Bruce Springsteen - Wrecking Ball (2012)

Met dit album op Luisterpaal wederom een poging gedaan om te zien of ik Bruce Springsteen toch kan verdragen. Helaas, al bij het eerste nummer is het typische Springsteen geluid het teken dat het waarschijnlijk niet zo mag zijn. Bruce en ik gaan echt nooit vrienden worden.

Teveel vrienden is ook niet zo heel erg leuk vind ik persoonlijk

Na het gezapige Working On a Dream ben ik erg verrast door Wrecking Ball. Ik hoor hier een heilig vuur dat ik lang niet meer bij Springsteen gehoord heb. De plaat bevat een soort frisheid en openheid dat platen als The Rising en Magic misten. Die zijn toch wel vreselijk dichtgesmeerd door Brendan O' Brien. Wrecking Ball klinkt veel organischer, maar vooral ook avontuurlijker. Elementen als Ierse folk en gospel worden binnen één nummer rustig gemengd met een drumcomputer, glockenspiel uit de Born To Run-tijd of een rap zonder dat het geforceerd klinkt. En dat is knap, want een rap op een Springsteen-plaat heeft alles in zich om uit te lopen op een pijnlijk fiasco. Daarnaast klinkt de stem van Springsteen hier geweldig en lijkt hij stukken geïnspireerder te zingen dan op de laatste platen. De plaat klinkt ondanks de boze thematiek opvallend vrolijk, en ook strijdvaardig en hoopvol.

Bij de eerste luisterbeurten sprongen We Take Care Of Our Own, Wrecking Ball en Land Of Hope and Dreams er duidelijk bovenuit, maar na een stuk of 20 keren draaien vind ik alleen afsluiter We Are Alive een minder nummer. De climax van Land Of Hope and Dreams met de zin "bells of freedom ringing", waarna de laatste saxofoonsolo van Clarcence Clemons losbarst, is niet alleen het hoogtepunt van deze plaat, maar wat mij betreft van alles wat na Born In the USA plaat kwam, de laatste écht goede Springsteen-plaat (28 jaar oud by the way). Dat hij dat nivo hier bijna weer haalt vind ik erg knap.

Ook opvallend is dat de plaat heel erg "E Street" klinkt, terwijl van die band eigenlijk alleen maar Patti Scialfia, Max Weinberg en Clarence Clemons een paar incidentele bijdragen leveren. Het leeuwendeel van de plaat is in elkaar geknutseld door Bruce en producer Ron Aniello.

We Take Care Of Our Own is een ideale albumopener. Het klinkt als een 'call to arms' en zet meteen, ook met de boze tekst, de toon voor de rest van de plaat. Veel glockenspiel, die een mooie brug slaat naar het repertoire uit de jaren '70.
Op Easy Money en Shackled and Drown duikt de folk op en beide nummers verwijzen daarmee duidelijk naar de Seeger Sessions. Toch vond ik die plaat soms wat geforceerd, en vind dit veel fijner klinken, ook omdat de invloeden er ook weer niet zó dik bovenop liggen. Shackled and Drown is mijn favoriet van de twee.

Jack Of All Trades doet mij minder dan de meesten hier. Een degelijk nummer, maar ik hou niet zo van degelijk.

Death To My Hometown rekent hier meteen mee af. Een stormachtig nummer, dat zich qua energie prima kan meten met moderne Bruce-beinvloede bands als The Hold Steady en The Gaslight Anthem. This Depression sluit hier qua thematiek mooi op aan maar is veel ingetogener. Tom Morello doet hier mooie dingen op gitaar. Een vette eindsolo!

Wrecking Ball vormt het solide hart van deze deze plaat. Het neemt de tijd om zich rustig op te bouwen van een kampvuurnummer naar een wervelend hoogtepunt met volledige band.

You've Got It had qua begin zo op Nebraska kunnen staan. Sober, Bruce solo en een echo op de stem. Maar op een gegeven moment valt de band in en ook hier weer vlammend gitaarwerk. Dit was een nummer wat in het begin totaal niet opviel, maar helemaal opbloeide.

Rocky Ground is toch wel het opvallendste nummer met haar beats, loops, gospel en rap. Gedurfd, maar het klopt helemaal en past goed in het totaalbeeld, en zoals gezegd klinkt het nergens geforceerd. Een verrassende move van de 62-jarige Springsteen.

Land Of Hope And Dreams wordt al live gespeeld vanaf 1999 en heeft nu dan eindelijk een plaat gehaald. En daar ben ik blij om, om de aan het begin van dit stukje genoemde redenen. Meest geïnspireerde nummer dat is vastgelegd op een Bruce-plaat sinds No Surrender wat mij betreft.

Ik vermoed dat ik binnenkort ga beginnen met de plaat afzetten na Land Of Hope and Dreams, want We Are Alive begint me steeds meer tegen te staan. Sowieso is elk nummer na LOHAD mosterd na de maaltijd, maar We Are Alive heeft een überlullig Ring Of Fire-achtig gitaarloopje en had beter op Working On a Dream kunnen staan want dan had ik het nooit meer hoeven horen. Maar het zij vergeven, het is slechts een smetje op deze onverwacht zeer sterke plaat.

Wow Itchy, ben jij mijn ghostwriter of zo (ook voor een groot deel) mijn mening perfect verwoord.

De mijne ook. Scheelt me weer een hoop werk, thnx!

Niet dat ik het weet!

Goed album van Bruce, die aantoont dat hij na The Rising nog veel in huis heeft. Land of Hope and Dreams is fantastisch "vintage" Bruce, en er staan nog een paar juweeltjes op dit album....gelukkig veel beter dan het vorige album..

Heerlijke wegluister CD.
Kan elke keer weer genieten van Bruce Springsteen.

Knaller van een plaat van de Boss!
Ondanks de wat ernstige thema"s die op dit album voorbij komen klinkt een lied als Death To My Hometown als een feestnummer die zo op The Rising had kunnen staan, terwijl de thematiek van het album The Rising ons toch ook niet zo vrolijk konden stemmen.
Death To My Hometown is niet uit mijn hoofd te krijgen zo aanstekelijk komt dat nummer op mij over, momenteel samen met het geweldige Land Of Hope And Dreams, Shackled And Drawn & This Depression mijn favoriete nummer.
De ierse invloeden op de plaat zijn nooit ver weg en bonusnummer American Land lijkt wel overgebleven te zijn van de seeger sessions.
Er staat wat mij betreft geen slecht nummer op dit album enkel Easy Money & American Land vind ik wat minder sterk dan de rest.

Hoezeer ik ook probeer, Bruce Springsteen weet me niet te bekoren. Ik vind die man zo ... fake.

rocky ground , t'is of the pogues nooit zijn weggeweest , toffe plaat !!!!

Ja, inderdaad typisch een Pogues-nummer dat Rocky Ground.
Wat ben je toch ook een merkwaardig figuur

Ja daar heb je wel een punt....Bruce en fake...

Bingo! American land is destijds speciaal door Bruce geschreven voor de special edition van het We shall overcome album. Seeger Sessions dus

TOP!!

Mee eens. Zorgvuldig kiezen is het devies

Land of hope and dreams

Springsteen vind ik juist één van de oprechtste, authentiekste artiesten. Niemand weet zo briljant alledaagse taferelen een epische, universele lading mee te geven. "The epic of the everyman", zo zou ik zijn oeuvre omschrijven.

De verwachtingen waren hoog, maar helaas......

Veel van het zelfde en niet origineel.

Prachtig hoe mensen toch komen met kreten als 'veel van hetzelfde' en 'niet origineel'. En dan ook nog hoge verwachtingen hebben...
Als er ooit niet veel van hetzelfde op een Springsteen album heeft gestaan dan is het wel op deze. Origineel zal het waarschijnlijk niet zijn nee maar verwacht je dat dan werkelijk als je de nieuwe Bruce opzet? Ik denk toch echt dat je jezelf dan een beetje voor de gek houdt.

@ Brother George: Begrijp wel een beetje wat je bedoelt, al is het natuurlijk heel persoonlijk wat 'echt' voelt. Voor mij geldt dat (nieuw) werk zich wat dat betreft moet meten met Born To Run (ken je die?)...meestal kan het die vergelijking niet doorstaan. Soms lukt het: Nebraska (!), maar ook de livebox 1975-1985 doorstaat die 'test'.
Draai deze nu voor het eerst. Zal wel door het prachtige weer komen, maar hier word ik wel erg vrolijk van. Stem nu nog niet - eerst eens afwachten of het blijft!

Wauw! Wat een goed album! Geweldig hoe hij dat nog steeds voor elkaar krijgt!
Veel goeie songs weer, en ook lekker 'veelzijdig', elke song klinkt weer anders.
Oke, het onderwerp blijft het hele album hetzelfde, maar de platen klinkten heerlijk origineel,
echt een aanrader dit album!

En dit markeer jij als een persoonlijke mening/recensie?. Dat je het veel van hetzelfde en onorigineel vindt is weinig steekhoudend zonder enige vorm van argumentatie.

Ik vind Wrecking Ball een gemiddeld Springsteen-album en dat impliceert dat het in het algemeen dan weer een góed album is. Dat is nu eenmaal het Bruce Springsteen-keurmerk. Hoe goed je het album ook vind, het is natuurlijk geen Nebraska Mijn favoriet) of Born to Run. Hoeven we niet over te discussieren, is ook onzinnig. Ik zet het plaatje graag op (en gezien de album top 100 en hier de rotatielijst hier, velen met mij en daar gaat het om.

Wat me minder bevalt is dat Frits Spits en zijn kornuiten van radio 2 het nummer 'We Take Care of Our Own' totaal naar de klote hebben geholpen door het in een frequentie te draaien waarbij de gemiddelde Guantánamo Bay marteling a piece of cake is. Ze weten toch dat het overdag vooral kantoorpikkies zijn die de radio aan hebben en meestal dezelfde zender uit de ether plukken? Ik vond het al een matige keuze voor een eerste single; maar goed dat is bijzaak, track 1 is makkelijk te skippen; ik blijf positief.

Graag zou ik de nummers ook nog eens live zien. Ik hoop op kaartjes in Duitsland via Ebay ofzo (ik kan niet zitten, dus Pinkpop doe ik niet meer, de vorige keer zag ik alleen benen). En anders weet ik het adres van Youtube inmiddels uit mijn hoofd, dus geen zorgen.

Toppers op dit album? Hierbij sluit ik me gewoon aan bij de massa, de betere nummers zijn toch inderdaad:

Land of Hope and Dreams, Wrecking Ball enShackled and Drawn. Die zijn stuk voor stuk meer dan 4 sterren waard. Kortom; groot respect voor Bruce dat hij nog steeds de drive heeft om zulke nummers te schrijven. Hopelijk kunnen we nog veel platen verwachten in de toekomst, maar voorlopig houd ik me tevreden met 'Wrecking Ball'.....op track 1 na dan (bedankt Frits).

Ach, ik ben Frits wel dankbaar. Ik ben helemaal niet zo dol op We Take Care Of Our Own, maar mijn moeder wel. Ze luistert vaak naar Radio 2. Ze is 2,5 jaar ouder dan The Boss en ze is een fan geworden!!!
Mijn vader gaat binnenkort voor haar de cd kopen, hahaha!!!

Ze kon Bruce altijd al wel waarderen, maar dat ze bij mij thuis vraagt of ik 'die nieuwe cd van Springstien' wil opzetten, dat is toch wel lollig!!

Bedankt, Frits!!!

Overigens is dit album bij mij ook een groeier. In eerste instantie was het een heel krappe 3,5 ster. Nu is het 4 sterren waarbij ik een verdere groei allesbehalve uitsluit! Bertus Hobbelkei is het nog lang niet verleerd!!

Hier precies hetzelfde! Ik reken Wrecking ball in eerste instantie niet meteen tot het rijtje Bruce klassiekers maar ik heb wel de hele tijd zin om 'm te luisteren
De diversiteit qua stijlen kon daar weleens een belangrijke oorzaak van zijn. Heb trouwens een aantal filmpjes op youtube gekeken van de huidige tour in Amerika. Live komen de nieuwe nummers geweldig uit de verf! Nog anderhalve maand wachten en dan kunnen we los!

Ik zal hierom gestenigd worden, maar -- terwijl luisterend naar zijn magnifieke 'We Shall Overcome' -- wát een malaise! Wát een sleur, wat een plichtmatigheid, wat een... saaiheid, een ander woord heb ik er niet voor.

Allemachtig, wat een depressiviteit! Mr. Springsteen heeft een psycholoog nodig. Jazeker zijn er depressievere platen gemaakt dan deze (Joy Division, zeer bevorderlijk voor uw onterechte zelfmedelijden) maar op Neil Young's afschuwelijke 'Le Noise' na (zegt een notoire Lanois-adept!) zelden zo abominabel slecht gemaakt.

Uiteraard geheel mijn eigen bescheiden, subjectieve, oningewijde en ongefundeerde opinie, schiet me er niet op af. En ja, voor mij is er meer dan alleen zijn Seeger Sessions. En nee, hoewel mijn avatar mogelijk anders doet vermoeden hou ik oprecht van muziek

Ik zou niet weten waarom je gestenigd zou moeten worden voor je mening. Jij legt tenminste uit wat je er niet goed aan vindt. Niemand die je daar op kan veroordelen, toch? De kritiek die hierboven op een laag cijfer is geuit, is niet zozeer vanwege het lage cijfer als vanwege het gebrek aan motivatie in de post.

Hoewel ik het volledig met je oneens ben, is er geen enkele reden om je mening en je uitleg niet te respecteren,wat mij betreft!

Album met een halfje verhoogd.
Heb het album met de 2 bonus tracks,zeker de moeite waard.
Luisterd heerlijk weg,klinkt lekker helder.
Klinkt stukken beter dan zijn 2 voorgangers,stonden mooie nummers op,maar was allemaal
Zo bombastisch en overgeproduceerd.
Hij heeft nu weer de juiste mensen en weer een lekkere sound(juiste producer)
En wat ik bruce moet na geven hij is weer op de juiste plaats en op het juiste moment.
Hij heeft een gave voor commerciele succes,the rising nu deze.
Maar het is hem gegunt.bruce op zijn best uit het leven gegrepen teksten en veel protest songs.
Hij heeft ook genoeg om over te zingen,genoeg ellende in de wereld,in amerika gaat het lekker.
Hij kan dit alles prima verwoorden.
Enig min puntje dit is al zijn 4 cd in zo'n vervelend kartonnen hoesje,het oogt niks krijg de cd er slecht uit vindt helemaal niks,zal wel mileu vriendelijker zijn.
Heb de uitvoering met de 2 mooie bonus tracks en foto tekst boekje.
Wat me van het boekje wel op valt de boss mag zich zelf wel heel graag mag zien,hij staat op elke pagina,een keer staat zijn overleden sax player er op.hij heeft natuurlijk veel instrumenten en heeft veel alleen gedaan maar hier doen nog meer muziekanten mee.was leuk geweest dat daar ook wat van op stond,komt nu een beetje over dat hij alles alleen heeft gedaan,misschien wouden ze wel niet op de foto's.
Maar goed dat terzijde,dit is eindelijk weer een puur en mooi springsteen album geworden.

Zou 'ie soms "Death to my Hometown" bedoeld hebben...?