Neil Young - Harvest (1972)

Harvest is bij uitstek een album waar ik 5 sterren voor geef. Andere albums vergelijk ik met Harvest om tot een score te komen. Dit album klopt van begin tot eind en is een meesterwerk.

Vandaag voor het eerst de remaster gehoord... alsof ik het album voor de eerste keer pas hoor! Werkelijk prachtig, zo vol dynamiek en definitie... misschien toch maar eens aanschaffen (samen met de andere 3).

Mijn persoonlijke nr 1, kan er echt geen minpuntje op ontdekken. In de seventees uiteraard al op LP, later op cd en nu de geremasterde versie. Het blijft mijn favouriet.

Dit is mijn kennismaking met meneer Young: mijn ouders hebben 'm op vinyl (een heel oude versie, incl. kraakjes, wat bij sommige nummers heel veel sfeer toevoegt) en ik ben er zo'n beetje mee opgegroeid. Lange tijd was dit het enige werk dat ik kende van Neil Young, een paar jaar geleden ben ik verder gaan zoeken. Wat een held, wat een held. Rock Werchter 2008 zal ik niet snel vergeten, formidabele show.

Bij de nieuwe Mojo zit nu de CD Harvest Revisited, waar 10 "nieuwe" artiesten het album Harvest coveren. Wat ik heb gehoord is best goed.

Ja, hoorde kort al de versie van Are You Ready... van Phosphorescent, zeer goed!

Ik heb 'm inmiddels helemaal gehoord. De sfeer van de originele plaat wordt opvallend goed behouden, en de geluidskwaliteit en productie zijn beter (dat kon dan ook bijna niet anders), maar er gaat niets boven de originele plaat. Het is dat ik geen zin heb om 7 euro ofzo neer te tellen voor dat blad, anders had ik de cd wel aangeschaft.

Stijn, Dan betaal je toch gewoon 7 euro voor de bijbehorende CD

Ja, dan krijg je er een fantastisch blad gratis bij. Met erin de 50 beste Neil Young nummers en een artikel over de beste man!

Voor 7 euro kun je ook een betere cd kopen.

Kan hier toch niet zo lyrisch over zijn als over het gruwelijk mooie Live at Massey Hall, vooral door de arrangementen: waar de fragiele kraaienstem van Neil Young prachtig klonk over de eenzame gitaar-/pianoakkoorden van LaMH, zijn nummers hier ofwel te bombastisch (A Man Needs A Maid) ofwel te makkelijk (Out on the Weekend, Old Man). Het geheel mist een beetje de emotie die LaMH wel had. Wil niet zeggen dat dit geen prima plaat is, maar ik ga toch voor Live at Massey Hall. 3.5*.

Er kan sowieso niks tegen Massey op, dus die vergelijking is gewoon niet eerlijk.

Is toch al bijna 40 jaar oud dit album. En nog steeds.........ongelooflijk goed!!!
The needle and the damage done was mijn eerste kennismaking met Neil (en niet heart of gold vreemd genoeg) nooit meer overgegaan de liefde

ik draai m dan ook al bijna 40 jaar, nog steeds mijn nr 1
Komt het ooit weer goed zonder Ben Keith?

Harvest is voor mij daadwerkelijk een groeibriljant. Elke luisterbeurt bevalt mij beter, waardoor de optimale waardering niet lang meer kan uitblijven. Net als de meeste andere luisteraars, zijn het in eerste instantie Old Man en Heart of Gold die opvallen. Maar na verschillende luisterbeurten kan ik 5 of 6 nummers tot mijn favorieten rekenen. Ik ben nu met name onder de indruk van A Man Needs a Maid en The Needle and the Damage Done.

Jawel hoor. Neil heeft al bekend gemaakt, dat hij al weer nieuwe songs aan het schrijven is voor een nieuwe cd. En wat Co, uit Volendam aangaat. Harvest was voor ons al 40 jaar geleden een groeidiamant of een een prachtige plant, volop in de groei. Henk01 en ondergetekende zijn inmiddels al aardige droogboeketten geworden. Maar Co, geniet er gewoon van en Old Man is idd een mooi nummer (zoals alle andere nummers). Vind je ook niet, henk01?

Niet alleen Harvest, ik heb ze allemaal !

Zozo, da's niet misselijk, maar ik er ook een paar thuis staan hoor, Henk. Kom maar eens langs zou'k zeggen.

Met een halfje verdiend verhoogd tot de ultieme score voor dit ultieme album

Maar er zijn (minimaal) 10 albums nog ultiemer?

Het ultieme Neil Young-album zal bedoeld worden. Dit is niet mijn favoriete plaat van Young, maar zit wel dicht tegen de top aan. Maar raakt net niet aan het niveau van - ik zeg maar wat - 'After The Gold Rush', 'On The Beach' of die parel in mijn top 10..

Ik ben blij dat Neil Young nog zoveel leeft bij velen. Na Le Noise, die ik geweldig vind, kan over de oude lp's (cd's) niks zinnigs meer toevoegen. Alles is al eens gezegd, denk ik. Maar!!! Op 24 mei komt er een "live-cd" van de meester uit. Hij gaat heten: A Treasure. Dus weer iets om naar uit te kijken. Verder is hij ook nog steeds bezeg met de "finishing touch" voor een brandnieuw album. Dus wat betreft Harvest, Heart Of Gold e.a. hou ik er maar even mee op. Die kan ik onderhand wel dromen. En wat On The Beach betreft, blijf ik bij mijn mening; goed maar door sommigen gruwelijk overschat!

Is ie weer bezig aan een nieuwe plaat? Goh, ik kan alleen maar het grootste respect hebben voor zo'n artiest, dat ie nog altijd zo productief is, na meer dan 40 jaar. Zijn piek ligt in de jaren '70 (als we 'Everybody Knows This Is Nowhere' even buiten beschouwing laten), maar dat wil niet zeggen dat hij voor de rest niets van betekenis heeft uitgebracht. Vrij uniek, welk een rijke en kwalitatief ook nog eens erg sterke discografie de beste man heeft. Dylan is een genie en blijft mijn absolute favoriet, maar daarna treedt Neil Young toch wel op de voorposten.

Neem deze plaat als voorbeeld. Zijn meest bekende werk, sommigen uiten kritiek, enkel en alleen omwille van de populariteit. Dat die een struikelblok is. Maar hoe kan je nou kritiek hebben op nummers als 'Heart Of Gold', of 'Out On The Weekend'? Geweldig gewoon.

Een plaat die ik absoluut op CD moest hebben, en ik ben dan ook erg blij dat ik 'm gekocht heb!

Nou, ik vind Harvest gewoon één van zijn allerbeste, Nick. Het is alleen moeilijk om te zeggen, dat Harvest de beste was. Tuurlijk had hij ook zijn mindere periodes. Dus écht kritiek heb ik ook niet op een muzikant, die zich wil vernieuwen (vooral de 90's platen waren een beetje dubieus)). Ik ben ook meer een "genieter" dan een analyst. Maar Harvest heb ik natuurlijk ook niet voor niets 5 sterren gegeven, maar ik kan ook begrijpen dat de jongeren onders ons van Neil kunnen genieten. Da's alleen maar positief, toch?

Ja, uitermate positief, zou ik zeggen. Deze plaat staat ook vrij hoog in de album top 75 die elk jaar wordt gestemd op Studio Brussel, en dat is toch een radiozender waar behoorlijk wat jongeren naar luisteren. Ik zou zeggen dat 'Harvest' een mooie instapper is voor de jeugd, om Neil Young te leren kennen en appreciëren. Mijn bericht was overigens niet negatief bedoeld, hoor.

Dan zitten we op één lijn, Nick. Fijn om je laatste reaktie te lezen. Ik zag het overigens als ook niet als negatief bedoeld, hoor.

Er zullen wel genoeg mensen over me gaan vallen, maar "Harvest", tja, ik weet het niet helemaal met die plaat. Bepaald niet slecht hoor, maar vreselijk inconsistent. Nummers als "Are You Ready for the Country" of "The Needle and the Damage Done" lijken maar wat verdwaald. Vooral laatstgenoemde nummer weet me niet te pakken, het hangt er voor mijn gevoel maar wat bij, en sowieso, ik zie het nut niet in van live-nummers op een studio-album (ja, mijn grote held Leonard Cohen maakt zich er ook wel eens schuldig aan, ik weet het). Vooral dat applausje na afloop, tuurlijk, dat is wel zo netjes, maar dan krijg ik het gevoel dat ik goed moet vinden omdat het publiek klapt. Net zoiets als ingeblikt gelach bij sitcoms: ik vind het niet grappig, ik wil niet lachen, maar ja, we horen het er toch bij.

Dat wil overigens niet zeggen dat er geen nummers zijn hier die gewoon erg mooi zijn, zoals "Old Man" of de ijzersterke opener "Out on the Weekend". Dat er ook uitgepakt wordt met lange solo's en wat hardere nummers, dat heb ik van Neil geaccepteerd en dat waardeer ik ook. "Alabama" en "Words (Between the Lines of Age)" zijn gewoon sterke nummers, redelijk meeslepend ook wel.

Maar ja, dan krijgen we totaal nietszeggend georkestreerde gevallen als "A Man Needs a Maid" en "There's a World", dat verdorie wel als een soundtrack voor "War of the Worlds" klinkt. Op zich interessante liedjes, maar het orkest wordt er gewoon bijgesleept zonder dat het meerwaarde verleend aan de liedjes. Naast pre-grunge en folk krijgen we dus ook nog Neil als crooner achter de piano met totaal overbodige orkestraties.

Daar ligt het probleem met "Harvest": voor mij is het zo inconsistent dat het album over het geheel niet echt voor mij leeft. Het is meer een grabbelton geworden waar je af en toe iets leuks uit haalt, maar waar ook veel prulletjes in zitten die even leuk zijn, maar die je daarna ergens in een hoek gooit. Neen, geef mij dan toch maar "Everbody Knows this is Nowhere" of natuurlijk mijn grote favoriet "After the Gold Rush".

Tja, dit album en After the Goldrush en je hebt eigenlijk de helft van Neil Young's beste songs al te pakken. Ik heb bij On The beach en Tonight's the Night flinke tegenspraak gekregen omdat ik die beduidend minder vind dan Harvest en Goldrush. Geeft niet, het zijn leuke discussies.

Voeg daar "Comes a Time" aan toe en je Neil Young verzameling is compleet . Met andere woorden: al die andere ontelbare Neil Young albums zijn in feite overbodig .