Pink Floyd - Animals (1977)

Zwaar ondergewaardeerd? Het staat op nummer 32 in de MusicMeter-top-250!

Toch zou je dat ook als ‘zwaar ondergewaardeerd’ kunnen opvatten . Zit er trouwens nu lekker naar te luisteren.

Ik zou een vreugdesprong maken als mijn favoriete album, het beste rockalbum allertijden, op zo'n mooie 32e plaats zou staan!! Het album staat wel op nummertje één van mijn persoonlijke top 10 .

Ik snap deze opmerking voor een gedeelte wel. Als je naar de Nederlandse radio luistert, dan hoor je van Floyd nooit iets van Animals. Ook niet in de Album top zoveels.

Zie jij het al voor je dat er op de radio een nummer van meer dan tien minuten integraal wordt afgespeeld? Dat gebeurt bij hoge uitzondering alleen in de Top2000. Ik vraag me af waarom je het predicaat 'ondergewaardeerd' in verband brengt met Nederlandse radio, maar dat zal wel aan mij liggen.

Maar ik ga wel mee met meneer: nummer 32 in de Musicmeter-top-250 is natuurlijk te laag voor dit kanjer van een album. Ik zet 'm zo ook maar weer eens op.

Ik ben het op dit punt niet met je eens. De naam Floyd wordt echt wel genoemd op de radio, maar altijd worden dan the Wall, Dark side en wish you were here genoemd...... nooit Animals. Hierdoor denk ik dat vele mensen nog geen eens weten dat dit magistrale album ook nog gemaakt is.

Animals is hoe je het ook bekijkt niet een radiovriendelijk album met korte nummers van krap anderhalve minuut en lange nummers vanaf dik tien minuten. En wee degene die probeert om van een langer nummer een kortere edit te maken voor op radio. De stad uitgejaagd, met pek en veren, door boze puristen.
Maar goed, de algemene consensus is toch wel dat het één van Pink Floyd's meest geliefde albums is.
De term 'ondergewaardeerd' wordt misschien wat te vaak gebruikt, vooral door mensen die vinden dat het onderwerp van hun adoratie niet genoeg in het zonnetje wordt gezet.

https://www.top2000top.nl/delijst?pageid=delijst&artiest=Pink%20Floyd Bekijk dit en het zegt genoeg, wat mij betreft. Geen enkel nummer van Animals. In dat opzicht is het ondergewaardeerd.

Ik weet dat ene meesterdch dit album pasgeleden aangeschaft heeft op vinyl. De eerste reactie was positief maar ik verwacht binnenkort wel natuurlijk een review. De man heeft nooit zoveel met deze band gehad. Terwijl hij hier op MuMe zo ongeveer de grootste (misschien wel de allergrootste) Progfan en kenner is. Ik heb mij altijd hierdoor afgevraagd of Pink Floyd eigenlijk wel progmuziek is ?

Ik vind dit album zelf fantastisch maar ook op zichzelf staand.

Er is je al meerdere malen uitgelegd waarom het album niet radiovriendelijk is. Maar dat is wat anders dan ondergewaardeerd. Waarom blijf je daar aan voorbij gaan?

Van Animals is naar mijn weten zelfs nooit een single getrokken. Het klootjesvolk zal er dus niet bekend mee zijn, dat zal zeker meespelen wat betreft de top 2000.

Amen

Wie maakt zich nou druk over de top 2000, over ondergewaardeerd, over radiovriendelijk.
Dit is in my humble opinion een van de beste drie albums aller tijden naast Blood on the Tracks en Darkness on the Edge of Town.
Advies, play it loud!

Eind 1994 kocht ik Animals op cd. Het zou bijna eenendertig jaar duren voordat ik dit album echt begon te waarderen. Sinds een dag of twee dus. Waarom duurde het zo lang? Ik denk dat het zowel aan mezelf ligt als aan Waters & co.

Ik ontdekte bijna alle Floyd-platen in korte tijd. Animals moest het daardoor opnemen tegen de twee illustere voorgangers en het in bakstenen opgetrokken dubbelalbum dat ik intens waardeer. Een opmerkelijke reden waarom die “varkensplaat” me minder bekoort: de vocalen worden (bijna?) uitsluitend geleverd door Waters’ piepende stembanden. Thematisch past dat bij zijn scherpe teksten, maar ik mis hier en daar het fijner geslepen zangwerk van Gilmour met koorknaap Wright op de achtergrond.

Dat Pigs on the Wing klinkt als een eendimensionaal afkooksel van het juweeltje Wish You Were Here, maakt het een geval van ‘parels voor de zwijnen’. De openingstrack smaakt voor mij meer als een vleesloos gerecht op een bar mitswa: niet in staat om mijn luisterhonger aan te wakkeren. Ik was al geen fan van het hernemen van Shine On You Crazy Diamond als opener én afsluiter op WYWH. Maar met Pigs on the Wing doen ze dit gemakzuchtig trucje nog eens dunnetjes over. Als ezels zich geen twee keer mogen stoten, varkens ook niet. Daarom deze keer wel een strafpunt.

Toch ben ik min of meer fan geworden van deze plaat. En dat komt voor een groot deel door Dogs. In die ruim 17 minuten gebeurt zó veel, muzikaal en tekstueel. Die opperhond staat bekend om zijn stevige handdruk en valse lach, nodig om het vertrouwen te winnen van mensen aan wie hij constant liegt. Probeer maar eens om bijna vijftig jaar later níet aan die overzeese despoot te denken... De muzikale wendingen doen me met genoegen denken aan de avontuurlijkste momenten van The Wall. G. Orwell had duidelijk iets met honden, en gelukkig maar. Het leverde eerder ook al een parel op, vertolkt door diamanten Bowie.

Pigs gaat volgens mij over Üntermenschen die als slaven in een mijn werken maar dat zie ik dus verkeerd. De varkens staan volgens de leer van Orwell immers best hoog op de hiërarchische ladder. Slavendrijvers dus. Ach, het is bovenal een stevig rocknummer dat eindigt in een gitaarsolo die klinkt als het ontkiemende zaadje van Comfortably Numb.

Sheep brengt de onheilspellende boodschap dat we allemaal verblinde kuddeschapen zijn, die pas beseffen dat ze naar de slachtbank worden geleid als het al te laat is. Knipoogt Waters met ‘Look over Jordan’ naar de Bijbelse gitaargod Clapton? Zijn pompende basintermezzo roept duidelijke echo's (!) op van One of These Days. Toch is het vooral Wright die hier schittert, met toetsenwerk dat alle registers opent.

Tegenwoordig kun je op YouTube multi-zintuiglijk genieten van indrukwekkende animaties bij epische Pink Floyd-songs. Wel een waarschuwing: een hypnotiserende video vol zwiepende visuals en haast ontelbare schapen is geen aanrader vlak voor het slapengaan. De kans op een nachtmerrie of een slapeloze nacht vol angst is reëel. Vraag maar na aan Shaun.

Aan het slotnummer wil ik geen overbodige woorden vuil maken. Die mogen de varkens zelf maar uit de trog opdelven.

Naast tekst-leverancier Waters wordt enkel producer B. Humphries bij naam genoemd in het cd-boekje. Ik beschouw Animals dan ook eerder als Waters’ eerste soloplaat dan de zoveelste van de Floyds. De split is onherroepelijk ingezet. Mede door de fantastische platenhoes en het verhaal erachter - paniek op Heathrow - ken ik Animals vier sterren toe.

Maanden voordat dit album in 1977 uitkwam had ik het geluk om bij "De Bengel" in Dordrecht een live bootlegversie aan te schaffen, dat vooral materiaal van Animals bevatte, alleen wist ik dat toen natuurlijk nog niet. Dat bootleg album opent met een tamelijk angstaanjagende live versie van Sheep, de geluidskwaliteit is niet best, maar omdat het allemaal nieuw was maakte mij dat niet uit.

P.S. Nee, hij is niet te koop

Mooi... en de naam van dat album is?

Ik kan me nog herinneren dat deze plaat uitkwam. Ik was nog best jong toen. 14 jaar en iedere keer als er toen een stukje op de radio werd gedraaid ging ik daar speciaal voor zitten. Geld om de plaat zelf te kopen had ik toen nog niet. Een aantal jaren later heb ik hem pas tweedehands gekocht. Maar van de radio herinner ik me nog dat de dj zei dat zijn hond mee ging blaffen met de geluiden op Dogs.

In 1974 was er al een bootleg genaamd British wintertour 74. Een van de meest verkochte bootlegs volgens mij. En dat was ook best logisch want daar stond toen al een live versie op van Shine on you crazy diamond dat in 1975 pas uitkwam. Maar nog meer bijzonder was de andere plaatkant want daar stonden twee live pre-versies op van nummers van Animals 1977. Raving and drooling dat later Pigs werd als ik het goed heb en Gotta be crazy wat later Dogs werd. Gotta be crazy was overigens al in een vergevorderd stadium en had dus eigenlijk al op Wish you were here kunnen staan.

Ik ken de bootleg verder niet (alhoewel ik er veel had), maar er waren vanaf 1974 vele bootlegs waar Floyd onder de twee werktitels nummers van dit Animals album vertolkte. Maarja die jaren waren top want soms speelde ze de 2 delen van Shine on ook als 1 titel.
Ik merk dat gedurende de jaren (vanaf 1989 fan van de band) dit album in mijn toplijstje bleef stijgen. Vooral bij het uitkomen van de 2018-release is dit mijns inziens een topwerk met een verhaal erachter die tot op de dag van vandaag treffend is. Hoogtepunt is toch wel Dogs en live kun je dan niet om de versie van Waters heen.

Beestig goede plaat, of niet dan Arno?

Badum tsss!

Beste wat er in de 70's is gemaakt ofnietdan?

Jup, misschien wel.

Ben momenteel de 2018-remix aan het beluisteren, maar ik ben zo'n n00b in dat verschil horen. Kan iemand me vertellen wat er anders klinkt?

Hahaha nee hoor bij lange na niet beste uit de roerige 70s. Gewoon een leuk Pink Floyd albumpje, zeker niet meer dan dat.

Beste Floyd plaat ja.

Vandaag na twee draaibeurten de score opgehoogd. Ik realiseerde mij twee dingen. De eerste, dat ik de plaat relatief beoordeelde op **** ten opzichte van de voor mij drie grote PF platen: TDSOTM, WYWH and TW. De tweede, dat ik dit ook gewoon een heel erg goede plaat vind en misschien nog wel beter dan toen hij uitkwam. Dat leidde toch tot een verhoging van de score met 1*.

Animals was mijn derde PF plaat. WYWH was mijn eerste en een mijlpaal in mijn muziekbeleving. Het blijft uiteindelijk ook mijn favoriet. TDSOTM volgde al heel snel (Sinterklaas, verjaardag) en in 1977 dus Animals. In dat jaar ging ik voor een half jaar naar Australië en in het vliegtuig zat in de muziekselectie rock 'Pigs (Three Different Ones)' dus ik heb er een paar keer naar kunnen luisteren tijdens die lange vlucht.

Animals beviel direct goed, maar was wel een "moeilijkere" plaat, donkerder ook. Als ik nu, 48 jaar later, luister, hoor ik dat ook, maar ik hoor ook alle PF muzikale trucjes die zo goed werken en een heleboel mysterie, zoals in het tussenstuk in 'Sheep' bijvoorbeeld. Nog steeds intrigeert die droomachtige sequentie mij enorm. Het drijvende ritme van de rest van het nummer maakt het mijn favoriet.

Alle andere vier nummers zijn ook ronduit top. Ja, ook die twee kleintjes, inclusief herhaling. Animals is niet mijn favoriete PF plaat, daar zitten er drie voor, maar het album zit er wel heel dicht tegenaan.

Aan een best of LP lijst ga ik mij nooit meer serieus wagen, nou misschien als ik nog eens veel vrije tijd heb, maar tegen de voorbereiding en selectie zie ik nu al op. Animals zou daar zeker in staan, dat wel.

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Maatschappij kritische artiesten

Hoe werkte dat in die tijd op vliegtuigen wat muziek luisteren betreft?
Gezien 1977 ver voor de komst van digitaal muziek beluisteren was.

Er zat toen een 8 track tape deck in de hoofdsteun van de vliegtuigstoel voor je

Ik heb geen idee, maar niet eens heel veel anders dan nu. Ik herinner me dat er vier of vijf programma's waren waar je uit kon kiezen, waarvan een interessant voor mij. Die heb ik dan ook een paar keer geluisterd. De uitgedeelde koptelefoon was er toen ook al. Wat ik vermoed, is dat er bandjes waren die continue ronddraaiden, waar je op in plugde. Die plug zat in de stoel. De selectieknop ook. Een film draaide centraal op schermen op een vast tijdstip. Geluid kwam ook via de koptelefoon.