Keane - Strangeland (2012)

Moet je dan een hele discografie hebben gehoord om iets als beste te bestempelen ? Mijn gevoel zegt dat dit het beste nummer is en als mijn gevoel dat zegt ligt het voor 99% vast dat dit voor mij het beste nummer is. Dan mag ik nog de hele discografie hebben gehoord, ik zal blijven dat nummer boven alle nummers plaatsen. Een psychologische reactie.

Oké, ik ben afgegaan op hetgeen wat Chevy had neergetypt.Zo kun je alles wat krom is recht lullen.

Begin Strangeland steeds beter te vinden. Is inderdaad een kwestie van inzinking.

Ja, natuurlijk moet dat, want de term beste impliceert 'er is niets beter', en dat kun je helemaal niet weten. En dat verhaal over gevoel en 'psychologische reactie', wat een kul zeg...

Ga nou maar de rest luisteren, en dan vooral van het eerste album, want die staat vol met nummers die beter zijn van het openingsnummer.

Niet de hele discografie, maar wel meer dan 4 nummers.
En al helemaal van een band die 4 albums en wat EP's heeft uitgebracht. Waarvan er 2 overigens in de top 250 staan. Wat in principe niet veel hoeft te zeggen, maar het geeft vaak wel aan dat het kwalitatief op z'n minst redelijke albums moeten zijn die meer te bieden hebben dan wat losse nummers. Los van het feit of je ze daadwerkelijk goed vindt.

Overigens vind ik Silenced by the Night in de verste verte niet op U2 lijken. En de stem van Tom lijkt, zeker daar, ook totaal niet op die van Bono, maar misschien ligt dat aan mij, omdat ik beide bands dus wél goed ken. Vandaar.
_______________

Volgens mij is het album uit, alle toevallige voorbijgangers hebben weer gestemd zo te zien.

Zo kun jij iedere uitleg afdoen als een excuus.

Alleen was je uitleg nauwelijks een uitleg te noemen.

Oei, ik heb hier weer een anarchie afgekondigd..

Altijd maar op de kleine dingen reageren als kleine kinderen begint mijn strot eigenlijk ook uit te hangen. Als jullie elitair willen wezen, ga je gang, maar spreek of reageer niet meer op mij.

Na één luisterbeurt ga ik nog geen stem uitbrengen, maar ik denk dat het voor mij nu echt afgelopen is met Keane.

Ieder album werden ze al wat minder en toen nog die vreselijke EP Night train. Denk niet dat dit nog goed komt.

Zonder ongenuanceerde berichten van jouw kant, zullen er minder reacties komen. Denk daar maar over na. Daar is niks elitairs aan.

En... een anarchie afkondigen? Over elitair gesproken. Weet je wel wat het betekent?

Wat is er zo ongenuanceerd aan mijn bericht ? Ik heb nergens wat gezegd die ongenuanceerd overkomt. En kom niet af met die zogezegde U2 vergelijking, want ik zei enkel dat ik dacht dat het een U2 nummer is. Daarmee vergelijk ik niet deze band met U2 of andersom. Of gaan we even rebelleren en er toch maar blijven over doordrammen ?

En lees jouw berichten eens terug, dan zul je waarschijnlijk wel zien hoe neerbuigend je wel niet en anderen bent. De vraag is natuurlijk of dat je dat wel wilt inzien. Maar waarom ik het nog blijf uitleggen is de andere vraag. Jij en die twee anderen zien toch enkel wat jullie willen zien. Oftewel doen jullie normaal tegen me en behandelen jullie mij evenwaardig oftewel zwijgen jullie gewoon tegen mij. Toch belachelijk dat we hierover moeten discussiëren.

Nee, en stop nou toch asjeblieft met die calimero-rol. Jij beweert dat je al kunt weten wat je het beste nummer vindt van de band, ook al heb je nog niet eens een volledig album beluisterd. Dat is lachwekkend. En nu probeer je het te verdraaien alsof wij zo'n onredelijke opmerking maken.

Ja, natuurlijk moet je de hele discografie hebben beluisterd om te kunnen zeggen wat het mooiste nummer is. Ik kan toch ook niet zeggen dat ik een Audi de mooiste auto vind als ik nog nooit een Mercedes heb gezien?

De toch wel stevige kritiek op Strangeland gaat he-le-maal niet in goede aard vallen bij de heren en met name de pianist Tim Rice-Oxley. Ik heb hun voortgang de afgelopen jaren bijna op de voet gevolgd en ik kan vertellen dat Tim zich helemaal suf heeft gewerkt aan dit album. Hij heeft zich altijd geergerd aan critici maar nu de reviews nog slechter zijn wordt dit misschien het einde van Keane.

2 sterren voor de moeite. Weinig variatie, het kabbelt maar door! Het debuutalbum blijft voor mij het beste wat deze heren hebben geproduceerd.

Dat lijkt me eerlijk gezegd sterk. Hoewel ik ze waarschijnlijk minder direct volg als jij, hebben ze toch gezegd dat ze voelen dat "dit pas het begin is".

Nog twee keer geprobeerd, maar zoals eerder door iemand gezegd; ze zijn lichtjaren van Hopes and Fears verwijderd. En dan heb ik het niet over de stijl want ze gooien het niet over een heel andere boeg, maar wel over kwaliteit.

Wat een zware kritiek op deze heerlijke plaat zeg. Inderdaad zijn de eerste 2 albums kwalitatief beter, maar in mijn optiek ligt deze er niet zo heel ver vandaan hoor. Misschien iets commerciëler geproduceerd, maar ja dat is hier op MuMe meteen reden om negatief te stemmen.

Oei oei, een gemiddelde van 3,22* hier en 53/100 op Metacritic (na 11 reviews). Zo slecht is dit toch niet. Echte supernummers staan hier misschien niet op, maar over het algemeen is het album toch van een meer dan behoorlijk niveau. Dit is gewoon hele goede pianopop. Ik moet het album nog een paar keer beluisteren, maar ga minstens 3,5* geven.

Die vlieger gaat voor mij in ieder geval niet op. Niks mis met commerciële muziek, maar het songmateriaal is met ieder album gewoon minder geworden. Daarnaast mis ik de emotie(mede door de productie). Dit wordt voor mij ook het eerste album dat ik niet zal kopen.

Bovendien staat Keane op Mume twee keer in de top 250, dus ze worden ook hier door velen gewaardeerd.

Maar dan gelijk een 1,0*? Volgens mij is het dan meer de teleurstelling die spreekt.

Niet serieus nemen chevy, angelin geeft ook 5* aan Sesamstraat - 'K Wist Niet Dat Je Kwaad Werd!!! (1978)

Ik mag hopen dat hij muziek maakt voor de liefhebbers en niet voor de critici.

@ rkdev: om mijn 5 sterren stem bij Sesamstraat - 'K wist niet dat je kwaad werd toe te lichten heb ik speciaal voor jou bij dat album een uitgebreide recensie geplaatst.

@Chevy: als ik zeg dat ik ieder opvolgend album steeds minder goed songmateriaal vind bevatten en hier ook nog eens ieder spoor van emotie mis, lijkt mij dat in ieder geval genoeg onderbouwing.

lijkt me wat voorbarig. Keane is nooit een band geweest voor pop critici. veel meer voor fans, die met dit album prima vermaakt worden. De veilige muziekkeuze maakt dat er geen nieuwe fans gemaakt zullen worden, maar als de bestaande fans het album aanschaffen, of naar de conserten gaan mag dit een geslaagd album heten.
Zelf ga ik het album steeds leuker vinden. met name nr 1,2,3,5,7,11.

Heel toevallig de eerste 6 priemgetallen... Heh.

Ik snap de teleurstelling in Strangeland deels. Enerzijds is dit weer de terugkeer naar de vertrouwde Keane-sound na het geëxperimenteer op Perfect Symmetry (die ik overigens vrij tof vond) en Night Train. Anderzijds bevat het album gewoon weinig écht goeds. Veel pakkende melodieën en liedjes in de welbekende pianorock-stijl, maar toch geen equivalent van bijvoorbeeld een Bend & Break, Somewhere Only We Know of zelfs The Lovers Are Losing om er maar een paar te noemen.

Toch vind ik deze plaat op zichzelf best lekker en ik kan me best voorstellen dat ik m in de toekomst zomaar nog eens op zou leggen. Tenslotte staan hier twaalf potentiële hitsingeltjes op en luistert het heel aardig weg.

Mijn favoriete nummers zijn Silenced by the Night, Sovereign Light Café, Neon River en stiekem ook On the Road.

Naar mijn mening heeft PS veel meer een Keane sound dan dit album. Niet zozeer kwa gebruikte instrumenten maar vooral kwa opgewekte sfeer, denk aan The Lovers Are Losing (de aparte akkoorden vlak voor de refreinen) en Better Than This. Ik weet niet voor wie dit ook geldt maar het vrij aparte doch mooie ('onbeschrijflijke') sfeertje van Hopes and Fears vind ik op PS toch wel naar voren komen. Strangeland kent vrijwel een geheel nieuwe sound.

Daar ben ik het totaal niet mee eens. Dit is, wat mij betreft, overduidelijk een gevalletje back to the roots.

Ok heb hem nu meerdere malen helemaal geluisterd en ben maar matig onder de indruk.
Er staan een handvol goede nummers op maar op het totaal van 16 nummers is het wel wat weinig. Teveel nummers raken mij niet of lijken teveel op elkaar, de afwisseling en originaliteit mis ik dan ook.

De goede nummers maken wel wat goed maar zorgen er niet voor dat dit album de 1e 2 albums evenaart.
Het zou mooier zijn als dit album slechts een 8 a 10 tal nummers bevatte met de betere nummers dan inbegrepen. Het aandeel van doorsnee nummers is mij te groot en irriteert mij dan soms ook.

Mijn favs: Disconnected, Sovereign Light Cafe, Sea Fog, Strangeland

Als we praten over het instrumentale gedeelte heb je gelijk. de 'message' die ze over willen brengen is echter geheel anders. waar hopes and fears en vooral UTIS vrij 'duister' was is dit compleet 'de hemel is op aarde', vreselijk feelgood.