Neil Young - Harvest (1972)

Welke idioot doet zo'n plaat nou voor een euro weg

Nouwja, mazzel voor jou haha.

Mijn eerste Neil Young plaat, min of meer per ongeluk gekocht want ik kende alleen Hey hey My My door Oasis... maar deze lag in de aanbiedingenbak en ik was benieuwd naar Neil Young, dus maar gekocht. Ik moest heel erg wennen aan zijn stemgeluid, maar ben er intussen aan verknocht geraakt!

Dit is zeker niet zijn beste plaat, mijn bloed gaat koken als ik mensen dat hoor zeggen, omdat Tonight's the Night, Everybody Knows, On the Beach, Zuma, Gold Rush en Rust Never Sleeps gewoon veel beter zijn!

Dit album is een beetje van alles wat, en dat is ook de charme ervan... maar ik moet zeggen dat de nummers van Harvest die Neil live zingt op Massey Hall en bij het BBC concert daar gewoon beter klinken.

Mijn favoriete nummer: Harvest.

Dit album vind ik één van de mooisten van Neil Young. Ik vind persoonlijk dat je niet zo snel moet zeggen dat die en die plaat de beste is, beter kun je zeggen dat JIJ het de beste/mooiste vind, want muziek is allereerst een kwestie van smaak (zo vind ik Zuma niet zoveel aan, maar ik ga hier niet zeggen dat het een slecht album is. (overigens moeten 'we' op deze site wat meer ieder zijn mening respecteren, maar dat is off-topic).
Je moet je niet zo druk maken over wat anderen zeggen. Veel plezier met je FAVORIETE Neil Young albums.

dus je vind em mooi?

Ja, op zijn tijd wel (ik skip echter nr3 en nr.7, die vind ik niet zo MOOI).

Ik zou niet weten waarom mensen dit niet hun favoriete Neil Young album zouden kunnen noemen? Out on the weekend, old man, the needle and the damage done, heart of gold, words zijn allemaal top nummers die nog steeds tot zijn klassiekers behoren.

Maar deze plaat is verder wel heel erg overrated. Toevallig weet ik dat Harm dat bedoeld, en dat ben ik volkomen met hem eens.

Correct me if I'm wrong, maar ik krijg echt de indruk dat de mensen die dit zijn beste plaat vinden niet de absolute fans zijn en alleen dit album in de kast hebben. Zelf ben ik ook zo geweest, dat geef ik eerlijk toe maar toen ik meer ben gaan luisteren veranderde dat.

Zegt iemand die hem met een bijna-perfectie-stem beoordeelt..

Dit was (ook) mijn eerste Neil Young plaat en heb er destijds heel lang heel erg van genoten. Tot ik op een gegeven moment dacht, er moet toch meer zijn. Sindsdien heb ik veel meer NY geluisterd en zijn er andere platen waar ik nog meer van kan genieten. Neemt niet weg dat dit een geweldige plaat is en een goede kennismaking met Neil.

Het is ook gewoon een heel goed album, de nummers zijn inderdaad niet voor niks uitgegroeid tot klassiekers. Maar zoals ik al liet merken is het gewoon opmerkelijk dat mensen alleen naar het bekendste kijken en dat maar meteen ophemelen als het beste, terwijl ze verder vrijwel niks van de man kennen.

Geldt natuurlijk zeker niet voor iedereen, maar er zijn zat mensen zoals ik hierboven schets.

Mijn eerst Neil Young plaat, gisteren gekocht. Want tja als je groot fan van Dylan en Springsteen bent moet je Young toch ook wel goed vinden hé.

Op het eerste oor is het wel heel anders dan Dylan en Springsteen, daar Dylan's muziek een hoop scherpe randen heeft en die van Springsteen rockt is Young een stuk rustiger en mischien wat braver. Maar toch merk ik nu al wel dat ook deze legende een hoop van mijn geld gaat opmaken

Voorlopig een 4*

Wacht maar tot je de rockkant van Neil leert kennen

Die rockkant spreekt me persoonlijk dan wat minder aan: de eindeloze gitaarsolo's die ik bijvoorbeeld in de documentaire "Year Of The Horse" van Jim Jarmusch voorgeschoteld kreeg gaan me na 'n poos een tikkeltje op de zenuwen werken. Alhoewel Young en z'n kompanen uiteraard ook in rockmodus heerlijk voor de dag kunnen komen, begrijp me niet verkeerd. Maar ik geef de voorkeur aan de ingetogen songs van deze legendarische artiest. In "Homegrown", een andere docu waarvan het amateuristische karakter overigens verraadt dat de film zelf ook thuis in elkaar is geprutst, zie je een jonge Neil op bijzonder nonchalante wijze een paar nummers vanop Harvest letterlijk "spelen": tussen het giechelen door prevelt hij vluchtig een paar van z'n klassiekers. En ondanks die nonchalance werd ik volledig weggeblazen, wat toch bewijst dat deze artiest en z'n materiaal van buitengewone klasse zijn. Niet iedereen is fan van 's mans stem, maar bij mij zijn het net die onvaste vocalen waarvoor ik in zwijmel val. Daarom verkies ik hem bijvoorbeeld ook boven die andere levende legende Bob Dylan.
De mooie zang is al meteen aanwezig in de fabelachtige opener, één van mijn favorieten van Young. (Ik moet er voor de volledigheid wel bij vertellen dat ik slechts 'n fractie van zijn oeuvre ken. Om Stijn_Slayer niet voor het hoofd te stoten, ga ik dus zeker niet de pretentie hebben om te zeggen dat Harvest zijn beste werk is .)
Harvest ligt wat in de lijn van Out On The Weekend en weet eveneens te overtuigen, maar heeft voor mij niet de kracht van het eerste nummer.
Wat meer dramatiek in A Man Needs A Maid, ook een klapper. Dit niveau kan toch niet aanblijven, peins ik verwonderd. Maar dan staat Heart Of Gold, hier en daar wel eens verguisd, voor de deur: samen met Out On The Weekend toch mijn grote favoriet, hoewel het bon ton is om te zeggen dat deze hit vooral niét het beste is dat hier te vinden valt.
Are You Ready For The Country, nochtans zeker niet slecht, vind ik vooral een overgang naar het opnieuw prachtige Old Man (dat refrein!).
In There's A World schuilt weer wat meer bombast en deze kan me dan ook nog niet helemaal overtuigen. Maar dat ben ik alweer vergeten in het krachtige Alabama, waarin de door mij 'n beetje gevreesde ellenlange solo's gelukkig uitblijven.
Het slot wordt op gang geblazen door het akoestische Needle And The Damage Done, een klein pareltje. Daarna volgt nog het broeierige Words, dat ik ook wel graag mag.
Jaja, dit album mag er wezen, zoveel weet ik!

Geweldige plaat! 'Old Man', 'Damage and the Needle Done' en uiteraard 'Heart of Gold' zijn de mooiste.

Neil "the living dinosaur" Young. Deze cd was de eerste die ik kocht toen ik overging naar een cd-speler. Als je nagaat dat deze beste man toen zo rond de 25 jr. oud was. Buig ik diep en neem mijn pet af als ik er een zou hebben. Een album met een aantal zeer sterke nummers. (A man needs a maid/Old man/The needle and the damage done/Words) Ik zet deze nog regelmatig op in de avonduurtjes. Het is een ijkpunt voor hem geworden, omdat dit zijn solo-doorbraak betekende en voor hem heeft het blijjkbaar ook zijn waarde gehad, gezien de uitgave van Harvest moon een aantal decennia later. Maar After the goldrush/Freedom/Living with War zijn voor mij ook prachtige albums.

Helamaal grijs gedraaid in de jaren 70. Wat moet je er nog over zeggen. Zonder meer de beste Neil Youngplaat. Bijna allemaal klassiekers (op There's a world na)
Heart of Gold mag van mij bij de toptien songs aller tijden.
Alabama en Words bij de songs met de beste eletrische gitaarsolo"s.
De veelzijdigheid van Neil blijkt uit de prachtige contrasten op deze plaat. A man needs a maid en The needle and the damage contrasteren zo mooi met de electrische gitaren op andere songs

Tja, dan mag je 2 favoriete nummers uitkiezen.
1 minder favoriet nummer is makkelijker.
Out on the Weekend, maar zelfs dit is al een mooit nummer. De plaat krijgt van mij eigenlijk een 4,9*

Dit was ook mijn eerste Neil Young plaat en hoewel alles wat ik daarna nog van de man gekocht heb goed tot uitstekend te noemen is blijft dit mijn favoriete album. Een mooie balans tussen donkere melancholie en breekbare schoonheid.

Mooi gezegd en helemaal waar!

Dit had mijn favoriete Neil Young album kunnen zijn, ware het niet vanwege A Man Needs A Maid en There's A World; ik vind ze wat bombastisch, hoewel ze wel een afwisseling vormen. Ondanks dit; toch één van mijn 2 favoriete Neil Young albums.

Berichten verplaatst naar Neil Young en een paar offtopic berichten verwijderd

Waarom staat Words (Between the Lines of Age) zo ver onderaan in de ranglijst van favoriete nummers?! Het is juist één van mijn favorieten van de plaat, zo ongeveer wat Cowgirl in the Sand is voor Everybody Knows This Is Nowhere. Oortjes openzetten, mensen!

Klopt. Typisch Niel Young ook. Groot artiest die net iets te weinig zelfkritisch is, en daardoor te wisselvallig, om een echt helemaal perfect album afgeleverd te hebben. Harvest komt in de buurt, maar There's a world is een misser.

Haha, ja dat is absoluut een mooi nummertje.

Klopt niet. Typisch voor een zogenaamd kritische muziekliefhebber om te denken dat de eigen persoonlijke (wan)smaak objectief is.

Ik vind There's a World en A Man Needs a Maid geweldige nummers die bovendien essentieel bijdragen tot het geheel. Het is naast alle sterke nummers juist die zware bombast in deze twee die dit album dat beetje extra's geeft, waardoor het mijn favoriete Neil Young is.

sja, wat is perfect

lateralus, das perfect

deze plaat vind ik niet perfect, verre van, hoeft ook niet, hij klinkt heerlijk

ook al is niet ieder nummer even sterk, een fors niveau wordt toch behaald

Kan ik mij ook in vinden. After the goldrush is tot op heden mijn favoriet, m.n door de sfeer van dat album...maar Harvest

Helemaal met je eens. A Man Needs A Maid is misschien wel mijn favoriete nummer op deze plaat. There's A World is misschien wat minder, maar ik ben maar wat blij dat deze erop staan. Harvest wordt anders zo'n eentonig plaatje.

geweldige toevoeging cambal. keep it up!

Echt een klassieker. Prachtig