Neil Young - Harvest (1972)

I love it too, devel-hunt!

.........helaas te veel, zo ongeveer de helft van mijn generatiegenoten die ik ken.

Misschien heeft dat (ook) te maken met dat dát over het algemeen mensen die zijn een LP kochten naar aanleiding van die/een grote hit en de bijbehorende impact van dat album; daarna heeft Neil iig volgens mij in jaren (of nog langer) hier geen hit gehad in Nederland.....

vreemd ik zou denken enkel de jongerengarden, die even de "beste" van Neil YOung uitprobeert

Wie genoeg heeft aan één studioalbum van Neil Young kan ik daarmee geen ongelijk geven. Een tip van de man zelf:

I think Harvest is probably the finest record I've made.

Al heb ik meer dan deze in huis, ik zie eigenlijk niet wat er mis mee is om enkel dit album van Neil Young te hebben.

Voor een album van een kleine 40 jaar oud.... is het hier erg druk, zo plots....

zoveel moois dat je mist...

Helemaal waar, Patrick. Ik kan na 40 eigenlijk niks meer toevoegen aan al het geschrevene. Ik heb hem ooit ook op wit vinyl gehad. Interessant? Ik denk het niet, maar toch! En of het zijn beste is?: God only knows! Wij MM'rs worden het daar toch nooit over eens. Ik zou het zelf ook niet weten na al die jaren. In ieder geval 5* en hele leuke herinneringen aan die plaat en die tijd.

Jawel, Ad, de plaat is mèt ons oud geworden, zo ook Déjà Vu natuurlijk en nog zoveel schitterende platen uit het hippietijdperk, muzikaal mijn favoriete muzikale tijdperk (ca 1966 tot 1975 is mijn absolute favoriete topperiode in de muziek hoor!). Ook Hendrix' albums roepen dezelfde beelden bij me op.

En wat Neil betreft... die heeft er wel meerdere hele mooie gemaakt, zoveel is zeker!

Daar hoef ik geen woord aan toe te voegen, Patrick.

Dat is toch minder indrukwekkend dan:

''Included with the vinyl release of Tonight's the Night was a seemingly strange insert that added to Neil Young's claim that Tonight's the Night was the closest he ever came to art.''

Dat is 1 van de 20 studioalbums van Neil Young die ik nog niet heb.

Het staat al op de verlanglijst.

Hij zegt verder ook dat Harvest hem naar 'the middle of the road' bracht en dat het hem daar al snel te saai werd, en hij naar 'the ditch' ging.

Correctie. Dat zei hij niet over Harvest maar over het nummer Heart of Gold. Wat dan trouwens ook nog eens niets zegt over wat hij verder van dat nummer zelf vindt.

Trouwens, dat maken we zelf nog wel uit wat we (ieder voor zich) het beste album van Neil Young vinden.

Hij mag zelf uiteraard ook een mening hebben, maar ik betrap de heren en dames artiesten zelden op een beoordeling van twee sterren voor een eigen album of de mededeling: "wat een kut-cd, wat een spijt heb ik hier van".

Daar moeten wij ze af en toe bij helpen; de eigen mening van de artiest wordt ter kennisgeving aangenomen. Als je alle interviews over ze naast elkaar legt, hebben ze over elke cd minimaal wel één keer gezegd dat het hun beste ooit is, dus een korreltje zout lijkt mij raadzaam.

Maar bij Harvest zal ik Neil Young in ieder geval niet afvallen.

Harvest; grote klassieker en pionier van de soft rock.
Als jonkie vind ik het een wat rustig album, maar Old Man blijft een mooi nummer! Het titelnummer is mooi, had hier en daar wat power kunnen gebruiken, zoals bij There's A World, maar het werkt wel rustgevend.
Dat dit album nog steeds in de top 10-en rondcirkeld vind ik wat raar, daar begint het een beetje te oud voor te worden, maar wie ben ik om te beslissen? 3,5 ster.

Dat vind ik wel een heel typische beredenering.

Dit album begint een beetje de greep op de huidige generaties los te laten (zo merk ik op), andere albums worden vaker verkozen boven het 'Harvest'. (Tenminste dat krijg ik vaak te horen.)

En terecht.

Al mag het van mij nog wel wat duidelijker blijken.

Klassieker van Neil Young, maar zeker niet zijn enige.
Respect voor de man, heel de jaren 70' prachtige albums maken zonder ook maar één keer in herhaling te vallen. Puur Klasse!

En dat bewijst hij ook met dit album, zijn derde schot in de roos als solo artiest (zijn eerste solo-album vond ik wat minder).
Al van de eerste noten van het album hoor je dat het goed zit, de producing van dit album is bloedmooi.
De sound van de drums en de bassen
En dan nog die steel guitar en zijn unieke stem...

Formidabele plaat, één van de vele kroonjuwelen uit zijn imposante repertoire.

Mijn eerste Neil Young album en ik vond hem goed. Niet super, maar wel goed

Relatief gezien lang geleden - ik ben nog jong - dat ik deze plaat voor het laatst beluisterde. Harvest staat nu echter weer op en ik weet meteen weer waarom ik het zo'n goede plaat vond (pakweg een jaar geleden). Neil Young is weer in het hart gesloten, met dank aan zijn geweldige zang maar ook met dank aan de volle instrumentaties op deze plaat.

Na 3 meesterwerken ('Everybody Knows This Is Nowhere', 'After The Goldrush' en 'Live At Massey Hall 1971', want die hoort daar chronologisch te staan) kwam 'Harvest'. Een topplaat, maar geen meesterwerk voor mij. Qua sfeer en eenheid net een tikkie minder. Maar het blijft een tijdloze plaat, die ik veel beluister. En 'Old Man' is 1 van de beste Young-songs ooit.

Ik ben 24 maar dit is voor mij jeugdsentiment!!
Op vakantie naar Frankrijk ging altijd het bandje van Harvest er in...
Ik en mijn zusje sliepen er geweldig bij maar ik ken alle nummer uit mijn hoofd en ben het uiteindelijk ook meer dan ooit gaan waarderen! geweldige plaat!

Eens. Sterker nog, die beredenering vind ik nergens op slaan. Als een bepaalde plaat je na 30, 40 jaar nog steeds weet te boeien, dan is een plek in een top 10 zelfs voor de hand liggend.

Zo ook ik =)



Maar er is zoveel meer moois, er staan zoveel albums op deze site met veel stemmen en een hoge waardering, albums die ik dan wil leren kennen. Volgens mijn iTunes zijn er de afgelopen 3 maanden ruim 1200 nummers toegevoegd, dus ik hou mezelf wel bezig. En als deze echt goed blijft bevallen, wat wel te verwachten is, zal er vast nog wel meer werk van de man in mijn verzameling komen.

Ik heb trouwens wel 2 albums van hem gedownload, kon het toch niet laten.

Voor de ''Young-fans'' is de helft van zijn werk natuurlijk onmisbaar, maar zo vind je bij elk album wel fans natuurlijk. Ik probeer alles (tot zover het mij interesseert) redelijk bij te houden en mijn achterstand, omdat ik 40 jaar te laat geboren ben, in te halen. Een onmogelijke opgave natuurlijk.

Zo denk ik ook wel eens, maar aan de andere kant zou je dan veel meesterwerken uit de jaren '90 en begin '00 ook missen. Bovendien zou het bakken vol geld kosten. Iets wat nu nagenoeg gratis is. (Ik ben ook geen "echte" muziekliefhebber)

Het enige wat ik jammer vind, is dat ik niet meer naar concerten van bv. Fleetwood Mac, Dire Straits en Deep Purple kan.

How I Wish I Was Here

Blijft mooi. Heerlijk, die zeikzeurderige stem van Neil. Vroeguh, early seventies, moest ik er niet zoveel van hebben, maar gaandeweg ben ik hem meer en meer gaan waarderen. Helaas alleen op (wit)vinyl in de platenkast. M'n draaitafel staat via m'n PC en dat kreng is zo goed als naar de kloten. Toch maar eens op CD aanschaffen. Het is immers één van Neils betere.