Pink Floyd - Animals (1977)

Vijf nummers waaronder enkele hele lange muzikale stukken. Bij WYWH dus Shine On... 1&2 en hier Dogs, Pigs en Sheep.

Qua opzet wel, maar muzikaal een heel stuk minder met elkaar te vergelijken...

Een beetje het muzikale omgekeerde: hier een ultrakort begin en eindnummer, en daartussen 3 lange tot zeer lange nummers.

Zo, wat klinkt dit goed zeg!
Vandaag binnen gekregen en pas 1 keer geluisterd. (op Sheep na) Hoor nu al dat dit een topalbum is.
Vind hem zeker nog niet super, maar ik hoor duidelijk dat dit een groeiertje is. Sheep vond ik de 1e keer ook 'gewoon' goed maar nu ik hem al zo'n 6/7 gedraaid vind ik hem geniaal. Ik heb zo'n gevoel dat dat ook zo is met Dogs en Pigs. Morgen zal ik een stem uitbrengen, eerst nog een paar keer draaien.

Vandaag 3 keer geluisterd en ik kan niet anders concluderen dat dit een wereldalbum is.
Pigs On The Wing is nog een kort, akoestisch liedje, maar daarna barst het los.
Dogs is natuurlijk een geweldige luisterervaring. Zeer gevarieërd muziekstuk. (dat intro alleen al )
Pigs: ook zo'n topper, beetje experimenteel met prachtige pianoklanken, en zeer mooi outro.
Maar Sheep blijft mijn favoriet, wat een gitaarwerk, en die zang! Het werk echt naar een climax toe om de laatste 2 minuten helemaal los te gaan, geweldig! Laatste nummer is het hetzelde als nr. 1 alleen met andere tekst.
Laat ik maar beginnen met 5 sterren***** voor dit meesterwerk.

Vier voorlopig! Kan alleen maar hoger. Moet nog even wat vaker luisteren!

Na 'Dark side of the moon' en 'Wish you were here' een duidelijke stap terug. Het is album met een zeer verbitterde kijk op onze samenleving, wat het soms een moeilijke luisterervaring maakt.

Het mooiste is tot het laatste bewaard, 'Sheep' is één van de beste songs van Pink Floyd, waardoor mijn waardering voor dit album in de hoogte schiet.

Maar met die verbittering van Waters blijf ik toch moeite houden. Zo erg is het toch allemaal niet.

Ik denk niet dat verbittering de juiste term is om deze plaat te omschrijven. Ik zou dan eerder aan woede en razernij denken.

als die verbittering, dan wel woede of razernij echt is, dan is het toch goed?
het gaat om emotie, niet om wèlke emotie.

Dat ben ik met je eens, maar ik geloof dat Flipper juist wél moeite had met die verbittering...

Precies de reden dat ik dit juist één van Floyds beste werken vind

Inderdaad!

dit hoef ik niet te beamen, hè

Ik beaam dat jij dat inderdaad niet hoeft te beamen...

Die verbittering komt bij mij niet echt goed over op Animals (op The Wall wel trouwens). Dogs is goed, maar daar houdt het naar mijn mening eigenlijk ook bij op. Elke keer als ik Animals heb geluisterd kan ik me er geen klap van herinneren (behalve Dogs dan). 3,5* , een van Floyds mindere werken, die me simpelweg weinig weet te boeien naar mijn mening.....

Het moge duidelijk zijn dat ik dit wel één van de betere werken van de heren vind (****), maar wanneer het om woede en razernij gaat in dit werk, hoor ik het niet direct terug in deze muziek, wat ik wel bv in 'The Wall' terug hoor. Daarom blijft het mooie muziek met pessimistische teksten (ik gebruik het woord verbittering maar even niet).

And in the end you'll pack up and fly down south,
hide your head in the sand.
Just another sad old man,
All alone and dying of cancer.

Leuke toekomst visie !!

Deze tekst komt uit Dogs en zoals je wellicht wel weet verdeelt Waters de mensheid op "Animals" in drie groepen, waaronder de honden.
Volgens hem zijn de honden de sluwe zakenlieden, de yuppies van één decennium later. Deze agressieve roofdieren opereren vaak in groepen en zijn zelfs bereid om over lijken te gaan.
Het bovenstaande stukje tekst is dus het gevolg wanneer je volgens hem als een hond leeft. Het heeft dus weinig met Waters' toekomstvisie te maken, maar kan meer gezien worden als waarschuwing.

Feitelijk is "Animals" slechts een sociaal-politieke beschrijving van de wereld om ons heen op dat moment en door de ogen van de bassist. Dat deze niet vrolijk is heeft alles te maken met de toestand van de Engelse samenleving op dat ogenblik.

'Pigs' zijn dan de hooggeplaatste en hebzuchtige managers en 'sheep' is dan de overgrootte meerderheid die zonder na te denken de bevelen opvolgen.

Over verbittering gesproken!!

Waar horen wij bij ??

Persoonlijk vind ik dat hij de sociaal-politieke beleving beter heeft omgezet in zijn eigen project 'Amused to death'. Daar hoor ik veel meer emotie.

Maar Animals blijft muzikaal een goed album.

Nu ga je iets te snel, want Animals is geen volledige bewerking van het bekende boek van George Orwell. De parodie van Orwell op het socialisme is namelijk gebaseerd op een samenleving naar Russisch voorbeeld, terwijl het idee van Roger Waters op de kapitalistische maatschappij gestoeld is.
Er is nog een belangrijk onderscheid... Terwijl de moralistische varkens in Animal Farm uiteindelijk absolute macht en controle krijgen, eindigt dit concept namelijk in een massale opstanding van de schapen, die eindelijk uit hun langdurige bedwelming verrijzen.

Welke verbittering? Dit lijkt me toch een positief einde en dat is iets wat Waters vaker doet...

When cometh the day we lowly ones Though quiet reflection, and great dedication master the art of karate Lo, we shall rise up And then we'll make the buggers eyes water

Het lijkt me meer een oproep voor een revolutie

Tegen kapitalisme? Tegen religie?

Leuke discussie Omayyad, heb ik iets van opgestoken

Het is een oproep om iets aan de situatie te doen. Om meer voor jezelf op te komen en dat zie ik als iets positiefs.

Zo zie ik het ook: niet jezelf mak naar de slachtbank laten lijden, maar DOE IETS!!!!
Briljant stukje, dat "bijbelse" intermezzo...

Ben de laatste dagen wat platen aan het afstoffen en aan het luisteren en merk toch ook dat Animals me nu veel meer doet dan toen ik het als 16-jarig jochie voor het eerst luisterde. Het zal de thematiek zijn...
Je hoort, vind ik, ook goed terug hoe op Animals het muzikale fundament is gelegd voor The Wall (basloopjes in Sheep, solo aan het eind van Pigs, de dwingende zang).

Maar een aanklacht tegen het kapitalisme zie ik toch ook wel in deze plaat. Al wordt eea wel erg zwart-wit gebracht...

Voor het eerst in een paar maanden geluisterd en :
wauw, Dogs wordt steeds beter.

"Waarom heb je Animals niet in de kast staan" vroeg ik aan mijn vader

"Oh die plaat na Dark Side of The Moon, ja die viel toen een beetje tegen"

Wat? Dark Side Of The Moon als referentie gebruiken?
Dit album heeft geen Dark Side of The Moon nodig. Dit album staat op een betonnen fundering om zijn eigen boodschap tot uiting te brengen. Een ijzersterke aanvechting tegen de dagelijkse sleur van een willekeurige westerling in deze kapitalistische wereld, met 'honden' 'schapen' en 'varkens' als karakters. Mooi hoe dit album een leven troosteloos als 'leven-werken-doodgaan-eind' weet te beschrijven.

(And in the end you'll pack up and fly down south,
hide your head in the sand.
Just another sad old man,
All alone and dying of cancer)

Al enige tijd in mijn top10 met uiteraard:


5*

Ik sluit mij graag aan bij deze woorden. 4,5*

Dit commentaar prikkelt toch zeer erg het filosofische in mij.. na Wish You were Here, Amused to Death en Dark Side of the Moon die mij allen zeer bevielen, zal dit dan het 4e meesterwerk worden van de Roger Waters-expres (mijn grote respect voor Pink Floyd, maar hij maakt de albums tot wat het is) wat ik ga ervaren.. ik ben benieuwd

Trouwens.. ik vraag me serieus af hoeveel mensen er zijn van mijn leeftijd die 3 Pink Floyd albums geluisterd hebben*-)

Hangt ervan af hoe oud je bent

-4 aan zijn persoonlijke gegevens te zien.

Inderdaad, en over 3 maand viert hij zijn -derde verjaardag.

haha, ik ben 16 jongens, even mijn gegevens veranderd