Daft Punk - Homework (1997)

Maar Revolution 909 is juist zo geweldig.

En de radiosamples horen er ook bij natuurlijk. Die hadden ze ook bij hun remixes destijds. Intro en outro van dit album maken het ook wel een mooi geheel, vind ik.

zonder daft punk geen boys noize, justice of digitalism

beste nummer blijft indo silver club..

Geniaal album, ik krijg hier nooit, maar dan ook nooit genoeg van. Het swingt, beukt, zaagt, piept, ronkt, raast en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nog steeds hartstikke vers en dansbaar. Het is jammer dat ze de koers van dit album niet hebben vastgehouden. Discovery vind ik ook zeer goed, maar Human After All is een beetje een half-om-half plaat.
Favorieten van deze: Fresh, High Fidelity, Rock 'n Roll, Burnin' en Alive. Verdient zijn top-10 notering bij mij dubbel en dwars.

Als je dit irritante muziek vindt, vind ik niet dat je hier commentaar moet op geven.. Wat heeft dat nu voor nut? .. Iedereen zijn smaak hé, ik vind deze muziek zeker kunnen, maar je moet er voor in de stemming zijn, snap je?

Hoezo mag je niet zeggen dat dit irritante muziek is...Ik snap best dat hij dit irritante muziek vind en hij is vast niet de enige. Dus dan heeft het commentaar zeker wel nut

Rollin' & Scratchin' is briljant. Volledige plaat beluister ik nu pas voor het eerst. Tot nu toe bevalt hij me prima.

Toch wel de beste Daft Punk. Discovery was al íetsjes minder (maar nog steeds erg tof) en Human After All zoog gewoon. Favoriet? Revolution 909, Phoenix of Rock 'n Roll. Tevens een plaat die het bijzonder goed doet als ik bezig ben met studeren... Homework zeg ik u!

Ik had Homework altijd op MD in de auto liggen.
Supperlekkere beatjes,en toch best tijdloos,zodanig zelfs dat ik van de week voor 25 eur bij free R shop Homework,discovery en Human after all maar heb gekocht.
Voor die prijs kun je niet tobben.

Discovery vond ik ook erg goed,alleen hier en daar mischien net iets te veel step-faser vocals gebruikt(ben ik persoonlijk niet zo kapot van).
Maar al met al heerlijke dance cd's voor onderweg.
Homework blijft mijn favoriet.

Aardig album. Ben geen dance-fan maar dit vond ik best gaan.

Het enige album wat ik in bezit heb van Daft Punk en meteen ook hun beste, na dit album gleden ze af naar een bedenkelijk nivo.

Homework is een album dat ik altijd voor aardig heb afgedaan, maar vooral ook altijd uiterst geschikt achtte voor de achtergrond, waar het dan ook bij elke beluistering vertoefde. Een aandachtigere beluistering vandaag - zoals dat zo goed kan op een plannenloze vakantiedag - leerde mij dat dit toch een kleine misrekening geweest is: deze plaat is er juist een om aan te hangen en overheen te klimmen. Meer een halve beweegplaat dan een dansplaat, die in een behaaglijke, frisse omgeving denk ik het beste tot zijn recht komt.

Een beetje jiggy en glad is hij wel. Speels en lichtvoetig jiggy, dat wel, maar de losbandige deuntjes doen hip aan. Hip met een stoffig accent, want zodra de gladde tonen aan het oppervlak dreigen te komen, worden deze telkens van een dof laagje voorzien. De voortdurende aanwezigheid van dit gevoelsmatige laagje zorgt ervoor dat gemakkelijk te behappen deuntjes als Da Funk geruisloos hand in hand gaan met meer Daft Punk eigen, verknipte deuntjes als Phoenix en High Fidelity. Op laatst genoemde geeft, zoals vaker hier, het feit dat de sample een vocaal is een 'gratis' extra stukje warmte aan het nummer. Geen favoriet van mij, wel een track die Daft Punks manier van doen mooi blootlegt. Vooral het moment vanaf waarop de bas erlangs komt stuiteren, is meer dan passend.

Korte ogenblikken zijn het waar Daft Punk veel kracht uit put. Zo ook in Revolution 909, waar de onderdrukte, rollende beat plotseling tevoorschijn springt uit een wirwar van opgewonden stemmen, politiesirenes en dito bevelen. Dergelijke momenten, waarop een kleine verandering een groot effect teweeg brengt, zijn voldoende om vervolgens een nummer lang probleemloos kwalitatief op voort te teren.
En ondanks een stroom van hippe navolgers, is deze voor de stijl zo aanwezige essentie in alle latere platen die ik ken uit deze stijl tragisch genoeg achterwege gebleven.

Om er dan nog iets specifieks, bijzonders uit te lichten: Alive is ook zo'n ontzettend mooie, stuwende track, die repetitiviteit, zoals Daft Punk op dit album vaker doet, in een nieuw daglicht stelt. Want waarom is een verandering in de toonhoogtewisselingen, in de melodiën, niet repetitief, maar een evoluerend, drukkend pulseernummer, dat langzaam uit zijn schulp kruipt wel? Is niet ieder stuk muziek met vaste drumpatronen repetitief? Alive komt gevoelsmatig in ieder geval helemaal niet als zodanig op mij over, terwijl dit vroeger wel anders was - eenzelfde ervaring heb ik met Revolution 909, Fresh en Indo Silver Club. De urgente logica van het samenvloeisel van beats en bassen wint het hier met speels gemak van de drang naar variatie. Waar is variatie voor nodig in nummers die volledig in het teken van hun eigen ontwikkeling staan en vanuit dat uitgangspunt langzaam uit hun eigen schulp kruipen?

Omdat ik niet zo'n hele grote liefhebber ben van het hippe, lichtvoetig stedelijke sfeertje dat continu op prettige wijze aanwezig is maar met name rond het midden licht overheerst - hoewel Rollin' & Scratchin' het kortstondig aan flarden scheurt - zet ik voorlopig niet heel hoog in. Maar dat deze plaat wel degelijk alom op de juiste waarde geschat wordt, kan ik enkel beamen, waarbij Homework vooral op het gebied van venijn, beweeglijkheid en warmte torenhoog uitsteekt boven minder subtiel en onevenwichtiger later werk van de heren.

mooie review



Revolution 909 werkt hier nog steeds verslavend

Suuuuper plaat, met nog steeds zo'n nieuw geluid. Goeie afwisseling tussen de nummers, met chille beats al Fresh en harde, scheurende geluiden in Rollin' and Scratchin. Cd verveeld op bijna geen enkel moment, alleen vind ik Around the World, tot tegenstelling van veel anderen, niet zo'n goed nummer. Beetje te veel van hetzelfde. Verder alleen maar goeie nummers, met een geweldige opening. Lekker rauwe beat. En dan de afsluiter. Een lekker nummer waarin je helemaal los gaat. Mijn favorieten zijn Da Funk, Fresh, Phoenix en Revolution 909.


5*

Aanstekelijk dance-album dat het ongetwijfeld goed doet op de dansvloer. Stevige en vette beats en bassen en de nummers zitten hoorbaar goed in elkaar en de productie is uitstekend. Wel gaat dit album na een tijd vervelen vooral vanwege de lengte, het is ook niet iets wat ik vaak opzet. Maar als dance-album is het wel geslaagd en Revolution 909 en Da Funk vind ik zelfs prima wat ik ook kan zeggen van Around the World en Rollin' & Scratchin'.

Dit was en is knettervette housemuziek uit Frankrijk van de grootste vernieuwers die het genre zo'n beetje gekend heeft. Compromisloos rauw en vrolijk. Mijn ouders kon ik gek krijgen met Rolin & Scratchin en Rock & Roll. En wie vond around the world en die video niet te gek?

Het succes vind ik nog steeds opvallend omdat het niet de toegankelijkste plaat is die er maar is

Belangrijk album. Maar lukt niet voor echt naar te luisteren hier thuis. Weet niet bij mij niet echt iets over te brengen. Ik zet deze cd zoals Luc niet veel op.

Een ander nummer. Music sounds better with you van Stardust ( sideproject van Thomas Bangalter) ligt mij veel beter. Dat werkt dan weer wel.

Mijn vraag is dan ook. Zijn hun volgende cd's wel aan te raden voor mij? ( zoals discovery en Alive?)

Zeker. Vooral Discovery is tegelijkertijd heel toegankelijk en een blakend meesterwerk van musicale vervoering. Alive1997 geeft een livemix van Homework; knalharde techno, gierende synthesizers. Alive 2007 doet een live-mix van Discovery en Human After All en klinkt daardoor weer toegankelijker.

Ik vind Homework ook geen huiskamerplaat maar de nummers zijn zo strak en zo lekker!

Het is precies wat Gyzzz zegt, het is de beste review die ik in tijden lees en m'n eigen verhaal is eigenlijk hetzelfde.

Ik kan hier toch niet zoveel mee. Ik zal wel te weinig house liefhebber zijn ofzo . Maar ik vind het al met al wel heel erg herhalend. En dan duren die nummers en de hele cd ook nog eens erg lang. Tis ook weer niet echt slecht staan wel wat leuke nummers op, maar echt vaak zet ik deze niet op.

Het is ook erg herhalend.. dat is hun "kunstje", schijnt toen erg hip geweest te zijn, ik vond het eerder truttig retro klinken, maar de 90s voorvechters vind ik daarmee meestal op mijn pad

Ook als niet 90's voorvechter kan ik niet om de stuwende kracht van de langzame evolutie van nummers als Alive en Indo Silver Club heen.

Ik wel.. sterker, beide facetten zijn me nooit opgevallen..

Herhaling wordt in vrijwel alle minimalistische muziek erg veel gebruikt, van (modern) klassiek tot house, rock, etc. Ik zou het dan ook niet het 'kunstje van Daft Punk' noemen. Heeft niets te maken met de jaren 90 in het bijzonder overigens. Herhaling werkt zolang er spanning is en de nummers vooruit gaan, dan wil je juist herhaling. Minuten in zo'n overgang blijven hangen, lekker Zeker als alle klanken zo puntgaaf zijn als op Homework.

Dan heb ik voor mijzelf de conclusie getrokken dat de klanken mij over het algemeen niet zo bevallen Ik bedoel zo'n nummer als Burnin' vind ik na 1 minuut al niet leuk klinken laat staan na 7 minuten. Sowieso snap ik echt niet waarom die nummers allemaal zo lang moeten duren. Vind ik ook helemaal niet bij dit soort muziek passen.

In Burnin' zit wel een mooie wending vind ik. Het is blijkbaar niet zo jouw ding, dat kan. Ik vind het zelf wel lekker dat die nummers zo lang duren. Misschien dat Justice dan meer jou ding is, dat is wat poppier/toegankelijker.

Minimalistische muziek is dan door de bank genomen ook niks voor mij. Meestal leidt dat gewoon tot oersaai en opgeklopte lucht dan een geslaagd luisterexperiment Ik vind dit wel typisch 90s overigens, die verschrikkelijk lelijke geluiden, dat retro disco-achtige. Nog één stap irritanter en je het Royksop (of hoe die zooi ook heet), ook al zo'n typische gedateerd geluid.

Hahaha, ja Homework is wel typisch 90. De geluiden zijn in een slaapkamer opgenomen geloof ik met een paar samplers, goedkope synths en gitaareffecten. Jij vindt het verschrikkelijke geluiden, tja, ik vind het wel warm en goed in het gehoor liggen juist. Het is geen heel toegankelijke plaat denk ik; heb 'm ook al jaren liggen en pas dit jaar echt leren waarderen, na heel veel andere house, electro, techno geluisterd te hebben. Toen zette ik deze nog eens op en ik dacht 'kut hier is gewoon alles van afgeleid' (nouja ALLES.. maar het is voor mij nu wel een beetje de godfather van de houseplaten geworden).

En ik herhaal het gewoon nog maar een keer: loepzuivere bassen, diepe grooves, warme samples; zorg dat je dit niet op een laf mp3'tje uit je laptopspeakers luistert maar zoek een goeie rip en zorg voor een waardig systeem of koptelefoon

Ging dit album gister rond middernacht eens luisteren met koptelefoon in het donker. Erg geslaagd mag ik wel zeggen. Je hoeft niet persé helemaal uit je dak te gaan op houseplaten als deze, maar je kan er ook op een ontspannende manier naar luisteren.

Daftendirekt is de opener van het album. Klinkt ook echt een beetje als een introductienummer, maar het is wel een aangename binnenkomer. Het begint pas echt met Revolution 909. Vind het niet gelijk het meest bijzondere nummer, maar de overgangen van hard naar zacht en weer terug klinken erg goed. Da Funk vervolgens is hardstikke goed. Heerlijke bass zit er ook in. Phoenix en Fresh klinken ook aangenaam. Met name Fresh doet wel zo relaxed, zwoel en 'zomers' aan dat je lekker alles om je heen vergeet. Around The World is een lekker funky house track die we natuurlijk allemaal kennen van de leuke videoclip.

Goed tot nu toe housede, swingde en funkte het allemaal leuk en aardig, maar Rollin' & Scratchin is van een andere orde. Gewoon een bizar stampend house nummer. Vergelijk het met een veel te enge achtbaan. Niks gezelligs aan, je vraagt je af wat er leuk aan is maar het geeft wel een lekkere kick. Zo is het ook met Rollin & Scratchin. Ik had serieus bij het beluisteren kippevel op mijn armen staan.

Teachers vervolgens is een leuk tussendoortje. Lijkt me toch een ode aan hun 'idolen' (of vergis ik me nu). High Fidelity past ook gewoon lekker op de cd maar heeft niet echt iets speciaals. Rock & Roll vervolgens heeft een vergelijkbare stijl als Rollin' & Scratchin, maar overtuigt minder en mist daardoor ook de spanning van de eerdergenoemde track. Oh Yeah is ook even een kort tussendoortje. Daft Punk laat de luisteraar weer even 2 minuten uitblazen na weer zo'n heftige track. Aardig van ze.

Burnin' klinkt best lekker. Alleen jammer van dat hoge toontje aldoor erdoorheen. Erg jammer zelfs want die overheerst nogal. Indo Silver Club en Alive vervolgens zijn erg goede nummers. Nou ben ik nog nooit live bij Daft Punk geweest maar deze 2 nummers lijken me uitstekende live nummers.

Ben best tevreden over dit album. Moet maar eens mijn waardering gaan verhogen.

Heb me stem verhoogd naar een 3,5. Het album wordt toch steeds vermakelijker.

Een leuk album 3.5 sterren waard.
Around the World een mooi nummer.

Om met Bob Cremers te spreken