White Lies - Ritual (2011)

Ultravox hoor ik er nog het meest in van dat rijtje.

Luister naar Is Love, en leg daarnaast The Charlatans met The Only One I Know.
Het orgeltje.

Dat vind ik wel wat hebben, de ''inspiraties'' van grote voorbeelden duidelijk durven gebruiken in je muziek.

Waarom de boel verloochenen.
Er zijn zoveel bands die terug grijpen naar Bowie of Joy Division, en blijven beweren een eigen geluid te hebben.
White Lies lukt het gewoon om in deze tijd een echt jaren 80 album te maken.

En toch verbaas ik mij over de score

Ja, ik ook.
Maar er zijn genoeg mensen die een stem geven zonder het album gehoord te hebben.
Die gaan uit over wat er hier gezegd wordt.
En geef toe; dat is over het algemeen negatief.

Ik stem trouwens nu alleen nog maar op albums die ik in mijn bezit heb maar dit album zou nu zo'n 4* krijgen.

Nee hoor ik heb het album gewoon geluisterd. En kan er niet omheen dat ik het een van de meest ongeloofwaardige bands vind die ik ooit gehoord heb. Daarnaast vind ik de nummer gewoon niks hebben. Behalve gestolen ideeen van andere bands die niet goed zijn uitgevoerd. Vandaar de laagste score die ik geef voor een album.

Geniet je er dan he-le-maal niet van als je deze plaat doorluistert? Bij Holy Ghost kan ik niet stil zitten hoor!

Ik kan mij moeilijk voorstellen dat je de laagste score die je ooit gegeven hebt geeft aan dit album. tuurlijk, over smaak valt te twisten maar ik heb immens veel platen gehoord die nog niet de cd-hoes van dit album mogen kussen..

Lekker vage term, dat ongeloofwaardig. Deze term kom ik wel vaker bij White Lies tegen. Kan er echter totaal niets mee. Je vindt iets goed of slecht, maar waarom is een band ongeloofwaardig?
Moet dit album nog steeds een keer gaan beluisteren. De single klinkt niet verkeerd.

Ik vind de term 'ongeloofwaardig' niet vaag en zeker toepasselijk bij White Lies.
ze zijn niet echt.

En dus? Iedereen die dit soort muziek maakt moet dus zwaar depressief zijn, anders mag het niet? Vrolijke mensen moeten vrolijke muziek maken, en depressieve mensen moeten donkere muziek maken? Als hun dit soort muziek nou leuk vinden om te maken, dan mogen ze dat toch, maar om hun daar nou op af te rekenen, dat snap ik niet.

Ipv niet hout snijdende opmerkingen als 'mensen die laag stemmen hebben de cd vast niet geluisterd' kunnen de mensen die dit helemaal geweldig vinden, misschien eens wat meer kwaliteitspopmuziek luisteren.

Wist je dat niet, het zijn kleipoppetjes!!

Jij zegt zelf dat wij niet houtsnijdende opmerkingen maken terwijl je dan zelf zo'n achterlijke opmerking maakt dat wij dan maar wat meer kwaliteitspop moeten gaan beluisteren.
Lees jij je berichten welleens na

Wat is kwaliteitspop?? Waar het stemgemiddelde hoger ligt??

Vraag het aan Kuk, die schijnt precies te weten wat kwaliteitspop is..

Ik vind dit geen depressieve muziek.
Maar het lijkt me logisch dat als je over bepaalde gemoedstoestanden zingt (of praat of schrijft), dat je dan weet waar je het over hebt.

Om de gemoederen te sussen, of misschien juist op te stoken..

Het lijkt mij helemaal niet logisch dat je voor depressieve muziek een depressieve songwriter nodig moet hebben. Voor depressieve films heb je toch ook niet acteurs nodig die op het punt staan om zelfmoord te plegen? Als de songwriter maar geloofwaardig overkomt, toch?
Dit komt alleen bij de verste verte niet geloofwaardig over. De zanger heeft een lachwekkende nabootsing van de (toch al niet geweldige) lage jaren-80 grafstem, wat het bijna op een parodie doet lijken. Depressief zeker niet, eerder ronduit irritant. Ook zijn de teksten van een rampzalig niveau en volgepropt met clichés (Come Down... ) en vind ik de nummers simpelweg niet goed in elkaar zitten. Maar vooral, ik kan er niks aan doen, ik geloof het gewoon niet. Ik merk best dat de band een sfeertje probeert te creëren, maar het lukt gewoon niet. Het klinkt bij vlagen gewoon bijna genant.
En ik merk echt wel dat er wel eens een leuk zanglijntje in zit, of een leuk refreintje, maar dat wordt voor mij dan overschaduwd door die vreselijke synths, lachwekkende teksten of de even lachwekkende zang van HarryMcVeigh die dan weer eens komt bovendrijven.
Maar natuurlijk zijn er mensen die dit niet vinden, of er niks van merken, of die gewoon kunnen genieten van deze punten. Maar ik niet..

1,5 ster voor het erg fijne, bombastische Bigger than Us.

Wat vind je van Strangers, dan? Dat vind ik echt dé topper van dit album. Verder is het niet veel bijzonders, maar ik vind het zeker geen ramp hier naar te luisteren.

Ik moet je trouwens gelijk geven over de teksten, die bij vlagen lachwekkend zijn. Come Down is trouwens überhaupt een ontzettend slecht nummer, met schot de slechtste in mijn ogen, de rest is goed beluisterbaar.

Nogal te schreeuwerig en die zang staat me weer niet aan. Ook weer jammer van het vrolijke synthesizertje dat soms komt bovendrijven. Maar het is niet het slechtste nummer van het album.

Zit dit nog eens helemaal te luisteren, ik denk dat dit album op een verhoging kan gaan rekenen. Is Love, Strangers, Holy Ghost, Bigger Than Us en Peace & Quite zijn toch van grote klasse in mijn ogen en de rest is, zoals ik al eerder zei, in mijn ogen goed tot zeer goed te beluisteren, op Come Down na dan. Erger me trouwens totaal niet aan de synthesizers.

EDIT: Ja, ik verhoog hem naar 3,5*

Ik geloof dat jij niet weet dat je over smaak niet kunt twisten. Kwaliteitspop bestaat niet. Of is kwaliteitspop soms muziek dat gemaakt is door musici van het conservatorium??? Als jij een score 1 wilt geven respecteer ik dat hoor. Mooi afblijven van dit album. Dat doe ik ook met albums van Kane, Frans Bauer en Beyonce. Ik neem niet eens de moeite deze albums te beoordelen. Maar ik geloof echter dat ook dit kwaliteit is....

Wat mij betreft is dit album een waardig en zelfs sterker album dan zijn voorganger en dan bedoel ik vooral op muzikaal gebied. Teksten zullen niet sterk zijn, maar hier verdiep ik me later vaak wat meer in. Origineel zijn ze zeker niet, maar dat hoeft ook niet. Het wordt ook steeds moeilijker uniek te zijn. Ik ken maar weinig nieuwe bands met een eigen geluid.

Het gaat mij er vooral om, dat veel mensen White Lies niet echt, niet origineel noemen.
Daarom zeg ik, dat mensen volgens mij vinden dat je alleen maar vrolijke muziek mag maken als je vrolijk bent en donkere muziek mag maken als je bijvoorbeeld depressief bent, beetje zwart/wit, maar zo denken sommige mensen wel volgens mij.

Ze vinden het gewoon leuk denk ik om dit soort muziek en de muziek van hun vorige album te maken, al verschilt het volgens mij niet zo heel veel vergeleken met To Lose My Life...

En altijd bij dit soort bands, Editors ook bijvoorbeeld worden clichés als onorigineel, niet echt, erbij gehaald.

White Lies doen me altijd een beetje denken aan de volgende lyric van LCD Soundsystem:

I hear that you and your band have sold your guitars and bought turntables.
I hear that you and your band have sold your turntables and bought guitars.

Over die uitspraak van Kuk ga ik het maar niet meer hebben, hij is al genoeg (terecht) de grond ingestampt.

Wel wil ik graag benadrukken dat er wat mij betreft een verschil zit tussen een eigen geluid en een uniek geluid. Ik denk dat alle bands wel inspiratie vinden in een andere band. Zolang je er zelf iets aan toevoegt en een eigen stijl behoudt is er helemaal niets aan de hand. Dan voeg je wat mij betreft iets toe aan muziek.
En zelfs als de eigen inbreng niet groots is, zoals bij White Lies het geval is, maakt dat niet veel uit als het goed klinkt. Dat laatste is wat ik op het nieuwe album helaas nog een beetje mis.

Nee natuurlijk bestaat kwaliteitspop niet, dat was meer een beetje om te stoken. Het blijft altijd een mening, objectiviteit bestaat niet. Maar als je zegt dat 'het steeds moeilijker is om origineel te zijn' of er maar weinig bands zijn met een eigen geluid, dan moet je wel méer luisteren. Want als je zoekt zijn er zat groepen met een knappe eigen sound/visie/sfeer. Zowel tekstueel als muzikaal.

Jaja

Dan vind ik het juist nog irritanter, liever iemand die denkt dat kwaliteitspop bestaat dan iemand die je probeert op te naaien..