Deep Purple - In Rock (1970)

Dan heb je deze plaat te vaak grijs gedraait zeker .

Nee, ikzelf niet gelukkig, heb hem vroeger thuis vaak aan moeten horen door mijn vader. Net zoals Led Zeppelin.. Vind ik ook al zo nikszeggend. Laat ik het er maar op houden dat het mijn genre niet is. Mij iets teveel gitaargeweld.

Tja ieder zijn smaak dus.Ik vind dat gitaargeweld nu juist het mooist op dit album.En dit album heeft m.i ook echt rockhistorie geschreven,en eigenlijk de deuren naar de hardrock geopend destijds, en daarom wat mij betreft dan, vind ik dit juist wel een echt tijdloos album en 1 van de allerbeste rockalbums uit de geschiedenis van de rock.

Het blijft voor mij een van de meest magistrale tracks ooit gecreeerd. Behalve het *geleende* thema is dit een groepscompositie waarin elke Purpelaar apart een geweldig staaltje aflevert. Voor mij de ultieme nummer 1 allertijden.

Tja de ultieme nummer1 allertijden? Wel1 van de allerbesten ja dat zeker,moeilijk moeilijk ,tja er is ook zoveel goede muziek gemaakt.De ultieme nummer 1 allertijden van mij moet ik hier maar niet gaan benoemen, want dat kan volgende week wel weer heel anders zijn.

Nou ben ik ook geen fan van Deep Purple. Het is in mijn opzicht een nogal inspiratieloze band die alleen hun technische kunde wil demonstreren. Vrij saai en soms zelfs lachwekkend (vooral die zanger). Ik heb ze in ieder geval nog niet kunnen betrappen op een goede compositie. Led Zeppelin bevalt me beter, waarschijnlijk mede door de bluesy invloeden.

Sorry mensen, maar ook voor mij is deze band een doodlopende weg.

Waar het mij om gaat is dat muziek mensenwerk is en niet wordt uitgebraakt door computergestuurde commercie. Dat maakt het verschil. Wat je met een bepaalde stijl hebt is ook heel persoonlijk. Dus suc6 met de zoektocht ricardo. Ik was er 35 jaar geleden al achter.

Ik begin nu b.v Zappa te ontdekken als componist en artiest ,maar die heeft ook een aantal verdomd goede tijdloze nummers gemaakt.Ik vind dat je niet echt 1 ultieme nummer 1 kunt benoemen,of wou jij zeggen dat je werkelijk alle muziek kent van voor het computertijdperk dan.Ik ben nu eenmaal breed geintereseerd in diverse soorten muziek, en je ontdekt ook van oudere muziek toch steeds weer wat nieuws,dus de ultieme nummer 1 voor mij persoonlijk, lijkt me echt onbegonnen werk.

Ik heb al gezegd dat zoiets persoonlijk is. Een nummer dat na al die jaren nog niets aan kracht verloren heeft mag ik voor mijzelf gerust de ultieme nummer 1 noemen. En daarvoor heb ik genoeg muziek beluisterd. Je moet daar ook niet te krampachtig mee om gaan maar het gewoon over je heen laten komen. De een heeft meer met DP, de ander weer met Zeppelin, nummer 3 met Genesis en gazomaardoor. Ik hoef echt niet alle platen te beluisteren om er achter te komen of er nog iets bijzonders te ontdekken valt. Het is niet eens mogelijk. Alles is al eens gedaan en is slechts variatie op een thema. Muziek is en blijft een persoonlijke beleving. Misschien bewaar je er wel bijzondere herinneringen aan. Het valt niet eens uit te leggen waarom een bepaald nummer je blijft boeien. CIT zit dermate knap en expressief in elkaar dat het idee later veel navolging heeft gekregen maar voor mij nimmer is geevenaard. Zelfs niet door Stairway To Heaven, Halo Of Flies of Bohemian Rhapsody om maar een paar concurrenten te noemen. Over smaak valt niet te twisten.

Maar hier geef je volgens mij toch 'echt' aan dat je vanaf je 13de je muzieksmaak niet verder bent gaan ontwikkelen,en altijd maar in dezelfde muzieksoort bent blijven hangen.Ik heb dat ook wel een beetje, maar ik ontdek zo nu en dan toch echt wel wat nieuws wat ik ook echt top vind ,en wat zich ook kan meten met mijn zogenaamde ultieme nummer 1. Verandering van spijs doet nu eenmaal potverteren.

Zeker, maar het gevoel dat je dan hebt kan toch na enige tijd weer verdwijnen. Dat maakt het onderscheid bij bepaalde nummers die na al die jaren toch nog steeds hun impact niet verliezen. Maar da's natuurlijk persoonlijk. Verder kan ik naar praktisch alles luisteren als het maar recht uit het hart komt. Dat wordt in verschillende stijlen uitgedrukt. Inhoud is nooit afhankelijk van de vorm maar de vorm is wel bepalend voor de toegankelijkheid.

Jij geeft het ook nooit op geloof ik he Bluebird. Maar we zijn het er toch wel over eens dat het album ''Deep Purple in Rock(1970)'' een mijlpaal in de geschiedenis van de hardrock geweest is,en 1 van de allerbeste rockalbums is die ooit uitgebracht zijn toch?

Beslist. Het was een cultalbum in mijn prille tienerjaren en met mn 12 jaar heb ik daar menig buurtbewoner mee in het harnas gejaagd. Het waren natuurlijk ook andere tijden. DP kon gewoon niet. ''Wat een klereherrie dat ze nog muziek durven noemen ook'' was het veel gehoorde commentaar. De huidige jonge generatie heeft het een stuk makkelijker wat dat betreft.

Ik ben dan iets jonger en meer van het Iron Maiden en Metallica tijdperk.Ik luisterde toen ik een jaar of 12/13 was liever naar Led Zeppelin,Deep Purple,Motorhead en Judas Priest,wat het rock/metal betreft,dan naar Maiden en Metallica.Maar mijn absolute favoriet toen en nu natuurlijk ook nog ,is en blijft natuurlijk Pink Floyd,en voor mij misschien wel de ultieme muziek band aller tijden.

Dat is helemaal jouw goed recht ricardo. Ik vind Floyd ook een exceptionele band. Toch vind ik ze muzikaal minder levendig en inventief dan Purple en is de thematiek veel zwaarder. Er zit ook veel minder pit en humor in. Je ''geniet'' er dus weer anders van. Zo heeft iedere band zijn eigen stijl en signatuur. De latere generatie metalbands maken mij teveel gebruik van zieke en agressieve teksten. Purple is veel gemoedelijker. Ik kan me er persoonlijk dan ook beter in herkennen.

Pink Floyd is tamelijk serieus ja dat klopt,maar muzikaal gezien absoluut hoogstaand vind ik.En als ik iets wil beluisteren met humor ,dan trek ik wel een Frank Zappa album uit de kast.(hoewel die ook perfecte instrumentale albums heeft uitgebracht zowel live als studio,en ook goede combinaties tussen humor en hoogstaand instrumentaal).Deep Purple vind ik toch gewoon erg lekkere en compromisloze begin en midjaren 70 rock,om regelmatig eens te beluisteren.Zo nu stop ik er eerst mee Bluebird.Dan wil ik jou verder een prettige en muzikale Zondag toewensen. Met vriendelijke groet ricardo .

"Deep Purple in Rock" is nou zo'n album waar je mij in het holst van de nacht voor kunt wakker maken . Of ik nou heel erg vrolijk ben of juist zwaar depressief........ .
In mijn laatste wilsbeschikking heb ik notarieel laten vastleggen dat "Deep Purple in Rock" tijdens mijn crematieplechtigheid in z'n geheel moet worden gedraaid zonder verdere toespraken of zo. Dat beurt mijn nabestaanden dan mischien ook nog een beetje op .

Nou, Hans, ik hoop dat je nog wat blijft leven, maar ik kan zo een tiental betere keuzes bedenken dan deze hier, maar elk zijne meug, natuurlijk.
Ik blijf dit een goede plaat vinden, maar ook niet meer dan dat. Beetje overroepen plaat, eigenlijk.
Doe op mijn crematie maar Echoes van Pink Floyd...

Ach, ik heb het misschien te bewust meegemaakt. Alle hardrockbands die na *In Rock* in opmars kwamen hadden (te)veel herkenbare elementen. Ik durf te stellen dat *In Rock* een dermate trendsetter is geweest dat de hele metalscene die wijd en zijd werd verguisd en verafschuwd bestaansrecht heeft gekregen. Vooral door het minder primitieve karakter en de hoogwaardige muzikale benadering. DP was jarenlang *the loudest playing band in the world*. Een historisch document dus.

Beste Hans , zou jij misschien notarieel vast kunnen leggen dat Machine Head eraan vast gedraaid wordt , alvast dank.

hoezo rudiger, ben jij uitgenodigd?

Zou je bij een crematie niet beter *Burn* op kunnen zetten?

Gelukkig ben ik bevoorrecht om de hele dag muziek te kunnen luisteren op mijn werk , dus heb ik deze van Purple nog maar eens gedraaid .
Zo hoort Rock te klinken , geweldig album van deze superband , ik verhoog hem naar de max van 5 dikke sterren.

En Rudiger....... Ik zie dat "Deep Purple in Rock (1970)" in je MuMe album Top 10 staat! Je bent geweldig .

Nu ook nog even in mijn Mu Me top 10 zeker?

heerlijk album om tijdens het post bezorgen te luisteren.
in mijn top tien door de uitblinkers "Child in Time", "Black Night", en de geweldige schreeuw van "Bloodsucker"!

nog meer gaan waarderen door de metal docu afgelopen donderdag op Ned3.

Nee, In Rock komt niet in mijn top tien - daar zijn Livin' Wreck en Into the Fire toch niet goed genoeg voor.
Iets wat ik nooit begrepen heb, is dat muziek "achterhaald" kan zijn. Je hoort nooit zeggen dat Mozart is "achterhaald" door Beethoven of zo. Wat betekent dat dan? Ik geloof dat kunst eeuwigheidswaarde heeft - als het toen goed was, is het nu ook goed.
Op mijn crematie trouwens The boy's asleep van Therapy?

Dat It's A Beautiful Day geen royalties heeft opgeeist van Child in Time komt allicht doordat ze het zelf ook niet geschreven hadden. De oorspronkelijke componist is de onbekende jazz musicus Vince Wallace

Ik vond deze info via de onvolprezen fansite http://www.thehighwaystar.com/

Nu kunnen alle wijsneuzen die hier een mening over hadden hun kop in het zand steken dus,want hun verhaal gaat nu niet meer op met de bovenstaande links die Menno heeft toegevoegd.Ze waren zo overtuigd van zichzelf,maar wisten eigenlijk niet waar ze het over hadden dus.Zo zijn de feiten dus als in de bovenstaande links.Bedankt voor de info Menno,dit zorgt tenminste voor een echte opheldering.