menu

Electric Light Orchestra - Out of the Blue (1977)

mijn stem
3,93 (495)
495 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Jet

  1. Turn to Stone (3:49)
  2. It's Over (4:09)
  3. Sweet Talkin' Woman (3:50)
  4. Across the Border (3:55)
  5. Night in the City (4:04)
  6. Starlight (4:31)
  7. Jungle (3:54)
  8. Believe Me Now (1:21)
  9. Steppin' Out (4:41)
  10. Standin' in the Rain (4:05)
  11. Big Wheels (5:26)
  12. Summer and Lightning (4:13)
  13. Mr. Blue Sky (5:08)
  14. Sweet Is the Night (3:28)
  15. The Whale (5:08)
  16. Birmingham Blues (4:24)
  17. Wild West Hero (4:40)
  18. Jungle * (3:52)
  19. Wild West Hero [Alternate Bridge: Home Demo] * (0:26)
  20. The Quick and the Daft * (1:50)
  21. Latitude 88 North * (3:24)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 1:10:46 (1:20:18)
zoeken in:
avatar van gaucho
4,5
geplaatst:
RonaldjK schreef:
Mooiste nummer daarop is echter het prachtige miniatuurtje Believe Me Now, later gebruikt in het radioprogramma Theater van het Sentiment. Of was het in Goudmijn?

Het was in elk geval Goudmijn. Maar ik sluit niet uit dat het Theater van het Sentiment er ook gebruik van maakte. Ik kan daarover online helaas niets terugvinden.

geplaatst:
E.L.O. is naast Genesis de succesvolste symphonic rock groep van de jaren 70. Yes en vooral Asia blijven helaas achter ten opzichte van de eerste 2 genoemde bands. Naar aanleiding van het overlijden van toetsenist Richard Tandy 1 mei jl draaide Radio 5 als afsluiter Sweet is the night van dit album. Het is de allereerste keer dat Sweet is the night op de radio was te horen. Immers bij ELO draait het altijd om dat ene nummer : Mr Blue Sky. Terwijl er veel meer parels op dit album staat, maar het is ook typisch radio : alleen dat ene nummer oeverloos veel draaien. ELO komt wel in het illustere rijtje te staan van bands met vergeten singels. ELO grossiert helaas daarin : Sweet talking woman, Turn to stone, Can't get out of my head, Strange magic, Twilight, Secret messages, Rock and roll is king, Roll over Beethoven, Evil woman en wat al niet meer. Allemaal singels die nauwelijks of niet meer op de radio wordt gedraaid. Als ik DJ was geweest had ik Mr Blue sky vaak terzijde gelegd voor 1 van de vele vergeten singels van deze band. Turn to stone is een meedogenloze en meeslepende opener van dit album krankzinnig mooi. Gevolgd door de ballad It's over en ook het eveneens prachtige Sweet talking woman andere opvallende parels zijn Believe me now, Steppin out, Standin' in the rain, Sweet is the night en het prachtige instrumentale The Whale. Er is 1 nummer die ik wat zwakjes vind en dat is Summer and Lightning. De albums voor en na out of the blue vindt ik ook zeker niet slecht. Maar Out of the blue is wel hun bekendste en misschien beste album. 5.0

geplaatst:
RonaldjK schreef:
Najaar 1976 ontdekte ik als pre-puber popmuziek, die mij bereikte via Hilversum 3. Zonder enige voorkennis van genres of namen bestonden er twee soorten liedjes: leuke en niet-leuke. In een oude werkagenda van mijn vader startte ik najaar 1977 mijn eigen wekelijkse top 15. De eerste #1 daarin was Ma Baker van Boney M, mijn favoriete zomerhit die daar zo’n vier weken standhield, de tweede was Needles and Pins van Smokie dat eind oktober de Nationale Hitparade betrad.

Drie weken later hoorde ik een nieuw liedje van een mij onbekende groep: Turn to Stone van Electric Light Orchestra, dat met een opzwellend, ietwat dreigend intro vanuit de radio mijn kamer binnenvloog. Het werd top 5 in mijn persoonlijke lijst. In maart 1978 volgde Mr. Blue Sky, dat ik nog beter vond met strijkers en koor én dat bijzondere einde. Je dacht dat het liedje na een dikke drieëneenhalve minuut voorbij was, maar het vervolgde met een ander thema. Majestueus! December 1978, een jaar na Turn to Stone, haalde Sweet Talkin' Woman nog eens #24.

Eén van mijn vrienden bleek zo’n drie jaar later de elpee Out of the Blue te hebben, waarvan ik als science-fictionfan de hoes magisch vond. Hij stond van november 1977 tot half augustus 1978 in de Album Top 50 van de Nationale Hitparade, piekend op #3, Eenmaal volwassen kocht ik ‘m dan zelf, waarbij de klassieker sindsdien menig rondje op mijn draaitafel en later ook als dubbel-cd-met-bonussen is gedraaid.

Favorieten kiezen is moeilijk. Nog altijd zijn de drie eerste kanten mijn favoriete, dus tot en met track 13. Daarna pakt het me minder, op Wild West Hero na en vanavond vielen me de audio-effecten in The Whale positief op. De bonussen bleken weinig toe te voegen.
Vooral de kanten A (track 1 – 4) en C (track 10 – 13) draai ik graag en de B-zijde doet daar nauwelijks voor onder. Deze start met het sterke Night in the City, op Starlight klinken de destijds modieuze discoviolen en het opgewekte Jungle vond ik eveneens niet onaardig. Mooiste nummer daarop is echter het prachtige miniatuurtje Believe Me Now, later gebruikt in het radioprogramma Theater van het Sentiment. Of was het in Goudmijn?

Out of the Blue is zowel warm als avontuurlijk. Als tiener waande ik me bijna in een ruimteschip, als volwassene viel me de perfecte productie op, ongekend voor die tijd en nog altijd heerlijk. Laat dat maar aan Jeff Lynne over. Voor Top 2000 á Gogo vertelde hij in 2012 over de totstandkoming van Mr. Blue Sky, op YouTube terug te zien.

Het schijnt de komende week vooral grijs weer te worden. Perfect weer voor deze plaat.

Ha!!!! een Radio 5 luisteraar So do I, Believe me now is van Goudmijn, ik heb dat muziekstukje nooit in het theater van het sentiment gehoord. In de tijd toen Bart van Leeuwen nog Goud van oud presenteerde zat er een programma onderdeel in : De plaat en zijn verhaal, dat gevoelige pianostukje met strijkers is believe it or not van The Carpenters getiteld : Heather. Here is the news van de Time album van ELO werd en wordt nog steeds gedraaid bij de VPRO. De blazers van het legendarische programma Breekijzer is van de IJslandse band Mezzoforte, dit terzijde. Out of the blue hoef je niet bij grijs weer te draaien, het hele jaar door luistert dit album lekker weg.

avatar van Hans Brouwer
5,0
geplaatst:
Satriani/vai schreef:
Out of the blue hoef je niet bij grijs weer te draaien, het hele jaar door luistert dit album lekker weg.
Door "Out of the Blue" bij grijs weer te draaien gaat hoe dan ook de zon schijnen. Wellicht niet buiten maar wel in de ruimte waar de magische klank van Electric Light Orchestra op dat moment uit de speakers komt.

avatar van vanwijk
4,5
geplaatst:
Dit is een prachtalbum! Een monumentje, net als zijn voorganger, wat betreft muzikaliteit, inventiviteit en productie.
Dat Jeff Lynne een muzikaal genie is bewijst hij niet alleen met een viertal fenomenale albums op rij (voor mij begint het met Eldorado) maar dat artiesten als Dylan, Petty, Harrison en Orbison hem willen hebben bij productie van platen, of als producent van De Wilburys zegt genoeg.
Er staat niet een zwak nummer op (ook niet Birmingham Blues) en kant drie verdient een plaatsje in het rijtje Suppers Ready, Awaken, Dogs en The Court of the Crimson King.
Had hem al een poosje niet gedraaid (ik pak altijd nog net iets eerder A New World Record) maar vanochtend, een mooie wandeling van ruim vijf kwartier, met de hond samen…genoten.

avatar van RonaldjK
4,5
geplaatst:
Ik zie dat ik had gemist dat toetsenist Richard Tandy begin vorige maand overleed. Bij Prog Magazine een in memoriam.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:36 uur

geplaatst: vandaag om 10:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.