Opeth - Heritage (2011)

Eerste luisterbeurt begonnen. Ben heel benieuwd. Pianointro is oke, maar niets bijzonders.

Update: Bij Haxprocess inmiddels, maar alleen The Devil's Orchard kan van begin tot eind bekoren.

Anders dan andere keren was ik niet up to date. Anders dan andere keren wist ik pas 5 dagen na het lekken dat het album daadwerkelijk te beluisteren was. Anders dan andere keren had ik niet meteen een enorme vreugde (damnation, ghost reveries) of teleurstelling (deliverance, watershed) - overigens, allen nu behorende tot favorieten.

Ik heb het album nu een aantal keren beluisterd, het de tijd gegeven (relatief gezien dan, zoals ik geleerd heb heeft Opeth soms zelfs weken nodig om echt te dagen) maar het heeft mij alleszins goed gedaan. Het experimentele karakter bevalt mij enorm. Het niet toevoegen van grunts valt alleen op voor degene die weten dat Akerfeldt ze vaak toepast - kortom, het gemis valt niet te voelen, niet te horen.

Het voelt nog niet aan als een compleet album, daarvoor heeft ie (heb ik) nog even de tijd nodig. Maar één ding staat vast - het belangrijkste - ik geniet hier enorm van.

Nee, na een luisterbeurt valt er nog niet heel veel over te zeggen, maar genoeg om te weten dat het album maar niet op gang komt voor mij. The Devil's Orchard is geweldig, maar de rest niet. Te veel saaie, langzame stukken, en af en toe een paar leuke passages. De eerste cd van Opeth die voor mij onder de 4 komt, en de eerste van Opeth die ik niet zou willen meenemen naar een onbewoond eiland met 1 cd-speler en 1 cd. De kracht van Opeth ligt voor mij onder meer in de afwisseling tussen grunt en cleane vocalen. Door het merendeel aan grunts op de beste albums bleef de cleane vocal iets speciaals, iets wat eruit sprong, maar dat speciale is hier helaas verdwenen. Het is allemaal clean en er springt dus niet echt iets uit. Het drumwerk is wel beter dan op Watershed, maar de langzame nummers zijn allemaal een beetje gepiel in de ruimte en daar hou ik niet zo van.

3.5* voorlopig. Misschien dat ie nog gaat groeien. Ik hoop het wel, want drie jaar wachten op iets beters is verdomd lang.

Heb precies dezelfde indruk. Rustig is leuk, maar het moet wel iets toevoegen. Ook het afkappen op sommige goede (uptempo) momenten, gevolgd door een rustig pielstuk creëert niet zozeer dynamiek, als wel irritatie. Gewaagd hoor, apart om hier die break te plaatsen, maar muziek moet toch vooral mooi zijn. Al zal de invulling van wat mooi is voor iedereen anders zijn.
Juist door dat constante temporiseren, komt de plaat maar niet op gang. Met als dieptepunt Famine. Op voorgaande albums waren er misschien wel meer tempowisselingen, maar doordat de nummers langer waren stoorde dat niet.
Meerdere draaibeurten doet de plaat (niet verrassend) goed. Ik neigde naar 2*, maar dat vind ik toch toch echt te weinig. The Lines In My Hand, Folklore en I Feel The Dark zijn gewoon goed. The Devil's Orchard, Nepenthe en Haxprocess bevatten hele mooie stukken, maar worden afgekapt op momenten die de nummers geen goed doen.
Nog maar een keer draaien dan maar, al is de nieuwe Ghost Brigade verleidelijker.

Een herluisterbeurt doet al veel goeds. Ik zie deze nog wel stijgen, misschien was ik wat te vroeg met m'n oordeel. Duidelijk een plaat die moet groeien.

de toevoeging van wat grunts had de boel ook niet kunnen redden ben ik bang.. daarvoor zijn er simpelweg te weinig goeie ideeën te vinden op dit album

Toch zegt die totaal score iets anders en ligt bijna tegen een briljant album aan.
(moet het album nog horen)

Valt me ook op ja die hoge score, op rateyourmusic.com staat ie nu op 3,31. Vind dat een stuk realistischer qua uitslag.

Je bedoelt te zeggen dat jouw smaak realistischer is dan die van het gemiddelde hier?

Een gezonde dosis eigenwaarde vind ik op zich een goed uitgangspunt

Ik vind het een prettig album om naar te luisteren. Maar als je met je gedachten ergens heen waait dan hoor je de muziek ook niet meer. Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen is dat het echt een pracht plaat is met veel schoonheid. Maar de schoonheid is soms te fragiel. Of ben ik nu aan het bazelen?? Voor nu een 3,5* kan nog alle kanten op. Maar eerst maar eens de orginele cd luisteren.

ik bedoel te zeggen dat ik het een rotslechte plaat vind en dat ik zo te zien niet de enige ben, en dat is stiekem toch altijd wel een beetje fijn om te constateren

valt me sowieso op dat men op rateyourmusic veel kritischer stemt dan hier

Omdat Watershed een tegenvaller was keek ik met iets lagere verwachtingen uit naar dit album. Deze namen weer toe naarmate meer informatie over het album bekend werd. Zo leek mij de afwezigheid van grunts een goed idee, aangezien deze op Watershed ook al nauwelijks aanwezig waren en niet meer goed uit de verf kwamen. En inderdaad, over de zang en de productie hiervan ben ik na een paar luisterbeurten wel te spreken. De jaren 70-sound maakt instrumentaal gezien de verwachtingen nog niet waar: intro en outro zijn zeker fraai, maar daar tussenin voelt het alsof nogal wat nummers een kunstmatige wending ondergaan. Nou is Opeth bij uitstek een band wiens nummers je vaker moet beluisteren om dit soort beweringen te toetsen, dus dat gaan we de komende tijd maar even doen. Nog geen stem derhalve.

Daarin ben je hier ook al niet de enige. Maar waarom is dat een beetje fijn en waarom stiekem? En als het stiekem is, waarom pak je er dan zo mee uit?


Ik zie niet meteen waarom een lager stemgemiddelde, lager stemmen, 'veel kritischer' zou zijn.

Waarom moet het dan ook weer ongemakkelijk zijn wanneer je de enige meent dat de plaat of geweldig of juist total shite is.
Die top 40 houding wordt toch juist zo bestreden door velen hier?

Ik ben er overigens ook nog niet uit. Ik volg Laboomzaa wel in zijn beleving. Het is allemaal prachtig uitgevoerd, de sfeer is fijn. Maar de gedachten dwalen gemakkelijk af. Misschien is dat ook juist weer de bedoeling van de plaat. Het ingetogen karakter is daar debet aan.

En dan Slither. Het is net alsof ik Rainbow zit te luisteren. Rainbow in de huiskamer... of zoiets.

Het nummer is dan ook een ode aan Ronnie James Dio

stiekem omdat het natuurlijk nergens op slaat, je zou je niets van andermans meningen moeten aantrekken, maar tis een soort bevestiging dat je toch niet gek bent geworden en dat is fijn, snap je?




hoe zou je het dan willen noemen? en hoe was je week verder Kronos? je komt wat geagiteerd over.

Daar hebben 357 mensen meer gestemd, het is niet echt een realistische vergelijking

Ik zou een lager gemiddelde gewoon lager noemen.


Ja en nee. Als je denkt gek te zijn zal het wel fijn zijn bevestigd te zien dat het niet zo is. Maar die bevesting menen te zien in de mening van andere mensen die mogelijk (ook) gek zijn vind ik dan weer te gek.

Mijn week was overigens prima. Geagiteerd ben ik niet. Beetje geamuseerd wel.

en daarom zei ik ook: die uitslag is realistischer

Tot uw dienst.

Eigenlijk is dat best jammer ja. Heb Opeth best hoog zitten, vind ze toch behoren tot 1 van de interessantere bands van het afgelopen decennium. Helaas hebben ze niet aan de verwachtingen van mij (en een aantal anderen) kunnen voldoen. Ben ook wel benieuwd naar jouw mening Kronos, gezien je stemmen heb je ook wel een zwak voor de band.

Na wat ik er al over gelezen heb zijn mijn verwachtingen niet al te hoog, Nieuwstad. Opeth had natuurlijk albums kunnen blijven maken in de stijl van Blackwater Park, maar daarmee zouden ze dat album en de impact ervan ook nooit kunnen evenaren.

Een nieuwe weg inslaan is dus geen slecht idee; maar de reden waarom ik Opeth zo hoog heb zitten is natuurlijk ook om albums als Still Life, Ghost Reveries, Your Arms, ...
Damnation is dan weer een verhaal apart. Een album dat z'n schoonheid uit de eenvoud haalt.

Heritage zal voor mij hooguit een leuk plaatje worden vermoed ik.

Mijn mening komt hier nog wel te staan.

Tja, Akerfeldt... Ik lees net het interview in Aardschok. Het is dapper dat hij doet wat zijn hart hem ingeeft. Zelf vind ik het ook een frisse stap. Maar ik vind het wat ongepast om dan vervolgens overal te gaan roepen dat elke band die nu nog death metal maakt, enkel nog herkauwt en zijn publiek belazert. Behalve Bloodbath dan want dat heeft een belangrijke nostalgische waarde...
Hij zegt het echt.

Akerfeldt serieus nemen is overrated

Ik ken zijn reputatie, maar in de context van het verhaal is het bloedserieus.

Ik heb Opeth nog maar net een paar maanden ontdekt -ja, laat...- en ik moet zeggen dat dit album me erg bevalt. Fijne riffs, heerlijke losse drums, breekbare momenten.

Ik krijg na al de bovenstaande wisselende meningen over het veranderde geluid wel een beetje de indruk dat ik nu een soort Black album-fan ben...

Er is wel heel veel te beleven. Meer dan op het black album

I Feel The Dark komt nu even bovendrijven als favorietje. Heerlijk psychedelische met wat Hawkwind dingetjes erin.

Heritage is momenteel behoorlijk aan het groeien bij mij.

Hier ook, meer en meer. Sinds tijden dat ik weer zo enthousiast over een album word. Slither, Famine en Folklore zijn nu mijn favorietjes. Maar toch staat altijd het hele album op, zoals het hoort.

Hier ook. Maar nummers die eerst ongemerkt aan me voorbijtrokken, beginnen hun aandacht te eisen. Er is wel degelijk spanning te bespeuren.