Van Halen - A Different Kind of Truth (2012)

De solo's Ronald, de solo's. Hahahahaha!

Draai hem iedere ochtend naar het werk en weer terug naar huis. Probleem is dat ik maar op 10 minuten van mijn werk woon. Kom dus nooit verder dan As Is, Big River en een stukje Stay Frosty. En terug Honeybabysweetiedoll en The Trouble With Never. Soms kom ik gelukkig wat verder in het land en kan ik hem helemaal draaien. Super!

Laten we blij zijn dat ze nog met zo'n plaat op de proppen zijn gekomen, wie had dat een paar jaar geleden nog gedacht ? Feit is wel dat je het niet meer moet gaan vergelijken met de periode '78 / '84.
Wat een energie spatte er toen vanaf als je die oude (youtube) optredens ziet van bv. het Largo concert...en ook toen vergat DLR gewoon zijn tekst, maar wat een frontman !

Uiteraard die solo's. Ik zou ze bijna vergeten . Ongeëvenaarde klasse. Ik ken geen gitarist die zo'n uniek en herkenbaargeluid heeft als de onnavolgbare Eddie Van Halen. Hij heeft niets te bewijzen, maar zoals hij speelt op deze plaat (en trouwens ook tijdens de live shows van de huidige tour) is er nog steeds niemand die hier aan kan tippen.

Klinkt allemaal welvertrouwd.

Moet je nog drie favo nummers kiezen ook, wel ik kom op Bullethead, Honeysweetbabydoll en Outta Space uit.

Heb er een tijdje afstand van genomen - wel gewoon blijven luisteren natuurlijk - maar ben het hier ook nog steeds mee eens


Volgens mij zegt Bastiaan juist dat hij vindt van niet, dan moet je niet jouw mening opdringen dat dit wél het geval is..het is persoonlijk en ik ben dezelfde mening toegedaan als Bastiaan..no fillers, just killers!


Zit er geen shuffle op..?

Tuurlijk, maar ik kan geen dag zonder Big River. Mijn kleine van 5 ook al niet en dat vind ik toch wel zo gaaf. Gitaarsolo papa! Zegt hij dan. Met dat hinnekende paard!

Zo klopt et wel

EINDELIJK ik kan mee lullen over de nieuwe HALEN. In mijn new home country heeft men het blijkbaar niet zo op halen. Een maand of twee geleden stond ik namenlijk bij de beste platenboer die ik ken. En vroeg vriendelijk Hey dude what about a differint kind of truth. Vervolgens keek de verkoper mij aan met een blik van man waar heb je het over domme limbo hollander? Wie? vrrang kralen? NO NO THE MIGHTY VAN HALEN probeerde ik nog. Goed goed ik haal de vrouw erbij maar ook dat maakte weinig verschil. VAN HALEN shiiit niemand die spring kent of rennen met de duivel of heet voor de lerares of het verschroeiende gemene straat? NIKS ECHT NIET? De vrouw mijn vrouw dus begon zich blijkbaar vrij ongemakkelijk te voelen naar al mijn goede argumenten en tips. En zorgde ervoor dat ik bij een nieuwe verkoopster kwam te staan mooie meid trouwens. Mmm dat gaat goed komen dacht ik nog! De comp werd in werking gesteld. Maar halen kwam niet op poppen. Wat nu? Ik ga niet wachten tot het einde van dit jaar. Want dan komt mijn lieve moeke met een stapel nieuwe cd's opgenomen door mijn beste pal. Post is vrij onbetrouwbaar te noemen in dit land. Vraag dat maar aan die vroegere blauwe brieven told ya i was comming back he he bullethead........Naaa ik wil en kan niet wachten IK WIL MIJN HALEN NU!!!!
Nu heb ik dus sinds 3 dagen mijn nieuwe halen. Goed goed het is maar een copie.
Hell wat ben ik BLIJ 48 jaar oud maar voel me...... WELCOME TO CHINA TOWN

Hahahaha! Prachtig verhaal. Je zou helemaal niet zeggen dat je een beetje hyper bent geworden van wat de post gebracht heeft.

Toch wel triest eigenlijk om te moeten constateren dat je in een gemiddelde platenwinkel wordt aangekeken of je alzheimer hebt als je om de nieuwe VH vraagt

Nou ja, bij de gemiddelde platenboer In Thailand dan.

Toch maar weer eens uit de prullebak gehaald voor een tweede ronde. Ik had dit schijfje net zo goed onder de stinkende massa kunnen laten liggen.
Het blijft een weinig spannende plaat die gemaakt is door oudere miljonairs, het is niet gretig. Het klinkt alsof ze tussen het golfen door een plaat moesten opnemen. Muzikaal wel o.k., maar zo idioot voorspebaar en veel te veel doorgeproduceert.

Niet eens met je opmerking dat het niet gretig zou zijn. Zo klinkt het album juist wél vind ik. En doorgeproduceert klinkt het ook niet echt (als je met die term tenminste overgeproduceert bedoeld). Het klinkt lekker rauw en spontaan en dat associeer ik niet met een overdaad aan produktie. Voorspelbaar is het inderdaad weer wel. Maar ja, ik verwacht van VH ook geen nieuwerwetse fratsen en interessant doennerij. Ze doen gewoon waar ze goed in zijn. Niks meer, niks minder.

Voorspelbaar ben ik wel met je eens, Van Halen staat nu eenmaal niet bekend om hun muzikale vernieuwing. Maar niet gretig? Ze spelen de pannen van het dak af! Ik vind juist dat Eddie zijn beste werk in de laatste twee decennia heeft afgeleverd en het bas- en drumwerk is ook fenomenaal. Nummers als As Is, Honeybabysweetiedoll, Big River, Chinatown en She's The Woman kan je toch niet weinig spannend noemen?

Tuurlijk is halen voorspelbaar maar in dit geval vind ik dat absoluut geen nadeel. Ben juist opgetogen dat ze dichtbij de bron zijn gebleven. De rest van the cat woman zijn kritiek beleef ik toch echt anders. Al geheel ontkracht door mijn twee boven buurmannen.

Ik heb truth nu vier maal beluisterd en per keer word mijn eenmans feestje groter en groter. Hoewel ik de buurman wel gelijk moet geven over de zang partijen van dave. Dat hoge geblaat van roth had hij op zijn minst wat beter mogen/moeten doseren. Maar het is vooral eddie zijn plaat geworden en daar heb ik geen enkel probleem mee he he.

Dan had je dus gewoon om "van Haren" moeten vragen......en hopen dat ze dan niet met schoenen aan hadden komen wandelen.

Da's ook niet zo héél erg moeilijk volgens mij

Op deze plaat heb ik 28 jaar moeten wachten met enige overdrijving natuurlijk. Het van halen kind in mij(zie de hoes van 1984 ha) was zo'n beetje aan het wegkwijnen. Ergens halverwege de jaren 90 was er een kort teken van leven. Maar ik bleek alleen maar schijnzwanger te zijn. Een nieuwe best off en twee nieuwe nummers met dave. Mijn halen menstruatie werd een keer overgeslagen dat wel ja maar dat was het dan ook weer. Eigenlijk had ik de hoop opgegeven. Tot 2007 toen de mighty van halen toch wel onverwachts weer terugkeerde.
En zie in 2012 werd het zevende halen kindje dan eindelijk geboren mijn kindje ha. Ik was blij,opgetogen een beetje nerveus zelfs toen ik truth voor het eerst in mijn cd speler propte. Heb het grootste glas bier uit de keukenkast gegrist dit tot de rand gevuld wat ijs erin gegooid. Da's een gewoonte in dit land. En nog snel 2 afspraken gemaakt voor de volgende dag. Vervolgens ben ik in mijn luierstoel gaan liggen. De volgende vraag was hoe snel ik uit mijn luierstoel geblast zou worden door A Different kind Of truth?

En traditioneel gezien gebeurd dat bij halen al bij het eerste nummer. Op diver down na dan. Nou tattoo tja leuk aardig een slecht voorteken? De solo is aardig maar mmm naa niet echt. Geen goed begin dus. Het is niet slecht maar geen mean street,running,1984/jump of the cradle will rock enz. She's the woman begint prima het voetje gaat op en neer. Komt the blast? Nou toch niet ik vind dat het nummer na een tijdje best wel wat wegzakt. Komt hoofdzakelijk door dat matig refreintje van dave. Een geinig nummer niet echt opvallend. You and your blues brrr dave verpest dit nummer bijna geheel met zijn cliche gezever. Kom op zeg wat is er aan die hand met mijn rock god ha. Heeft de beste man te vaak naar bon.j geluisterd of zo? Plus hij zingt voor zijn doen veel te hoog en te onnatuurlijk. De buurman heeft wat dat betreft geheel gelijk. Maar ook eddie kan ik niet betrappen op een skull crushing riff die door merg en been gaat. Zeker hij speelt niet slecht maar daar heb ik ook alles mee gezegd. China town rright de pint verdwijnt eindelijk in een rap tempo richting keel. Werd ook eens tijd ook zeg. Eddie zijn stijgerend horse ha komt weer eens tevoorschijn. Naa dit is het eerste nummer waarvan ik denk allrrright. Op naar de volgende pint eeh nummer. Dit smaakt naar meer. Blood & fire dus ach leuk en af en toe zijn er wat leuke gitaar momenten en one liners enz te bekennen. Shit man maar dit zijn toch geen MIGHTY VAN HALEN KLASSIEKERS. Wederom het is niet slecht het klinkt leuk en geinig maar ook niet meer dan dat. Pffff ik begin te vrezen hoor...
Kogelkop ha op deze best wel grijze plaat klinkt bullethead prima. Het begint nu ook wel duidelijk te worden dat eddie wat mij betreft niet meer in staat is om alles naar een echt ongekend hoog nivo te trekken. Mij doet dit vrij weinig hoor. En tevens doet mij dit pijn. Het is me nu wel duidelijk geworden dat dit niet een volgende fair warning,1984 of van halen enz gaat worden. De nummers missen gewoon de echte inhoud/diepte om te wedijveren met bijna alle eerdere halen platen. The blast gaat niet meer komen. As is weinig op aan te merken. Maar dit zijn geen nummers die mijn persoonlijke top 20 fovoriete van halen nummers kunnen bedreigen. Zelfs geen top 30 nummers. En zo kan ik door zeiken en zeiken. Wat mij betreft een behoorlijke tegenvallende plaat met als dieptepunt beats working. AC/DC ten tijde van nu vreselijk.. of the trouble with never enz. Dit zijn toch geen echte MIGHTY halen nummers!

Mijn twee afspraken heb ik overgens ook afgezegd. De eerste was met mijn kapper. Die zou mijn borstharen harsen & waxen niet dus. En nee ik ga geen tattoo van elvis op mijn borst of elleboog zetten. Dat zou trouwens mijn eerste tattoo zijn. Nee dank je

Stay frosty wat een pokke nummer......!

prima recensie. het album is voor van Halen's doen zeer matig

Tja, als je het vergelijkt met de eerste 6 (nou ja, laat Diver Down er maar uit) valt het altijd tegen. Ik denk echter dat het veel slechter had kunnen uitpakken. Iedereen die EVH een beetje gevolgd heeft de laatste 10 jaar moet toch aangenaam verrast zijn. Tijdens de tour in 2007/08 speelde hij nog lang niet op het niveau dat we van hem kenden, maar hier speelt hij weer formidabel.
De hele familie speelt trouwens uitstekend. Daarnaast zijn As Is, Honeybabysweetiedoll, The Trouble With Never en Outta Space meer dan prima nummers. Er staan een drie à vier nummers op waar we zonder hadden gekund. De algehele sound ben ik ook niet zo gelukkig mee, beetje te donker en te gecompressed allemaal. En Roth... hij levert een paar prima teksten, maar dat hoge geschreeuw verpest het soms wel een beetje.

Als ik je zo hoor iggy dan vind ik 3* nog erg veel
Ben het wat score betreft helemaal met je eens trouwens.

Missen we ted templeman niet een beetje (erg veel) buurman? Ach zeker deze dude is te oud maar toch!
Wat mij vooral opvalt is dat de nummers gewoon te weinig echte kwaliteit herbergen. Het is vaak hard teminste voor halen maatstaven. Maar als je 14 jaar lang geen nieuwe plaat maakt en vaak werd er geclaimd dat ed een rek vol had/heeft met riffs en half afgemaakte songs. Dan vind ik dit best wel teleurstellend te noemen. Zeker mijn lat ligt hoog wat halen betreft. Te hoog blijkbaar...Maar ook roth vind ik vaak uitblinken in zwakke refreintjes cliche dus. Een valkuil die de oude halen juist bijna altijd wist te verkomen. Mijn broek zakt af van het gezever van dave bij you and your blues bijv. En ik luister bijna niet eens inhoudelijk naar dave zijn teksten en ik mis ook niks wat dat betreft denk ik. Hoeveel mensen weten dat panama over zijn rode chevy gaat ik bedoel maar? De man weet/wist mij vaak gewoon te raken puur op zijn gevoel. Maar om nu aan te komen met dit soort ongelofelijke onzin refreintjes nee dus bon jovi klinkt even erg. En nogmaals dit doet pijn hoor. Het ergste vind ik nog het nummer stay frosty. Dat is shoppen in your own (grave) yard.....

Tsja, Stay frosty vind ik ook tot de minste nummers van het album horen. Maar sommigen daarentegen vinden het weer tot het beste horen. Gelukkig verschillen smaken nogal eens zullen we maar zeggen...

Enkele keren beluisterd nu en sluit me aan bij Iggy's bespreking van het album, klinkt leuk allemaal maar doet zwaar onder voor de oude vertrouwde Van Halen. Ik kom dan ook niet verder dan 3 sterren.

Mijn favoriete nummers van Van Halen's "A Different Kind Of Truth" zijn (met tracknummer):
2: She is the woman.  3: You and your blues (fraai die referenties aan oude bluesstampers) 5: Blood and fire (mooi rustig gitaar intro van een goeie VH-rocker) 7: As is (Van Halen recept; veel tempowisselingen) 11: Stay frosty (vrolijk nummer ala I'm your icecream man) 12: Big River (rocker en meezinger) 13: Beats Workin' (uitstekende riff, goeie melodielijn)
Een zwak nummer is 8: Honeybabysweetydoll (experimentele gestructureerde herrie ala System Of A Down) .

Muzikaal staat Van Halen nog steeds zijn mannetje. Het gitaarwerk klinkt heel goed. Ook is David Lee Roth goed op dreef.
Kijk, Van Halen zal nooit meer de verpletterende inslag van hun 1e kunnen evenaren. Dit album, Van Halen, was zo vernieuwend en spontaan op allerlei fronten, dat er maar héél weinig albums van andere bands in de schaduw ervan kunnen staan. Het spel van Edward en het geluid van de band heeft zoveel andere gitaristen en bands geïnspireerd. Als je dat album draait, sta je nog steeds verbaasd over de losheid, de drive en de zelfverzekerdheid, waarmee de mannen hun nummers uitvoerden. Dat lukt alleen op een debuut album. Het vervolg was niet minder. Dat ze op een gegeven moment mainstream hardrock maakten, is eigenlijk de bevestiging van hun kwaliteit. Zij hebben de richting aangegeven waar het in de hardrock naar toe moest.

Daarom,dit album mag er ook zijn. Dat ze deze onderhoudende plaat nog kunnen maken, belooft veel voor een live optreden. Eigenlijk had Jan Smeets de mannen allang voor PinkPop Classic 2012 moeten contracteren.
Ik geef het 4 sterren!

Ik vind het een goed album. Het gitaarwerk is heerlijk en David Lee Roth is goed bezig. Er staan wel een paar mindere nummers op (Bullethead), maar dat doet niet af aan de kwaliteit van nummers als Tattoo, Blood and fire en Stay frosty. Genoeg te genieten op deze plaat en Van Halen laat horen er nog altijd toe te doen.

wat een gave plaat, is niet weg te branden uit mijn speler! Hoort wat mij betreft bij het beste wat de mannen hebben gemaakt!!!!

En zo is het maar net. Geen speld tussen te krijgen

een kinderhand is dan wel erg snel gevul