Bloc Party - Silent Alarm (2005)

Bovendien heeft deze in tegenstelling tot hun volgende platen ook niets van electro-invloeden. Een beetje in de war, Hans?

Overigens vind ik Bloc Party altijd maar afzwakken; wat ik gehoord heb van A Weekend in the City (m.u.v. Hunting for Witches) en vooral Intimacy doet me echt niet zoveel als de nummers die hierop staan.

Couldn't agree more...

Het is zeker waar. Hoewel ik AWITC niet veel vind onder doen voor SA, is het toch wel klein beetje minder. Intimacy is een heel stuk minder dan de eerste twee. Het volgende project zal moeten uitwijzen of er een louter dalende lijn zit in het werk van Bloc Party.

hoe vaker je het luisterd, hoe leuker je het album gaat vinden.

Dankzij Musicmeter Bloc Party leren kennen en een paar weken geleden Silent Alarm aangeschaft.

Dit album loste al mijn verwachtingen in en ik was meteen verkocht.
Stuk voor stuk aanstekelijke nummers van een bijzondere kwaliteit die overigens niet gaan vervelen.

Binnenkort maar eens gaan uitkijken naar die twee andere albums.

Ben benieuwd hoe je die gaat vinden, en hoe je Bloc Party's evolutie inschat

Bloc Party - Silent Alarm

Eind jaren 90' wordt Bloc Party gevormd door: Kele Okereke,
Russell Lissack, Gordon Moakes en Matt Tong.

Alle vier creatieve studenten die ieder hun eigen specialiteit hebben.
Zo ontmoeten ze elkaar op het 'Reading Festival' in 1999.
Ze merken dat ze elkaar goed aanvullen met hun muzikale dromen, later blijkt ook dat deze groep elkaar perfect aanvult qua sound.

De producer Paul Epwort ziet de dan nog niet beroemde band een uitstekend optreden geven in Londen. Paul Epworth neemt na het optreden contact op met de 4 mannen en erg snel wordt Bloc Part dubbel gecontracteerd door: Wichita en ook Vice.

Zo gaan Kele Okereke en Russell Lissack aan de slag met teksten schrijven voor hun debuut. Samen met Gorden en Matt vormen ze de teksten op prachtige muziek.

Dit album is bij mij erg in de smaak gevallen.
Echt een sterke band, met stevige nummers.
Kele Okereke heeft een prachtige stem en Russel Lissack
vult hem met sterke vocalen geweldig aan.

Daaronder versterking van de snoeiharde drumsolo's van Matt.
Evenals de prachtige gitaarsolo's. Soms wordt dit aangevuld met de piano, en Gorden levert hier ook goed werk op de bas.

Elk nummer heeft een duidelijk eigen stijl.
De sound blijft hetzelfde, maar de boodschap in elk
nummer is anders.

Na meerdere luisterbeurten ben ik zeer te spreken over de band.
Het is voor mij niet het beste wat er is in het genre Indie-Rock, maar het is erg vermakkelijk om af een toe eens lekker hard op te zetten.

Ow dan staat dat hier verkeerd op mijn pc

(even zeuren)
Het is Gordon die de aanvullende vocalen doet, Russel staat er volgen mij om bekend dat niemand hem ooit een woord heeft horen zeggen laat staan zingen

Inderdaad.
ik zien nu op youtube een live optreden waar inderderaad de basist zingt

heerlijke drumpartijen! lekkere gitaarloopjes! dansbare baslijntjes!

geweldig album.

Geweldige uitvoering van This Modern Love op Blogoteque!
This Modern Love

Echt een super band!! Vooral helicopter is heerlijk.
Die neger chillt hem keihard als lead zanger!

Hij.... "chillt hem" inderdaad.

Goed album, dat ik ben gaan beluisteren omdat ik Helicopter zo'n waanzig mooie track vind (erg catchy). De instrumentale begeleiding vind ik erg goed op deze cd, het luistert allemaal erg lekker weg. De zang klinkt goed, is mooi helder maar de emotie ontbreekt nog. Het komt wat geforceerd over omdat de zanger net doet of hij heel hard moet zingen om goed verstaanbaar te zijn.

Dat heb ik bij de 3 keer dat ik Bloc Party live heb gezien ook gehad. In ieder geval, de eerste nummers. Daarna wordt wel duidelijk dat er niks geforceerds aan is.

Nu heb ik de plaat ook pas twee keer beluisterd, dus ik sluit niet uit dat ik het na nog wat luisterbeurten anders ga zien.

Voor emotie verwijs ik je graag door naar hun tweede album A Weekend In The City.

Eén van de muzikale hoogtepunten van 2005, en een blauwdruk voor de (alternatieve) Britpop van nu. Klasse.

dit is dan ook weer zo'n plaat waarvan ik niet kan rijmen waarom deze de top 50 bereikt en andere, veel betere platen niet.

Tell us why.

Zoals Prince zeker?

Ik vind wel dat het de potentie heeft om een klassieker te gaan worden van de '00's

Spraakmakend was hij in ieder geval!

Er is op zich niet zoveel aan uit te leggen. Qua impact is Prince een artiest die vele malen verder reikt dan Bloc Party. Ik vind het overigens geen slechte plaat, maar ik heb zo mijn twijfels over de positie die het inneemt ten opzichte van datgeen dat er gemaakt is. Artic Monkeys is er ook zo'n zwaar overschat voorbeeld van mijn stelling.

Tegenwoordig worden Britse bands meteen gehypt en overroepen door de Britse pers. "Silent Alarm" van Bloc Party vind ik een uitstekend album net als het tweede album van Arctic Monkeys maar ik twijfel sterk of deze bands over 20 jaar er nog zullen staan wat met Prince het geval is.

De bands allicht niet. Maar ik denk niet dat ik persoonlijk dit album snel zal vergeten.

Dat is prima, hiermee versterk jij mijn stelling, bewust of onbewust. Het gaat bij deze lijst toch een beetje om de lange termijn en dan vooral over het collectieve lange termijn geheugen. Het is anderszijds de charme van deze lijst omdat er dan discussies kunnen ontstaan over welke platen ontbreken in een dergelijke lijst of, zoals nu, welke er wel in staan.

Ik denk dat deze beschreven situatie wel op het leeuwendeel van de muziekoutput van tegenwoordig van toepassing is.
Slechts zelden kan er nog gesproken worden van "tijdloos." Aan de andere kant denk ik ook niet dat men vroeger had verwacht dat men nu nog steeds naar the Beatles zou luisteren. Dus ik denk dat ik hier over 20 jaar nog maar eens op terugkom