Bob Dylan - Tempest (2012)

Als hij dat zou doen, dan had hij nooit zijn huidige aantal stemmen bereikt

Doe maar rustig aan hoor AOVV. Dylan is bij uitstek een artiest die je niet te snel moet beoordelen. Ik kan er over meepraten. Ik serveerde Love and Theft en Modern Times meteen af, terwijl later bleek dat juist die platen tot zijn beste werk behoren, wat mij betreft.

Ik ben alleen een tikje jaloers dat jij het origineel nu al hebt, hoe krijg je dat zo snel voor elkaar?

Ik zag 'm gewoon in de CD-winkel liggen, en ik heb 'm gekocht. Misschien kwam ie in België een weekje eerder uit? Ik weet het niet.

Op grond van de paar nummers die ik van dit album heb gehoord denk ik op dit moment:
een aardig album. Maar bijvoorbeeld Together Through Life kostte mij vele maanden luisteren om tot te de conclusie te komen dat-ie bovengemiddeld goed is. Gelukkig hebben andere forumleden ook deze ervaring...

In Australie kun je Tempest naar het schijnt ook al gewoon de hele week in de winkel kopen...

Hopelijk krijgt mijn lokale platenboer hem morgen binnen, anders moet ik meer dan een week wachten vrees ik !

Ik vertrek zondag op maandag voor een week naar Bourg d'Oisans om daar, samen met een kameraad op de fiets een paar bergen te bedwingen.

Moet morgen en zaterdag nog hele dagen aan de arbeid, dus heb niet veel tijd over om Tempest aan te schaffen voor die tijd.

Zou mooi zijn om Tempest vlak voor de vakantie nog even snel op de MP3 speler te knallen voor onderweg

Moet je dit vergelijken met de platen die Bob Dylan 40-50 jaar geleden maakte?

Nee, beoordeel de plaat maar op zijn eigen kwaliteit en die is hoog. De stem is misschien wat versleten, maar luister eens naar de teksten. Gewoon weer een prima Bob Dylan plaat.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Bob Dylan - Tempest - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Mooie recensie, Erwin.

Inderdaad, maar toch een kleine nuance (voor wat het waard is) met betrekking tot Dylan's teksten op deze plaat.

Jij schrijft daarover het volgende...


Robert Hunter, die van de Grateful Dead, schreef mee aan de tekst van Duquesne Whistle.

En dat is overigens lang niet de eerste keer dat de twee samenwerken. Nu ja, Hunter kan er ook wat van, natuurlijk.

Ik krijg net het bericht dat hij morgen wordt bezorgd. Joepieeeeee!!!

Mijn gezin heeft weer niks aan mij dit weekend.

Enkele uurtjes geleden voor de allereerste keer deze nieuwe plaat van Bob Dylan beluisterd, en ik moet zeggen: de ouwe baas doet het toch maar weer. 'Early Roman Kings' klonk qua melodie nog erg gejat van Muddy Waters, maar de tekst is wel erg straf. 'Duquesne Whistle' is een nummer dat meer op eigen benen kan staan, een geweldige melodie heeft, en nog wel zal stijgen in mijn achting. Die twee nummers kende ik al.

Om dan die andere 8 ook eindelijk te horen te krijgen, voelt haast als een verlossing. Mijn hoge verwachtingen (want die had ik stiekem toch wel) worden nog niet ingelost, het is nog veel te vroeg om die conclusie te kunnen trekken, maar het gaat toch de goede kant op. Dylan weet me te verrassen met deze plaat, en het titelnummer is weer zo'n kanjer die in zijn eregalerij mag, dat weet ik nu al. Samen met het eerbetoon aan John Lennon een geweldige laatste 20 minuten.

Ik ben echt verliefd op Narrow Way. Wat een lekker nummer is dat.

Had vanochtend wat tijd te doden in Amsterdam dus ben maar een flinke wandeling gaan maken met m'n koptelefoon en heb de hele tijd Dylan zitten luisteren. Heerlijk ochtendje was dat

Tin Angel is werkelijk super, Dylan "zingt"het geweldig .
Wat een verteller.

Goede verhalen gehoord. Ik heb er wel zin in gekregen.

Wat een euforie rondom deze nieuwe Dylan. Het lijkt wel of hij net zo populair is als in de periode 63-66 en 73-78. Want tussen 66 en 73 en na 1978 werd zijn status toch aardig op de proef gesteld, niet dat het hem ene moer kon schelen, maar toch...

Nu is de man oud en bejaard en is zijn ster de laatste jaren weer flink gaan schijnen? Hoe komt dat? Live is het een valse kraai die zijn publiek openlijk negeert, zijn eigen band nooit spreekt en altijd chagerijnig voor zich uit kijkt. Ik krijg een soort gevoel, die ik ook bij Jan Wolkers en Ramses Shaffey had, ook die werden op oudere leeftijd ineens weer razendpopulair.

toegegen, vanaf time out mind, zijn de Dylan platen wel erg goed, Love and Theft prachtig en modern times, iets te langdradig maar wel een paar hele mooie momenten. De platen die daarna zijn gekomen ken ik niet, maar ik ben toch wel erg nieuwschierig naar Tempest. Het enthiousasme van MuMe heeft me toch in zijn greep.

Ik ga de plaat toch maar kopen, ik heb net even mijn Dylan cd's geteld, tot mijn eigen verbazing waren het er toch nog 18, dus een beetje fan..ja dat ben ik wel.

Na een aantal keren luisteren nog steeds positief. Alleen Tempest duurt véél te lang. Bovendien heeft het een te hoog Dublinersgehalte. Niks mis mee, maar als ik dat soort muziek wil horen dan ga ik wel naar de pub.

Net de eerste luisterbeurt gehad en ik vond het goed. Al is het album met zijn 68 minuten toch iets te lang.

En jawel, heb net bij bovengenoemde platenboer €19,95 overgemaakt ten behoeve van de Stichting Red de Ouwe Joodse Kraai en ben nu in het bezit van de gelimiteerde oplage met een mooi boekwerkje van 60 pagina's...

Mooi op tijd voor de vakantie en dus met held der helden Bob Dylan als muzikale metgezel de Alpe d'Huez op

edit: het lag bijna in de lijn der verwachting, maar ook Gijsbert Kamer van de Volkskrant strooit met 5 sterren.

Bob Dylan's beste plaat staat er in die recensie. Wat moet je van zo'n uitspraak denken

Dat moet overduidelijk Highway 61 Revisited zijn, gekke man.

Nou ja, overduidelijk plaat 'x' lijkt me wat overdreven bij Bob. Ik prefereer Blood on the Tracks overigens. Maar goed, Dylan is typisch zo'n artiest waarbij veel mensen een verschillende favoriete plaat zullen hebben gezien zijn grote oeuvre.

Wat is Long and Wasted Years toch een heerlijk nummer !

Die stem van Dylan

Ik heb er zo'n 15 in bezit en dat vind ik een van de minste.

Wat ik hier tot nu toe van gehoord heb is echt heel goed, dus ik kan me best voorstellen dat de uitspraak serieus bedoeld wordt.

Meen je dat nou? Blood on the Tracks één van de minste?

Begin toch wel benieuwd te worden naar deze trouwens,

Highway 61 Revisited!

Hij scoort wel voldoende, maar ik heb meer met zijn 60s platen. De laatste keren dat ik hem draaide viel hij me niet mee, terwijl ik er in het begin best enthousiast over was. Aan de andere kant, met Dylan ben je nooit echt klaar, dus misschien dat ik er over een tijdje weer anders over denk.

Over Tempest: inmiddels de hele plaat beluisterd. En die roept een aangename sfeer op. De wat langere nummers doen me op het eerste gehoor wat minder: saaiheid ligt dan op de loer en Dylan's stem vind ik in die gevallen ook wat minder (het is ook een hele opgave, 10+ minuten aan een stuk doorzingen). Maar mijn algehele indruk is toch wel positief.

Ik heb inmiddels getekend. Wat een nummer is dat Tempest zeg. Perfecte instrumentatie. Ik hou heel erg van Ierse folk, dan is het wel wat sneller geaccepteerd, natuurlijk. Ik ben 44 en al redelijk vergeetachtig aan het worden. Hoe krijgt Dylan het voor elkaar dit nummer live na te zingen, vraag je je af. Misschien doet hij het wel niet.

Ik heb bijna mijn eerste luisterbeurt erop zitten. Roll on John schalt nog door mij koptelefoon en dan is het alweer gebeurd. Helemaal bij Dylan moet het allemaal wat groeien, maar dit ziet er bijzonder goed uit. Ik wacht nog even met een waardering.

Ik denk niet dat je Dylan recentelijk live aan het werk hebt gezien. Wat een nonsense! Ik word een beetje moe van dat steeds maar weer papagaaien van dezelfde litanie als het over de recente live-optredens van Dylan gaat. Het is pertinent onjuist.

Roll On John is geweldig! Echt kippenvel...

Hoi Hendrik,

Natuurlijk hou ik ook heel erg van Ierse folk (zie mijn nummer 5 in mijn top 10). Maar ik vind het niet passen bij de andere nummers, zeker niet in combinatie met de tekst. Misschien heeft hij er een folknummer van gemaakt omdat de Titanic in Belfast gemaakt is . Het is zeker geen slecht nummer, maar het is veel te lang.

Ook al zo vroeg wakker? Ik heb vannacht het album 2 keer beluisterd en behoorlijk onder de indruk geraakt, voor sterren is het nog te vroeg, maar ik heb me prima vermaakt kan ik je melden. Ik denk dat je in zekere zin wel gelijk hebt als het titelnummer niet helemaal bij de andere past. Ik kan me eerlijk gezegd ook nauwelijks een nummer van Dylan voor de geest halen, waarbij hij een zulke muzikale invulling gebruikt. Het is vrij bijzonder, terwijl hij toch een aantal nummers geschreven heeft de afgelopen 50 jaar. Hele lange nummers heeft hij zat geschreven, niet altijd even geslaagd maar wat mij betreft is dit titelnummer niet te lang. Het is echter te vroeg voor een definitief oordeel, die fout wil ik bij Dylan niet weer maken. Ik laat hem nu tot maandag liggen en dan gaan we weer rustig verder. Een goede Dylan is als een goede wijn, die moet rijpen.