The Beatles - Magical Mystery Tour (1967)

Gewoon mijn smaak, maar ik vindt nog honderde andere groepen ook leuk.

Dit wordt voor mij het volgende Beatlesalbum dat ik ga aanschaffen. Ik heb inmiddels "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", "Revolver", "Abbey Road", "Rubber Soul", "The Beatles (The White Album)", "1" en "Let It Be... Naked". Gezien de bekende nummers die op "Magical Mystery Tour" staan (The Fool On The Hill, I Am The Walrus, Hello Goodbye, Strawberry Fields Forever, Penny Lane en All You Need Is Love) en ook omdat het een soort vervolg op "Sgt. Pepper's" schijnt te zijn, zou ik niet willen dat dit album in mijn cd-collectie ontbreekt!

Sgt. Revolver

Zeker, ik smijt er de volle 5* tegenaan. Geen enkel nummer valt ertussenuit, stuk voor stuk prachtige, gekke Beatles-nummers.



De hele cd eigenlijk, je zet hem op en ontdekt na 35 minuten dat je plots in een gelukzalige roes verkeert. Geweldig gewoon; uitschieters zijn 'I'm a Walrus' (zalig absurd!), 'Hello Goodbye' (de afwijzing vrolijk bezongen, daarvoor moet je toch een Beatle zijn...), 'Your Mother Should Know' (wat een simpele tekst!), etc. Eigenlijk de perfecte verzameling van 11-get-happy-songs! Uitermate geslaagd.
5*

Jah zo'n album is een echte klassiekertje alhoewel het allemaal losse liedjes zijn.Strawberry Fields blijft mijn beste beatles nummer

Kort maar krachtig dit album.

Mijn nieuwste project van The Beatles, gestaag begin ik alles te leren kennen van deze heren. En het bevalt me allemaal zeer goed! Nog even wat vaker luisteren voordat ik stem uitbreng. Dus hier komt jouw nick vandaan... Hill?

Ik ben benieuwd wat je van deze plaat vind. Ja ik heb ook hier mijn nickname vandaan. Ik ben graag die Fool on the HiLL, in dit geval

Gisteren toevallig weer gedraaid!

Goed he Mojo?

Ja inderdaad. Maar 'All You Need Is Love' komt me echt de neus uit. Ik associeer dat nummer gelijk met Robert ten Brink.

Na jaren weer eens uit de kast gehaald. Ga weer wat vaker Beatles draaien. Absoluut een goed album maar ook ik vind hett jammer dat het een beetje onsamenhangend is. Voor mij niet hun beste album. Toch fijn om er weer eens naar geluisterd te hebben. Ga dit vaker doen.

Lijkt me logisch voor een album dat eigenlijk een compilatie is van singles en een EP .

Voor mij het beste album van de beatles en een plaatsje in mijn top 10 waard.

Openingslied, Fool on The Hill, I am the walrus, en Strawberry Fields en Penny Lane vind ik de mooiste nummers op deze cd en ook van de beatles opzich

5*, maar dat spreekt voorzich

Ik begrijp wat je doormaakt

Ik kan All You Need toch wel weer waarderen. Het is wat simpel en idealistisch, maar toch met dat mooie strijkwerk...ja mooi.

Gewoonweg waauw. Geen slecht nummer te bespeuren. Wegdromen bij flying en blue jay way.

OK, mijn favoriete beatlesplaat! Waarom? Omdat de plaat nummer voor nummer gewoon het sterkste materiaal te bieden heeft, of het nou oorspronkelijk een verzameling singles was of niet.. kan me niet bommen. In deze hoedanigheid kan ik er in elk geval geen genoeg van krijgen!

Heb hem destijds weer aangeschaft om mijn moeder's platencollectie op cd weer enigzins op niveau te brengen, samen met wat beatles-verzamelwerk en Sgt. Peppers en Abbey Road. De laatste twee zijn ook zeker niet slecht, maar missen toch iets wat op deze plaat veel harmonieuzer aanwezig is, namelijk een lekkere soepele flow.. een psychedelisch, haast 'szomers geluid in de nummers. En wat een nummers!!
Om te beginnen bij het fantastische intro, MMT brengt je gelijk in vrolijker, luchtiger en spacier sferen, de perfecte opmaat voor de meesterwerkjes die gaan volgen. Fool On The Hill is zonder twijfel één van the beatles meesterwerken. Een melancholisch, treurig, maar niet echt somber nummer, en een van de weinige nummers waarin ik de toevoeging van een fluit zowaar kan velen. Dat is al een prestatie op zich! Maar die lekkere flow waar ik het over heb zit hier volop in, wat loopt dit lekker! Hetzelfde geldt voor het volgende pareltje, een 's zomers en luchtig muzikaal intermezzo, psychedelisch, maar niet verstikkend of lachwekkend.. de light side of the moon, zullen we maar zeggen Daarna weer zoiets moois, Blue Jay is een wavend nummer op de top van de beatles aan de paddo's! Nummer trekt je mee, laat je weer gaan, trekt dan weer aan je, vervormde stemmen.. heerlijk! Toch niet verstikkend, zoals niets op deze plaat, flow! Het nummer daarna is eigenlijk een behoorlijk standaard beatlesnummer, maar wel met de typerende geniale samenzang en melodie van de fab4. I Am The Walrus is natuurlijk overbekend en al vaak geduid op van alles, blijft gewoon een heerlijk goofy en maf nummer, wat naast goofyness ook gewoon muzikaal als een kathedraal in elkaar zit! Iets wat ik van het merendeel van de latere psychedelibandjes niet kan zeggen helaas. Er zit ook een heerlijke duistere opbouw in het nummer, maar blijft ook licht. Daarna komt een inzinkertje wat mij betreft.. een bekend nummer natuurlijk, maar had hier niet opgehoeven en is typisch voor het wel erg lichtzinnige poptalent van de band.
Daarna volgt wat in mijn ogen het hoogtepunt van het oeuvre van de fab4 is, Strawberry Fields Foreverrrrr! Niet alleen veruit het beste beatlesnummer, maar ook een van de beste nummers allertijden! En een nummer dat zolang ik het al ken (20, 25 jaar?) nooit is gaan vervelen, en eigenlijk zijn kracht alleen maar meer is gaan behouden. Dit is dus wat mensen een classic noemen. Subtielere psychedelipop heb ik niet gehoord, het nummer zit zo ragfijn en prachtig gelaagd opgebouwd in elkaar (met die klassieke orchestratie!!), dit is waar Bach meets Beatles and rock! En als je denkt dat de mannen al hun kruit hebben verschoten (wat 99% van de bands nu al hadden gedaan) vergis je je lelijk, want Penny Lane is een perfect popnummer! Weer met die mooie flow en ook weer de orkest-elementen die het geluid van de fab4 zo uniek maakten in die tijd. Baby you're a rich man is ook een heerlijk nummer vind ik, misschien niet hetzelfde allooi als het voorgaande, maar misstaat niet. Rare instrumentatie in dat nummer ook (welke instrumenten worden gebruikt op gegeven moment?). Daarna komt eigenlijk het enige nummer wat ze er definitief hadden mogen uitschrappen. Ik kan daar echt niet naar luisteren, of het nu door Robert Ten Brink komt, ik weet het niet.. Maar laat ik zeggen dat ik er niet blij van wordt, en het de enige smet vormt op een allenzins briljante plaat!

Voor deze plaat verder zeker een 5*, maar een halfje aftrek voor het nummer wat ik niet nader zal benoemen

Het was op een zaterdag middag in '67, zo tegen een uur of drie.
Met mijn bij elkaar gesprokkelde zakcentjes ging ik naar het centrum van de stad.
Naar "de" V & D, want dat was toen landelijk gezien de grootste platenverkoper.
De roltrap op; rechts af; gespurt naar de platen afdeling.
Een werknemer van de van oorsprong duitse marskramers was net bezig een grote bak met een vreemd uitziende dikke "single" te vullen.
Hoewel ik eigenlijk iets van Jimi Hendrix wilde kopen, raakte ik geinteresseerd in wat hij daar in het rek aan het zetten was. De nieuwe van de Beatles.
Nu waren voor mij de Beatles de band van mijn oudere nicht, en zelfs mijn ouders vonden het wel aardig, daar wilde ik eigenlijk niet "bij horen".

Maar of het nou de hoes was, of de aparte uitvoering van het laatste product van 's werelds populairste band; ik weet het echt niet meer.
Toch met enige opwinding naar de luisterbar gelopen en de "juffrouw", zo heetten ze toen nog, gevraagd de plaat op te zetten.

Met de twee losse bakelieten telefoonhoorns, zonder spreekgedeelte, in mijn zweterige handen hoorde ik voor het eerst Magical Mystery Tour.
Een kwartier later stond ik buiten, na het betalen van 8 gulden 15, ik weet het nog precies, met een dubbel-EP.

De vriendjes die dat weekend bij me thuis kwamen waren stuk voor stuk strontjaloers.
Het hele weekend de beide 7 inches keer op keer op keer gedraaid.
Prachtig.

De week er op wilden mijn twee beste vrienden ook hun exemplaar halen.
En wat schretst hun verbazing: weg, allemaal.
Vreemd want de bak was toch echt tot de rand toe gevuld, en was toch zeker 1,5 vierkante meter groot.
Bij navraag bleek dat de plaat uit de verkoop was genomen; tenminste dat zei het winkelpersoneel.

Tot op de dag van vandaag vraag ik me af wat er met die uitvoering van de "magical Mystery Tour"is gebeurd.

De lp, waar hier de cd versie van besproken wordt, kende niet alleen meer nummers, maar is voor mij eigenlijk ook niet echt de "Magical Mystery Tour".
Zeker niet als je de film er bij betrekt.

Weet iemand hoe dat zit met die dubbel-EP ?

Tussen de Beatles en mij is het nooit dikke mik geweest; maar op de oorspronkelijke versie zoals ik die bedoel staan toch wel een aantal songs die ook ik reken tot het mooiste wat de popmuziek ooit heeft voortgebracht;
namelijk Fool on the Hill en I am the Walrus.

Orbit, geweldige recensie! En Oldfart: blijf met die verhalen van vroeger komen, heerlijk om te lezen, een dubbel EP voor 8 gulden 15

Ik heb deze ook en door jullie verhalen krijg ik weer helemaal zin om deze op te zetten

Flying = apart, Blue Jay ook, Fool On... en Your Mother vind ik erg mooi, net als Baby. Daarnaast staan hier gewoon geweldige hits op

4,5 sterren

Ik heb deze elpee sinds begin jaren 70. Compleet met boekwerkje over de film. Eigenlijk bezit ik maar weinig Beatles elpee's/cd's (Sgt. Pepper, deze en de Red en Blue album). Op de één of andere wijze had niemand in mijn omgeving de andere albums die me op koop-ideeën had kunnen brengen.
MMT is een geweldig album, ook door de extra tracks die op een wonderbaarlijke wijze goed bij de oorspronkelijke EP passen (om eerlijk te zijn hoorde ik pas later dat dit album de latere versie was). Naast de hits vind ik nummers als Blue Jay Way, Your Mother en Baby, You're A Rich Man zeer de moeite waard. Ongelovelijk dat deze muziek al bijna dertig jaar oud is. 4,5

Een ondergewaarde plaat van The Beatles. Het wordt vaak gekoppeld aan de ietwat rare gelijknamige film, maar is desondanks een van de leukste Beatle platen. Het is niet bepaald een album te noemen omdat er naast de film muziek ook een hoop singles op staan, maar dit zijn een aantal van de beste Beatle songs ooit opgenomen. Ik noem maar: I Am The Walrus, het opzwepende Penny Lane, All You Need Is Love en het meesterwerk Strawberry Fields Forever. Het werd uitgebracht vlak na Sgt. Pepper en werd mede door het overweldigende succes van Pepper een beetje ondergesneeuwd. Desondanks blijft deze plaat (samen met The White Album mijn favoriete Beatle Album.

Ik zie steeds die clip voor me van "Your mother should know", dat ze van die trap af komen. Hilarisch! Steeds met een versnellend stapje. Maar een zeer ondergewaardeerd album. Zúlke goede nummers.

Oh, nu zie ik dat je het filmpje kan zien hier :s Haha nja, niet gezien..

Mij werd laatst gevraagd om een recensie te schrijven bij "Magical Mystery Tour" van The Beatles. Ik zal het proberen.

Deze plaat van The Beatles komt over als een echte zomerplaat. Zoals orbit al zei: er ligt een soort lichte, subtiele flow over de nummers. Van het geweldige intro, dat je meteen meetrekt in de sfeer van het album, tot "The Fool On The Hill", een magnifieke Macca-compositie met die prachtige fluit. Dan volgt "Flying", een instrumentaal nummer, waarbij mijn aandacht enigzins verslapt. Ik word echter meteen weer wakker geschud door Harrison, met zijn Indische inbreng op zijn album: "Blue Jay Way". Voor mij persoonlijk op "Love you to" na het beste Indische nummer van Harrison. Een typisch Beatlesnummer uit hun "psychedelische jaren 1966-1967".

Dan barst het voor mij pas écht los. "Your Mother Should Know" is een lekker licht, zomers nummer met niet al te veel moeilijkdoenerij. Een nummer waarbij je vanzelf een brede glimlach op je gezicht krijgt. Hierna volgt "Im A The Walrus". Een nummer dat geweldig in elkaar zit. Een waar avontuur om na te luisteren. Zoals orbit het noemde: een kathedraal van een nummer. Een in mijn oren iets "zwaarder" nummer, maar toch nog zo licht als een veertje.

Dan gaan we meezingen. "Hello Goodbye". Dit is ook weer zo'n nummer waarbij ik een brede glimlach niet kan onderdrukken. Tekstueel natuurlijk niet al te hoogstaand, maar deze plaat luister ik niet voor de inhoud. Het gaat om het zomerse gevoel, dat de plaat (bij mij althans) teweegbrengt.

De Aardbeienvelden Voor Altijd. Ook weer zo'n kathedraal (bedankt voor het woord, orbit) als "I Am The Walrus". Eén van de grote Beatlessongs, zij het, bij lange na niet mijn favoriet. Muzikale psychedelica ten top! Een gelaagd, bijna klassiek nummer. Dan komen we bij mijn favoriet: "Penny Lane". Wat een prachtig perfect popliedje! Bij het invallen van de blaasinstrumenten pink ik altijd weer een traantje weg. Het nummer roept een onbeschrijfelijk gevoel bij mij op. Je loopt op straat in Londen, een dubbeldekker rijdt je voorbij vlak bij Buckingham Palace. Glimlachend loop je door de stad, met het deuntje van "Penny Lane" in je hoofd. Eén van mijn alltime-favourites van The Beatles.

Dan krijgen we "Baby You're A Rich Man". Een nummer dat weer "licht", "simpel" (in de positieve zin van het woord) bij mij overkomt. De afsluiter, "All You Need Is Love", is Lennon ten voeten uit. Prachtig blaasintro en idealistische tekst. Natuurlijk een beetje kapotgedraaid door het TV-programma, maar voor mij persoonlijk heeft het nummer stand gehouden. Mooie afsluiter van het album, waarbij je na het luisteren heerlijk ontspand, uiteraard weer met de bekende glimlach, achterblijft......

Leuk dat je een recensie plaatst, maar hou die seksistische opmerkingen voor jezelf

Maar mooie recensie Sergeant! Hello Goodbye is eigenlijk gewoon wel een leuk nummer, als ik dat afzet tegen de échte niemandalletjes van de fab4..

Die blaasintro van 'All You Need Is Love' is gewoon het intro van het franse volkslied.

Klopt helemaal, Music. Ik vind het één van de mooiste volksliederen, die ik ken.