Bruce Springsteen - Wrecking Ball (2012)

halfje verhoogd. Hij blijft groeien.

Eindelijk weer een springsteen waardig album,sinds ghost of tom joad.
Naar een aantal slechte tot matige albums(the rising working on a dream rondom terleurstellend)
Magic matig.en devils & dust en the promise uitmuntend.
Nu weer een goed album.sterke uit het leven gegrepen teksten.
Heb de cd nu een paar keer beluisterd en hij wordt steeds mooier.
Was toen hij uit kwam wat sceptisch omdat zijn laaste albums niet bijster interesant waren,maar vooral toen ik las dat er wat hip hop invloeden in zaten schrok ik wel even.
Want welke springsteen fan zit op hip hop te wachten en welke hip hopper zit op springsteen te wachten ha.
Maar gelukkig de schade valt mee(1 nummer)is te doen.
Wel veel ierse invloeden maar goed gemixed met de e street sound.
Al met al eindelijk weer een sterk bruce springsteen album.
Hoop dat hij gauw weer een integer akkoestisch album afleverd.
Maar dit album is meer dan aangename luister kost.
Voorlopig 4ptn.

Wrecking Ball...een album waar ik naar uitgekeken heb. Een soort van blijdschap die ik al een tijdje niet meer zo ervaren heb, bij een nieuwe release van Springsteen. Het lijkt ook zo'n moment te worden, dat ik mij later nog zal herinneren wanneer ik dit album op vinyl in huis gehaald heb. Net als toendertijd mijn kennismaking met Born in the U.S.A. en de daaruit voortgekomen definitieve muzikale vriendschap met The Boss.
Elk album van Springsteen vanaf dat moment definieert wel een bepaalde periode in mijn leven.

Ik durf wel te stellen dat vanuit mijn beleving dit Wrecking Ball een album is die een soortgelijk impact heeft als toendertijd Born in the U.S.A. Het enthousiasme dat ik ervaar bij het horen van de 1ste paar nummers, de glimlach die blijft zitten door het album heen en de zeggingskracht van de muziek zelf, is er eentje die ik lang niet op deze manier heb ervaren bij Springsteen. Springsteen is boos, is al vaker gezegt, maar dan wel op een manier die de energie die daarmee gepaard gaat op een goede manier begeleid. Dus boos mwah. Een nummer als World Painted Blood van Slayer is een boos nummer. Als boosheid een glas bier zou zijn, dan zou Bruce die met je klinken en Slayer die op je hoofd stuk slaan.

De boodschap is evenwel helder, Bruce is als een rechtgeaarde Amerikaan teleurgesteld over de gang van zaken in zijn thuisland, maar tegelijkertijd wil hij niet bij de pakken neerzitten. Dat zal het Ierse bloed in hem wel zijn. Dat zal ook wel de toegevoegde waarde zijn in de muziek, die hij sinds de Seegers Sessions eigen heeft gemaakt. Vreemd was dat al niet voor hem getuige ook de invloed die een Woody Guthrie op hem heeft gehad. Ik vind dat hij hier er zijn eigen geluid er mee weet neer te zetten en er zelfs een paar eigen klassiekers aan toevoegt. Luister maar naar Shackled and Drawn, het zou zo maar een oudje kunnen zijn, uit vervlogen tijden in een andere depressie die Amerika toen in zijn ban hield.

Opener We Take Care of Our Own bevalt mij beter en beter naar mate ik het meer hoor, het heeft een onweerstaanbare aanstekelijkheid over zich met dat Hey Hey. Tegelijkertijd is de boodschap ook onmiskenbaar helder..
I been stumbling on good hearts turned to stone
The road of good intentions
Has gone dry as a bone

Springsteen bediend zich niet van veel woorden en uitgebreide tekst, maar de boodschap is veelal daardoor juist des te helderder. De laatste tijd heeft hij wel wat met de aanloop naar een boodschap...Where´ the eyes, Where´s the heart etc. etc.

Easy Money gaat ´vrolijk´ verder waar We Take Care of Our Own ophoud. Beroven heeft nog nooit zo aanstekelijk geklonken, hoe anders was dat met Nebraska. Maar ook hier is de boodschap scherp...
There is nothing to it Mister
You won´t hear a sound
When you whole world comes tumbling down

Shackled and Drawn is wat mij betreft een instant folk klassieker en schatplichtig aan Seeger.
Ook hier werkt de tekst heel aanstekelijk en heeft een soort van onbuigzaamheid over zich, die zich vertaald in de energie van de muziek. De boodschap is ook hier duidelijk en een steuntje in de rug voor de Occupy beweging..
It´s stil fat and easy up on banker´s hill
up on banker´s hill, the party´s going strong
down here below we´re schackled and drawn

Met Jack of All Trades komt een rustpunt in het album, dat wat tempo doet denken aan de moonlight serenade van Beethoven. De tekst handelt zich vooral in eenvoudige tegenstellingen, maar ook hier werkt dat verhelderend..
The banker man grows fat
Working man grows thin
Mooi nummer met een boodschap die de working class hero moet geeft...
I´m a jack of all trades, we´ll be all right

Death to my Hometown brengt een ander hoogtepunt van het album naar voren, na de ingetogen voorganger, is het tijd om weer los te gaan.
Niet My Hometown van Born in the U.S.A, waar hij terugkijkt op zijn jeugd, maar die van een krasse knar die zijn gal spuwt over de gang van zaken....
They destroyed our families, factories
And they took our homes
They left our bodies on the plains
The vultures picked our bones
Graaicultuur in zijn pure weergave.

Met This Depression, waarin een mooie rol is weggegeven aan Tom Morello...zowiezo een goede zet van Bruce, is er niet een sneer naar de agressor, maar het lijden van de ´working man´ en zijn geliefde. Ook hier worden er niet veel woorden er aan vuil gemaakt, maar is de boodschap kort en helder...
Baby, i´ve been low
But never this low
Í´ve had my faith shaken
But never hopeless

Na This Depression is er ruimte voor weerbarstigheid, het KOM MAAR OP!! gevoel.
Bring on your wrecking ball
Bring on your wrecking ball
C´mon take your best shot
Let me see what you got
Bring on your wrecking ball
Boosheid als de Witte Motor.

You´ve got it lijkt in 1ste instantie een tussendoortje en een van de mindere broeders van het geheel. Maar schijn bedriegt, want naar meerdere beluisteringen, nesteld het zich in mijn hoofd. Zoals ook destijds bij Tunnel of Love, opener Ain´t Got You ogenschijnlijk geruisloos voorbijtrekt, maar wel zijn sporen achterlaat.

Rocky Ground heeft raakvlakken met The Rising. Zelf vind ik de toevoeging van Michelle Moore niet storend en geeft het geheel een fris karakter.
Zorg voor elkaar en verlies elkaar niet uit het oog.
Tend to your flock or they will stray.

Dan het eerbetoon aan Big Man Clarence Clemons, zoals Bruce zelf ook aangeeft...Clarence doesn´t leave The E Street when He dies, He leaves when We die.
De bewerking is geslaagd, heeft tempo en een onweerstaanbaar karakter. Ook hier bediend Bruce zich van een repetief karakter...
This Train......This Train....

Afsluiter We Are Alive, is passend getuige het voorgaande.
Het is niet allemaal rozegeur en maneschijn en hoop doet leven.
Binnenkort verkrijgbaar op delfts blauwe tegeltjes,
Hoe dan ook...
Let your mind rest easy
Sleep well my friend
It´s only our bodies that betray us in the end.

een einde dat zelfs een Leonard Cohen waardig is.

Prachtige plaat en Springsteens derde jeugd is een feit.

Hele mooie recensie, Madjack. En ik ga in je waardering helemaal met je mee!

Mooi stuk Madjack!

Ik verhoog met een halfje van 4* naar 4,5*.

Wist eerlijk gezegd niet wat ik moest verwachten omdat ik Working on a Dream een minder album vond. Wrecking Ball daarentegen luistert heerlijk weg, met als uitschieters: Jack of All Trades, Land of Hope and Dreams en We Take Care of Our Own.

Springsteen is boos op het financiele systeem en put daaruit om een album te maken.

Het is wederom een zeer herkenbaar Springsteen album strak gemusiceerd scherpe teksten en een herkenbaar geluid. Niets nieuws onder de zon, maar wel degelijk en goed.

Springsteen is Springsteen en klinkt altijd als Springsteen dus het is ook altijd goed. Over een jaartje of 2 a 3 zal er weer wel een nieuwe Springsteen komen en dan kan ik daar waarschijnlijk weer het zelfde bij zetten (m.u.v. zijn inspiratie, maar tegen die tijd zal er wel weer iets zijn waar hij zijn inspiratie uit haalt).

4*

Heeft Springsteen niet ergens op een liveplaat van zo'n 30 jaar geleden staan dat de mooiste song die ooit geschreven is, This Land Is Your Land is?
Bruce heeft net als Woody zijn hart op de juiste plaats zitten.


Rich man took my home and drove me from my door
And I ain't got no home in this world anymore.

Was a-farmin' on the shares, and always I was poor;
My crops I lay into the banker's store.
My wife took down and died upon the cabin floor,
And I ain't got no home in this world anymore.

I mined in your mines and I gathered in your corn
I been working, mister, since the day I was born
Now I worry all the time like I never did before
'Cause I ain't got no home in this world anymore

Now as I look around, it's mighty plain to see
This world is such a great and a funny place to be;
Oh, the gamblin' man is rich an' the workin' man is poor,
And I ain't got no home in this world anymore.




Goodbye to my Juan, farewell Roselita
Adios mes amigos, Jesus e Maria
You won't have a name when you ride the big airplane
All they will call you will be deportees

My father's own father, he waded that river
They took all the money he made in his life
It's six hundred miles to the Mexico border
And they chased them like rustlers, like outlaws, like thieves

The skyplane caught fire over Los Gatos Canyon
The great ball of fire it shook all our hills
Who are these friends who are falling like the dry leaves?
Radio said, "They are just deportees"

Is this the best way we can grow our big orchards?
Is this the best way we can raise our good crops?
To fall like dry leaves and rot on out topsoil
And be known by no names except "deportees"




Pretty Boy grabbed a log chain,
And the deputy grabbed his gun;
In the fight that followed
He laid that deputy down.
Then he took to the trees and timber
To live a life of shame;
Every crime in Oklahoma
Was added to his name.
But a many a starving farmer
The same old story told
How the outlaw paid their mortgage
And saved their little homes.
Others tell you 'bout a stranger
That come to beg a meal,
Underneath his napkin
Left a thousand dollar bill.
It was in Oklahoma City,
It was on a Christmas Day,
There was a whole car load of groceries
Come with a note to say:
Well, you say that I'm an outlaw,
You say that I'm a thief.
Here's a Christmas dinner
For the families on relief.
Yes, as through this world I've wandered
I've seen lots of funny men;
Some will rob you with a six-gun,
And some with a fountain pen.
And as through your life you travel,
Yes, as through your life you roam,
You won't never see an outlaw
Drive a family from their home.





Rainy night down in the engine house,
Sleepin' just as still as a mouse,
Man come along an' he chased us out in the rain.
Was that a vigilante man?

Preacher Casey was just a workin' man,
And he said, "Unite all you working men."
Killed him in the river some strange man.
Was that a vigilante man?

Oh, why does a vigilante man,
Why does a vigilante man
Carry that sawed-off shot-gun in his hand?
Would he shoot his brother and sister down?

fantastisch en bedankt !

Dat Springsteen boos is natuurlijk en dus ook en vooral het montair systeem. Dat er daardoor oorlogen, hongersnoden, onrecht en een totaal verrotte visie op de toekomst is van alle tijden en herhaalt zich helaas telkens weer (Mensen leren dus nooit!)
Een tip voor diegenen voor diegenen en zich daar wel zorgen om maakt en er iets aan zou willen doen naar Google Video's en zoek naar Zeitgeist 2 Addendum (nederlands ondertiteld en ook nog eens gratis). Het geeft je een héél andere kijk op de maatschappij. Het is wel een lange documentaire van ruim 2 uur, maar zeer de moeite waard.

Allereerst en vooral: pracht van een recensie en overzicht van dit fraaie album Madjack!

Toch even over die boosheid. Ik denk dat die minstens zo groot is / zo diep zit als op World Painted Blood van Slayer (geweldig nummer trouwens). Des te vaker ik dit album luister, des te triester ik word. Ondanks de vrolijke verpakking zijn de teksten keihard, net als het leven voor tientallen miljoenen mensen inmiddels in the USA, ooit het Land of Hopes & Dreams. Het voorbeeld vind ik het nummer Death To My Hometown: luister en huiver.

Mooie maatschappelijk kritische teksten in deze nieuwe van Bruce. muzikaal erg herkenbaar en voor de Bruce fan goed te verteren. Voor de muziekliefhebber meer van hetzelfde. Bruce als stadionknaller op het eind van zijn loopbaan. Goed voor zijn pocket.

Ja haha, zo is het natuurlijk wel. mooie cd die niet slecht is voort zijn eigen portemonnee.
Ach ja, wie zou het niet doen?
4.5* ( zo goed is deze)

Ik hoor weinig stadionknallers op dit album, hooguit de titelsong. Nu is het wel zo dat Bruce bijna elk nummer in een stadion kan spelen, maar dat is wat anders.

En voor het geld hoeft Bruce het allemaal niet te doen. Recent vroegen ze hem hoelang hij nog doorging. Als het kon tot 'ie in de 80 was of zo: hij vindt muziek maken veel te leuk. Op plaat en op het podium.

Land Of Hope & Dreams raakt me telkens weer als een mokerslag, fantastisch nummer met dito tekst ( kende het nummer al van de live plaat Live In New York City ).
Zaterdag het album in huis gehaald en een eerste luisterbeurt achter de rug.
We Take Care Of Our Own & Easy Money beklijven nog niet echt, het bonusnummer Swallowed Up ( In The Belly Of The Whale ) daarentegen wel.

De eerste luisterbeurt klonk 'Wrecking Ball' fantastisch. Ik vind het geen punt dat Bruce zijn gal spuwt over de crisis, bankiers etc. maar ik dacht ook geluiden te horen van shotguns verwerkt in 'Death to my Hometown'. Na een eerste keer luisteren heb ik natuurlijk nog geen oordeel maar zulke geluiden vind ik wel direct een smet op een verder uitstekend klinkend nummer...

Knap hoe hij de lijn omhoog weet vast te houden, groots!

Ik heb op de openingssong na alle (!) tijden behoorlijk aangepast. Ik zag dat er werkelijk niks van klopte. Het is natuurlijk goed om albums op Musicmeter te zetten, maar je moet wel de nummerlengte weten lijkt mij.

3,5 sterren van mijn kant... (en dat is heel wat voor een compleet Bruce album.

Shackled And Drawn en You’ve Got It zijn feestjes!!

Nou, nou, Lennon: als ik jouw opmerkingen eerder las, dan had je toch over je hart kunnen strijken en er 4,0* van kunnen maken...

Dat was ook mijn gedachte west
Vandaag lag hier ook de lp in huis. Zo blij als een kind
Gelijk weer gedraaid en wat me opviel was dat ie nog elke keer weer beter wordt als ik 'm luister. Jack of all trades is zó gaaf! Maar ook de nummers die me in eerste instantie niet zo heel veel deden (You got it, This depression en Rocky ground) beginnen zich nu in m'n kop te nestelen. Erg goed album!!

Rocky Ground is ook bij mij een groeier van jewelste: dat is nou eens echt een lekker nummer. You Got It vond ik van het begin af al een erg prettig nummer. Een andere groeier bij mij is We Are Alive.

Heerlijk die gitaar van Tom Morello in "This Depression!!"

Ja, alleen jammer dat die gitaren niet even lekker 'doorjanken' zoals live wel gebeurd. Ook op het einde van Jack of All Trades wordt de schitterende solo te snel gefade.

Niet te snel he... dit is al heel wat voor mij... geef me de tijd.. wie weet komt dat nog..

Ok, dan is dit een mooi begin!

Ik zal er wel niks van snappen. En hij zal tekstueel vast wel wat zinnigs te melden hebben. En het is vast ook allemaal erg oprecht.

Maar muzikaal vind ik het een vrij saai album. Het klinkt op dat vlak allemaal erg plichtmatig en safe.

Ik weet dan ws. niet goed wat saai is...maar Shackled and Drawn//Death to my Hometown en Land of Hope and Dreams zijn m.i. alles behalve saai. Zij zinderen van energie en speelplezier. Bruce zal niet snel een album opnemen a la LuLu, dus safe in de zin van dat je weet wat je krijgt, misschien wel ja. Al heeft hij een zeer succesvolle zijstap gedaan met de Seeger Sessions en daardoor ook meteen een nieuw publiek weten te bereiken.
De termen komen m.i. dan meer in aanmerking voor de laatste vrucht van Coldplay, die jij dan weer hoog hebt zitten, dus daar snap ik dan weer niet veel van. Dat is dan ook weer gelijk het mooie van muziek, eenieder haalt er het zijne uit.

Saai is het mijns inziens ook allerminst! En plichtmatig en safe zijn nou ook niet de termen die me als eerste te binnen schieten. Bruce bewandeld op dit album juist paden die hij nog niet eerder bewandeld heeft. Ja, hij gooit wat Seeger elementen in sommige nummers en ja, hij brengt weer een aantal fantastische ballads ten gehore. Maar hij voegt wel in alle gevallen nieuwe elementen toe (loops, hip-hop, rap, doedelzakken). D.w.z. nieuw in die zin dat het nog niet eerder dit soort nummers heeft opgeleverd. Het Seeger album is toch echt heel anders als geheel dan deze. Je hoort er wel elementen van terug maar toch wel aangevuld met andere dingen.

Het is gewoon een heel goede plaat. Lekker nummers. geen zwak moment .You get what You want. Ik heb er van genoten, geniet ervan en zal er van blijven genieten. Een van zijn beste albums !
En die verhaaltjes over zijn politieke statements, het zal allemaal wel. Daarvoor luister ik niet naar muziek.

Op dit moment heeft Wrecking Ball een hoge positie m.b.t. het gemiddelde hier op MuMe;

1.Darkness on the Edge of Town (4,22)
2.Born to Run (4,16)
3.Nebraska (4,08)
4.Wrecking Ball (4,02)
5.The River (3,97)

Het is allemaal relatief natuurlijk en het album heeft in verhouding ook nog minder stemmen, maar het begin is goed en gaat beter van start als toen met Working on a Dream.
Mijn favoriet blijft Nebraska, maar op the River na, hebben alle genoemde albums van mij ook de volledige waardering.