Neil Young / Crazy Horse - Americana (2012)

Wat betreft Oh Susanna: This arrangement was created 50 years ago by Tim Rose - and recorded by the Big 3 (featuring Cass Elliot) in 1963. Shocking Blue ripped off Tim Rose's Susanna melody 6 years later and stuck new lyrics to it.

Heb het nog niet kunnen verifiëren, maar het makes sense.

Geschreven door een van de eerste songwriters in de historie; Stephen Foster. Hij publiceerde dit nummer in 1848. Een aantal jaar geleden is er een tribute album verschenen m.b.t. de beste man. Het nummer werd in 1963 verbasterd tot "The Banjo Song" en dat nummer was weer de inspiratie voor Shocking Blue's "Venus". Maar nu weer verder over dit album.

Leuke info. Bedankt!

Je kon het niet laten, he Paul?

Baas boven Baas

Videoclip van" Oh Susannah" toegevoegd.

Ik vind het nummer overigens geweldig! Precies wat ik graag van Neil Young mag horen!

Ja, erg leuk nummer inderdaad. Trouwens wel erg duidelijk dat 'Venus' hierop gebaseerd is.

Vind je?

Het wordt wel veel geroepen maar ik vind het verband een beetje ver gezocht.
Robbie van Leeuwen zal het een keer hebben gehoord.

Maar dat kun je dan van Oye como Va van Santana ook zeggen.
Geïnspireerd, wel eens gehoord hebben of onvervalst jatwerk zijn wel verschillende dingen.

Maar Young doet er in ieder geval niet geheimzinnig over.

Neils versie:
YouTube - Neil Young & Crazy Horse: Oh Susannah

Wel aardig op zich, maar het is wel een heel erg eentonig nummer.

Ik moest toch onwillekeurig aan dat nummer denken, en toen had ik het bericht van L_T_B nog niet gelezen.

Hoge verwachtingen heb ik niet; het zal wel gewoon een lekker rockend album gaan worden. En dat is best goed.

Oh Susannah klinkt best leuk, maar heb alleen maar wat stukje gehoord, morgen even wat beter beluisteren.

YouTube - Neil Young & Crazy Horse: Jesus' Chariot (She'll Be Coming Round The Mountain")

Ook wel weer eentonig. Het zijn ietwat gedateerde nummers, ondanks hun cultuurhistorische waarde. Toch vind ik dit Crazy Horse wat beter passen. Het klinkt wel lekker, al is het niet echt hoogstaand.

Ik zou alleen willen dat Neil zich vocaal wat meer inspant. Het is zo gemakzuchtig. Nu klinkt z'n falset stukken dunner dan in de seventies, dus ik snap wel dat hij die uit de weg gaat, maar dit is een beetje praatzingen. Als 't hem zelf niet lukt, zou je 'm haast een paar zanglesjes aanraden (niet te veel, want Neil met een technisch verzorgde stem, brrr ).

Bij deze laat ik het bij een download

Weet je wat het is, het zijn liedjes van hooguit een minuut of 2 die worden opgerekt tot een minuut of 5. Zit wel wat interessant gitaarwerk in.

Op de een of andere manier is de sound van dit album heel erg als Living With War.

De eerste twee tracks klinken toch geweldig.Neil blijft op zijn 67ste toch beregoed.Nu maar wachten op het volledige album

Op zich wel, al vind ik Living with War wel een stuk vlakker geproduceerd dan deze twee nummers.

Ook 'Clementine' staat nu op Thrashers Wheat. Weer zo monotoon, maar nu ook echt slecht gezongen. Ik vind het zelfs één van z'n allerslechtste nummers ooit. Het zou één van de dieptepunten op Fork in the Road zijn.

Ik heb daarnet God Save the Queen gehoord en ik heb gemengde gevoelens. Het klinkt goed, maar het is niet echt een nummer die ik dagelijks zal beluisteren. Ook ben ik nu niet echt enthousiast geworden, maar ik ga sowieso deze plaat beluisteren, dus dat zit goed.

Ik vind alle 3 de nummers die nu te horen zijn allemaal erg zoutloos, mede doordat ze zo lang zijn gerekt...

Clementine is tot zover wel mijn favoriet.

eigenlijk een plaat die als een extra plaat moet tellen vind ik.... een coverplaat van allemaal oldies....

nu hij al volledig te vinden in bekruipt mij bij het luisteren het gevoel dat ik eigenlijk niet anders denken dan dat deze nummers eigenlijk "overschotjes" zijn (niet om het zo oneerbiedig te zeggen, eigenlijk meer een bijproduct) van de feitelijke sessie voor een ander nieuw album....

zeker geen slecht album, maar niet 1 die ik wekelijks zal draaien (bv re-ac-tor, landing on water, living with war)....

eigenlijk best eens benieuwd was de resterende tracks zijn van de opname sessies.....

Dit is een typisch product van David Briggs’ filosofie ‘the more you think, the more you stink’. Daar zit wel een kern van waarheid in, maar dat betekent niet dat je er als artiest niet naar moet streven om altijd op je allerbest te zijn.

Op zich is het best een aardig idee om deze nummers die tot het culturele erfgoed van Amerika behoren opnieuw te herarrangeren met Crazy Horse. Na vier rondes van The Twisted Road tour kan ik het me voorstellen dat Neil Young weer eens iets anders wilde. Na het overlijden van Ben Keith was hij zoekende. Vroeg of laat had hij weer een band nodig. Crazy Horse, CSNY en Buffalo Springfield werden direct genoemd en lange tijd leek die laatste zijn voorkeur te krijgen.

En dan moet ik Stephen Stills gelijk geven: meneer moet iets moois weer verpesten door een boek te schrijven en vervolgens de draad niet meer op te pakken. Stills en Furay zitten bij wijze van spreken wachtend bij de telefoon en dan duikt er in januari ineens een jam met Crazy Horse op. Die jam was al niet erg bijzonder. Qua sound borduurt Americana daar op voort, al is het geheel nu meer gestructureerd, aangezien het om afgeronde composities voor een albumrelease gaat.

De noodzaak van het album ontgaat me een beetje. Neil Young en Crazy Horse lijken de mogelijkheid meer aangegrepen te hebben om op elkaar ingespeeld te raken, zonder daarbij nou zo heel veel meer te doen dan de akkoorden rauw en elektrisch te spelen. De nummers worden lang gerekt en dat is nu net een euvel bij nummers die van origine kort zijn. Het maakt ze erg eentonig. Voeg er wat andere riffs aan toe, een paar modulaties of een andere akkoordenprogressie om dat te voorkomen. Desnoods met wat hulp van Poncho. Dan hoop je dat er in ieder geval nog meeslepende gitaarsolo’s en uitspattingen opstaan, maar die hoor je ook al niet echt. Wel een kinderkoor, dat niet eens zo slecht werkt.

Neil Young zegt dan aan het einde van ‘Oh Susannah’ dat het funky is en een goede groove heeft. Helaas is er niemand in zijn omgeving die hem eerlijk commentaar geeft waar hij ook daadwerkelijk naar luistert. David Briggs en Jack Nitzsche zijn immers niet meer. Wie moet die rol nu op zich nemen? Crosby, Stills & Nash zullen het in ieder geval niet zijn en Crazy Horse zijn allang blij dat ze eindelijk weer eens wat te doen hebben (en zitten er zelf ook mijlenver naast in de harmonie van ‘Tom Dula’).

De zang is ook simpelweg slecht. Neil zingt onzuiver en bevend. Niet in de gevoelige en breekbare zin van het woord, maar eerder gemakzuchtig zonder moeite te doen om er meer van te maken. Dat moet het haast wel zijn, want tijdens z’n tours van 2010 en 2011 klonk hij prima. Ik heb de indruk dat hij op ouder songmateriaal meer moeite moet doen om de noten te halen (en die haalt hij dan ook best wel, dus wat is het punt?). Op nieuw materiaal zingt hij steeds vaker lager en soms zelfs wat verveeld. Zing dan tenminste als op ‘Wayfarin’ Stranger’, dat vind ik ook het beste nummer van het album. Er zit direct veel meer gevoel in als Neil zijn best doet om te zingen. Hij is het misschien vergeten, maar zijn stem is zijn grootste wapen. Daarna pas z’n gitaar.

Zo’n rammelende ‘God Save the Queen’, een beetje met dezelfde houding als Jimi Hendrix decennia eerder, vind ik dan nog wel wat hebben. Evenals ‘High Flyin’ Bird’, maar dat is van zichzelf al een ijzersterk nummer en vind ik vele malen sterker in de uitvoeringen van Richie Havens en, jawel, Stephen Stills: YouTube - High Flyin' Bird - Au Go-Go Singers Over zangers gesproken... De rest, tja, had een webrelease niet volstaan als het dan per se uitgebracht moest worden?

Luister eens naar de reünieconcerten van Buffalo Springfield. Die tour was anders misschien in volle gang geweest op dit moment. Doe mij dan dit maar: YouTube - Buffalo Springfield - Broken Arrow - Fox Theater - Oakland, CA - 6/2/11

It's not too late
To set things straight
Let's never say
It might have been

Als ik jouw verhaal zo lees, Stijn, dan is 3 sterren nog best hoog.
Veel lichtpuntjes zie ik niet in jouw stukje.

Ik sluit niet uit dat ik nog een halfje zak, maar als het Neil Young betreft ben ik altijd net even teleurgestelder met 3* dan bij een willekeurige andere artiest. Vandaar de toon en inhoud van het bericht. Met die webrelease bedoelde ik te zeggen dat het wel bestaansrecht heeft, maar dat het niet echt urgent is.

Ik vind de meeste nummers niet slecht, maar dus wel eentonig. Ik heb vooral benoemd wat ik als mogelijkheden zie om een beter album te maken (pakweg 3,5*, of 4* als hij écht heel goed z'n best op deze nummers had gedaan).

Goed geschreven stuk Stijn. Goede opbouw, kennis van zaken, je sluit af met Buffalo Springfield waar je in het begin al aan refereerde. Wil je later als je groot bent soms popjournalist worden? Niet denigrerend bedoeld hoor. Want nogmaals, ik vind het een knap stuk, dat zo door een recencent geschreven had kunnen zijn.

Bedankt. Ik heb een minor journalistiek gevolgd, waaronder een cursus kunstkritiek. Dus ik weet wel e.e.a. over hoe je zo'n tekst schrijft (al heb ik nu niet alles 'uit het boekje' gebruikt). Het verdient niet best, maar misschien dat ik af en toe wat ga schrijven voor de lol, naast een andere baan.

Waarom moet er een noodzaak zijn? Misschien is de enige noodzaak voor Neil dat Neil er zelf plezier aan beleefd, zelfs als dat betekent dat de 'fans' er niets aan vinden en weer een mindere Neil Young plaat aan hun verzameling toe moeten voegen.

Om een reden te hebben om een album (regelmatig) te beluisteren.

Neil beleeft er niet minder plezier aan als hij dit binnenskamers had gehouden. Ik denk niet dat een albumrelease daar nou zo aan bijdraagt. De noodzaak zit 'm in het op de rails krijgen van Crazy Horse, maar dat is meer van belang voor Neil zelf dan voor de buitenwereld. Hij tourt immers altijd veel en had weer een nieuwe band nodig. En tuurlijk, de thematiek van de liedjes, maar die waren er al en hadden desnoods ook via andere manieren gecommuniceerd kunnen worden. Een stream of download zoals met de jam uit januari vind ik in dit geval een passender medium dan een cd-release.

Neil heeft overigens eens gereageerd richting fans: Neil Young News: "Never, Ever Listen To Your Fan Base" says Neil Young - neilyoungnews.thrasherswheat.org

Dat valt te prijzen, maar dat neemt niet weg dat Neil Young ook niet altijd de goede keuzes maakt, anders had hij alleen maar meesterwerken gemaakt. Hij mist soms een kritische blik op zijn eigen songs. Dat is niet gek als het over je eigen creaties gaat, maar er is niet echt iemand die dan nuttig commentaar levert (zo blijkt ook wel uit Shakey). Als uitvoerend artiest moet je in eerste instantie doen wat je muze je ingeeft, maar het kan ook geen kwaad om af en toe eens even stil te staan bij je publiek. Neil kan wel denken 'ach, het is wel goed zo, laat de opname maar zo', maar wij zijn het daar niet per se mee eens. Ik blijf graag kritisch, ook al voel ik me inderdaad genoodzaakt om Americana toch maar te kopen.

Die stream werkt niet helemaal bij mij... wel ff God Save the Queen geluisterd op TW, maar dat viel me wat tegen. Ik loop nog niet heel erg warm voor dit album. Zal het wel kopen (verzamelkoorts hè) en het klinkt niet heel erg slecht allemaal, maar ook niet heel spannend. Nu maar hopen dat dat tweede Crazy Horse album wat beter is.

Vraag me af wanneer we weer eens wat horen over the Archives...

Ik heb zo'n vermoeden dat Neil zijn zaakjes prima op orde heeft en het nog niet als nodig ervaart om die Archives de markt op te slingeren..