Van Halen - A Different Kind of Truth (2012)

Vreemd dat iedereen altijd Ice Cream Man als referentie neemt. Take Your Wiskey Home en The Full Bug tonen aan dat ze vaker deze (niet bijster originele) opbouw hanteerden. Stay Frosty is alleen stukken heavier, ook door die lage tuning. Dit een gezapig nummer noemen slaat werkelijk nergens op, en "cheesy" kan ik al helemaal niet rijmen. Voor cheese moet je toch echt bij Van Hagar zijn.

Ik betrap me erop dat ik altijd bij het 2e nummer begin als ik de plaat opzet. Blijft een heerlijke plaat. Lekker on-origineel en heerlijk jatwerk uit eerder werk! Precies wat een band met leden op leeftijd ook zou moeten doen. Niet meer verkrampt zich moeten willen vernieuwen. Meestal pakt dit desastreus uit. Schoenmaker blijf bij je leest, en dat doen ze dan ook.

Zat ik een kleine maand geleden Van Halen nog helemaal te bekritiseren om metname hun clip van 'Tattoo', en dan metname het geforceerde gedrag van David Lee Roth met z'n pokerfaceachtige pubergedrag, na al de vele lovende recensies, ik kon het bijna niet geloven dat mensen hier nog warm voor liepen, ..maar ja de lovende woorden zijn niet alleen te lezen hier op MuMe maar ook in vele bladen ben ik toch maar overstag gegaan met aanschaf.
Ik ben eerlijk ik ben omver geblazen. Hoe gevaarlijk kan het zijn voor een band om een nieuw album te promoten en je gebruikt er een clip bij die wel eens vreselijk tegen kan staan.
Hierbij wil ik dus gelijk mijn enigzins vooroordelen opzij zetten waar ik toen een vermoeden van had. Ik ben zeer verrast met dit album. Ook al lees ik soms berichten dat dit een overschot aan songs is van hun beginperiode, dat boeit niet, dit is een ware Van Halen knaller.
Ik vind het sowieso knap dat een band waar het zo lang in gerommeld heeft zich toch weer zo goed heeft herpakt alsof er nooit iets aan de hand is geweest.
Dit is Van Halen in topformaat, wie had dit ooit nog kunnen bedenken.
Alle nummers zijn retestrak, en metname op het nummer 'as is' geeft Eddie Van Halen weer een gitaarsolo af waar je van gaat kwijlen, alleen jammer dat die gitaarsolo zo van korte duur is, maar sowiezo een lust voor het oor. Ook David Lee Roth vind ik nog opvallend goed bij stem.
Puik werk van Van Halen dus.

Wederom een lovende recensie!

Van Halen :: A Different Kind Of Truth - goddeau.com :: magazine over muziek en andere

Ik ben het met de meesten hier eens dat Truth een betere plaat is dan waar we op hadden durven rekenen. Tattoo en She's The Woman vind ik iets minder, maar verder zijn het allemaal klassesongs. Ik blijf de zang van Roth een minpuntje vinden. Te geforceerd hoog proberen te zingen, waarom toch? In de lagere regionen klinkt zijn stem nog steeds prima, overigens. De productie is wat mij betreft te donker. Van Halen kon vroeger zo lekker lichtjes en transparant klinken en dat mis ik hier een beetje. De grootste verrassing is en blijft Eddie Van Halen himself op deze plaat. Het heavy gitaargeluid went al aardig. En wat levert hij weer geweldige riffs en solo's af hier. Het begin van Beats Workin' doet me wat denken aan Sick Again van LZ. Wel lekker.

Minpunt, plaat is nogal druk en ik heb het id alsof dat net als DM van Metculucla met de mix te maken heeft

Tattoo blijft voor mij DE misser van het album. Jammer dat dit nu juist de opener van het album is.

Ik verhoog naar 3*

Ik zal nog eens vaker naar deze cd luisteren al ben ik bang dat het bij 3 blijft.

Tatoe is ene mooie opener naar meer moois, ik vind hem top, ook al zit het wat simpel in elkaar, het klinkt prima

Ik vind Stay frosty echt helemaal niks! En ja, behoorlijk cheesy dus. Vandaag wederom voorbij horen komen en wederom moeten vaststellen dat ik het echt één van de minste nummers op het album vind. As is daarentegen is een groeiertje en een toppertje! Alleen jammer van dat drum intro. Vind ik er niet echt bij passen.

Dit moet gewoon de come-back van het jaar zijn. Had nooit verwacht dat VH nog een album zou kunnen maken dat qua niveau bij VHI en WACF in de buurt zou komen, maar ze hebben het dus toch geflikt Tattoo is misschien wat minder dan de rest van de nummers maar voor de rest luistert de plaat heerlijk weg. Topper!

Tattoo blijkt na verloop van tijd juist één van de betere nummers op dit album te zijn vind ik. Die groove die erin zit is heerlijk. Het subtiele synth werk op de achtergrond is ook erg smaakvol. Alleen dat refrein blijft een minpunt(je).

Klopt, Vielip. Als je het onzinnige gezongen Tattoo! Tattoo! introotje en het refrein zou weghalen blijft er een heerlijk rocknummer over met een erg lekkere groove + solo. Ik vraag mij af hoe het nummer zou zijn met een compleet andere tekst, dan had je zomaar een echte topper kunnen hebben.

En dan toch 5 *****???

Als je mijn albumreview leest Neal, dan begrijp je waarom.

Ik vind het overigens onzin dat voor een 5 sterren oordeel alle nummers ook perfect moeten zijn. Het gevoel dat een plaat oproept, de blijheid, de spanning, het steeds weer opnieuw willen draaien enz. vind ik veel belangrijker. 1 + 1 kan bij een album prima 3 zijn.

Ik las overigens in een review dat Alex van Halen tijdens zijn drumsolo van deze tour een bepaalde drumriff van Neal Peart na-aapte. Misschien dat hij meeleest op Musicmeter? Ironisch toch?!


edit: mijn uitleg wat uitgebreider neergezet

Dat is ook hetgeen waar ik over struikel bij dat nummer. Voor de rest blaast het album heerlijk weg.

And the winner of the best rock album of the year is.....Van Halen....yeah.
De heren hadden er blijkbaar zin in getuige dit frisse, opzwepende, enthousiaste geheel op A Different Kind of Truth. Speedrock van de bovenste plank en met een David Lee Roth in vorm en een Eddie die de stoom van zijn snaren speelt. Alles lijkt te kloppen aan deze wederopstanding van de ouwe rockers, tot aan de hoes toe.

Concertverslag en reacties verplaatst naar Van Halen

Heel erg mooi verslag, maar het is beter op z'n plaats bij de artiestenpagina.

En dat vind ik dus erg jammer beste bennerd. Om niet te zeggen nonsense baby nonsense. Zo'n mooi verslag op de achterkant van je krant te plaatsen is eigenlijk.........

jammer

Bij de artiestenpagina staat het zelfs meer op zijn plaats dan hier, want het verslag had niets met dit album te maken.

Verdere vragen en/of weloverwogen en beleefde opmerkingen mogen vanaf nu via pm gebeuren.

Dit is op en top 100% Van Halen. Het sluit prima aan op het album "1984", zowel qua stijl als kwaliteit. Echt een prima album dat steeds beter wordt als je hem vaker draait. Wat een verrassing!

Ik vind deze helaas toch een stuk minder dan het oude werk uit de DLR-periode (aan de Red Rocker ben ik maar nooit begonnen en dat gaat er ook niet van komen). De songs zijn niet van dezelfde kwaliteit als die van de vroege periode en ze zijn te druk, ik mis de momenten dat ze even terugschakelen voordat ze er weer inkleunen, die variatie. Een beetje een wall of sound in vergelijking met dat oudere werk. Het gitaarwerk van Eddie is wel weer spetterend en ik vind het klasse dat ze met zo'n zware sound voor de dag komen. Had ik niet verwacht. She's the woman vind ik btw een heerlijke track.

Ik vind het een mooi album. Outta Space en Bullethead behoren tot mijn favorieten. Een vrij heavy album waarop de gitaarsynthesizer me niet is opgevallen. Alleen Eddie zijn gitaar die uit de speakers scheurt.

Prima onder woorden gebracht want de nummers zijn ook veel minder.
Maar tegenwoordig schijnt een kinderhand snel gevuld te zijn. Oké ieder z'n meug.

Kinderhand snel gevuld, bla bla bla... Zoveel minder zijn de nummers echt niet. De nummers zijn overwegend sterk. Songs als As Is, The Trouble With Never en China Town kunnen zich meten met de beste Van Halen classics.

Wat helaas wel minder is, is Daves stem. Ik ben groot fan van hem, maar hij zou de hogere regionen gewoon moeten vermijden. Maar verder is het een groots Van Halen album met een ongelooflijke Eddie Van Halen.

Al die fans die zolang hebben gewacht op een nieuw album kunnen onmogelijk teleurgesteld zijn in A Different Kind Of Truth. Geweldig dat ze weer op zo'n hoog niveau terugkeren.

Ik kreeg ook al de kriegels van dat zinnetje

Nou, anders ik wel.....

Ik had er dus meer van verwacht. De nummers vallen mij gewoonweg tegen.
Ik heb van Halen hoog zitten, maar dit album komt op mij afgeraffeld over (helaas).

Voor een band die er 14 jaar over doet om een nieuw album te produceren moet je me de term "afgeraffeld" toch eens uitleggen. Op mij komt ADKOT allesbehalve afgeraffeld over. Er is met veel zorg aan gewerkt. De heren hebben er alles aan gedaan om de classic Van Halen sound te laten herleven, en dit met een eigentijdse touch. Klasse songs, klasse muzikanten, plezier, attitude, humor. Alles klopt! Die glimlach is nog steeds niet verdwenen sinds de release.