Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Ik krijg hier altijd kramp van in mijn kaken!! Wat is er mis met de gemiddelde top 40 luisteraar??

Het ligt net wat anders: het zijn wel dezelfde kritiekpunten die bepaalde mensen altijd aan Dream Theater hebben gelinkt, dat klopt wel. Maar zowel Don Cappuccino als ikzelf horen niet tot die groep mensen, maar zien op dit album wel dezelfde minpunten die al jaren genoemd worden bij albums waar het ons niet stoort. Dat is op zich toch wel een interessante ontwikkeling.

Dat het jullie nu wel stoort. Interessante ontwikkeling.

Passages zoals Breaking All Illusions vanaf 7:12 doet Petrucci veel te weinig. Blij dit nu eens te horen. Laidback solo, geen patserij, Gilmour- en Steve Morse-esque, doet me wat denken aan passages zoals je ze vaak bij Neal Morse hoort.

Dan zou ik zeggen dat eerder je eigen beleving verandert dan dat de band ineens zo anders klinkt. Want die stelling blijf ik handhaven: Dream Theater doet op A Dramatic Turn precies datgene wat ze al jaren doet.

Dat is bij mij dus ook. En ik beleef compleet geen luisterplezier aan dit album. Meestal hou ik van de langere nummers van Dream Theater zoals Octavarium maar hier lijken ze eeuwig te duren en zouden ze me bijna jeuk bezorgen.

Af en toe heb ik het idee dat de band compleet niet weet welke kant ze op moeten gaan. Na het duel tussen Petrucci en Rudess in Outcry gaat het helemaal nergens over. Dan kunnen de bandleden wel beginnen over 'progressive to the extreme' & 'freaking intense en probably the most wild of them all. Overdrijven is ook een kunst.

Aan zoiets weet ik wat ik heb, Don. En dat bedoel ik positief. Want eerlijker kan een stem niet zijn.

Progarchives heeft even een volledig andere mening over deze plaat dan de gemiddelde Nederlander/Belg hier (wel nog niet echt een representatief stemmenaantal)

Ik ben vanaf het moment dat ik de band leerde kennen die hard fan geweest (dat was vlak na de release van 6DOIT), tot aan ongeveer Systematic Chaos (leuk album, maar ik vaarde zelf muzikaal een andere kant op). Sindsdien ben ik DT er altijd wel een beetje in blijven houden.. soms breekt er zomaar eens een week aan waarin ik het liefst zoveel mogelijk de hele albums check. Geweldig is dat, als je zoveel zin hebt in muzikale krachtpatserij. Dan is DT echt helemaal te gek.

Hoewel ik niet meer de allergrootste fan ben, vond ik BC&SL een behoorlijk consistent, sterk album. Ik beleefde er tijdens de eerste luisterbeurt ook plezier aan, zoals ik dat eigenlijk tot nu toe bij ieder DT album heb gehad.

Dat is nu niet zo met ADTOE. Ik keek er behoorlijk naar uit omdat ik het erg enthousiast klinkende On The Backs of Angels heel erg kan waarderen. Een nummer dat echt als classic DT klinkt, for better or worse. Ik vond het in ieder geval heel tof.

Waarom dan de rest van de plaat zo slecht valt.. beats me. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik de productie heel mat vind klinken, alsof er iets niet klopt. Sorry meneer Andy Wallace, alle platen die ik van je heb gehoord klinken modder- en dan ook MODDERvet. Maar deze niet.. Waar ligt het dan aan?

Weet je wat, ik hou gewoon op. Ik kan nu nog geen goeie reactie OF beoordeling geven omdat ik zo baal dat 'ie zo tegenvalt. Ik heb wat meer luisterbeurten nodig. Het probleem is dat ik dat bijna niet kan opbrengen. Ik geef de plaat rust en zet 'm weer op als ik me volledig open-minded voel. Het doet 'm nu in ieder geval echt niet..

Die van Opeth wel.. maargoed.

Probeer Breaking all illusions en bridges in the sky ook een paar goede luisterbeurtjes te gunnen!

Die twee nummers laten me zien dat Dream Theater nog echt wel goede nummers kan maken. En dan vergeef ik ze de slechtere nummers van dit album ook een stuk makkelijker.

Ik ben nu Breaking All Illusions toevallig ook aan het luisteren. Ik was vorige keer bij Outcry gestopt, maar heb inderdaad gehoord dat die twee tracks goed zijn. Bridges vond ik okay net, en nu Breaking All Illusions.. dit is inderdaad harstikke cool! Ik baal alleen zo van algemene sound van het album.. het beukt gewoon minder vanwege de bijna absente kickdrum.. god, why?

Ik heb me ook flink zitten ergeren aan de sound van het album. Waar de andere albums van Dream Theater allemaal erg levendig en dynamisch klinken, vind ik deze juist erg plat. Speel een nummer van deze plaat maar eens af nadat je een nummer van Six Degrees of Octavarium hebt geluisterd, een wereld van verschil.

Dan heb jij een totaal verkeerde download of wij interpreteren ons de betekenis van "levendig" totaal tegengesteld.

Misschien niet onaardig om rekening mee te houden..... een jaartje geleden was ik erg benieuwd naar het nieuwe album van Therion.... zodra het lekte had ik het gedownload om te kijken wat ik er van vond.... ik vond er echt NIETS aan want het klonk allemaal zo droog en plat... en zielloos...

Achteraf bleek het aan de download te liggen.... want maanden later kreeg ik de CD in handen en ik wist niet wat me overkwam toen ik het plotseling in de originele kwaliteit hoorde.

Anyway..... ik vind vindt dat Dream Theater op veel nummers in ieder geval een erg levendige sound neer weet te zetten!

Ik luister onafgebroken Breaking all Illusions, Bridges in the Sky en On the Back of Angels. En af en toe nog even Beneath the Surface. De andere nummers luister ik gewoon lekker niet, dan hoef ik me er ook niet aan te ergeren! ^^

Crosskip heeft het over de mix- en master van het album. Het ligt niet aan de download, want we kennen de versie van OTBOA.. die heeft diezelfde sound als de rest van het album.

Luister eens naar de beukmomenten in Peruvian Skies en dan inderdaad dit album.. maakt niet uit welke track want als je er snel overheen skipt heeft het OVERAL die neuzige sound. Damn, wat is dat jammer zeg.

Niet om dezelfde discussie als vorige pagina aan te wakkeren, maar jij vindt een album waar je nu al meer dan de helft van skipt een 3.5 waard?

En hoewel ik het wel eens ben dat de productie te plat klinkt, kan ik wel niet bepaald zeggen dat de basdrum afwezig.

Okay niet afwezig, maar als je bijvoorbeeld hoort hoe de drums erin komen bij A Nightmare to Remember.. dat knalt veel meer uit je speakers dan welke passage van dit album dan ook. Misschien ligt het aan de mastering, het zal wel weer.

Heb het album gedownload ( oeps! ja, ja komend weekend wordt ie gewoon orgineel aangeschaft ). M'n eerste indruk is goed. Wat mij bij de eerste luisterbeurt opviel is dat de drums een stuk minder prominent in de mix staan. Maar dat zal komen doordat Portnoy weg is en dus ook niet meer achter de knoppen zit. Daarin tegen heb ik het idee dat nu Jordan Rudess meer naar de voorgrond wil treden. Gezien de samples en toetsen werk ect. ect.
Zal komende tijd het album uitvoeriger gaan beluisteren om een beter oordeel te kunnen geven.

Inderdaad. Deze week nog Black Clouds & Silver Linings gedraaid en je wordt echt weggeblazen als de drums er in komen.

Ik ben wel benieuwd wat er gebeurt met de band als Mangini mee gaat schrijven. Nu heeft hij alleen de drumpartijen bedacht en ingespeeld.

Dan heeft-ie dus ook meegeschreven... Of bedoel je tekstueel? Pfff... Dream Theater & teksten, alleen toen Kevin Moore er nog bij zat schreven ze soms iets interessants.

Vooralsnog lijkt die Mangini mij eenzelfde soort geek als de rest van het stel. Heb een documentaire gezien over zijn auditie - beetje een Portnoy-achtige kerel, ADHD, overdreven, vindt zichzelf helemaal te gek.

Mijn eerste indruk van deze plaat is niet zo verpletterend als bij Dark Clouds & Silver Linings.
Het klinkt allemaal wel aardig, maar de plaat in zijn geheel heeft gewoon niet de overtuigingskracht die de voorgaande plaat wel had. Ik vond Bridges in the Sky het hoogtepunt van het album. Dit nummer is gewoon heerlijk. Het begint met een sample van traditioneel 'throat-singing' en eindigt met een sound die me aan Transatlantic deed denken. Geweldig nummer!

Petrucci heeft het grootste gedeelte van de drumpartijen bedacht mbv een drumcomputer. Mangini heeft niet veel meer gedaan dan ze ingespeeld.

toch een teleurstelling.

met de opener On the Backs of Angels zetten ze meteen een goed nummer neer, jammer genoeg halen ze dat niveau verderniet meer.
de volgende 3 nummers klinken leuk, niks meer niks minder.
Bridges in the Sky opent op een nogal vreemde manier en niet zoals ik gewends ben, desalniettemin is het begin wel het beste stuk van het nummer, na verloop van tijd verliezen ze toch de aandacht.
gelukkig is er Outcry, een nummer wat weer het DT gevoel boven brengt en de tweede topper op dit album.
Far from Heaven, is een korte maar nog lekker klinkende ballad.
Breaking All Illusions is de derde en laatste topper.
Beneath the Surface hadden ze beter kunnen omruilen met Breaking All Illusions zodat we toch nog een goeie afsluiter hadden.

uiteindelijk blijven er maar 3 nummers echt overeind:
- On the Backs of Angels
- Outcry
- Breaking All Illusions
dat zijn toch wel de toppers, de rest is niet slecht maar weet gewoon weinig of niet te boeien.

na octavarium kwamen ze met Systematic chaos wat een tereurstellen album was.
na BC&SL komen ze met dit, ook dit is weer teleurstellend na BC&SL, en ik mag hopen dat ze deze lijn niet voortzetten anders word het nooit meer echt baanbrekend.

ik ben benieuwd wat mangini verder voor de band kan betekenen, want hier heeft die zich nog zeker niet bewezen.
3*

Het is inderdaad meer van hetzelfde. Dat was mijn kritiek bij de voorganger ook al, maar die was over de gehele linie gezien gewoon wat beter. Ik had gehoopt dat de band wat frisser en misschien zelfs een klein beetje vernieuwender zou worden, na de band wissel met alles wat daarbij kwam kijken. Zeker geen slechte plaat, maar Portnoy blijkt nu toch wel een beetje het gelijk aan zijn zijde te hebben.

wat een nieuwe dream theater waarom wist ik hier niks van ? ofja ik wist het wel maar dat hij nu al uit is?

Breaking all Illusions springt uit boven alles wat op de vorige 3 albums stond, jammer dat de rest iets minder is.

Redelijke plaat maar zeker niet veel meer dan dat. Het kabbelt net even te vaak maar een beetje door waardoor ik me ook in de goeie lange nummers af en toe aan stukjes irriteer.
Beste nummers inderdaad de hierboven door Legion vermelde 3.

Half puntje er af.

Ok.

13 september pas te koop?

Raad eens wat er vandaag hier in de bus viel?

De special Edition van a Dramatic Turn of Events inclusief DVD, waar ik me morgen maar eens tegoed aan ga doen!

Dream Theater heeft aangekondigd op 1 Februari In de Ijsellhallen in Zwolle een concert te geven.
Ik ben zelf lichtelijk teleurgesteld in dit album, maar het is geen straf om naar te luisteren.