Opeth - Heritage (2011)

On 1 December 2010, the band announced they would enter Atlantis/Metronome Studios in Stockholm on 31 January 2011 to begin recording with Jens Bogren engineering and Steven Wilson mixing. aldus Wiki

Best of both worlds dus.

Ik heb de cd maar even gepindakaast in afwachting van de cd. Kan er nog geen oordeel over vellen, maar ik vind dat de zang niet lekker te horen is. Die had wel wat meer naar voren gemogen in de mix. De instrumenten zijn daarentegen prima van elkaar te onderscheiden.

Opeth staat te boek als progressive (death) metal band. Zijn ze vooruitstrevend, is het voor sommigen niet goed. Moeten ze het zelfs onder een andere naam uitbrengen. Hoezo!? Ik vind het te prijzen dat Opeth blijft proberen zich te ontwikkelingen. En ja, dat soort pogingen pakt wel eens minder uit. Althans dat lijkt vooralsnog hier het geval.
Ik zit ik dan ook in het kamp van de criticasters, maar met de waardering voor het blijven zoeken naar nieuwe invalshoeken. Veel nummers bevatten (uiteraard) weer briljante stukken, maar klinken te weinig coherent. Slechts flarden van nummers blijven hangen. En waarom moet die briljante solo in The Devil's Orchard worden afgekapt?

Maar het blijft Opeth, dus ik blijf het proberen. Watershed waardeerde ik ook pas na vele luisterbeurten.

Tip voor de mensen die 30 keer hetzelfde willen: Status Quo.

Of Dream Theater

Aan DT heb ik m'n vingers al eens gebrand, daar waag ik me niet meer aan

Net zoals Kronos probeer ik mij te beheersen en wacht ik tot de cd op mn mat valt zodfat ik deze lekker in mijn auto kan luisteren . Na alle wisselende reacties heb ik mijn hooggespannen verwachtingen iets bijgesteld

4,5 begin ik mee, wat klinkt dit lekker zeg.

Folklore is een masterpiece en de rest doet daar niet veel voor onder.. ik kan geen zwakke track vinden in ieder geval. Het klinkt gewoon heel erg goed, over stijl hoeven we het al lang al niet meer te hebben. Ik vind Opeth op deze manier misschien nog wel meer als 'zichzelf' klinken.

Lastig om goed te oordelen na 3 keer luisteren. Het blijft niet gelijk hangen allemaal Het is weer erg mooi zo nu en dan, maar ik mis soms ook weleens wat scherpere kantjes in de nummers. De stem van Akerfeldt bezorgt me doorgaans kippenvel, en dat mis ik wel een beetje nu. Voorlopig 3,5 ster. Zometeen even goed luisteren op de ipod in bed.

Folklore is inderdaad erg tof evenals I Feel The Dark, Famine...

Zelfs de meest rustigste nummers klinken erg groovy.

houd er na een keer of 6 draaien toch een behoorlijk ambivalent gevoel aan over. Natuurlijk was er een koerswijziging aangekondigd maar welke kant het nu precies op zou gaan was even afwachten. Hoor hier nu veel Rainbow/Deep Purple in terug en dat bevalt me uitstekend, ook de sferische stukken gaan er, zeker later op de avond, goed in. Andere stukken zijn weer erg jazzy en meer experimenteel en dat trek ik helaas een stuk minder.

Als behoorlijk traditioneel ingestelde metalliefhebber had ik veel liever het 'logische vervolg' op Watershed verwelkomd en viel deze plaat dus op voorhand al tegen.

Toch blijft de plaat behoorlijk aan me trekken en zet ik 'm iedere keer weer op ondanks al het andere nieuwe werk dat nog beluisterd moet worden. Zet nu in op 2,5 maar wellicht zit er nog wat meer in.

Kon me niet echt overtuigen na een paar luisterbeurten, maar begint nu heel langzaam binnen te komen.... Het is toch wel héél goed wat ze hier laten horen!

Toch heb ik meer met de andere kant van Opeth.
Ik had liever gezien dat ze het gecombineerd hadden op één album.

Waar staat Misty Mountain Hop nou in de tracklist?

Ik mis context voor deze grap denk ik.

Hij probeert Hans Brouwer hier naar toe te lokken.

Ik ga toch weerstaan aan de verleiding om hem nu al te beluisteren.
Zojuist een pre-order via hun website geplaatst.
De versie met DVD genomen, dan heb ik ook de bonusnummers als download erbij.

ik niet, ook vandaag weer 3 keer gedraaid in de auto.
Alles valt steeds beter op zn plaats, met stip van 2,5 naar 4 sterren.

Ik vind de plaat een nogal pathetisch geheel met een hoop onnoemelijk saaie neuzelstukken erop. Verstilde muziek kan erg mooi zijn, maar als Opeth ermee aan de haal gaat komt het totaal niet bij mij over. Op The Devil's Orchard en de basloopjes in The Lines in My Hand na is er simpelweg vrijwel niks te beleven op dit vehikel.

Dat is allemaal nog tot daaraan toe, het ontbreken van de grunts is echter de definitieve doodsteek voor mijn interesse in dit album. Vrijwel alle diepte is hierdoor uit de muziek weggeslagen. De muziek komt nergens meer los en blijft slechts oppervlakkig doorpruttelen.

De band uit de periode van Blackwater Park en Deliverance lijkt nu toch wel definitief te grave gedragen. Ze zullen er ongetwijfeld een nieuw publiek mee aanboren en daar wens ik ze veel succes mee; ik laat deze aan me voorbij gaan.

Dat zijn ook mijn eerste indrukken. Het komt te uitgesponnen over, waardoor het regelmatig vrij saai lijkt. Ook het mooie woord neuzelstukken herken ik bij deze plaat. Maar ik geef 'm nog zeker een paar luisterbeurten ivm dat beroemde kwartje.

Bij mij komt het ook nog niet aan. Aardige ideeën zo links en rechts maar veel vaker is het ontzettend slap en melig. En een album lang alleen maar de cleane zang van Akerfeldt (die ik weliswaar mooi vind) geeft veel te weinig dynamiek aan het toch al afgezwakte geheel. De harde stukken zijn softer gemaakt, waardoor het een nogal eentonig geheel vormt. Ook die vreemde wendingen die inmiddels typisch Opeth zijn geworden missen impact. Krijg vooral het gevoel dat de band zelf uitermate tevreden was over alle quirky ideetjes die ze weer in het album hebben weten te proppen. Nee, Opeth als full-on progband kan me nog niet overtuigen. Ik mag hopen dat ze op volgende albums weer besluiten het gaspedaal in te trappen en de grunts uit de kast te trekken, want anders hoeft het van mij niet meer.

Hans houdt niet van Zweedse metal herrie .

Dit album is dan ook geen Zweedse metal herrie. Ik denk dat jij het ook wel goed vind, Hans Brouwer. Het is namelijk een album met erg veel invloeden uit de jaren ´70.

Ach zo'n reactie is niets nieuws voor Hans, maar Hans ik denk dat je deze wel eens moet belusiteren.

Snap ook niet waarom dit album hier alleen of zelfs uberhaupt metal als genre heeft.

Moest ook allang veranderd worden.

Alle gekheid op een stokje Ducoz, ik heb nooit ook maar iets gehoord van Opeth. Ik wil best een poging wagen maar "metal" is niet genre waar ik warm voor loop.

Kan je deze met een gerust hart luisteren. Dit heeft geen moer met metal te maken. Gelet op je top 10 zal dit je wel bevallen. Veel plezier!

Kijk Hans, dat is de spirit.
Echt metal is het niet, meer Metal in de trant van de vroege Black Sabbath, oogt mij(dus eigelijk gewoon hard rock)

Opeth is mijn band ook niet echt hoor, vooral vanwege de grunts die erin zitten, maar deze schijnt enorm de moeite waard te zijn (maar moet hem nog beluisteren), net als Damnation dat ook is, want die is ook zonder grunts. De rest heb ik ook niets mee, en heb samen met Damnation nog 3 Opeth albums beluisterd, maar is mijn ding niet zo.

Wellicht dat Porcupine Tree wel jouw ding kan zijn, heb je dat weleens geprobeerd?

Ik heb zojuist mijn stem voor dit album verwijderd omdat ik geen kracht heb het hele album uit te zitten. Ik sluit me geheel aan bij de woorden van HammerHead. Scheelt mij weer het nodige tikwerk . Ik zet wel weer Heir Apparent op ipv naar dit geneuzel te luisteren.