbare songs, meer nog dan "rumours"van Fleetwood Mac het ultieme jaren zeventig album.

Het vergelijk gaat volledig mank, op alle fronten. Alleen voor Warner brothers was het twee keer kassa.

Ik ga er inhoudelijk niet op in, dan moeten we naar een forum. Laten we het er op houden dat je gelijk hebt als je zegt dat Rumours het ultieme jaren 70 album was. Dat kan er, in taalkundige zin, inderdaad maar één zijn.

Hotel California was dat duidelijk niet.

Het ultieme jaren '70 album? Bestaat niet en in de jaren '70 werden heel wat meesterwerken uitgebracht waaronder die 2 in mijn top-10, "Rumours" én "Hotel California".

Het ultieme jaren zeventig album, is uiteraard DIT ;

De Havenzangers - Daar bij de Waterkant (1979)

dat weet iedereen, maar dit Hotel waar je wel in kon, maar niet meer uit, mocht er ook wezen. Wel altijd jammer gevonden dat de tracklist niet al te doordacht in elkaar zat; Je begint een magistraal album als dit niet met het magnum opus, het titelnummer, neen, het album had met het titelnummer moeten afsluiten, en met Life in The Fast Lane beginnen, dat heb ik altijd gevonden.

En Rumours is uiteraard ook een ander ultiem jaren zeventig album, maar zo zeker ook Fly Like An Eagle van Steve MIller Band, Band On The Run van Paul McCartney & Wings, Arrival van Abba, The Dark Side of The Moon of Wish You Were Here van Pink Floyd, ach, de lijst is zo groot, en muziek is nooit wiskunde, daarom dat ik me nooit meer laat verleiden hier op de site aan "lijstjes" mee te doen. Heeft geen enkele zin, vind ik.

Ach, ik vind het wel leuk om de lijstjes van anderen te zien (dan kan ik eventuele gaten in mijn collectie opvullen) en ik stel zelf ook graag lijstjes op ("Hotel California" staat op 4 in mijn lijst van 1976).

"Daar bij de Waterkant" van de Havenzangers is trouwens een meesterwerk dat iedereen in zijn platenkast moet hebben.

Nu je het er over hebt........... Ik zal wel zeuren, maar ik mis hier wel een paar hits van de Havenzangers o.a. Aan het strand stil en verlaten

Hotel California is voor mij HET jaren zeventig album maar wel op de voet gevolgd door het eveneens geweldige Rumours, absoluut mijn 2 lievelingsplaten uit dit decennium.
Ik blijf Hotel een veelzijdig meesterwerk vinden, mooie afwisseling tussen rock & ballads en 4 verschillende zangers waarvan Don Henley bij mij op een voetstuk staat.

Ben ik helemaal met je eens T.S., maar Long Road Out Of Eden vind ik nog steeds groeien en hij staat bij mij al 5***** Dus uhhh!!

Nou Ad, Long Road heb ik al vanaf het begin de volle mep gegeven, meesterlijk album van de heren 28 jaar na dato.
Maar volgens mij ben ik nu bij het verkeerde album aan het posten.
Laat onze digitale scheidsrechter het maar niet zien!!!!!

Om het dat weer helemaal topic te maken. Hotel California is een (muzikaal) monument en LROOE is een meesterwerk. Mooi compromis,dacht ik.

Meer nog dian de makers destijds zelf konden bevroeden is Hotel California een plaat geworden die model is komen te staan voor de verloedering van de maatschappij waarin wij toen zaten en waarin nadien heel nadrukkelijk in getracht is bij te sturen. Het is dus ook een beetje toeval dat hun aangesneden thema nog steeds universeel is. Het laat zich vergelijken met de summer of love en de release van Sgt Peppers. Deze stonden aanvankelijk los van elkaar maar zijn later onlosmakelijk met elkaar verbonden waardoor de plaat in haar historisch perspectief groter word dan bij haar release. Als er dan een plaat gelabeld moet worden als ultiem voor de jaren zeventig, dan is dat een belangrijke voorsprong op de concurrentie. Maar zoals anderen al gesteld hebben: er is heel veel moois gemaakt. Denk daarbij aan de superalbums van Big Star.

Ja, ik ga hier toch mee naar de vier sterren. Niet met volle overtuiging, maar 3,5 sterren is te weinig. Dit album geeft mij geen wow-gevoel. Hoewel de nummers afzonderlijk allemaal ijzersterk zijn, spreekt het geheel mij op de één of andere manier minder aan.

Ik heb vandaag trouwens eens een poging gedaan tot het maken van een lijst van mijn favoriete nummers aller tijden. Ik kwam tot twee conclusies:
1. Hotel California scoort zéér hoog (tweede plaats)
2. Zo'n lijst maken is onmogelijk en afhankelijk van teveel factoren. Bovendien zie je er altijd wel over het hoofd. Ik ben er dan ook maar mee gestopt.

Ik denk dat een lijstje bijna onmogelijks, voor zowel songs , als albums. Of dat nu van één groep betreft als voor, als voor albums aller tijden. Bij een groep kun je nog vergelijken, uit bijna 50 pop/rock geschiedenis wordt het een beetje natte vingerwerk. Misschien een idee om er daar maar een top 20 of 25 van te maken. Wat de Eaghes betreft vind ik LROOE de beste nr 2 Hotel California en nr3 The Long Run

maklijk zat

de eerste 50 nummers bestaan uit werk van zappa tool en king crimson

eagles ergens op plaats 1398

@ Joy. Grapjas!!! Prettig weekend!!!!