Metallica - ...And Justice for All (1988)

Ik wist dat het geen AI was want deze herbewerking zweeft al een jaar of vijftien over het internet rond. Of het écht het spoor met Jasons baspartijen zijn, is volgens nooit geverifieerd. Alleen Flemming Rasmussen en de betrokken engineers zeggen die partijen destijds gehoord te hebben.

Guitar Hero werd ook ingezet om de mix van Death Magnetic te veranderen vanwege de zogeheten 'loudness war'. Maar die mix vond ik ook kut klinken. Death Magnetic klinkt vanaf de cd uitstekend, maar vanaf de spotify is die inderdaad ruk. Volgens mij lag daar het probleem voor het grootste gedeelte. Bij de mensen die het verrekken om een elpee of cd te kopen.

Het geluid van Justice daarentegen past meer dan uitstekend bij de grimmige toon van het album. Dat heb ik door de jaren heen vaker benoemd en daar sta ik nog steeds achter.

De originele partijen zijn gewoon te horen op AJFA, alleen wel erg zacht. Maar genoeg om te horen welke tracks van And Justice For Jason écht Jasons baspartijen zijn. En die Guitar Hero tracks zijn afkomstig van de band zelf, waarom zouden die niet Jasons bass tracks sporen bevatten? Zit totaal geen logica in wat je beweert.

Waar kan ik onomstotelijk vinden dat het de originele tracks zijn?

Lars Ulrich Reveals the Secrets Behind Guitar Hero Metallica - web.archive.org

Hier bijvoorbeeld waar Lars uitlegt dat de originele mastertracks zijn gebruikt. Is algemeen bekend ook dat Guitar Hero zo werkte en daarom zo uniek maakte, het was echt een samenwerking met de artiesten.

Het wordt mij niet duidelijk dat de originele bassporen daarmee voor het grijpen lagen. Daarnaast: staan àlle Justice tracks op Guitar Hero?

Daarenboven: Tegen Rolling Stone zei Flemming Rasmussen in 2018: "I'm probably one of the only people in the world, including Jason and Toby Wright, the assistant engineer, who heard the bass tracks on And Justice for All, and they are fucking brilliant."

Lult hij?

Vast niet, maar wij lullûh zeker wél over dit onderwerp! Eindeloos, jaar in, jaar uit: hoe zit het met de bastracks op AJfA? De discussie duikt steeds weer op.

Boeit me verder niet dat het jou niet duidelijk wordt, ik heb mijn best gedaan. Nee niet alle tracks, zoals ik eerder al uitlegde, dat ga ik dus niet nog een keer doen.

Lijkt me dat dat puur een statement over de mix is. Opnieuw geen idee wat hier niet aan te snappen valt. Je doet net of er helemaal geen baspartijen meer bestaan. En dat is onzin. Ja, ze zijn idd slecht hoorbaar op AFJA en voor een aantal tracks beter hoorbaar dankzij Guitar Hero. Wat denk je dan dat Guitar Hero heeft gebruikt, de partijen van Pietje van de muziekschool om de hoek?

Dat laatste is dus heel goed mogelijk.
Hoe is het een statement over de mix als het letterlijk over horen gaat? 3 mensen hier. En jij hebt het over iedereen die Guitar Hero speelt. Waar zit het verschil?

Uh.. ik ga je net een link naar een interview met Lars over het terugvinden van de mastertapes voor Guitar Hero.



Waar heb je het over, ik kan je slecht volgen. Iedereen die Guitar Hero speelt? Ik heb het hele spel nooit gespeeld/gehoord/gezien zelfs.

Daarin is niets letterlijks gezegd over de wijze waarop de baspartijen geïsoleerd zijn.

Over jouw aanname is jarenlang discussie gevoerd en niemand heeft het nog geverifieerd.

Snap je het nou echt niet of loop je wat te trollen? Waarom denk je dat ze de mastertapes speciaal voor Guitar Hero hebben opgezocht? Omdat Guitar Hero de verschillende sporen gebruikt die je dan afzonderlijk kunt leren meespelen. Dankzij de vijf nummers van dit album - "Blackened", het titelnummer, "One", "The Shortest Straw" en "Dyers Eve" - ​​die te horen waren in Guitar Hero, konden hun multitracks dus uit Guitar Hero geëxtraheerd en opnieuw gemixt konden worden.


Neehoor, niet over de Guitar Hero baspartijen. Dat zijn de originele partijen aangeleverd door Metallica zelf.

Conclusie: "And Justice for Jason" is - voor genoemde tracks - een door fans gemaakte remix die de originele basstracks op een hogere level terugbrengen. Ik ga hier nu echt mee stoppen verder, zonde van mijn tijd en energie.

Wie trekt er in deze discussie uiteindelijk aan "The Shortest Straw"?

Ik snap je logica wel. Maar mij houdt de discussie me bezig. Voor mij is het minder duidelijk omdat Flemming Rasmussen in 2018 meedeelde dat er buiten de band drie mensen zijn die de originele baspartijen gehoord hebben.

Hoe verhoudt zich dat tot de claim dat de originele baspartijen geïsoleerd kunnen worden in een computerspelletje dat ouder is?

Het kan natuurlijk zijn dat Flemming niet heeft geweten dat de banden nog eens zijn gebruikt voor Guitar Hero…..

Neen. Beste videospel ooit, tho. Mijn twee centen.

Lijkt mij ook, of hij weet wel van Guitar Hero af maar niet dat het een paar handige fans is gelukt de boel te extraheren en remixen.

En sowieso had hij het over een specifieke eerdere mix van het gehele album, het klopt natuurlijk dat slechts een handjevol insiders die ooit gehoord. Die fanmade tracks op basis van Guitar Hero zijn er slechts 5 en deze benaderen waarschijnlijk de mix waar Flemming naar refereert redelijk goed, maar het zijn natuurlijk niet exact dezelfde mixes.

Dit jaar ben ik 20 jaar fan van Metallica en mijn smaak is eigenlijk de laatste jaren pas consistent gebleven. Voorheen wijzigde mijn favoriete plaat van de band voortdurend. De laatste jaren weet ik toch zekerder te antwoorden: And Justice for All.

De contradictie is dat ik tegelijk ook de stijl van Cliff Burton zeer kan waarderen, en op deze plaat is z'n bijdrage nogal beperkt. Het zal je echter niet verbazen dat 'To Live is To Die' mijn favoriet nummer van de plaat is. De emotie giert uit de gitaren.

En daarna kies ik voor The Frayed Ends of Sanity. Heerlijk beuknummer, en wellicht het meest ondergewaardeerde nummer van de band. Die solo is wellicht mijn favoriete solo van Metallica. Al stel ik dat de andere solo's op deze plaat ook heel sterk zijn.

En Harvester of Sorrow. Zo'n nummer dat live nog stukken beter tot z'n recht komt. Een traag, slepend monster dat ik graag meezing onder de douche.

En Dyers Eve. Het snelste nummer van Metallica. Vind het een stuk sterker dan andere thrashnummers zoals Battery of Damage Inc. De kille toon van de plaat past bij dit bruut nummer.

En een nummer zoals ...And Justice For All toont dat Metallica graag lange, gecompliceerde nummers schrijft. Evenwel zonder een seconde te vervelen, want voldoende veelzijdig.

En dan vergeet ik eigenlijk nog 'one'. Misschien wel het gekendste nummer van de band. Hoef ik dit nog te beschrijven?


Overigens: Bij een Metalalbum zal je zelden horen "wat zijn de lyrics prachtig". Maar voor dit album gaat dit wel op.

???

Tragisch genoeg kon hij geen enkele bijdrage meer leveren....

Komaan gasten, hoewel hij inderdaad geen noot speelde op het uiteindelijke album had hij veel invloed:

Blackened:
Het openingsrif en de complexe structuur zijn deels gebaseerd op riffs die Cliff had ontwikkeld tijdens jamsessies. Zijn gevoel voor agressieve, melodische baslijnen beïnvloedde hoe de gitaren werden geschreven.

…And Justice for All:
Het titelnummer heeft meerdere riffs die Burton al in de demo’s had uitgewerkt.
De progressieve opbouw en lange nummers weerspiegelen zijn stijl: technische en ingewikkelde structuren met veel shifts.

Dyers Eve:
Burton hielp bij het uitwerken van sommige overgangsriffs en het tempo van het nummer tijdens de pre-productie. Zijn invloed op de agressieve bas-achtige melodieën bleef aanwezig, zelfs als de bas zelf nauwelijks hoorbaar is.

One:
Het intro en de opbouw zijn grotendeels bedacht na zijn dood, maar de complexe akkoordprogressies en harmonieën zijn beïnvloed door Burton’s compositiestijl. Klassiek-geïnspireerde metal.

Dus misschien speelde hij er zelf niet op, maar veel van zijn muzikale ideeën, riffs en arrangementen (of concepten) zijn overgenomen of verder uitgewerkt door de rest van de band. Zijn aanwezigheid ismisschien indirect maar wel duidelijk.

Ok, je hebt een punt.

Burton is krijgt de credits voor To Live is To Die, de baslijn is dan ook geïnspireerd op zijn werk.
Niks dan respect voor Cliff maar ik vind het lastig om de invloed van Burton te ontwaren op ...And Justice For All.
Uiteraard zal zijn dood, Hammett, Ulrich en Hetfield hebben beïnvloed, maar lijfelijk niet aanwezig op deze plaat en daar komt nog bij kijken dat And Justice een duidelijk andere plaat is dan Master.
Vormde die laatste plaat een band op hun creatieve hoogtepunt, bleek zijn opvolger veel dwarser en bij vlagen ontoegankelijker van aard.
Op datgene wat ik heb terug kunnen vinden wordt Burton alleen vermeld bij To Live is To Die, voor het overige heb ik niet kunnen achterhalen dat hij postuum nog een rol heeft gespeeld bij de overige songs.

Het stuk gesproken tekst is sowieso geschreven door Cliff:



Verder is het hoogstwaarschijnlijk dat Cliff ook het cleane gitaarstuk halverwege het nummer schreef. Het klinkt namelijk erg alsof het door Bach beïnvloed is en dat was een grote invloed op hem. Cliff was bijv. ook verantwoordelijk voor de intro van Fight Fire With Fire, dat ook duidelijk geïnspireerd is op een Bach compositie.

De eerste regels van dat stuk tekst komen uit de film Excalibur uit 1981. Zouden zijn toegeschreven aan een één of andere Duitse dichter maar dat is niet te verifiëren.

Er is op het wereldwijde web echter een soort van onderbouwde theorie die stelt dat Cliff Burton helemaal niets aan het nummer schreef en dat het meer gezien mag worden als een eerbiedige ode aan hem waarvan de credit onderdeel is.

"When a man lies he murders some part of the world" is geschreven door Paul Gerhardt (Gräfenhainichen, 12 maart 1607 – Lübben, 27 mei 1676) en was een Duitse predikant, die vooral bekend is geworden als dichter van geestelijke liederen.

"These are the pale deaths which men miscall their lives" is afkomstig uit het boek Lord Foul's Bane (1977) van Stephen Reeder Donaldson.

De rest is geschreven door Cliff.

Dank voor de opheldering! Blijft een mooie tekst en een waardig afscheid van Cliff.

Of James

Ergo, het is best onduidelijk wat nu precies van wie kwam.