Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Dus wat jij zegt, is dat je een willekeurig nummer kan nemen, daar vervolgens een intro, outro en technisch solostuk in propt en dat dat vervolgens prog is?

Rudess spreekt in Aardschok, naar aanleiding van de Bospopgig over dit ding. Hij gebruikt het voor zijn eigen ondersteuning. Ik kan niet opmaken dat hij andere bandleden ermee ondersteunt, maar het kan natuurlijk.
Wel hebben ze het over nonverbale ondersteuning van Mangini en er is een beperkte setlist.



Ook in Aardschok werd vorige maand al uit de doeken gedaan dat Petrucci alle drumpartijen geschreven heeft met behulp van een drumcomputer. Mangini speelde de boel op een echt drumstel in.
Tot zover Mangini's rol.

²

Geen uitzonderingen, zaken die er los van staan. Als je een varken een hoed opzet is het nog steeds een varken, daar heeft die hoed verder niets mee te maken. Ik kan alleen nog maar eens naar Crosskips post wijzen, en dat is dan nog één van de "wildere" nummers.

@ProKronos: neen toch, wat een verrassing.

Correct me if I'm wrong, maar zaken die niet meetellen in je ABAB-structuur heten volgens mij uitzondering. Ach wat maakt het toch uit? Stom misverstand. Ik snap denk ik wel wat je bedoelt. Ik ben er weg van.

Als je nonsens heel pedant uitsmeert over veel te veel woorden blijft het nog steeds nonsens. De fruitsalade van musicboy maakt het duidelijk. Als je eerst vanalles moet verwijderen om tot een bepaalde structuur te komen, dan speel je vals.

Neem nu bijvoorbeeld eens een fruitpapje. Zacht van structuur, niet te vast en niet te waterig. Neem echter de banaan, de appel en sinaasappel weg en je hebt de droge krokante structuur van een betterfood koek.

Prog is al een vage aanduiding, maar hoeft trouwens niet enkel en alleen te wijzen op songstructuur. Het gaat ook om de hogere technische vaardigheid bij de instrumenten beheersing. En juist door de aard van een intro, solo, outro kan iets perfect onder de noemer prog thuishoren, ook al vind je her en der (na weglating van alle uitzonderingen) een ABAB patroon van strofe en refrein terug.

WTF..... waar gaat dit heen mensen?

Dream Theater is progressief as hell..... als je het daar niet mee eens bent moet je maar je eigen genres gaan verzinnen met hun eigen richtlijnen.

En het album blijft bij mij ook maar beter worden eigenlijk!

Voortaan vallen tien minuten durende nummers met ellenlange freakerige technisch hoogstaande solo's onder pop als er een refreintje in voorkomt, horned_reaper.

Dit is echt een van de meest onzinnige discussies die ik hier op Musicmeter heb gezien.

Het gaat nu echt te diep. Het is muziek, dan ga je toch niet over fruit beginnen?!

Fruitpap!

En alleen maar om te zeggen dat structuur verandert als je een ingrediënt weglaat.

Ik bedoel eerder dat stuk over de fruitsalade, dat vind ik dus echt te ver gaan. We kunnen een recept maken voor Dream Theater.

Even positief afsluiten:

Dit album is het beste dat Dream Theater sinds 6 Degrees heeft gedaan!

Ik hoor net a Nightmare to Remember weer..... en ik ga bijna over mijn nek wanneer ik die Portnoy weer "day after day, and night after night..." hoor brullen.... zo ongelofelijk lelijk.

Dan zet ik weer heel erg snel breaking all illusions op om die vieze nasmaak weg te spoelen.

De afwezigheid van Portnoy's achtergrondvocalen is inderdaad een verademing.

Slecht of niet. Dream Theater is in mijn beleving gewoon progmetal.

Bij is het juist omgedraaid. Ik zet A Nightmare To Remember op om de vieze nasmaak van dit album weg te spoelen.

Maar ik wist niet dat Petrucci de drums al had geschreven en dat Mangini ze alleen maar heeft ingespeeld. Mangini zegt wel dat sommige nummers qua drums flink zijn omgegooid. Ze waren bijvoorbeeld eerst heel druk omdat Petrucci dat wilde en daarna heeft Mangini ze veel rustiger gemaakt.

Dan ligt de basis er al wel. Natuurlijk kun je tijdens het inspelen wat nuances aanbrengen. Net als een acteur die een persoonlijk stempel op een reeds geschreven rol zet.

Ik heb nog nooit een toetsenist zo dicht bij een drummer zien staan. Daarnaast draaide die zn board af en toe zodat de drummer er op kon kijken. Genoeg voor mij om aan te nemen dat de bladmuziek in ieder geval als ondersteuning voor de drummer diende.

Dream Theater speelt al jaren in deze opstelling (tis net een voetbalelftal =p) en dat draaien van zijn board is gewoon een toffe gimmick omdat Rudess wat meer bewegingsruimte wou =p En ik denk niet dat Mangini het van die afstand ook maar enigzins kan lezen, vooral niet als je tegelijkertijd ook nog moet drummen.

CABABABABABABAKABABABABABABABABAC

Progressief, geen standaard structuur in terug te vinden. Over minder woorden kan ik het nauwelijks uitsmeren.

Het onderwerp mag dan nobel zijn, dat zegt niets over de kwaliteit van het nummer. Ik vind The Best of Times ook een van de minste nummers van DT ooit. Ondanks het onderwerp.

En ik heb zelden zoveel flauwekul gelezen als in de laatste pagina's over dit nieuwe album. Je zou bijna gaan denken dat sommige mensen hier nogal vol van met name zichzelf zijn. In Engeland noemen ze dat dan geloof ik "full off ...."

On-topic: Ik ga het weer eens proberen. Hopelijk groeit het materiaal bij elke luisterbeurt. Zou niet de eerste keer zijn met een DT-abum.

Heel sterk. Natuurlijk staat er een nummer op A Dramatic Turn of Events waarop deze schematische weergave perfect past en kan daarmee aangetoond worden dat Dream Theater geen prog (meer) is. Je hebt me helemaal overtuigd.

Is BLABLABLABLA wel een progressief songschema?

Jakkes, wat een discussie weer. Toen ik een tiener was mocht ik geen metalhead zijn omdat ik een tijdje kort haar had.

Dream Theatre mag geen progmetal zijn omdat ze liedjes maken met structuren...

Je vind het goed of niet goed...

En als er dan eens wat minder structuur in zit (Outcry) is het een ongeleid projectiel wat nergens heengaat... 't is niet snel goed he

Hier de nieuwe video van "On The Backs Of Angels"
On The Backs Of Angels by Dream Theater Music Video on Yahoo! Music - new.music.yahoo.com

Ik ga gewoon niet meer op jou reageren, daar zullen we allemaal heel wat blijer van worden. Ik heb van jou nog niet één reactie op mij gelezen die iets anders dan gezeik of sarcasme is, en als je mijn woorden dan ook nog gaat verdraaien (of je begrijpt het niet, dat zou al helemaal triestig zijn) of bepaalde zaken die je zelf aangevraagd hebt (weinig woorden) tegen mij gaat gebruiken, ga ik me niet meer irriteren aan jouw constante gevit. Is er iets als een negeer-knop op musicmeter? Want dan stel ik voor dat we die allebei gewoon indrukken en ophouden met deze zever.


En aan de rest: de structuren hier zijn feiten waar je niet over kan twisten, en het "ongeleid projectiel" gedrag van Outcry bevindt zich alleen in de solo's/break. Ikzelf haal hieruit dat dit album geen prog, maar symfonische metal is, omdat ik de structurering in een bepaalde mate een essentieel onderdeel van prog vind, dat hier ontbreekt: als jij het anders ziet, leuk. Dat is geen kritiekpunt op dit album, dat is enkel en alleen de persoonlijke classificatie: als jij vindt dat dit album wel progressief is om allerhande redenen, dan verschillen wij daarin van mening; daar zou je nog verder over kunnen discussiëren, maar uiteindelijk is dat een meningsverschil. Maar de structurering op dit album valt simpelweg niet te ontkennen.

En nu komt er vast wel weer iemand met een reactie hoe kinderachtig ik ben dat ik vind dat dit album niet progressief is of dat ik heel erg stink ofzoiets.

Ik heb nergens gevraagd om weinig woorden, wel iets opgemerkt over veels te veel woorden. Je verdraait dus niet alleen mijn woorden, je negeert ook mijn argumenten in je voorlaatste bericht. Het enige wat je daar laat zien is een belachelijke voorstelling van zaken om toch maar de stelling dat het niet progressief is overeind te houden. Met wat sarcasme overigens:


En dan komt er al eens wat sarcasme terug.

OEWOAAAAAAAAA.

Ok, jij hebt blijkbaar een probleem met mij en ik vind jou ondertussen ook al een behoorlijke eikel, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik de alinea waar je effectief serieus op mij ingaat gisteren gemist had omdat de voetbal net terug begon, en niet tot daar teruggelezen had. Dus dan nu maar:



Dit is zoals ik hierboven zei een meningsverschil ivm de opvattingen rond prog. Hoewel techniek er zeker onderdeel van uitmaakt is het voor mij op zichzelf niet genoeg om iets prog te noemen. Binnen death metal bijvoorbeeld hoor je heel vaak zowel "technical death" als "progressive death" terugkomen als subgenre: allebei heel technisch, maar bij prog komen nog andere zaken bij kijken. Je instrumenten kapotspelen vind ik persoonlijk gewoon niet genoeg om prog genoemd te mogen worden, en als jij dat wel vindt zit je daar niet fout in, maar ik deel die mening simpelweg niet.

Maar goed, na al die verwijten die je inmiddels naar mij gegooid hebt verwacht ik wel dat je hier, net zoals in bovenstaand bericht, een draai aan zal geven over hoe belachelijk alles wat ik zeg wel niet is en dat jij gewoon gelijk hebt.

Ik zal nog wat 'verwijten gooien'.

Je valt in herhaling met je truukje om dingen overdreven voor te stellen zodat ze ongeloofwaardig overkomen. In mijn vorige bericht noemde ik je schematische voorstelling van een nummer van Dream Theater belachelijk en dat overdrijf je door te stellen hoe belachelijk alles wat jij zegt wel niet is volgens mij. Terwijl die schematische voorstelling inderdaad niet past op een nummer van dit album en gewoon een belachelijke overdrijving is.

Of hoe je er een draai aan geeft om toch maar gelijk te hebben. Of hoe je je verwijten aan mij misschien beter op jezelf betrekt.

Je valt trouwens ook in herhaling met te zeggen dat je niet meer gaat reageren maar het toch doet.


Edit:
En als Dream Theater nu geen prog is omdat ze vaak refreintjes laten terugkomen, dan zijn ze nooit prog geweest. Mij stoort die mening niet. Maar als feit voorgesteld zonder de nodige argumentatie mag het wat weerwerk krijgen.

Het valt toch moeilijk te ontkennen dat, op een enkele uitzondering na, de composities op dit album een stuk minder avontuurlijk en verrassend zijn dan het oudere werk van deze band. Dat is voor mij toch altijd een van de toffere aspecten aan het proggenre en iets wat ik op dit album erg mis.