Deep Purple - In Rock (1970)

"Bombay Calling" van It's a Bautiful Day Ik heb het nummer werkelijk nog nooit gehoord . Maar eerlijk is eerlijk, het album "It's a Beautiful day" van de gelijknamige band kwam eerder uit dan "Deep Purple in Rock"...... Dus mischien zou ik dan inderdaad toch een illusie armer moeten zijn . Ik kan natuurlijk ook gewoon mijn kop in het zand steken en net doen alsof ik dit bericht niet heb gelezen . Ik geloof dat ik toch maar voor deze laatste optie kies .

heb je hem nu even geluisterd? op zich is het evident dat DP hem gewoon gejat heeft, maar ach: DP heeft genoeg duentjes van zichzelf.

Niet zeuren Nicci feit blijft dat dit album geschiedenis heeft geschreven in de muziek historie, Gejatte nummers of niet ,een van de belangrijkste(hard) rock albums ever.5*Deze mag bij niemand in de collectie ontbreken(hard) rock liefhebber of niet verplichte kost dus.

ik zeur niet, maar dat had it's a beautifull day wel moeten doen. had ze veel royalties opgeleverd.

nu child in time blijft de mooiste herwerkte versie aller tijden

dp kon/kan er wat van

Ja, dat was een tijdlang ook mijn idee. Maar nu ben ik toch een beetje nieuwsgierig. Dus als zoonlief - een computerwizard vergeleken bij deze digibeet - Bombay Calling ergens weet te vinden, zal ik toch wel luisteren.
Hij heeft Hush en Wring that Neck - zie Powerhouse - ook al gevonden. Zelfde zoonlief heeft alle onzin van In Rock er af gehaald en deze twee er bij gebrand. Pa is in de wolken.

M'n persoonlijke nummer 1.Zal altijd herinnerd worden als het album met Child in Time maar Flight of the Rat,Speed King,Bloodsucker en Black Night zijn ook bij het beste dat rock heeft voortgebracht vind ik

De remaster heeft wat leuke extra's, vooral het instrumentaaltje *Jam Stew* hakt er lekker op los. Natuurlijk is dit DP's magnum opus en een van de belangrijkste hardrocktrendsetters. Into The Fire kan me nog steeds niet bekoren en weet bij mij snel de skiptoets te vinden. Het overige is voor die tijd van zeer hoog baanbrekend niveau en nog steeds een genot om naar te luisteren.

Speed King blijft een immer boeiende betonnen gitaar/toetsenduelklassieker. Child in Time Pt. 1 herbergt de ultieme solo waar menigeen een puntje aan kon/kan zuigen. Living Wreck heeft een zeer geestige tekst. Flight Of The Rat is favo met zijn schitterend scherpe Strat/Hammondgevecht. Black Night was een single die nooit op In Rock heeft gestaan. Hier gelukkig wel.

Goed, zojuist heb ik naar Bombay Calling van It's a beautiful Day geluisterd. Eerst maar het slechte nieuws.
Het valt niet te ontkennen dat het beroemde hoofdthema rechtsstreeks over is genomen. Ik doel op de twaalf noten, die dienen als basis voor Lord's solo's en voor de vier coupletten.
De eerste noten van Lord's eerste solo zijn een spiegelbeeld van een thema uit Bombay Calling.
Daarmee houden de overeenkomsten wel op.
1. BC is instrumentaal, CiT heeft zang.
2. BC heeft een klassieke driedelige structuur: expositie, doorwerking, herhaling. CiT heeft een vierdelige structuur. 3.Blackmore's solo heeft niets met BC te maken. Zo ook de brug naar die solo en het slot van CiT.
4. CiT maakt gebruik van een crescendo, van zacht naar donderend luid. BC niet.
5. Als BC drums heeft, valt dat niet op. Het drumwerk van Paice op CiT is een belangrijk onderdeel.
6. Op BC speelt een viool mee. Geen enkele noot daarvan is op CiT terecht gekomen.

Conclusie 1: de titel Child in Time moet veranderd worden in Variations on a Theme of It's a beautiful Day. Kenners van klassieke muziek weten hoe gangbaar deze praktijk is.
Conclusie 2: ondanks het gemeenschappelijke thema is er geen sprake van een cover.
Conclusie 3: Hans Brouwer kan veilig zijn kop weer uit het zand halen.

Zo zo een echte specialist en purist spreekt hier,knap gevonden en onderbouwd trouwens, alle respect van mijn kant,ben je muziekleraar ofzo m. nieuweboer?

het is beter dat we zeggen, het is een cover dan het is plagiaat

Nieuwenboer stopt zijn kop nog iets verder in het zand . . . .
In de Jazz is het volstrekt normaal dat je een nummer van iemand anders speelt. denk aan al die jazz-standards, zoals someday my prince will come, autumn leaves, etc. vaak herken je de nummers niet meer terug. someday my prince will come klinkt heel anders van Miles Davis dan van Chick Corea. toch zullen deze jongens het niet in hun hoofd halen om niet gewoon de componisten te noemen in de credits. dat is wat DP ook had moeten doen. ondanks dat de het nummer sterk is veranderd is en blijft het een cover/plagiaat.

Nee, wel 15 jaar viool en altviool gespeeld. Niettemin schijnt Nicci mij voor een struisvogel te houden. Heb ik toch een paar vraagjes. Is jazz maatgevend in de juristenwereld en klassieke muziek niet? Plagiaat is een misdrijf, omschreven in een van de wetboeken. Heeft rechter Nicci een officiele uitspraak gedaan toen It's a beautiful day Deep Purple wegens plagiaat aanklaagde? Zo niet, pas maar op dat Blackmore en co je stukje niet lezen, straks krijg je nog een proces wegens smaad aan de broek.

Ik werd niet zo blij hiervan. Op Child In Time en Speed King na boeit het me weinig. Ik had er meer van verwacht. Er zijn vast wel betere opnamen te vinden van deze nummers. Wel is duidelijk dat deze plaat ooit een inspiratiebron is geweest voor Rush bijvoorbeeld.

je babbelt maar wat.

Vind je?Ik vind het wel een creatief en bijdehand weerwoord anders.

tsja, sommigen leggen de lat wat hoger.

Ach Nicci,volgens mij is niemand ''roomser dan de paus'',(ook M.Nieuweboer niet)en zijn de rechten op deze site voor iedereen gelijk nietwaar?(iedereen kan en mag posten wat/waneer en waar hij of zij dat wil) Terug naar het album nu, maar we zijn het er toch wel over eens dat dit album van Deep Purple een mijlpaal in de geschiedenis van de ''rock'' is,gejatte nummers of niet,alle nummers zijn top op dit album,alleen komt live alles nog een stuk beter uit de verf dan in de studio en daarom vind ik dat Made In Japan nog een stuk beter is dan alle Deep Purple studio albums samen vind ik.

Weer zo'n album, dat de muziekwereld in die dagen op z'n kop zette, net zoals Led Zeppelin 2 en Black Sabbath met dun debuutalbum dat deden. Over de nummers hoef ik niks meer te zeggen, maar de remaster heeft met z'n bonus nummers toch een behoorlijke meerwaarde, vooral omdat we nu bijvoorbeeld Black Night helemaal volledig horen. Op vinyl en CD.

Best mogelijk, maar jij niet minder. Je hebt nog steeds niet uitgelegd waarom we ons moeten spiegelen aan jazz en niet aan klassieke muziek. Ik herhaal: Variaties op een thema van (vul maar in) zijn een heel gebruikelijk genre. Ik herhaal bovendien dat plagiaat - en jij neemt dat woord in de pen - een strafbaar feit is. Je uit dus een ernstige beschuldiging. En iemand vals beschuldigen heet smaad. Dat is ook een strafbaar feit. Als jij zo principieel bent als je doet voorkomen moet je daar rekening mee houden.
Ik houd vol: Child in Time is geen plagiaat, maar een nieuwe verwerking van een thema van It's a beautiful Day. Deze groep vatte dat blijkbaar ook zo op, want deze heeft het thema van Wring that Neck gebruikt voor een eigen nummer.
Ik nodig je uit inhoudelijk in te gaan op mijn analyse hierboven in plaats van te zeuren over latten.


Ja, heerlijk is dat. Ik draai de oude single versie nooit meer.

Die mensen van It's A Beautiful Day mogen blij zijn dat hun nummer opgepikt is door Deep Purple,anders waren ze al helemaal vergeten geweest.

variaties op een thema is geen enkel probleem: zolang je er maar bij vermeldt op wiens thema je een variatie hebt verzonnen (overigens betekent dit wel dat de royalties naar de oorspronkelijke componist gaan. . . ).
je lijkt te veronderstellen dat je juridisch onderlegt bent. dit valt tegen.
de familie van Ravel heeft een plaat van Zappa uit de schappen weten te procederen, omdat hij een uitvoering van de Bolero op deze plaat had staan waar de familie niet zo gecharmeerd van was. ook in de klassieke muziek zijn ze niet altijd gedient van een 'cover', variatie op een thema, of wat dan ook.
ik kan hier zo lang als ik wil verkondigen dat DP gejat heeft als de raven: mochten ze er een probleem mee hebben (wat ik ernstig betwijfel) dan hoor ik dat wel . . . . .

Zwaar en log, de tand des tijds heeft hier wel erg aan geknaagd. Sommige stukken die vroeger prachtig waren of leken te zijn, zijn nu vervelend en langdradig!

Dat gekibbel over Child In Time kan me eigenlijk gestolen worden. Het klinkt heel indrukwekkend.
Maar voor mij zijn de hoogtepunten toch Speed King, Hard Loving Man en vooral Flight Of The Rat!!

Lekker album, ook wel af en toe aardig hard voor Deep Purple begrippen. Child in Time is natuurlijk zelf al een echte klassieker.

Ik heb het nummer Bombay Calling van It's A Beautiful Day ook eens beluisterd. Als je niet beter wist zou je idd denken dat het intro hier een oerversie van Child In Time inluidt. Het betreft echter een instrumentaal jazzrockachtig nummer dat ook weer eindigt met dit beginthema. De gelijkenis is zo verbluffend dat ik me amper kan voorstellen dat de heren Purple dit 2 jaar later zelf verzonnen zouden hebben. Dat hebben ze naar eigen zeggen dan ook niet gedaan.

Nou Bluebird,kun je mooi in discussie gaan daarover met Nicci en M. Nieuweboer .

Nee, dankjewel. Ik was ff schieuwnierug maar ik weet wel genoeg zo.

Precies,gewoon het advies van Kaztor aanemen dat het gekibbel je gestolen kan worden. Maar dat Child in Time toch wel erg indrukwekkend klinkt.

Dank U, ik ben niet de enige die er zo over denkt. Sorry liefhebbers, maar ik vind deze muziek zo vreselijk achterhaalt klinken. Ik snap echt niet wat men er anno 2008 nog wat aan vindt

En Child in Time vind ik een van de irritantste nummers van de laatste 30 jaar (met name door de 'zang').