Queen - A Kind of Magic (1986)

Nou zeg, zo erg is het toch niet..

One Vision is HEERLIJK, en who wants to live forever toch wel een klassieker...

Zo kan ik er nog wel een paar opnoemen....

Dit is zeker niet zo slecht als jij doet voorkomen......

Kocht de lp toen deze uitkwam. Wat ik mij nog goed kan herinneren is dat deze lp-hoes een heel speciaal geurtje had. Een heel prettige trouwens. Haal hem net weer uit de plastic hoes. En als ik goed ruik is het gewoon weer 1986. Kocht in 1986 trouwens alle Queen lp´s. Deze kocht ik tegelijk met News of the world en Jazz. Aan jou de keus welke van deze lp´s ik het meest gedraaid heb. .One vision was ok net als A kind of magic en Friends will be friends. Who wants to live forever is ook nog wel leuk.Beetje te glad allemaal. Heb deze lp sinds die zomer ook nooit meer gedraaid. Ga ik weer een keer doen. Heb ik pas ook gedaan met Press to play (toevallig ook 1986) van ene Paul McCartney. Viel me zowaar niet eens tegen.

Afwisseling van prima Queen/eigthies en zeer matige muziek; One Vision een prima (rock)opener, Who Wants to Live Forever en Princes of the Universe zijn toch echt wel klasse, Gimmie The Prize een iets mindere versie van Princes maar kan ook nog wel door de beugel en ik heb altijd wel een zwak voor One Year of Love en Pain Is So Close to Pleasure. Don't Lose Your Head vind ik dan weer verschrikkelijk, en ik heb ook nooit wat gehad met de titeltrack en Friends Will Be Friends. Bij dit album skip ik altijd naar de nummers die ik wel goed vind, want als je dit van voor naar achter luistert kom je toch behoorlijk wat troep tegen en de nummers passen totaal niet bij elkaar (behalve het eerder genoemde Gimmie The Prize en Princes of the Universe). Maar Queen heeft nooit meer het niveau gehaald van hun jaren '70 werk, met Innuendo als uitzondering.

Met die laatste zin van AddictedToElvis ben ik het volledig eens. Aanvankelijk zou dit als soundtrack bedoeld zijn voor de film Highlander maar met het floppen van de film Flash Gordon en de gelijknamige soundtrack in hun achterhoofd heeft Queen enkele (hitgevoelige) nummers toegevoegd en de titel van het album de naam gegeven van de uitgebrachte hitsingle A Kind of Magic.

De tweede helft is stukken beter dan de eerste.

De tweede helft mag zelfs van zeldzame klasse worden genoemd in het oeuvre van Queen.

Gimme the price, Don't lose your head en Princess of the universe, zo'n prachtig hard slot maak je maar zelden mee.

Opgeteld bij ander prima werk als Who wants to live forever, One vision en de alleszins acceptabele nummers One year of love en Pain is so close to pleasure.

Maar ik geef toe, A kind of magic en Friends will be friends zijn niet goed en te gemakkelijk gekozen.

Maar dat slot, met die laatste drie nummers, allemaal uit de film Highlander; daar heeft de band veel te weinig waardering voor gekregen.

@musican: ben het bijna volledig met je eens, behalve dat je toch echt de kracht van One Year Of Love over het hoofd ziet.
Met je conclusie over de 3 Highlander nummers aan het slot ben ik het eens, al vind ik dat je over de laatste 4 nummers moet spreken want Who Wants to Live Forever is ook van ongekende schoonte.

Over Who Wants To Live Forever kan ik het alleen maar met je eens zijn rkdev .
Een mooi geladen emotioneel stuk . Echt Queen op zijn best .

Het album kent veel afwisseling . Niks nieuws voor een band als Queen . Het verschil is alleen dat zij er in de 70er jaren goed mee weg kwamen .
Hier is het vaker irritant onevenwichtig . Toch net even te veel zwakke broeders , terwijl er ook hele goede stukken opstaan .

Al met al een album die voor mij net door de beugel kan .

Wat mij betreft het minste album, eigenlijk maar 4 goede nummers (track 1,6,7 en 9) en 5 die mij totaal niet boeien.
Verder lijkt het wel een verzamelalbum waar verschillende bands op staan, inderdaad erg onevenwichtig en luistert in zijn geheel voor geen meter !

Hoe verzin je het ook, macho over de top hardrock en slappe popnummers + een meedeiner en een gevoelige ballad op 1 album.

"Pain is so Close to Pleasure", dat nummer doet enorm veel pijn, maar pleziert me absoluut niet. Het nummer is nog te slecht voor Wham!
Friends will be Friends vind ik abominabel. Een soort We are the Champions part II. Lekker meebleren in de voetbalkantine.

Eigenlijk begint de plaat pas vanaf kant 2 een beetje beter te worden. Who Wants to Live Forever is van ongekende klasse. Horen we Brian ook weer eens zingen.

De gitaarsolo's van Brian zijn echter wel vet, ook op de shitnummers.

Who Wants to Live forever; wat mij betreft de absolute uitschieter op een verder, voor Queen standaard, zeer matig album..

Er staan topnummers op als Gimme the prize, Princess of the universe, Who wants to live forever en One vision. Zeer sterke set. De overige songs variëren van matig( A kind of magic) tot ruim voldoende.( Friends will be friends.)

In vind dat Queen in dit album pas echt 'de jaren tachtig' sound te pakken heeft. In het voorgaande album is dat nog een beetje experimenteel met alle digitale instrumenten.
Radio Ga Ga en Tear It Up (van het voorgaande album) zijn nog een beetje te experimenteel met de nieuwe generatie instrumenten van die tijd.

In One Vision, A Kind Of Magic, Pain is so Close to Pleasure en Don't Lose Your Head klinkt de 80's sound al stukken beter dan in het vorige album. Al is het laatst genoemde nummer ook nog een beetje een uitprobeersel, maar toch heeft 't wel wat

Ben het qua sound helemaal eens met Louistje. Hier klinken ze echt 'jaren tachtig'.

Ik vind de plaat overigens prachtig. Ik heb hem net weer opgezet en luister hem nu nog steeds. Het is inderdaad een wat ongebalanceerde plaat en wat inconsistent, maar het komt mij voor als heerlijke meedein muziek. Het haalt het kwalitatief gezien niet bij werken als Queen II of A Day at the Races, maar is zeker wel een lekkere plaat op zijn eigen manier. Heerlijke nummers zoals One Year Of Love, Who Wants To Live Forever, Friends Will Be Friends, Gimme The Prize en natuurlijk Princes Of The Universe. De meeste zitten vol met power en dat maakt de slechte kanten van de plaat al gauw verbleken. Wat mij betreft een geslaagde Queen plaat.

Ik vind dit wel een leuk album van Queen, past precies binnen het geluid van de jaren tachtig.
Daarnaast was One Vision weer het nummer dat Queen weer onder de aandacht heeft gebracht, mede dankzij Live Aid ook natuurlijk. A kind of Magic ondersteunde Highlander en One Year of Love is een prima Queen ballade, die heel goed gecovered is door Stevie-Ann. Friends will be Friends is een middelmatige Queen klassieker en in de jaren zeventig hebben ze dat ook beter gedaan, maar toch een mooi nummer. Who wants to live forever is een rechtmatige klassieker. Doe daar ook nog het radiovriendelijke Pain is so close to pleasure en voor populaire maatstaven, heeft dit album toch een groot deel bekende nummers. Niet dat het iets hoeft te zeggen over de kwaliteit, maar dus redelijk succesvol.
Niets mis mee.

Ik vergeet het nooit meer; ik as amper 11 toen ik op een verjaardagsfeestje van een vriendje de film Highlander zag (zoiets deed je toen op verjaardagsfeestjes ). Dat vriendje was helemaal leip van Queen dus vandaar de filmkeuze. Ik was enorm onder de indruk van de film (en reken 'm nog steeds tot de mooiste die ik ooit heb gezien) en de begeleidende muziek. Dit album kan daarom voor mij niet stuk! Nooit niet, never niet!
Toegegeven; met Pain is so close to pleasure en Don't loose your head staan er twee behoorlijk slechte nummers op maar de rest vind ik super!! Princess of the universe reken ik zelfs tot één van de beste nummers ooit door Queen gemaakt! One year of love is beeldschoon en wordt vaak (onterecht) ondergesneeuwd door het eveneens fenomenale Who wants to live forever. One vision is een geweldige opener, zowel live als op lp. Het titelnummer vind ik, in tegenstelling tot velen hier, erg goed. Al moet ik zeggen dat ie live veel beter en steviger klinkt. Iets dat met het meeste 80's materiaal van Queen het geval is trouwens!

Ik heb bij de tweede helft altijd het gevoel gehad dat Queen iets goed wilde maken tegenover de oudere fans. Ik heb er een 'laten we weer eens wat van leer trekken'-gevoel bij.

Dat valt wel mee hoor.
Er staan genoeg hits op,gewoon een top album.

Doen ze volgens mij ook deels op The Works . Als het aan Mercury en Deacon had gelegen hadden ze misschien nog wel electronischer en dansbaarder geklonken . De albums van toen kenmerken zich duidelijk door ieder een beetje zijn zin te geven . Al is A Kind Of Magic in zekere zin bij vlagen een stuk steviger . De plaat werd redelijk goed onthaald , vooral ook omdat May's gitaarwerk weer een stuk vetter klonk en de band weer durfde te rocken . Maar evenwicht is ver te zoeken .

Ja, dat laatste is denk ik wel een terechte conclusie.

Maar had het een cd vol geweest met de bombast als die van de Highlander tracks Gimme the price, Don't lose your head en Princess of the Universe dan was het waarschijnlijk mijn meest favoriete Queen album ooit geworden.

Eens aangaande Princess Of The Universe , een majesteuze 1e klas Queenrocker .
De andere 2 zullen misschien in het filmconcept goed passen , maar vind ik songmatig wat log en niet echt pakkend . Ik vind vooral Who Wants To Live Forever een geweldige song .
De orchestrale kitsch past Queen perfect . One Vision ook prima . Maar zoals gezegd ; Met al die lichtgewichtjes er tussen door is er nauwelijks sprake van een coherent geheel . Het maakt eerder een wat verwarrende indruk . Maar de betere songs zijn daarintegen wel weer echte hoogtepunten .

Ik begrijp daar helemaal niets van.

Niet één nummer van deze elpee zou op mijn persoonlijke Queen verzamelaar terecht komen.
De singles zijn ongevaarlijke 'Sky Radio' meeklappers en kant b bestaat verder uit enkele overproduceerde, schreeuwerige, nietszeggende oorwurmen die zelfs bij de meest gladde jaren 80 acts op de plank waren blijven liggen.

Alle albums die Queen aflevererde in de jaren 80 waren niet veel soeps, maar Hot Space heeft nog iets charmants omdat die zo eigenwijs was en The Works en The Miracle worden gered door een paar ijzersterke composities.
Dat valt niet niet te zeggen voor A Kind Of Magic, waarmee het de slechtste Queen plaat allertijden is.

Wat mij betreft een oervervelende plaat... Ik vind me helemaal in wat Germ zegt... Echter vind ik (cliché) Who Wants to Live Forever en One Vision toch geen onaardige nummers...

Nee , die springen er samen met Princess zeker uit . De titelsong is" live" overigens ook goed te doen , want dan krijgt het net even wat meer body door een meer gitaristische benadering .
Hier is het vooral een erg glad niemendalletje .

One Vision en Who Wants To Live Forever zijn nog redelijk inderdaad. De rest vind ik zeer matig voor Queen-begrippen.

Natuurlijk zijn die typische classic Queen-dingetjes in Princes Of The Universe wel een keertje leuk, maar ik kan het niet echt serieus nemen. Die filmgeluiden in Gimme The Prize zijn te kinderachtig voor woorden. Niveau Cy-Borg, zeg maar.

Verder heeft de plaat in het algemeen een vervelende, vermoeiende productie en zeer matige composities. Ik vond The Works stukken frisser en beter.

Ik vind uiteindelijk dat The Works en deze niet echt voor elkaar onderdoen . The Works is ietsje constanter , maar dat komt ook dat Magic deels ook wat filmmuziek bevat . Waarschijnlijk is dat ook het euvel van dit album . Queen had beter kunnen gaan voor de gehele soundtrack . Had het wellicht wat krachtiger en conceptueler uitgepakt . Nu zit je opgescheept met een aantal lullige tracks . Het wil gewoon maar geen eenheid worden hier .
Queen is vaak van de hak op de tak , dat deden ze ooit sterk omdat het geheel er niet aan onderdeed en de liedjes goed en origineel genoeg waren . Hier vliegen ze regelmatig uit de bocht .

Ik vind dat onsamenhangende (divers vind ik een betere omschrijving eerlijk gezegd) juist de kracht van dit prachtalbum!

Ik vind het daarentegen helemaal niet onsamenhangend, en zeker niet voor Queen-begrippen. Maar goed, daar ben ik kennelijk de enige in.

Heb als correctie bij dit album bij Who Wants To Live Forever, The National Philharmonic Orchestra als gastartiest(en) toegevoegd. Me dunkt dat Queen op dit epische meesterwerk op majestueuze wijze orchestraal begeleid is. De correctie zal één dezer dagen ongetwijfeld geaccepteerd worden.

Who cares?