Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Stelletje Dream Theater haters . De heren hebben sinds Six Degrees niet meer zo goed geklonken (ok het nummer Octavarium was natuurlijk ook magistraal). Geen rare fratsen, behalve dan die afgrijselijke boer, maar gewoon geweldige epische werkstukken. Met als hoogtepunt het geniale Breaking All Illusions.

Ik heb precies hetzelfde gevoel. Zonde van zo'n topdrummer.

Hopelijk groeit het album nog. Het staat me nog niet tegen, maar wat ik zojuist geconcludeerd heb moet dus worden gecompenseerd met de goedheid van de nummers, en voordat ik daar achter ben moet ik bij Dream Theater altijd even wat langer wachten.

Grappig is het altijd weer om zoveel verschrikkelijk verschillende en uiteenlopende meningen te zien. Ik vind persoonlijk dat alle storende factoren zijn verdwenen met dit album. Er is eindelijk weer balans en de rust is wedergekeerd, zoals in de hoogtijdagen!

Geef het album de kans met een goede hoofdtelefoon en geniet van al dit moois. De drums zijn helemaal niet naar achteren gemixed! Portnoy was altijd teveel naar voren gemixed! Dream Theater is veel beter af zonder deze dit ego. Het vertrek van Portnoy is het beste dat Dream Theater had kunnen overkomen. Maar uiteraard is dit mijn persoonlijke mening


Eindelijk zijn de Keizers van de Progressieve Rock weer terug van weggeweest! Hulde!

Beetje jammer dat het ego van Portnoy is ingeruild voor het ego van Rudess =D

Haha! Ach, ook dat is een persoonlijke mening...

Vindt hem ook steeds beter worden, zit gelukkig dit keer niet zo'n zeiknummer in als The Best of Times of Sacrificed Sons.

Ik vind het een zeer goed album en hij wordt steeds beter naarmate je hem vaker beluistert.

Wat ik niet begrijp is dat mensen zich storen aan de keyboardgeluiden en "riedeltjes" van Rudess. Ik vind het juist fantastisch, bijvoorbeeld die "boer" in Bridges in the Sky is toch geweldig! Nee, dat muzikale intermezzo van Rudess in The Count of Tuscany was geweldig... als je ergens bij in slaap valt is het die passage wel (verder een erg goed nummer overigens, alleen daar even de forward toets indrukken)....

Kritische puntjes:
Build Me Up, Break Me Down is geen kaskraker;
Far From Heaven had voor mij ook niet op de cd gehoeven;
Jammer dat Labrie zijn stem verheft aan het eind van Beneath the Surface (afgrijselijk, de man moet niet hoog gaan zingen), want verder is dit een "catchy" en mooie ballad.

Plusplunt:
Alle andere nummers zijn geweldig! Ik vind dit album duidelijk de beste sinds Six Degrees (daarna waren ze naar mijn mening een beetje de weg kwijt met het Metallica-Black Album-achtige TOT, Octavarium en het duistere BC&SL).

Kortom, super cd, deze gaat grijs gedraaid worden!

Heerlijk album, wordt steeds beter naar mate je het draait
twee keer gehoord, paar nummers blijven al hangen

Lost not forgotten en Bridges in the sky
Beneath the Surface is een mooi nummer, zat te wachten op een uithaal
had voor mij wat meer bombastischer gekund

Complimenten voor Mike Maginni, de nieuwe drummer, een indrukwekkedde topprestatie dat hij heeft geleverd, het valt niet mee om Mike Portnoy te vervangen

Met Mike Mangini had ik gelezen. Ik ken hem van Extreme en Annihilator. Waanzinnig goede drummer...

Deze band heb ik gezien op Bospop. Hoewel dit soort muziek nooit echt mijn ding is geweest heb ik erg genoten.

Die nieuwe drummer kon niet alle partijen uit zijn hoofd. Best wel logisch want die partijen zijn wel erg bruut bij deze band. Dreamtheater loste het inventief op. De toetsenist had een board die door de standaard waar die opstond alle kanten opgedraaid kon. Op het board was een I-padje geinstalleerd. Af en toe draaide die zn board helemaal scheef zodat de drummer op de I-pad kon kijken met daarop de bladmuziek voor de partijen. Ik vond het een geniale oplossing.

Wtf?

Juist. Denk niet dat het zo in elkaar zit =p

Zou ik ook wel heel knap vinden. Om drumpartijen niet te kennen. En dan laat iemand de drumpartituren zien, tijdens het spelen, en dan speel je mee. Dat kan niet.
Overigens spelen bands van dit niveau met clicktrack, drumloops en samples en andere onzin.
Dus dan moet je alles wel uit je hoofd kennen, improviseren is uit den boze...

Met alle respect Dungeon, maar ik denk dat jij hier de plank misslaat Als Mangini de partijen al niet uit z'n hoofd kende (wat ik ten zeerste betwijfel), zou DT überhaupt niet op tour gaan en al helemaal niet kiezen voor zo'n knullige oplossing. Kwestie van perceptie denk ik...

Ik was bij het concert in Verona, het 2e concert van Mangini. Hij maakte 2 foutjes waardoor hij uit het ritme drumde, maar had het zelf ook door en even later was het weer goed gemaakt. Hij kon dus wel degelijk alle drumpartijen, maar nog niet zodanig dat het op automatische piloot gaat en dat neem ik hem ook zeker niet kwalijk. Voor de rest drumde hij helemaal top. The Great Debate was heerlijk! En natuurlijk afsluiten met Learning To Live is altijd geweldig:)

Nee ik heb het gedroomd

Voor de ongelovige thomassen onder ons:
The sheet music for the entire live set is displayed on the pad for Rudess to refer to as he plays.
Bron: Jordan Rudess - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

mss gebruikt hij om schuine moppen aan Mike Mangini te vertellen :-p

Rudess zei wel iets over dat uitschuifbare ding in Aardschok vorige maand. Ik zal het vanavond eens terugzoeken. Of misschien heeft iemand het bij de hand.

En in een interview met Classic Rock zegt Petrucci weer dit.

How did the recent lineup change affect the songwriting responsibilities?

We didn’t write the music with [new drummer] Mike Mangini. We decided to go in and just write it amongst ourselves without a drummer [to] get more in touch with the intimates of the compositional process that every guitarist, keyboard player and bassist does when they’re sitting around in a bedroom or hotel room or studio. Just writing and pulling out the best music that you can, exploring different areas. We decided to do it that way, which was great — a really great environment for being creative.

So, did you end up writing things that were really hard for him to play?

It’s funny that you say that, because I programmed all the drums with a program, which was a lot of fun. I came up with some wicked stuff. When we finished, I sent it, asking “Is this something that you can actually play? I don’t know, I’m not a drummer, is this a physically possible thing?” But then he came in a couple of months later, and here he was, a human being doing this stuff. I was blown away. It’s fun doing that kind of thing because you can just come up with stuff that’s beyond your wildest imagination, drum-wise, and then make it happen in real life.

Link:http://ultimateclassicrock....

The Best of Times een zeik nummer?!
Dit was nog wel geschreven voor de vader van Portnoy.
Een en al respect met dit nummer, kom op zeg!

Reeds bij de eerste luisterbeurt kon ik de verschillende instrumentatie al (bijna) meetikken en het verloop voorspellen. Dream Theater vervalt de laatste 10, misschien wel 15 jaar, in herhalingen en het wordt er allemaal niet beter op. Is de term Progressive Rock juist niet bestemd voor bands die "progessive" als uitvalsbasis voor hun muziek nemen? Dit hoor ik totaal niet terug op dit nieuwe album, sterker nog, ik heb het gevoel dat het een haastklus is geworden en oude riedeltjes aan het herkauwen zijn.

Neem in een fruitsalade de appel, kiwi, peer en ananas weg en je hebt een banaan. Dat is wel erg simpel denken...

Ik vind dit serieus echt niet vallen onder prog. Dit album wel, een aanrader trouwens:

Arch / Matheos - Sympathetic Resonance

LOL! Inderdaad. Well put

Neem bijv. Outcry:

Intro > couplet > bridge > refrein > variatie op couplet > bridge > instrumentale break > rustige break > refrein > outro

Progressief as fuck

Vergelijkingen maken die op geen enkel aspect parallel lopen is inderdaad behoorlijk simpel denken.

Een fruitsalade is één coherent mengsel van verscheidene elementen; één grote opeenhoping. Muziek is dat in 99% van de gevallen niet. Waar het hier juist een discussie is over de structuur van de muziek, vind jij het nuttig om het exact tegenovergestelde ernaast te leggen. Neen, fruitsalade heeft geen vaste structuur, het is niet zo dat om de vijf stukjes fruit plots wat kiwi komt opduiken, ik hoop dat je het daar mee eens kan zijn ongeacht mijn mening over dit album. Wel, hou je maar eens goed vast, voor muziek is dit niet het geval. Muzikanten - alleszins deze specifieke muzikanten - staan niet zomaar te jammen in de studio: die ploeteren dagen en nachten, proberen zaken die samenwerken uit en perfectioneren het tot ze tevreden zijn met wat ze geschreven hebben. En zo bekom je een muziekstuk, evenzeer als wanneer je een post als deze of een film ineen werkt. Zie je hoe het één iets heel willekeurig is en het andere een specifieke gedachtengang achter zich heeft? Maar goed, als je dan toch de vergelijking wilt maken:

Als je bepaalde elementen van een fruitsalade wegneemt is er geen structuur die je kan verstoren; het is immers structuurloos, en de ene willekeurige fase zal overgaan in een andere willekeurige fase tot je slechts één element overhoudt. De "banaan" die je hier noemt is één element dat op zichzelf staat, en hoewel er mogelijk geen vaste lijn aanwezig is qua grootte of rijpheid, kan je met zekerheid stellen dat na elk stukje banaan een nieuw stukje banaan aanwezig is. Structuur. Muziek kan je niet zo bekijken, hoogstens kan je alles weghalen tot je alleen Myungs eerste fret op zijn eerste snaar overhoudt. Dit zou één basiselement van de muziek betekenen in eenzelfde manier als jouw 'banaan' dit is. Belangrijk, onthoud dit!

Wel, wat ik dus gedaan heb is de kleine opvullingen wegnemen. Neem nu een fruitsalade waar ik een paar steentjes in geplaatst heb. Wanneer ik deze drie elementen wegneem hou je de fruitsalade over, correct? Wel, verander die steentjes nu naar een intro/outro/solo: dan hou je jouw fruitsalade over. In dit geval is dat de basisstructuur van de muziek: kleine afwijkingen die je als alleenstaand mag beschouwen schrap je weg om de kern van het nummer te bekijken. Wat overblijft is het skelet, zoals Crosskip hierboven bijvoorbeeld mooi aangeeft. En nu de grote vergelijking: kunnen we een banaan (Myungs eerste fret) vergelijken met de compositie van alle aanwezige instrumenten? Neen, dit is opnieuw een grote verscheidenheid, wat op zich weer een 'fruitsalade' zou zijn. En dus om jouw redenering correct te maken binnen deze situatie:



En zo klopt het wel.

En het heeft flink wat moeite gekost om hierop te reageren zonder termen te gebruiken die beledigend kunnen overkomen; ik zal vast wel weer een hele hoop commentaar krijgen nu, maar ik ben deze onzin onderhand ook wel flink beu.

Ik stop er ook mee. De discussie gaat geen kant meer op.

Outcry is gewoon een ongeleid projectiel wat helemaal nergens heengaat. Als je dat progressief wilt noemen moet je dat natuurlijk zelf weten.

Dat bedoelde ik niet helemaal, Chimpz. Ik bedoelde gewoon dat de intro's, outro's en solo's wel erg veel uitzonderingen zijn om uit je argument te laten. Het spijt me als ik je heb aangezet tot mijn belediging, die banaan was louter komisch bedoeld.

[mod-edit: overbodige ellenlange quotes verwijderd]

Heb in tijden niet zulke onzin gelezen.