Peter Gabriel - New Blood (2011)

Op zich klinken de vertrouwde nummers in een nieuw jasje niet onaardig met Gabriels fijne stemgeluid. Ik kan de plaat echter niet in één keer uitzitten, dan word ik toch heel erg onrustig. Jammer dat verder bij de plaat geen knopje zit om dochter Melanie uit te schakelen.

Ben benieuwd welke track van deze plaat de grootste uitvaart favoriet gaat worden.

Bedoel je niet Ane Brun?

Zou kunnen ...

Die mekkerstem?

Scratch my Back vond ik een van de grootste tegenvallers van de afgelopen jaren. De live-registraties die Gabriel uitbracht vind ik echter stuk voor stuk van grote klasse, dus uiteindelijk zette ik mijn bedenkingen opzij en kocht de dvd-versie van New Blood.

Het valt me bij een eerste beluistering zowel mee als tegen. Meevaller is dat de herarrangering van eigen werk over het algemeen boeiendere resultaten hebben opgeleverd dan bij de covers. Zo valt deze bewerking van Rhythm of the Heat bij mij zeker in de smaak. Tegenvaller is dat ook dit concert, evenals SmB, nogal vaak wat eentonig klinkt.

De beelden zijn zoals we van Gabriel mogen verwachten van een zeer hoog niveau maar helaas valt er vrij weinig in beeld te brengen. Waar Secret World Live en Growing Up wat mij betreft visueel de meest boeiende dvd's uit mijn collectie zijn, is de boel hier gedurende een groot deel van het concert erg statisch. Begrijpelijk maar wel jammer. De belichting is wel erg goed gedaan.

Al met al een meevaller, al zegt dat meer over mijn verwachtingen dan over mijn waardering voor deze registratie. Van de zes dvd's die ik van Gabriel heb is dit namelijk zonder twijfel de minste.

Over de vrouwelijke vocalen ben ik ook niet echt enthousiast, De stem van Ane Brun lijkt me nog een vorm van acquired taste, die van Melanie is eigenlijk gewoon onvoldoende voor dit niveau, zeker als ze de lead doet zoals in Downside Up. Overigens viel me dat op Growing Up eigenlijk niet zo op, toch nog maar eens goed luisteren.

De toevoeging van de kennelijk niet op de cd voorkomende Sevara Nazarkhan (op In your eyes) had voor mij ook niet zo nodig gehoeven.

Wat is er met PG gebeurt na 1995? Tuurlijk heeft hij met UP nog éénmaal een schitterende Cd gemaakt. Maar er zit geen energie meer in deze man. Alle fut lijkt er uit te zijn gelopen, zowel qua geluid maar zeker ook fysiek. Vergelijk zijn concerten van 1993 maar eens met zijn concerten van 2011, een pijnlijk contrast.
Deze plaat is op zijn best wel redelijk. Maar als je het naast zijn eigen originele legt voegt het op zijn best niet veel toe. Op zijn slechts is het een misvorming van zijn eigen werk. Ik wordt er een beetje triestig van.

Uhm, hij is natuurlijk wel achttien jaar ouder, wellicht dat dat een rol speelt? En daarnaast is dit een heel ander type muziek, daar past een energieke houding mijns inziens ook veel minder bij.

Een contrast is het zeker maar pijnlijk allerminst. Wat ik voor al zie (heb één van de New Blood concerten mogen zien) en hoor (zowel live als op dvd) is een artiest die nu eens een keer niet het grote gebaar weer op zoekt maar 'onderzoekt' wat de essentie van zijn eigen muziek is. Zoek maar eens online naar een recente versie van Here Comes The Flood (opgenomen voor de Guitar Centre website meen ik). Sommigen zullen er van gruwelen maar ik hou wel van die bare-to-the-bone benadering. En PG kennende komt daar nu vanzelf een tegenreactie op.

Ik heb New Blood nu een x of 6 beluisterd de laatste 2 weken en kom met een 4,5. Zo mooi vind ik hem. De strijkarrangementen zijn hier en daar bloedstollend mooi en absoluut smaakvol gedaan. Zoals op Plays Live maar nog meer met Sercret World Live, weet PG wederom iets toe te voegen aan de inmiddels grijs gedraaide studio versies (van dit monumentale oeuvre). Mercy Street, San Jacinto, Intruder, Wallfrlower, Red Rain en Digging in the Dirt, stuk voor stuk past het nieuwe jasje fantastisch en terwijl ik dacht dat hij met In Your Eyes op SW live de definitieve versie gemaakt had, weet PG me toch te verrassen met deze sobere versie. Daar boven is het toevoegen van het 5sterren nummer van OVO, The Nest That Sailed The Sky een 'stroke of genius'. De achtergrond vocalen van Ane Brun en van dochter Melanie zijn af en toe fragiel maar niet storend. In de auto, op de fiets, zondagochtend en savondslaat, het maakt niet uit wanneer je hem draait. Hij mag misschien niet meer de man van de grote gebaren zijn maar het zoeken naar dit soort diepgang in eigen materaal smaakt naar meer.

De uitvoeringen van oa Biko en San Jacinto uit 1986 stralen toch veel meer kracht uit. de nummers op dit album zijn wel erg lauw.

Toch blijft Gabriel's stem schitterend.

[quote]johannesA schreef:
De uitvoeringen van oa Biko en San Jacinto uit 1986 stralen toch veel meer kracht uit. de nummers op dit album zijn wel erg lauw.

Toch blijft Gabriel's stem schitterend.[/quote]

Ja, die stem, die stem.....zoals in het verhaal van de rattenvanger van Hamelen. Hij voert ons mee...

Tsja, je kunt nog zo mooie stem hebben; dit soort supermarktmuzak laat me nogal koud.

U probeert weer met een knuppel de hoenders te raken?

Ik vond Scratch My Back echt niet te pruimen. Deze plaat New Blood valt me behoorlijk mee moet ik eerlijk zeggen. Misschien eerst deze nog een paar keer beluisteren en dan ook Scratch My Back nog eens een keer proberen.

Nee hoor, Scratch my back blijft ook na New Blood niet te pruimen.

Ben het helemaal met devil-hunt eens. Peter Gabriel heeft sinds 1995 nauwelijks iets relevants gepresteerd. En dan nu: covers en remixen. Really? Van de maker van Solsbury Hill, Biko, Shock the Monkey en Red Rain? Het is inderdaad om triest van te worden.

Scratch my back en New Blood komen op mij over als een poging om een platencontract na te komen, niet als serieuze pogingen tot kunst. No hard feelings, want Gabriel heeft in de 1980s uitstekende muziek gemaakt (waarvoor dank). Peter Gabriel is gewoon op. Het is niet anders.

Wat een bollocks - na de eeuwwisseling PG nog driemaal live gezien en menig aftands & achterhaald artiest mocht willen dat ie zo'n houdbaarheidssticker had als PG.

De cover-plaat was één (niet echt mijn) ding, niet helemaal onaardig. Dit is iets heel anders en ik snap die zeikwaarderingen en azijnpisposten niet zo goed: hadden de lieden van deze tour gehoord en met veel moeite een kaartje kunnen verwerven, zouden ze hoogstwaarschijnlijk zeer onder de indruk van PG's performance (met orkest) zijn geweest. Hadden ze waarschijnlijk geschreven: wat jammer dat hier geen album van wordt uitgebracht. Zoals het staat is dit eigenlijk een Catch 22 - je kunt het nooit goed doen als artiest.

En mensen die hiervoor een 0,5 over hebben of anderszins lopen te zwampelen moeten eerst maar eens zorgen dat ze al hun eieren in één mandje hebben - die neem ik gewoon niet serieus

Ach gut, Mjuman is weer van de partij hoor. Huize avondrust opent vroeg deze dagen; wellicht wordt clementie verleend wegens het op hande zijnde nieuwe jaar. Zal ik in alle redelijkheid nog maar een keer kort vertellen waarom ik hier enkel de laagste score aan wil geven. Peter Gabriel op de rod-stewart tour. Inspiratieloze pseudo-klassieke muzak. Saai, zonder enige begeestering opgenomen. In dat opzicht kan ik het roerend eens zijn met onze zoutige broeder. Zei het dat ik PG's up(2002) ook nog zeer sterk vind.

Gut o gut Luukske - ik vond je posts een stuk beter te verteren toen je nog MF versie1.0 was, voordat je bijles Nederlandsch had gekregen en je teksten spel- en stijlgewijs hinkelden van Dinxperlo naar Varsseveld. Dit pseudo-literaire idioom is een aangenomen atttude die je niet ligt en wat jij van dit album vindt en hoe je dat uitdrukt is mij genoegzaam bekend. De grens naar populistisch puberaal heb je daarmee fiks overschreden. Je hebt alleen nog geen tol betaald

De universiteit is dan voor de amateur in spelling wat het conservatorium is voor de muzikant. Technisch worden we sterker, maar een stukje oorspronkelijkheid gaat verloren. Vergis je echter niet! Ook MF 1 zou in spel- en stijlgewijs gebroken termen dit album afwijzen.

Ps: en met name qua stijlfouten is er bij mij nog veel ruimte voor verbetering

Heb het New Blood album al erg lang in huis en na enkele keren er doorheen gezapt te hebben weggelegd op het stapeltje 'komt nog wel 'n keer'. Vanochtend maar eens helemaal uitgeluisterd (althans cd 1) tja, als rechtgeaard PG fan kan de man weinig tot niks slechts doen bij mij. Zat ik hier te wachten...nee. Als variatie op een thema toch aantrekkelijk genoeg om niet in de 'delete' bak te doen verdwijnen. Heeft toch vnl te maken met mijn respect voor Peter.

Ik heb in het forum een item geopend omdat PG weer wil samenwerken met Genesis(en bezig is een album af te maken waar hij in 2005 (!) al mee is begonnen I/Q genaamd)

Waar dan?

Begrijpelijk voor een forum, maar ik ook nog niet gevonden. Hier wel een link naar het interview

Opening voor een reünie ?

Ik heb het ook nog niet kunnen vinden, dat topic.

Ik dacht dat Phil Collins doof en met gehandicapte armen achter de geraniums zat, gepensioneerd te wezen?

Steve Hackett is inmiddels al helemaal ingespeeld en heeft al het oude werk alvast van een modern jasje voorzien.
Ik vind zijn aanwezigheid van essentieel belang voor een geslaagde reünie, meer dan van wie dan ook.

Banks & Rutherford zullen, gezien hun huidige werkzaamheden, zonder veel problemen kunnen aanschuiven.

Misschien dat de heren zo vrij willen zijn om vóór mogelijke concerten een nieuw album op te nemen..... Of overvraag ik dan gelijk? Ze mogen ook een sterke selectie maken uit het oude werk van Steve Hackett en dat voorzien van een mooie Genesis etiket. Voor wat hoort wat, per slot van rekening.

Hier heb ik het vandaan. Enne...PG klinkt aardig overtuigend:

PETER GABRIEL Talks About PHIL COLLINS' Comeback - Prog Sphere – A Different View of Progressive Music - prog-sphere.com

Eerlijk gezegd geloof ik er geen ruk van. Die bladen en websites moeten ook vol.

Helaas nog niet het nieuwe Peter Gabriel album i/o hier bij de reguliere albums.
Hoop later dit jaar.

Gisteren in Ziggodome naar zijn concert geweest, in een woord: Prachtig!
Ook al het nieuwe materiaal (de zes al gereleased songs, aangevuld met nog drie nieuwe nummers...)

Op zijn artiestennaam topic heb ik een recensie geplaatst van het concert.

Ik was er ook bij gisteravond. Ook genoten, ook van de nieuwe nummers. Ik vermoed dat i/o een prachtig album gaat worden, van dezelfde hoge standaard als zijn reguliere studioplaten.

Ik zal kijken of ik een dezer dagen ook een recensie kan schrijven. 't Is wel druk op mijn werk momenteel, dus het kan een paar dagen duren. Wellicht morgenavond.

Volgens mij worden recensies beter gelezen in het MusicMeter Live! topic. Misschien dat je 'm daar (ook) kunt plaatsen.

Dank voor de tip Hans, ik zag dat je geliked had, maar heb mijn recensie daarna opnieuw geplaatst zag een hinderlijke fout

Leuk dat je deze superavond ook live hebt meegemaakt!

Scratch My Back en deze New Blood als een soort tweeluik. Strijkers, geregeld bombastisch en wederom een gewaagde zet. Nu zijn eigen nummers bewerkt of moet ik schrijven: "beschadigd". Ik probeer met een open visie naar dit album te luisteren maar bij diverse tracks komt irritatie en ongeloof naar boven. Zoals het vre-se-lijke Intruder of het dramatische duet Don't Give Up. Hoe komt Gabriel toch bij een zangeres als Brun, die niet de stem heeft om als samenzang te gebruiken?
Toch staan er ook wel wat meer geslaagde remakes tussen. Wallflower en Darkness bijvoorbeeld en het iets minder maar nog altijd mooie Mercy Street.

Pfff maar het is toch wel een zit om dit hele album af te luisteren. Net als bij OVO heeft het een hoog theater gehalte, iets dat ik niet echt kan bekoren. Ondanks dat dit in de originele versies mooie tracks van hemzelf bevat, scoor ik New Blood lager dan de voorganger. Zijn laatste album komt deze week wel aan de beurt. Ben even Gabriel moe geworden 🫣