Metallica - Load (1996)

Dit was een van de eerste cd's die ik had, en toch kom ik zojuist pas achter het verhaal over hoe de hoes gemaakt is. Gatverdamme.

*kuch* *fluistermodus* Misschien is Hero of the Day wel het beste nummer dat Metallica ooit gemaakt heeft... *kuch* * fluistermodus uit*

De hoes was er een paar jaar eerder dan het album. Misschien helpt dat.

Hero of the day en Mama said springen er wat mij betreft toch wel bovenuit en wat ook gek is,is dat hoewel ik Load bij lange na niet het beste Metallica album vind ik het nog steeds erg vaak (en met plezier) draai.....

Onderschat.
The Outlaw Torn is toch wel één van hun allerbeste nummers, en wat een binnenkomer is Ain't My Bitch zeg, wat een bazennummer!

Andere hoogtepuntjes: 2x4, Until it Sleeps, King Nothing en het fragiele, emotionele, breekbare Mama Said (vind ik een beter ballad dan Nothing Else Matters).

Bij dit album zei Lars Ulrich een mooie quote (vond ik althans): "This album and what we're doing with it – that, to me, is what Metallica are all about: exploring different things. The minute you stop exploring, then just sit down and fucking die."

Mooi gezegd. Respect naar de 'oude' Metallica, wat TOEN 'exploring' was, en evenzeer respect naar de Metallica van Load, wat toen 'exploring' was!

Dit vind ik de beste cd van Metallica, samen met Reload. Deze heb ik grijs gedraaid toen ik een jochie van 12 was. Maakte toen veel indruk en ik zet ze nu nog met plezier op. Oké de Black album is ook goed, maar Load/Reload zijn veel strakker geproduceerd en kennen meer afwisseling. Ik heb werkelijk niets met metal, vind er geen donder aan. Maar dit zijn dan ook rock cd’s. Dit was voor mij Metallica op haar hoogtepunt. Tegenwoordig worden dit soort cd's niet meer gemaakt helaas. Samenvoegen van Load/Reload en nummers weglaten is voor mij niet nodig. Ik heb geen skip momenten. In tegenstelling tot ander werk van Metallica, waar ik juist veel wil skippen.

Dit album kocht ik ergens in 97, 98 ofzo en eigenlijk vond ik het bagger. Heeft vervolgens 3 verhuizingen overleefd (het blijft toch Metallica) en naarmate de jaren verstrijken, begin ik dit album meer en meer te waarderen. Ik fluister heel zachtjes met pinsnider mee........
Load is in mijn ogen toch een zeer ondergewaardeerd album in het gehele oeuvre van de mannen.

Meataliica onwaardig album leuk voor de VS markt, maar een vergelijk met the Black Album valt dus superzwaar tegen een twee voor de moeite

Het album begint zo lekker met Ain't My B*tch en 2 X 4, maar helaas staan er toch wel wat mindere, rustige nummers op. Dat is duidelijk niet de sterkste kant van de jongens. Wel handig is dat je aan de hand van Metallica albums het verschil tussen metal en hardrock kunt aantonen aan wie het interesseert.

#

wat moet ik me voorstellen bij 'leuk voor de VS markt'???

En alsof the Black Album zo'n meesterwerk was.

Qua muziek heeft Load weinig meer te maken met het Metallica dat een drietal uitermate sterke albums afleverde in de jaren ‘80. Toch vind ik dit album een interessant experiment, dat met name bij de eerste 6 uitstekende resultaten oplevert. Had het hele album volgestaan met nummers van het kaliber Ain’t My Bitch, 2x4 of Kind Nothing, dan had ik hier makkelijk vier sterren gegeven.
Helaas zakt Load op een gegeven moment in elkaar. Bleeding Me weet me niet over de gehele lengte te boeien, Poor Twisted Me en vooral Mama Said vind ik ook zwakke nummers. Met The Outlaw Torn wordt gelukkig nog wel weer goed afgesloten. Toch laat het zwakke tweede deel van Load een wat teleurstellende indruk achter, dat nog wordt versterkt doordat het album een behoorlijk lange zit is.

Waren een paar zwakke broeders weggelaten van dit album, dan had er meer ingezeten dan de 3½ ster die ik nu aan Load geef.

3.5*

Dat had zeker gekund: je ziet bij het aantal stemmen per nummer dat van de 14 songs er 6 duidelijk lager scoren dan de rest. En die 8 nummers zijn toch nog samen zo'n 45 minuten, gewoon een ouderwetse album (LP) lengte.

Until It Sleeps (104 stemmen)
Bleeding Me (75 stemmen)
Hero of the Day (74 stemmen)
Ain't My Bitch (64 stemmen)
King Nothing (60 stemmen)
The Outlaw Torn (56 stemmen)
Mama Said (49 stemmen)
The House Jack Built (38 stemmen)

2 X 4 (16 stemmen)
Wasting My Hate (16 stemmen)
Thorn Within (13 stemmen)
Ronnie (13 stemmen)
Cure (11 stemmen)
Poor Twisted Me (6 stemmen)

Brrrrrrrr zo'n spijt deze ooit gekocht te hebben, door Mama Said scoort ie nog een 2!

Goed rock n roll plaat waar Kirk zich kan uitleven op gruizige gitaarakkoorden, ballads zorgen voor een mooi evenwicht. Goede produktie en wat is experimenteel als het een rockplaat betreft? Ik hoor Thin Lizzy en The Stones meeluisteren.

Nadeel: de plaat duurt te lang. Haal er een paar opvullers/nrs af en met 50min. is de plaat beter in zijn geheel te beluisteren.
Master of puppets blijft mijn favoriet, maar dat ligt ook aan de tijd waarin je de muziek het eerst heb beluisterd.

Ik zou zeggen: experimenteel voor Metallicabegrippen. Allereerst de licht alternatieve rockkoers na de bombarie van het zwarte album en ten tweede de interessante wendingen die overal in de nummers verstopt zitten. Een album vol avontuur. Wel aan de lange kant. Eens. Maar nooit vervelend.

Naar aanleiding van een kort berichtje dat ik hier een paar maanden terug heb achtergelaten, dacht ik dat een langere recensie wel op zijn plaats zou zijn voor dit kleine bescheiden net-niet pareltje van Metallica. (Ik overdrijf nu misschien wel een beetje )

Als ik nummers hoor als 'Bleeding Me', dat ik een goed nummer vind, denk ik 'zou Metallica niet zeer goed geluisterd hebben naar bands als Kyuss tijdens het maken van dit album?'

Verder inderdaad een iets te lang album, maar daar heeft opvolger Reload nog meer last van. En ik blijf deze plaat toch het meest onderschatte Metallica album vinden. Als je kijkt naar St. Anger, zie je dat de heren nog vééél slechter konden

Ongelofelijk dat 'Aint My Bitch' niet uitgebracht is als single, en 2x4 staat hier natuurlijk veel te laag...één van de beste nummers van dit album, samen met het eerder vermelde 'Ain't My Bitch', de epische, lekker meeslepende afsluiter 'The Outlaw Torn', 'Until It Sleeps', 'King Nothing', 'Hero Of The Day' en 'Bleeding Me'. Van 'The House Jack Built' kan ik ook genieten, maar duurt misschien net ietsje te lang.

Eigenlijk vind ik enkel 'Poor Twisted Me' een saai, nietszeggend nummer dat ze beter hadden weggelaten. 'Wasting My Hate' vind ik ook niet zo speciaal. Maar dat zijn dan wel meteen de kortste nummers, dus dat valt dan ook weer mee. Maar toch is het leuk om even te fantaseren dat ze deze nummers vervangen konden hebben door de 2 beste nummers van Reload: 'Fuel' en 'The Memory Remains', die waarschijnlijk in dezelfde periode zijn opgenomen.

'Thorn Within' en 'Ronnie' duren ook wel iets te lang eigenlijk, maar dat kan de pret toch niet echt drukken en een 3,5* is dan uiteindelijk toch wel net verdient.

Mijn blauwe sterretjes staan uiteindelijk bij het eerste en het laatste nummer, en het voor mij toch wel allerbeste nummer van deze plaat: 2x4.

ROCK ON!

Voor mij het beste album van Metallica, maar ik zal wel een watje zijn.

Na Kill 'em All en Ride the Lightning heeft Metallica niets fatsoenlijks meer uit de studio weten te krijgen. Och, er staan hier en daar best aangename songs op sommige albums, dat nog wel.
Met speed- of trashmetal heeft het allemaal niets meer van doen. Het is een ander Metallica.

3,5 ster voor de moeite.

3,5 vind ik anders een heel fatsoenlijk cijfer..

Als er op die sommige albums best aangename nummers staan dan hebben ze dus wel iets fatsoenlijks uit de studio gekregen.
Niet zo stoer doen als je het stiekem toch wel goed vind.
Ze schreven kill em all toen ze 20 (?) waren ofzo? Ze deden maar wat, gelukkig gelijk goed maar ze deden maar wat. Load heeft knap in elkaar gezette nummers en je merkt dat ze zijn gegroeid als muzikanten en als liedjesschrijvers. Hier wisten ze zeker weten wat ze aan het doen waren en dat hoor je er aan af. Het is geschreven met de mainstream markt in het achterhoofd maar heeft wel kwaliteit, het was voor een hoop mensen een geschikte gateway vd mainstream naar het hardere werk.
Voor mij werkte het iig wel zo, ik begon met Until it Sleeps als videoclip op mtv. Daarna dit album en zo steeds verder terug.

I rest my case.

Lars Ulrich kan trouwens geen moment een normaal gezicht trekken. Het is net een groot klein ADHDkind met constant die rare grimassen. En dat voor een volwassen vent van begin 50.
Daarom vind ik het kijken naar Metallica ook moeilijk, kzet dan nog liever een oude elpee op.

Het is een schande. Dat vind ik nu ook. Beetje rare grimassen trekken op je 50ste. Een grote schande!

Inderdaad, gelukkig maar. Voorheen was het voornamelijk gebeuk en amper melodie, dat boeit mij totaal niet. Dus in mijn optiek zijn ze muzikaal sindsdien enorm gegroeid (al is de koek inmiddels wel een beetje op).

Ja, misschien is het was minder hard, en misschien is dat mainstream. Toch heb ik het idee dat de die-hard-fans van de eerste albums gewoon neerkijken op 'melodie'. Alsof melodie in het algemeen al een beetje als soft wordt ervaren.

Nou op bijna alle albums van Metallica is melodie te vinden, luister maar eens naar Master of Puppets of Ride the Lightning.
Het kwam denk ik meer door het plotseling veranderde imago en de wat softere nummers, maar melodie heeft Metallica altijd gehad.

Nou inderdaad. Metallica was in de 80's wat steviger dan in de 90's maar nog lang geen Dark Angel of Possessed ofzo.

Niet dat ik een 'die-hard-fan' ben, maar ik voel me wel een beetje aangesproken. Want ik vind de vier eerste albums véél beter dan dit. Met neerkijken op melodie heeft dat helemaal niks te maken. Het is ook niet zo dat ik alleen maar naar metal luister. Ik hou ook van rock.

Maar ik vind het gitaargeluid van Metallica niet zo goed bij rockmuziek passen en bovendien zijn de nummers niet veel soeps. De vernieuwing/verandering die de band voor zichzelf zocht komt op mij nogal geforceerd over; 'we moeten mee met de tijd'. Ook imago wat aanpassen en zo.

Ik vind het geweldig als bands experimenteren en nieuwe wegen opzoeken, maar bij Metallica heb ik altijd het gevoel dat ze zichzelf daarbij niet trouw zijn gebleven. Aan Death Magnetic, dat terug metal is, beleef ik in ieder geval meer lol en als ik hen op hun woord mag geloven, zijzelf ook.

Nee. Melodie is niet automatisch synoniem voor hard of soft zijn. Die-hards hebben doorgaans wat minder met het latere spul omdat dat meestal metalfans zijn. En weet je wat het met metalfans is? Die houden vaak van metal. En als dan een metalband ineens een paar tandjes terugschakelt qua metalgehalte of het gewoon maar helemaal weglaat dan heb je kans dat metalfans afhaken.

Verder hebben sommigen er moeite mee dat Metallica dat in de 80's altijd de mond vol had van het gegeven dat ze geen singles en geen idiote promoclipjes maakte om het MTV-publiek te plezieren, dat principe vanaf 1989 weer net zo gemakkelijk overboord kieperde omwille van het spekken van de rekening van de b.v. Enfin, wat Kronos ook uitlegt hierboven.

Overigens zie ik mijzelf niet zozeer als een die-hard Metallica-adept ofschoon ik wel ben opgegroeid met het vroege spul en idioot veel metal op de draaitafel heb liggen. Voor wat betreft Load vind ik dat er best het nodige te beleven is. Veel meer dan op het m.i. saaie black album. Maar goed, daar heb ik al eens het één en ander over getikt hier. Ik heb er geen moeite mee dat men wel eens wat anders probeert. Noch heb ik er moeite mee dat er zelfverklaarde principes door de plee gespoeld worden. Het is maar muziek weet je. Er hangen geen kinderlevens vanaf. Wel vind ik het vermakelijk hoe het allemaal recht gekletst wordt door deze en gene in bijvoorbeeld het black album-topic.