Metallica - ...And Justice for All (1988)

Op het eerste gehoor een vrij simpel, log, heavy nummer, maar dan die bizarre breaks erin...

Precies. Ik heb Metallica een paar keer live mogen aanschouwen en dit nummer vond ik altijd DE knaller van de avond. Mede door die breaks.

Kan me nog goed herinneren dat het als 2de nummer (na Creeping Death) werdt gespeeld in de Kuip in 1993. Ik zag langs de zijkanten van het podium gelijk de brancards het veld in gaan!

En nu ben je 19?

Klinkt iets dof. Maar verder een rete strakke plaat . Niks mis mee. Harvester Of Sorrow is I.M.O ook de topper.
Snoeiharde riffs en een rauw stemgeluid.
Metallica in z,n hoogtij dagen.

Gisteren weer eens uit de kast gepakt.

"To live is to die" is werkelijk geniaal qua compositie.

Volgens Mij ongetwijfeld het beste album van Metallica
Van One krijg ik steeds kippenvel als ik het hoor, en and justice for all, 9min 45 Maar gaat me nooit vervelen

Eigenlijk ligt het niet aan de nummers, want die zijn goed zat. Maar de produktie van het album, en dan vooral de drum (die klinken als wastrommeltjes) nekken het album een beetje. Eigenlijk zou dit album nog eens geremixed en geremasterd moeten worden, om een volle sound te krijgen. daarom een halve ster lager, dan dat het album eigenlijk zou verdienen op grond van de kwaliteit van de songs

De produktie is inderdaad niet erg sterk. Maar langzamerhand ben ik de produktie van die album steeds meer gaan waarderen. Op één of andere manier past de harde kille sfeer die het oproept wel goed bij de muziek. Maar ik geef toe dat een produktie als die van The Black Album hier veel beter zou passen.

Een iets voller geluid en een diepere bas volstaat.

Noodgedwongen vervang je een legendarische bassist (Cliff Burton) door een jong talent die uitstekend kan bassen en ook songs schrijft en wat doen ze dan: geen songs van Jason Newstedt en zijn bas is nauwelijks te horen.

Remasters zijn niet mijn ding: uitzonderlijk voegen ze iets zoals bij Led Zeppelin, maar dit album is toch een goede kandidaat om eens ernstig onder handen te nemen.

Ik heb al demo's gehoord die beter klinken, maar de songs zijn wel uitstekend!

Een nieuwe remix zou deze plaat geen kwaad doen, nee.

Remasteren? Op zich niks mis mee. Maar dan wel van de orginele tapes. Anders ben ik bang dat er minder energie, gevoel en het meer iets van deze tijd word .En dan is het een heel ander plaatje met dezelfde songs

Ja, waar is de tijd ? Toen maakten de heren inderdaad erg goede muziek. Vanaf Load en Reload ging het toch bergafwaarts, vind ik.
Hier spelen ze goed, strak en met overtuiging, de songs zijn sterk ook.

****

Het laatste interessante werk van Metallica, ok op de Black Album staan ook wel een aantal leuke dingetjes maar op dit album hoor je nog die uberstrakke thrashriffs (dyers eve) en de belachelijk vette solo's.

Het blikkerige geluid? geen probleem, klinkt juist goed en ook wel een beetje gewaagd.

Ik was overigens niet gelijk ondersteboven van dit album (wat ik van MoP wel was), One vond ik een erg goed nummer maar de rest geloofde ik wel. Dat is nu toch even anders.

Eigenlijk is het best ironisch; het laatste Metallica nummer waar Cliff Burton (R.I.P) aan geschreven heeft - To Live is to Die, en wat de overige leden als een soort eerbetoon uitgewerkt hebben...is vrijwel geen bass op te horen!

Zo had Cliff het toch niet gewild, denk ik.

Dat nummer is inderdaad gebaseerd op wat riffs die Cliff de groep heeft nagelaten waar nog niks mee gedaan was. Treurig dat ze dat zo hebben uitgewerkt, op het hele album is de bas niet te horen, wat ook wel treurig is voor Newstedt als nieuweling.

Ik snap niet dat dit album zo'n goede kritieken krijgt.
Buiten het feit dat de productie gezien het budget dat de heren van Metallica voor handen hadden zo belabberd is... Neen, ik draai rond de pot.
De productie is zwak, er zit geen energie in, de nummers klinken doods en het geheel is niet meer dan een vermoeiend opeenvolgen van riffs.
Vroeger was ik wild van deze plaat, nu kan ik het niet meer aanhoren. Zo saai en overdreven serieus dat het allemaal klinkt! Nergens bespeur ik ook maar iets dat in mijn oren klinkt als speelvreugde.
Geef mij eender wanneer Kill 'em All of Master of Puppets, maar hou deze ...And boredom for All aub weg van mij.

Hoe goeie Thrash Metal dan wel hoort te klinken? Probeer eens bij Rust in Peace van Megadeth, de eerste 2 en de laatste van Testament, Slayer tot en met Seasons in the Abyss. Destruction, net als Annihilator, weet niet altijd even veel te boeien, maar kunnen wel Thrashen als de besten als ze op dreef zijn. Laten we ook Nemesis van Grip Inc en Mental Vortex van Coroner niet vergeten! En zo zou ik Arise van Sepultura nog over het hoofd zien... Hier heb je meteen al een mooie keuze...

Waarom post ik hier weer iets wanneer ik al een bespreking van deze cd heb ingebracht?
Ik wou gewoon even een minder positieve bespreking plaatsen na al dat opgehemel van de laatste posten... Am I Evil?

No, you're fucking nuts

Dit is wel anders dan een album als Kill 'em All, maar het vette geluid van deze Justice is natuurlijk ook heerlijk. Over de riffs en het gitaargeluid valt verder niks over aan te maken, strak as a fuck, en die productie zit ik ook niet mee. Maarja, smaken verschillen zeggen ze wel eens.

vette geluid van deze justice?

ik denk dat je teveel waxine in je oortjes hebt

dit geluid is ronduit kut

nochtans draai ik um nu

er is wat van te maken met een windows equializer, maar het gebrom - hoe bestaat het dat de master er door is gekomen - haal je er niet mee weg

Misschien dat jij het geluid kut vind maar ik vind dat kille, blikkerige geluid juist wel cool. Alleen jammer van die bas.

smaken verschillen

kheb nog maar even mop opgezet

wereld van verschil

ajfo is erg slap vergeleken bij mop, mop een en al energie

ajfo op zich ook wel creatief, maar kil, koud, weinig emotie

al zou je een nederlands bandje ipv battery,batterij horen zingen, het net ff anders overkomt

Joy, heb je het live album van Metallica(Live Sh*t) uit 1993 al eens beluisterd? Want daar valt m.i M.O.P studio ook bij in het niet vind ik.(vooral wat het geluid betreft en de tomeloze energie op het live album)

nee ken ik niet

ken weinig van metallica live

kheb ze1 keer bekeken, reetsetrakke live show, klonk alleen exact als op de plaat

daarna is er nooit meer zo strak gespeeld door deheren

Mee eens.

Live komen de nummers beter uit de verf...maar dat genadeloze strakke in Harvester of Sorrow, Dyers Eve; strakke riffs, solo, en dat drum geluid maakt het helemaal af .

Maar zoals Joy zei; kwestie van smaak...

Hoe weet je dat dan?

I agree

youtube etc

wanneer was die ene keer dan?