Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

OK nu vaak genoeg gedraaid.

Ik ben in principe groot fan, heb alles van de band in huis qua DVD's en albums.

Maar dit is het gewoon totaal niet. OTBOA was een goed nummer, en inderdaad Outcry en BAI zijn ook nog goed. Maar dat is het. En zelfs in de goede nummers zit totaal niets wat toevoegt aan Dream Theater zoals we het kennen. Het is er eigenlijk alleen maar minder op geworden.

Zelfs de sound van het album.. wtf. Andy Wallace, mixkoning. Heeft hij dit dan echt afgemixt? Wilde hij hier zijn naam onder zetten? De mix is een puinhoop. Drums te zacht, basgitaar vaak onnatuurlijk hard, lelijke toetsengeluiden keihard zetten. Ik weet echt niet watskebeurt hier.

Fantastische plaat zoals we van dream theater gewend zijn. Maar waarom kan dream theater nu opeens wel hele mooie ballads maken (beneath the surface), aangezien ze daar nogal beperkt in zijn? Ze zouden meer van zulke nummers moeten maken dat ik het enige wat ik mis van dream theater.

De ballads op dit album zijn inderdaad erg mooi. Beneath the Surface is zelfs schitterend! Hun oudere werk ken ik niet goed, dus ik heb geen idee hoe deze ballads verschillen van de oude (als er al een wezenlijk verschil tussen zit).
De ballads zorgen voor een mooie balans tussen hard en zacht op dit album en dat bevalt me goed. Het komt het album als geheel ook wel ten goede vind ik, hoewel dit album wel erg wisselvallig is.

Dream Theater blijft toch een ongeëvenaarde topband. Zelf hun meest matige album (Falling into Infinity) overklast vaak nog de vele stijlgenoten. De klasse druipt weer van dit nieuwe album af. Ook zonder Portnoy. Dikke bombast, lekkere lange nummers. Ruim 75 minuten genieten geblazen!

beneath the surface is inderdaad een verademing! Eindelijk weer eens een sterke ballad van DT!

Ik heb de CD vanavond aan de eerste luisterbeurt kunnen onderwerpen, en hoewel DT bij mij met een nieuwe CD altijd een groeiperiode moet doormaken, wil ik toch alvst maar gezegd hebben dat ik weliswaar een aantal goeie dingen hoor, maar dat ik er over het geheel gezien nog niet heel erg warm van word...

Mijn verwachtingen waren niet zo hoog, maar het is toch weer een klasse plaat geworden.

Ik begrijp die negatieve reaties niet zo. Six Degrees en Metropolis pt. 2 vind ik beter, maar volgens mij is ie zeker niet minder dan de laatst 4 albums.

Van mij krijgt ie 4,5*

Eerste luisterbeurt, en het is duidelijk dat dit weer een echte groeiplaat is. Nu vind ik m al goed, maar nog niet zo geweldig. Dat komt vooral omdat ik veel nummers nog niet echt uit elkaar kan houden en het nog niet echt blijft hangen. Ik weet zeker dat mijn stem uiteindelijk de 4 sterren zal overschrijden, maar voor nu 3,5*

Reacties lezen kan daarbij helpen.

Luister 'm nu dik een week elke dag wel en heb de laatste tijd niet meer zo genoten van een album, als nu bij deze. Voor mij een van de beste albums van Dream Theater.
5*

Tering, Outcry is behoorlijk hard gegroeid bij mij. Inmiddels is Bridges in the Sky mijn favoriete nummer, al vind ik Breaking All Illusions nog even fantastisch als toen ik hem voor het eerst hoorde.

Mike Portnoy ook uit de groep. Lijkt me lastig als je relatief vaak leden kwijt raakt. Een lekker album met uitblinkers als This Is The Life, Bridges In en The Sky.

Dream Theatre twee maal live gezien en in bezit van alle albums. Vindt toch dat het wel een beetje van het zelfde is. Zeker niet slecht maar ook niet vernieuwend.

Soms denk ik met weemoet terug aan de tijd dat een album 45 minuten duurde! Dan baalde je wel eens dat er niet meer op een schijf paste maar ruim een uur is wel eens te lang.

Hmm als ik de kritieken hier allemaal lees dat het vaak veel van hetzelfde zou zijn, dan beleef ik niet veel luisterplezier aan dit album denk ik. Ik houd het geloof ik maar mooi bij Images And Words en Awake, dat is mooi genoeg voor mij om eens lekker Dream Theater te horen als ik daar eens zin in heb.

Na meerdere herbeluisteringen mijn conclusie: een krachtige en energieke plaat. Vernieuwing is te horen, zoals de zang die anders ingemixt wordt, het drumgeluid dat varieert. Er valt weer genoeg te genieten op deze plaat.

Twee keer geluisterd, en het is me nu al duidelijk (ja dat is voor dit album genoeg om een mening te vormen): er is geen porie in mijn lichaam die ook maar íets begrijpt van Dons 1,0* of het gemiddelde van 3,48*. Geen seconde van dit album is minder dan een 3,5* waard. En nummers als On the Backs..., Outcry en Breaking all Illusions geven mij een geweldig gevoel van melancholie, maar evengoed kracht en hoop, en hebben grote potentie uit te groeien tot Dream Theater-classics. Dus nieuwelingen: laat je niet afschrikken door de negatieve berichten, probeer het gewoon een keer; je komt niet van een koude kermis thuis!

@Chimpz,

Ik kan lezen wat ik wil, niet begrijpen is niet begrijpen.

@Chimpz, waar komt dit vandaan? M.i. een nog al overbodige en cynische post. Het was niet eens op jou gericht, bovendien was het een gewone positieve bespreking van musicboy2602. Soms denk ik dat je het erom doet..

Mmm, ok. Ik lees al die posts die de negatieve reacties 'niet begrijpen' eerder als "ik begrijp niet waarom", en niet zozeer als "ik vind wat zij slecht vinden niet terug in de muziek". Maar goed, zin kan twee dingen betekenen, blijkbaar neem ik het verkeerde aan.




Het was gericht tegen mensen die het album laag waarderen, waaronder ik dus. Hoe jij daar enig cynisme , of ik die "het erom doet" inziet, begrijp ik dan weer niet helemaal. Musicboy2602 gaat er zelf toch ook op een normale manier op in? Soms lijkt het wel alsof mensen hier bang zijn om twee partijen met een tegengestelde mening over hetzelfde onderwerp te zien praten.

Ja toch te snel geoordeeld, dat ik het album niet trok kwam meer door mezelf: geen zin in drukke prog metal, ietwat tegenvallende productie.

Ik vind de productie nog steeds vrij vlak, maar ik begin nu meer op te warmen voor tracks als Lost Not Forgotten, Bridges in the Sky en Breaking all Illusions. Ik begrijp de mensen wel die zeggen dat het heel erg aan de 'DT van welleer' doet denken.

Het ontkennen van cynisme in je vorige post is niet erg geloofwaardig.

Ja, het ontkennen is op zichzelf haast cynisch.

Uit het andere deel van mijn tweede post mag toch duidelijk zijn dat het om een misinterpratie van zijn woorden ging; eerder een beetje irritatie dan cynisme, zou ik zeggen. Je kan de rollen nu perfect omkeren en hetzelfde zeggen, maar goed.

Jammer dan. Je opmerking over dat geen seconde van dit album minder dan een 3,5* waard is vind ik echt raar. Als we toch kritisch naar dit album luisteren hoor je toch gewoon dat sommige stukken echt slecht zijn? En dat is nog zacht uitgedrukt. Ik in ieder geval wel, het gemiddelde mag van mij nog wel wat omlaag.

A Dramatic Turn Of Events

Laat ik eens een groter stuk bij dit album schrijven. Ik heb hem namelijk nog een aantal keer laten langskomen maar ik verander echt helemaal niks aan mijn beoordeling. De teleurstelling van 2011, misschien zelfs wel van de laatste 5 of 10 jaar. En ja, ik tel Morbid Angel daar bij mee. Dat is nog zeer goed vergeleken met deze miskleun van jewelste.

Virtuozen met slechte liedjes. Dat is A Dramatic Turn Of Events. Als ik vanuit een technisch aspect kijk zou dit album een hoge beoordeling scoren maar ik hecht veel meer waarde aan het gevoel wat ik heb als ik een album luister. Heb ik luisterplezier?

Bij dit album is het antwoord duidelijk: Nee! De opener is met grote afstand het beste nummer van het album en zit zeer dicht bij de jaren ´90 Dream Theater. Maar daarna gaat het bergaf en bergaf en bergaf tot uiteindelijk op het absolute dieptepunt te komen.

Als On The Backs Of Angels er niet had opgestaan had deze gewoon de minimale beoordeling gekregen. Bijna nooit heb ik zoveel ergernis bij een album gehad. Er zijn gewoon echt bijna geen momenten die echt lekker zijn. Het klinkt allemaal zo geforceerd.

Het is net alsof je je helemaal kapot focust op één ding en de rest vergeet. Dat gevoel heb ik bij A Dramatic Turn Of Events. Het klinkt alsof de band weer wil bewijzen hoe goed ze wel niet op hun instrumenten zijn door de meest doelloze instrumentale priegeldingetjes tevoorschijn te halen.

Veel te veel mierengeneuk. Laat er eens een keer een foutje in zitten. Het is gewoon te perfect en dat is gewoon niet leuk. En dan hebben we het nog niet eens over de productie gehad want die is ook helemaal niks.

Kapot geproduceerd. Ook dat is iets wat dit album kenmerkt. De zang van James LaBrie is zo enorm opgepoetst, dat hoor je gelijk. Het zit bijna verdomme in de buurt van autotune! En meneer Jordan Rudess heeft goed zijn best gedaan om de meest zenuwslopende geluiden uit zijn keyboard te halen. Kippevel op een verkeerde manier noemen we dat.

En dan de nieuwe drummer Mike Mangini. Mangini heeft wel degelijk zelf zijn drumpartijen bedacht, dit heb ik gelezen in de Slagwerkkrant. Maar het lijkt net alsof hij zich compleet inhoudt. Er mist gewoon iets wat bij Portnoy gewoon duidelijk te horen was. Die kon door zijn meesterlijke drumwerk nummers toch naar een hoger plan trekken.

Maar wat brengt de toekomst? Wat gebeurt er als Mangini echt gaat meeschrijven? Zou er een frisse wind gaan waaien? We zien het...

Wie mijn review te lang vind en een korte beschrijving wilt van het album: A Dramatic Turn Of Events. Qua nieuwe progressieve metal-albums zou ik liever Bilateral van Leprous en het debuutalbum van Arch/Matheos aanraden. Supermuzikanten en geweldige nummers, bij dit album krijg je alleen het eerste.

Ben niet van plan om mensen aan te spreken op hun persoonlijke mening, dat is aan jou en kan mij voor de rest niks schelen. Ik begrijp echter niet de mensen die normaal gesproken wel Dream Theater muziek waarderen, maar dit ene album op een 1* zetten.

Het zal onbetwijfeld wel weer aan mij liggen, maar zoveel anders is dit album niet vergeleken met de voorgaande albums, in mijn oren althans. Het heeft een beetje de 'old skool' DT sound met de moderne uitvoering die we vandaag de dag van hun gewend zijn. Dat je persoonlijk de songwriting hierop minder vind, vooruit. Maar één ster? Okee dan.

Don Cappuccino en Chimpz zijn echt enorm vermoeiend hier.....

Allemaal leuk en aardig dat ze een mening hebben, wat ook prima is, maar ze mogen het ook wel eens laten rusten.

Als ze er na meerdere luisterbeurten achter komen dat het toch allemaal wel meevalt zullen ze dat toch nooit meer toegeven..... dus tjah.

horned_reaper is echt enorm vermoeiend hier.....

Allemaal leuk en aardig dat hij sommigen hun mening niet kan hebben, wat ook prima is, maar hij mag het ook wel eens laten rusten.

Als hij er nu na meerdere luisterbeurten achter komt dat het toch allemaal wel tegenvalt zal hij dat toch nooit meer toegeven..... dus tjah.



Kijk, dat vind ik zelf wel nog een beetje cynisch, maar alleszins niet overbodig. Maar goed; dit is een openbare site waar je over muziek kan discussiëren, ongeacht wat je waardering voor bepaalde werken is. Wil je discussiëren, doe dat dan inhoudelijk, in plaats van constant te roepen dat "iedereen overdrijft", "je mensen niet meer serieus kan nemen" of "ze het moeten laten rusten". Als je een band alleen maar door iedereen opgehemeld wil zien worden, denk ik dat het officiële forum wat minder enerverend voor je is.

Een stem van 3,5 geeft horned_reaper. Dat lijkt niet op alleen maar ophemelen. Het voorstellen alsof hij geen enkele kritiek op het album kan verdragen is dan ook weinig geloofwaardig.

En hij heeft wel een goed punt. Als je je zo vastbijt in de verdediging van de mening dat er niets aan het album deugt sluit je een open houding die ruimte laat voor 'groei' uit. Dat mag allemaal natuurlijk, maar geloofwaardig komt het niet over.

Het lijkt wel een reactie van blinde afkeer. Misschien van Portnoy-fanaten; nu die er niet meer bij is kan en mag Dream Theater niet meer goed zijn. Zelfs niet een beetje.

Die horned_reaper is vermoeiend...

Ik had mijn mening nog niet helemaal goed uitgeschreven dus dat heb ik nu gedaan. Waarom zou dat nu niet mogen? Het is toch MusicMeter?

En ik heb het album al een keer of 6 geluisterd en ik verander niks aan mijn beoordeling. Als ik hem beter had gevonden na een aantal luisterbeurten had ik zeker hem wat hoger gegeven.