menu

Neil Young + Crazy Horse - Ragged Glory (1990)

Alternatieve titel: Smell the Horse

mijn stem
4,03 (327)
327 stemmen

Canada / Verenigde Staten
Rock
Label: Reprise

  1. Country Home (7:06)
  2. White Line (2:58)
  3. Fuckin' Up (5:55)
  4. Over and Over (8:28)
  5. Love to Burn (10:00)
  6. Farmer John (4:15)
  7. Mansion on the Hill (4:48)
  8. Days That Used to Be (3:42)
  9. Love and Only Love (10:18)
  10. Mother Earth (Natural Anthem) (5:10)
  11. Born to Run *
  12. Interstate *
  13. Boxcar *
  14. Don't Spook the Horse *
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:40
zoeken in:
Robertus
Heb overigens niet gestemd omdat ik momenteel helemaal niet in een NY flow zit. Wel ken ik dit album erg goed van vroeger nog. Vind sommige live-versies van Fuckin' Up en Love To Burn (o.a. Weld en DVD Year Of The Horse) wel beter als deze studioversies..

avatar van harm1985
4,5
Die 17 bonus tracks kloppen ook niet. Die deluxe editie bestaat niet. Dat is een soort wish list die ooit op een blog stond. Ooit correctie ingediend maar de mod snapte het niet helemaal.

Don't spook the horse staat op mijn cd in ieder geval niet.

avatar van teus
4,5
harm1985 schreef:
Die 17 bonus tracks kloppen ook niet. Die deluxe editie bestaat niet. Dat is een soort wish list die ooit op een blog stond. .


Fake Deluxe Editions

Robertus
harm1985 schreef:
Die 17 bonus tracks kloppen ook niet. Die deluxe editie bestaat niet. Dat is een soort wish list die ooit op een blog stond. Ooit correctie ingediend maar de mod snapte het niet helemaal.

Don't spook the horse staat op mijn cd in ieder geval niet.


Gelukkig bestaat het album als zodanig wél!

avatar van harm1985
4,5
Robertus schreef:
(quote)


Gelukkig bestaat het album als zodanig wél!


Op zeker van niet: Neil Young and Crazy Horse: Back in Saddle Again | Rolling Stone - rollingstone.com

Op Discogs staat ie ook niet. Don't Spook the Horse is een b-kant van de single Mansion on the Hill. Was geen ruimte meer voor op het album.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
henk01 schreef:
Blijft een geweldige cd. Alleen bij mij staat Don't Spook the Horse er niet op.


Gelukkig niet. Veel slechter heeft Neil ze niet geschreven.

4,5
De jaren 90 vormen de heropstanding van de eens zo machtige muzikant Neil Young. Waar het decennium ervoor vooral bol stond van de experimenteerdrift van Shakey en zijn constante ruzie met het label Geffen herpakte hij zich al een jaar eerder met het enerverende Freedom. Toen de mannen van Crazy Horse zich weer aansloten bij Neil ontstond opnieuw de muzikale klik die in de jaren 70 al voor een reeks aan hoogstaande albums had gezorgd. Het broeierige gitaargeweld staat centraal op het meeslepende Ragged Glory, aan de vooravond van de opkomst van de grunge gaf Young nog maar eens zijn visitekaartje af.

Met Country Home horen we de terugkeer in ruige en melodieuze gitaarklanken, waar de harmonieën de zang naar een hoger niveau stuwen. Zelfs het voor Crazy Horse zeer korte nummer White Line laat een persoon zien die aan een nieuw hoofdstuk van zijn leven begint. De lange klanktonen van gitaren brengen je niet alleen in vervoering, maar zorgen ook voor een breed opgezet muziekpatroon. Zelfs het tot live kunstwerk uitgegroeide Fuckin’ Up breekt compleet met zijn historie, in het nummer ontdoet hij zich van de zware lasten, waar de ruwe en zeer aanwezige elektrische gitaren zich een weg banen in je gehoor. Een heropleving van de jaren 60 psychedelica knalt door de Mansion on the Hill. Neil zoekt een weg door zijn verdriet, om een plaats te zoeken waar de vrede en liefde overwinnen. Hoogtepunt van het album vormt het zwaar beladen Love and Only Love, waarbinnen het gitaarspel van Young en Sampedro uitbundig om elkaar heen kolken. Waar drummer Molina vooral het vaste ritme het nummer indringt brengt Talbot zijn geslepen basspel aan. Het nummer is een bloedstollende trip waarin de liefde geleidelijk de haat verdrijft, net als de muziek zich steeds meer in je macht krijgt.

Ragged Glory opent een nieuw decennium in het muzikale boekwerk van Neil, ruw, aangrijpend en muzikaal diepgaand.

4,5*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van spinout
2,5
Voordat een argeloze koper dit album aanschaft, wil ik toch wel waarschuwen voor de valse zang, matige instrumentenbeheersing en veelal kwalitatief mindere songs. Hier probeert Young de oude tijden van "Everybody Knows This Is Nowhere" te doen herleven, maar slaagt hier nergens in. Alleen "Love And Only Love" kan ermee door. Dit als aanvulling op de uitsluitend positieve reacties hierboven.

avatar van musician
5,0
Gezien het gemiddelde en de lovende woorden lijkt mij deze kritiek misplaatst, de constateringen onjuist. Bij vals zingen en ellendig bespelen der instrumenten krijgt Young er hier altijd behoorlijk ongenadig van langs.

Dat dit bij Ragged Glory blijkbaar niet van toepassing is, daaruit blijkt dus het tegendeel.
Young is overigens de laatste om één van zijn eerdere albums te (willen) kopiëren, hij is wars van dat soort intenties. Laat staan dat er behoefte zou zijn om Everybody Knows this is Nowhere te herhalen.

avatar van Burt
5,0
Passievol album van ome Neil. De emotie druipt van zijn zang en gitaarspel af. Dit niveau heeft Neil naderhand nooit meer weten te halen. 5 sterren zijn eigenlijk niet genoeg! Absolute aanrader!!


avatar van musician
5,0
Ja, wie wat bewaard..

Ben wel benieuwd naar de "high-definition digital" versie op cd.
De eerste 1990 cd was toch nog gewoon analoog?
Als dat maar goed gaat in de beleving.

Maar nog 38 extra minuten Ragged Glory kunnen uiteraard helemaal geen kwaad!

avatar van Forza
4,5
Een album dat een uur lang weet te boeien met songs van een zeer consistente (hoge) kwaliteit. Zoiets heeft ome Neil hierna niet meer kunnen herhalen, alhoewel er nog genoeg pareltjes te vinden zijn op de volgende albums.

avatar van Sandokan-veld
3,0
Een album dat me nooit heeft kunnen grijpen, al heb ik nochtans periodes gehad waarin ik vrij geobsedeerd was door de muziek van Young. Van al zijn platen met klassiekerstatus heb ik denk ik het minst met deze, de meeste tracks vind ik eigenlijk langdradig, flauw en in muzikaal opzicht bepaald armoedig.

Het roept wel de vraag op waarom ik andere, vergelijkbare platen met Crazy Horse wel weer hoog waardeer (hypocrisie!), een zinnig antwoord kan ik daar niet op geven. Als je 'm niet voelt, dan voel je 'm niet.

avatar van rebjuh
4,0
Soms kom je op momenten in je leven in aanraking met bepaalde artiesten. In het begin is het awesome, daarna denk je.. Waarom luisterde ik dit niet al veel eerder? Het had prima gepast in mijn muziekliefde van zeg, vijftien jaar geleden.
Maar oké, dan begint de ontdekkingstocht zoals mij werd gezegd. Inmiddels is Zuma een van mijn favoriete albums. En dit is ook echt liefde, zeker de langere nummers.

4,0
Jaren genegeerd dit album en door een Niel Young revival er maar toch maar eens in verdiept. Tja hoe dom kun je zijn. Wat een heerlijk gitaar geweld van ome Neil met zijn Crazy Horse! De E-streetBand is een geweldige band maar niets kan tippen aan die rauwe, zompige begeleiding van Crazy Horse. En Neil is voor mij toch wel de beste gitarist aller tijden. Hoe lang zijn solo's ook zijn, ze vervelen gewoon nooit. Misschien hier niet zo verfijnd als op Zuma (Neils beste album) maar wel weer energiek en meeslepend.

avatar van harm1985
4,5
Er komt een remaster aan, met bonus tracks. Het originele album is opgenomen in digitaal (24 bit / 48 kHz), maar kennelijk is voor de remaster gebruik gemaakt van de 2-track analog tapes. Vraag me niet hoe het werkt, maar er komt dus een 3LP en een 2CD aan met de volgende bonus tracks:
- Born to Run
- Interstate
- Box Car
- Don't Spook the Horse

Van deze 4 heb ik alleen Box Car nog niet gehoord (buiten de versie met The Restless uit 1988).

Vraag me alleen af of de 4 tracks op een aparte CD komen, of dat er nog wordt geschoven met de normale album tracks voor de zogenaamde 'Smell the Horse' versie van Ragged Glory.

Bron: Neil Young Archives - neilyoungarchives.com en: Neil Young Archives - neilyoungarchives.com

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ik ren er niet voor naar de winkel, al is 'Interstate' een juweeltje en 'Born to Run' een fijne rocker. Ragged Glory Expanded is niet hetzelfde als Ragged Glory 2, toch?

avatar van harm1985
4,5
Mijn vermoeden is dat het inderdaad Ragged Glory 2 betreft, waar eerst nog werd gesproken over
Five songs, with two versions of one, and one long extended take of another, yielded another 38 minutes of Crazy Horse classics, mostly undiscovered and unheard before.


Is het inmiddels:
...with four added tracks from those Ragged Glory sessions up on the hill at Broken Arrow Ranch back in 1990. We are presenting this in all analog for the first time, remastered from original analog 2 tracks under the loving care of John Hanlon. John has wanted to do this for years and now it’s here, coming in triple vinyl and remastered for CD and Hi Res from the original analog mixes. This will most definitely be the greatest version of this record ever made.


Andere nummers die zijn opgenomen tijdens deze sessie zijn Dreamin' Man en Natural Beauty (beiden geschreven in 1989), maar kennelijk waren er wat 'problemen' met de vocalen. Wat dat ook mag betekenen... misschien dat ze wel opduiken op zijn website, maar dus niet goed genoeg voor op de LP/CD.

Vooral voor de vinyl liefhebbers is het een upgrade, want de originele LP was er slechts ééntje. Hoeft geen nadere uitleg dat dat minder dan optimaal is gezien de lengte van het album en de aard van de muziek. De nieuwe versie wordt een driedubbel LP, met naar het zich laat aanzien, een significante verbetering in geluidskwaliteit.

Hoeveel 'beter' de CD gaat klinken weet ik niet. Ik ga hem denk ik wel kopen (hij komt apart te koop), maar de rest van de boxset waar hij ook in zal zitten (en die ook eerder uit komt), Freedom en Weld, zie ik niet echt hoe die verbeterd kunnen worden ten opzichte van de eerder uitgebrachte versies (immers beiden digitaal opgenomen in 16/44.1 of ten hoogste 24/48).

Als ik even gauw reken, kom ik op zo'n 20 minuten muziek voor de genoemde nummers. Welke nummers er in eerste instantie zouden opkomen weet ik niet, zou zomaar een van de outtakes kunnen zijn die op de z.g. Ranch Rehearsals Bootleg staan: Neil Young & Crazy Horse ‎– The Ranch Rehearsals - discogs.com

avatar van harm1985
4,5
Overigens gaat het om deze nummers (Box Car ontbreekt nog):
Don't Spook The Horse
Interstate
Born To Run

BoxCar (anno 1988)

avatar van Riffhard
4,0
Er is eigenlijk niemand die ongestraft zo op z'n jan-boeren-fluitjes een album op kan nemen en het nog uitbrengt ook. Behalve Neil Young. De stiltes tussen de nummers hadden ze net zo goed weg kunnen laten, want het klinkt echt als een sessie van een uur die in een take opgenomen is. Her en der lijken de nummers wat op elkaar, maar dat mag de pret niet drukken. Het plezier spat er van af en de recht-voor-zijn-raap rock van Young klinkt als een verademing in een tijd waar pop de boventoon voerde.

Tijdens Over and over hoor je iemand door het nummer heen schreeuwen. In mijn fantasie is dat iemand die vraagt of iemand nog koffie wil. Of wat anders. Als er een album is waar zoiets kan, is het Ragged glory.

Na dit album meer Young gaan luisteren. Ik vraag me af of hij wel de credits heeft gekregen, die hij verdient. De kritiek op zijn stem vind ik lachwekkend. De grootste singer-songwriter aller tijden (zegt men), Bob Dylan, zingt nog beroerder.

avatar van steven
4,5
Weet iemand al wat meer over die reissue trouwens ?

avatar van Frans van Laarhoven
5,0
It's just one song. Maar wat voor een song. Heerlijke muziek, dreunt maar door!

avatar van harm1985
4,5
steven schreef:
Weet iemand al wat meer over die reissue trouwens ?

Zou in 2022 'moeten' komen. Maar meneer Young is overtuigd aanhanger van vinyl en wil per se dat vinyl tegelijkertijd uitkomt met CD en digitaal.

Hij vergeet hierbij even voor het gemak dat zijn albums 4:1 verkopen in termen van CD vs vinyl.

Op zich niet zo'n probleem, ware het niet dat de productie van vinyl de vraag bij lange na niet aankan. Er moeten dus keuzes worden gemaakt en de voorkeur lijkt thans uit te gaan naar zaken als de Bootleg series en zijn laatste nieuwe album.

avatar van steven
4,5
Ah thanks

avatar van gastheerg
4,5
Grijze zaterdag.
Sterke espresso
De naald zakt naar de plaat
.
..
...

Country Home rolt door mijn cave

pfff....................wat blijft dit toch een lekker album

avatar van harm1985
4,5
Dit is toch een enkele LP?

Met een uur aan muziek op twee plaat kanten, is er dan niet flink ingeleverd op geluidskwaliteit?

Hoe dan ook komt er als het goed is in 2022 een remaster uit met 4 extra nummers op 2 LP's, zou stukken beter moeten klinken, al is de master nog steeds 16.1/44.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:34 uur

geplaatst: vandaag om 14:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.