Tool - Lateralus (2001)

Herken ik wel een beetje, ik draai hem zelf ook zelden. Ongeacht de kwaliteit is tachtig minuten toch een serieuze poos.

Ik niet, draai hem vaak en na 80 minuten denk ik: meer, meer!!

Het vergt behoorlijk wat van je als luisteraar, maar is dan ook erg de moeite waard. Ik ben er ook lang niet altijd voor in de stemming. Weerhoud me er niet van om het album op 1 in mijn top 10 te zetten. Wanneer ik hem dan eens opzet weet ik onmiddellijk weer waarom.

Dat heb ik precies hetzelfde!
Laatste half jaar ongeveer niet geluisterd, tot ik hem vorige week weer opzette en toen blies het me weer omver ^^

Dan ken je de plaat nog niet zo lang zeker?

Gooi 'm zelf meestal weer uit nadat Lateralus is afgelopen, kom zelden verder dan dat nummer.

En toch het maximale aantal sterren? Die geef ik nooit als ik een album meestal niet eens uit kan zitten.

beetje raar inderdaad

zeker een mooi album, zit zeer goed in elkaar, kan af en toe ene beetje raar zijn, maar dat maakt het alleen maar beter, een goed geluid van tool , en een zeker geweldige plaat.

Had er bij moeten zeggen dat het tegenwoordig zo is, misschien een beetje Lateralus moe op het moment.

geeft niks, komt vanzelf ene moment dat je ook de nummers erna weet te waarderen, met triad als hoogtepunt

Nu ik Lateralus snap vind ik het echt wauw, wat een prachtig nummer. Gesofisticeerd en intelligent gewoonweg. Leef je leven zoals een spiraal. En die Fibonnaci rij in dat nummer dat verwerkt zit in de lyrics, pure genialiteit! Ik M O E T hem kopen ook al is hij 18 euro.

Ik ga hem ook kopen denk ik, eerst vond ik deze plaat duidelijk de slechtste maar na een luisterbeurt of 3 komt deze bijna op het niveau Aenima. Ik vind alleen eigenlijk Schism en Parabola de wat mindere nummers eigenlijk. The Grudge, The Patient en LAteralus blijven geweldig, en dan vooral Lateralus!

Oh my. De overgang van Disposition naar Reflection

"De Fibonnaci-rij in dat nummer": hoezo? Leg uit!

Black 1
then 1
White are 2
All I see 3
In my in-fan-cy 5
Red and yel-low then came to be 8
Reach-ing out to me 5
Lets me see 3

Volgende zin is dan 13 lettergrepen, meen ik, waarna de lengtes weer aflopen.

De tekst van Lateralus, vage new age blabla.

YouTube - The Fibonacci in Lateralus

Dit filmpje legt alles haarscherp uit

wat is er vaag en new age aan de lateralus tekst?

I embrace my desire [...] to swing on the spiral
of our divinity and still be a human.

Dit bijvoorbeeld.

Tool is ook niet vies van flirten met New Age hoor. Met name als je leest waar Danny Carrey zich allemaal mee bezig houdt en wat ie probeert te verwerken in zijn drumpatronen is dit duidelijk te merken. De band zelf hecht er echter niet ontzettend veel waarde aan als je hun interviews leest. Het gaat ze toch vooral om het genieten en het laten meevoeren door de sound en niet naar het zoeken naar diepere lagen waar sommige mensen zich mee bezig houden.

Dan moeje ook geen diepere lagen aanbrengen in je muziek,
en die zijn wel degelijk aanwezig dus ik ben benieuwd naar de bron waaruit dit citaat blijkt:

Het gaat ze toch vooral om het genieten en het laten meevoeren door de sound en niet naar het zoeken naar diepere lagen waar sommige mensen zich mee bezig houden.

Volgens mij was het in een interview rond 10,000 days. Als ik een linkje vind post ik het wel.

Dat is net de charme van Lateralus, in combinatie met het meeslepende geluid graven naar een betekenis in de soms raadselachtige tekst. Ik vind dat je hierin dingen kan blijven ontdekken, daarom heb ik hem ook de maximumscore toegekend; van begin tot einde geen enkel minpunt!

pesies, en als je het new age vind, of wat dan ook, dan doe je de muziek iig fors te kort en beperk je jezelf in je luisterervaring

Niemand heeft over de muziek gezegd dat het new age is. De teksten hebben een overduidelijk new age karakter. Als je dat niet ziet, de wierook uitblazen en beide ogen eens goed opendoen, in plaats van er steeds een dicht te knijpen en te denken dat je derde open is.

Een essentieel thema is inderdaad dat van harmonie met jezelf en het universum. Reflection bijvoorbeeld:
And in my darkest moment, fetal and weeping
The moon tells me a secret - my confidant
"As full and bright as I am
This light is not my own and
A million light reflections pass over me"

Its source is bright and endless
She resuscitates the hopeless
Without her, we are lifeless satellites drifting

Prachtige blabla vind ik dat

Ieder zijn smaak natuurlijk.

In new age zit vaak een hele hoop wijsheid overigens, het meeste daarvan deels onbegrepen opgepikt uit oude bronnen. Wat mij bij de new age altijd zo opvalt is de blinde ego-gedreven strijd om het ego te vernietigen/overwinnen/ontstijgen/loslaten. Dat is als een hond die achter zijn eigen staart aangaat. Tragikomisch om te zien wel. En dan nog die hardnekkige dualistische visie. Het gekwijl over liefde en eenheid en het niet onder ogen willen zien van alles wat dit idealistisch plaatje verstoort.

Nog even verderop in de tekst van hetzelfde nummer:

So crucify the ego, before it's far too late
To leave behind this place so negative and blind and cynical,
And you will come to find that we are all one mind
Capable of all that's imagined and all conceivable.
Just let the light touch you
And let the words spill through
And let them pass right through
Bringing out our hope and reason ...
before we pine away.

Het zou zo uit dat oneindig belachelijke The Secret kunnen komen.

Mjah, 't is nogal flauw om op de man te gaan spelen maar ik ga het even doen. Ik vind de positieve boodschap van Reflection en Parabola toch een serieuze extra waarde, en de new-age stukjes pakken minder belachelijk dan pakweg "Dedicated to, how I'm killing you! Come crawling faster, obey your master...". Ieder zijn smaak dus

Ik zie eerlijk gezegd niet hoe je daarmee op de man zou spelen. Omdat het album van Metallica in mijn top 10 staat? De tekst van Master of Puppets gaat duidelijk over iets/iemand dat je in zijn macht heeft. Afgaande op de hoes zou dat een opperbevelhebber van het leger in oorlogstijd kunnen zijn. Maar het zou ook over drugs kunnen gaan.

Needlework the way, never you betray
Life of death becoming clearer
Pain monopoly, ritual misery
Chop your breakfast on a mirror

Taste me you will see
More is all you need
Dedicated to
How I'm killing you

Op een enigszins serieuze wijze geïnterpreteerd hoeft die tekst dus zeker niet zo belachelijk te zijn. Ik vind het in ieder geval een pak minder onnozel en hoogdravend dan die new age pseudopositiviteit in de tekst van Tool. Die pretendeert wel diepzinnigheid maar ontstijgt niet de banaliteit van de vele zelfhulpboekjes in de hoek spiritualiteit / esoterie van de boekwinkel.