Sigur Rós - Valtari (2012)

Je zegt het zelf al, Von was het debuut, er waren hier nog geen verwachtingen, geen hype, niks, dus van floppen was niet echt sprake

Foutje inderdaad.
Maar een hype zullen we Sigur Rós toch ook maar niet noemen.

eens in de zoveel tijd ga ik weer eens opzoek naar albums en artiesten die ik niet meer luister, wat met enige regelmaat resulteerd in fijne herontdekkingen, zo ook met Sigur ros.
toen ik erachter kwam dat ze een nieuw album uitbrachten ben ik daar dan ook maar achter aan gegaan, en ik ben blij dat ik dit nu dan weer hoor.

met het horen van dit album weet ik weer waarom ik toendertijd hierna ben gaan luisteren.
het is een heerlijk stijl van muziek die je meeneemt op een reis, het is dan ook geen muziek om te luisteren tijdens het werk of iets dergelijks, maar veel meer is dit een album om juist voor te gaan zitten even de ogen dicht en laat je meeslepen door deze heren en hun prachtige muziek.
het is dan ook uit den boze om deze nummers apart te gaan beluisteren.

het hoogtepunt van het album is toch wel Varúð (wat bij mij toch weer voor een kippenvel moment heeft gezorgd), maar ook Dauðalogn weet me telkens weer te verbazen.
de 3 aflsuiters die geheel instrumentaal zijn zijn ook absoluut fantastisch.

als ik dan zo zit te luisteren word ik meegenomen door een prachtige natuur, en waar ze je op de eerste helft van het album telkens en stukje laten zien van het prachtige geheel en je het stukje bij beetje mag verkennen, laten ze je pas los met de laatste 3 nummers.
maar elke keer dat je op deze reis gaat mag je telkens een stukje verder.

het is niet verassend dat ze weer een absoluut pracht van een album hebben gemaakt, eigenlijk is helemaal niks meer verassend aan dit album. maar ze hebben zo'n fantastisch iets neergezet dat ik toch telkens weer overdonderd word.
dit zou zo maar eens het album van 't jaar worden. 5*

Mooi stukje, maar let je wel eens op je hoofdletters.

Thanks.
Ben altijd gewend dat 't automatisch gaat zal erop letten in 't vervolg.

Ik was 'het uur' uit het oog verloren :/
Soit, Varud heb ik dan toch al aantal keer beluisterd op Youtube en dat is écht wel hemels. Raakte me vanaf de eerste luisterbeurt. Met Ekki Mukk en Varud als teasers zijn mijn verwachtingen alleen maar nog meer gegroeid. Dat kleine kwartiertje op de plaat zal me alvast ten zeerste aanstaan.

Dat zijn wel de 2 beste nummers volgens mij.

Dat is dan ergens jammer, maar anderzijds is dat ook gewoon logisch. Als alle nummers van dat niveau zouden zijn, zou dit album gegarandeerd in mijn top 10 komen te staan

Hij staat nu op de luisterpaal. Dit klinkt al zoveel beter dan de gelekte versie van een aantal weken geleden. Eindelijk een beetje diepte.

Ik ben er nog steeds niet uit wat ik dit album voor score ga geven. De laatste 3 nummer doen me op dit moment nog niet zoveel, maar het duurde bij mij ook een tijdje voordat ik het album Riceboy Sleeps van Jónsi en Alex wist te waarderen.

Aha, dank voor de tip!

Ja, bedankt voor de tip. Heb het album gelijk opgezet

Aparte clip van de single Eg Anda.. het gaat over hoe je iemand moet helpen als diegene stikt.

Als hij niet geupload was door VEVO, zou ik gedacht hebben dat het een fan made was.

Ben hem aandachtig aan het beluisteren op de luisterpaal.
Dat Sigur Rós kwaliteitsmuziek maakt is geen geheim meer.

Moet nog even wennen aan de aanpak van dit album. Maar slecht is het niet te noemen. Uiteindelijk kun je bij deze band ook echt totaal niet oordelen na 1 luisterbeurt.

Hier zullen nog wel de nodige uurtjes aan besteed worden

Ik wilde Valtari een nieuwe kans geven door hem eens via de Luisterpaal te beluisteren want ik las dat die veel betere geluidskwaliteit had. Ik heb hem na vier nummers uitgezet.

Ik hou van rustige muziek maar dit album is zo godsgruwelijk saai! Ik begon weer te geeuwen bij Rembihnútur en dat was niet in de goede zin. De zang van Jonsi irriteert me ook op deze plaat, bijna alleen maar hoog. Valtari is een 55 minuten durend slaapliedje, echt een teleurstelling. 2 sterren.

Ik hoop niet dat je met: 'Ik willde Valtari een nieuwe kans geven' ook bedoelt dat het een van de laatste kansen is want waarschijnlijk heb ik het al heel veel gezegfd maar Valtari heeft zijn tijd nodig. Ik blijf er allesinds van genieten, en sowieso is het één van mijn favoirete releases van dit jaar.

Ik zal hem ooit nog wel een keer oppakken maar ik heb er nu echt geen zin meer in. Ik beleef geen plezier bij het luisteren naar het album. Alleen Ekki Múkk is voor mij een blijvertje. Ik luister veel liever naar Ágætis Byrjun en (), die hebben ook veel meer variatie. Die albums zorgen ervoor dat ik compleet wordt meegenomen, ik ben dan echt even helemaal weg. Deze zorgt ervoor dat ik gelijk in slaap flikker.

Ekki Múk is inderdaad geniaal! Al zijn Rembihnútur en Varud toch ook geniale nummers.
Inderdaad, erg veel variatie is er niet, maar dat is er toch voor zover ik weet haast nooit bij Ambient. Toch brengt het me in een soort van emotionele trance, bij de afsluiter is het toch even slikken.

Bij Ambient is het bij mij wisselend. Soms vind ik het oersaai en de andere keer prachtig. Een nummer als 1/1 van Brian Eno raakt mij echt. En dat is ook 18 minuten lang een repeterend pianoloopje. Maar dat is dan zo mooi. Hier heb ik dat niet.

Nummer 5 raakt me niet, dat akkoordschema in het refrein ben ik inmiddels beu.

Ik lees dan ook dat Sigur Rós een aantal mensen heeft uitgenodigd om met een bepaald budget te filmen wat bij ze opkomt bij het beluisteren van dit album. De beste videoclip (in de ogen van Sigur Rós) is uiteindelijk ook de officiële clip geworden.

Zo is het maar net. Ambient is wat dat betreft een interessant genre, want goede ambient is niet zo makkelijk te definiëren. Kaal kan érg mooi zijn zoals je aanhaalt met 1/1, maar soms is kaal ook weer ontzettend slaapverwekkend. Aan de andere kant kan ambient soms te geforceerd voelen of te vol, zoals ik bij deze plaat heb als ik eerlijk ben. Komt zo over van 'kijk ons eens een sentimentele ambient plaat maken', althans, dat vind ik.

Ik denk dat jij Pale Blue Dot van Benn Jordan trouwens heel mooi gaat vinden, als je van 1/1 houdt zit die kans er dik in. Wel verschillend hoor, maar PBD is echt een pracht van een plaat.

Alleen is dit geen ambient.

Nee, maar je kan niet ontkennen dat Ambient toch wel opvallend aanwezig is op deze plaat.

Neigt het juist niet wat meer naar klassiek ipv ambient?

Klassiek? Nee, dat hoor ik er toch niet in.
En het is niet omdat de afsluiter uit niet veel meer dan een piano bestaat dat het daarom ook klassiek is.

Tja, wat moeten we hier nou mee? Voegt dit album iets toe aan het imposante oeuvre van SR?
Weinig tot niets denk ik. Mooie dromerige hoes, dat wel.
Echt sterk is het materiaal ook al niet, een kabbelend beekje meer.
Je hebt al snel het gevoel dat Valtari overbodig is.
Aan de andere kant, was dit een debuutalbum geweest van een obscure Groenlandse variant, dan waren we misschien wel erg enthousiast geweest.
Of hadden de heren misschien weer zin en tijd in een reunie na het geslaagde solo avontuur van Jonsi?
Sommige bands zouden op tijd moeten stoppen.

Stoppen lijkt me nogal raar. De band kan nog vele kanten op en wil dat ook. Laat ze maar heel veel proberen, kunnen wij er van genieten.

Ik herken me precies in de opmerking van IJsbergsla. Ik zou niet willen zeggen dat ze moeten stoppen, maar verandering van spijs is binnenkort toch wel nodig. Ik merk ook dat ik het album nu al niet meer draai.

Om Eddie Vedder te citeren: “[Neil] Young has consistently demonstrated the unbridled passion of an artist who understands that self-renewal is the only way to avoid burning out. For this reason, he has remained one of the most significant artists of the rock and roll era”.

Wat mij betreft algemeen geldend.

Het vorig album was anders behoorlijk een andere richting op.