Led Zeppelin - Led Zeppelin III (1970)

valt wel mee

allerlei gedetailleerde tekeningen erop, weinig flower power, binnenin zit nog een even zo mooie ronde hoes die je kunt draaien en zodoende komen er ander afbeeldingen voor de gaten (de zwarte gaten zijn op vinyl echte gaten ) in de buitenhoes

leuk bedacht

genoeg te zien op de hoes iig

Het was ook meer een vraag; ik zou trouwens op zich de originele plaat wel willen hebben voor mijn 'musuem...ik ben gek op "hebbedingetjes"...uitschuifbare binnenhoezen , gaatjes/ openingentjes aan de buitenhoes...(zo heb ik ook bijv. zoiets van de Stones , nml.Some Girls...of mooie aparte opdrukken in de binnenkant van de plaat, zoals de ronddraaiende cirkels op de LP van Paranoid.....heerlijk)

Geweldig . Dan bookst de naald van je platendraaier daar zo lekker doorheen .

lulhannes

Meest originele en gevarieerde plaat van de beste rockband in die tijd, rond dat jaar (1970), Led zeppelin.

Gedurfd, enigszins brutaal, fantastische musici, met Robert Plant de beste vocalist aller tijden, sowieso. Soms hard, maar er is ook ruimte voor meer blues getinte nummers. Ook akoestisch komt de band grandioos uit de verf.

Heb het een tijdje per ongeluk niet gedraaid, maar een weekendje met het wat oudere werk van Led zeppelin maakt veel goed en maakt ook weer een heel ander mens van je.

Alle nummers zijn tienen, vanaf het prachtige The Immigrant song. Ik vind Since I've been loving eigenlijk zelfs beter dan Stairway to heaven, het beroemde (doch enigszins grijsgedraaide) epos uiteraard van de vierde cd van Led zeppelin.

U bent nu gewend dat ik schrijf: behalve dan.......... enz. Helaas. Ik heb geen enkele zwakke noot te melden.

En en passant wil ik nog wel opmerken: zo worden ze tegenwoordig helaas niet meer gemaakt (alle goede bedoelingen ten spijt).

Ik ben het niet gewend, maar ik moet zeggen dat ik het met je eens bent . Van a tot z pure magie dit.

ME 2 ;D Ik vind dit zelfs een van de beste liedjes van Led Zeppelin en het is een schandaal gewoon dat dit lied niet op Remasters of Mothership staat, 2 Best Of CD's.

Nee, dat heet marketing. Zo blijft tenminste iedereen nog de noodzaak houden van het aanschaffen van LZ3! In dit geval nog te verdedigen ook, de complete cd is een leuker luisterdocument dan compilaties. Eigenlijk ook, zoals de band het waarschijnlijk gewild had......

Zijn die compilaties niet precies zoals Page zelf gewild heeft? Omdat hij ze zelf samengesteld heeft?

hun betere tot dus ver en het ging nog legendarischer worden.

Meer akoestische nummers dan op de vorige plaat, maar daarom zeker geen slecht album.

Opmerkelijk dat deze plaat een beduidend minder goed stemgemiddelde heeft dan het debuut, 2 en 4. Dat begrijp ik niet zo heel goed, want hier staan echt topnummers van formaat op.

Klopt, maar op die andere drie albums, staan nummer op die NOG beter zijn.

Led Zeppelin III doet nauwelijks onder voor z’n legendarische voorganger. Met een ‘elektrische’ kant A en een ‘akoestische’ kant B heeft deel drie twee gezichten.

Immigrant Song geeft je, murw geslagen door de speakers, geen enkele kans. Knallende gitaren, een militaristisch ritme en een commanderende Plant. Genadeloos hard, wat een nummer.

In Friends bindt de akoestische gitaar van Page de strijd aan met een onheilspellend strijkersorkest. Het is een angstaanjagende confrontatie. Led Zeppelin kon rock soms echt eng maken.

Celebration Day is een pak toegankelijker, en iets minder verpletterend. Oerdegelijke rock, dat wel, en met een briljante gitaarlick halverwege.

De smekende blues van Since I’ve Been Loving You stijgt langzaam naar grote hoogte. Plant is hier op z’n best. En Page’s gitaar huilt stevig met hem mee. Een klassieker die meer aandacht verdient.

Out On The Tiles teert vooral op dat uiterst meeschreeuwbare refrein, maar moet het afleggen tegen de pracht en praal van z’n voorganger.

Gallows Pole opent het akoestische kwintet op kant B met veel vuur, terwijl Tangerine een ballade uit de categorie van Stairway To Heaven brengt, maar dan in amper 3 minuten.

Het sombere That’s The Way overtuigt me minder, maar met Bron-y-aur Stomp volgt het onbetwiste hoogtepunt. Hekserij op de akoestische gitaar, opzwepende handclaps…Led Zeppelin heeft helemaal geen versterkers nodig. Bij het intro van dit nummer krijg ik de dezelfde kriebels als bij die legendarische tokkelscène uit de film Deliverance.

Hats Off To (Roy) Harper is de hypernerveuze toegift.

Wat een band, hè?

Ik heb altijd het idee dat ze dit album al eerder hadden willen maken.

Hier is in ieder geval meer tijd voor genomen in vergelijking met Led Zeppelin II die op tour in verschillende studios is opgenomen als ik mij niet vergis. De druk van constante touren was men op een gegeven moment zat. Het gevolg was dat Page en Plant zich in Bron-y-aur, Wales terugtrokken in een klein landhuisje en dit is het schitterende resultaat van die ontspannen muzikale soulsearch.

Ik heb altijd het idee dat het album Physical Graffiti door de goden gemaakt is.

Is het ook, net als deze trouwens. Briljant album net als alles tot Physical Graffiti trouwens. Led Zeppelin is een onwaarschijnlijke band, de beste die er ooit geweest is(behalve The Beatles natuurlijk )

Ik hap niet....... Alhoewel, ik wijd er nu tóch een berichtje aan .

Wat is Gallows Pole toch een verschrikkelijk lekker nummer. Vier eerste albums van Zeppelin horen echt tot het beste wat de geschiedenis heeft te bieden. Raar genoeg kunnen Presence en Houses of the Holy me niet zo hard boeien...

Begrijpelijk, die hadden bij mij ook meer tijd nodige. Nog niet opgeven !

Eén van mijn lievelingsalbums. Naar dit album luisteren op vinyl heeft iets magisch voor mij, brengt me gewoon naar die cottage waar ze hem opnamen

Zwakke plaat.

Enkel 'Immigrant song' kan boeien totnutoe (4 luisterbeurten).
En ik zie dit niet direct wijzigen...

nog een keer of 10 beluisteren dan

dit is een van zeps toppers

ik deel de mening van bigpimpin, ik draai um regelmatig, ook op vinyl, feest

De eerste sloeg van de eerste keer aan.
De 2de is een pak minder, en deze ook weer.

De 4de rap eens binnenhalen, en dan zien we nog wel.

Het doet pijn om lezen dat je deze méér folk gerichte plaat niet kunt smaken, maar kijk, smaken verschillen nu eenmaal, toch?

Ik herken dit wel een beetje. Ik leerde deze plaat kennen toen ik 13 was. Nooit slecht gevonden, maar toch altijd als een wat mindere plaat gezien. Pas vorig jaar heb ik deze echt leren waarderen.

Vrees niet The Oath, over vijf jaar staat hij misschien ook erg hoog bij jou.

tis niet wat je van zep gewend bent tot dan toe, een gewaagde plaat met prachtige nummers die buiten de door zeps gelegde paadjes treden,

niet dat dat per definitie ene mooie plaat aflevert, in dit geval werkt het echter erg goed

hier hoor je pas goed wat voor goeie muzikanten zep eigenlijk waren

Alleen al Since I've Been Loving You is een hoge notering waard.
Neem daar dan het wondermooie Tangerine bij en ik zelf zit al aan een hoge score. De rest maakt er een dikke vette 4.5* voor mij! Heb ietsje minder met That's The Way, vandaar.

since i've been loving you valt imo wat buiten de rest , maar nochtans een weergaloos nummer

de bcc sessions versie is zo mogelijk nog weergalozer