David Bowie - The Next Day (2013)

Raar dat mensen zoveel waarde hechten aan een hoes. Het is nou ook weer niet zo dat Bowie de laatste 30 jaar echt mooie hoezen heeft gehad.

ik vind de muziek tot nu toe erg veelbelovend. Ben heel benieuwd
En dan ook nog een nieuwe van Suede. Leuk jaar.

YouTube - David Bowie - The Stars (Are Out Tonight) grote klasse!

Ik vind Where Are We Now? vele malen mooier en origineler als The Stars. The Stars is helemaal niet slecht maar had op zo'n beetje iedere Bowie plaat vanaf Black tie white noise kunnen staan. Terwijl Where are we now een persoonlijker, kleiner en kwetsbare Bowie laat horen, iets wat ik wel vernieuwend vind.

Het is het totaalpakket dat telt. Er zijn nog honderden platen die graag zou willen kopen. Dus degene die alles mee hebben (hoes, muziek, teksten, inhoud, etc...) krijgen voorrang. Dus als Bowie besluit een controversiële cover te gebruiken die ik niet zo mooi vind (wrs om de discussies uit te lokken die we nu houden), ben ik minder snel geneigd om zijn LP te kopen. Zo is het nu eenmaal.

En ja, Suede rocks .

Begin nu echt zin te krijgen in de langverwachte nieuwe Bowie. The Stars is weer een heel ander nummer al Where Are We Now? Het klinkt goed, dus ben benieuwd. Wat de hoes betreft, dacht ik eerst dat het een tijdelijke foto was, omdat de hoes nog niet bekend was o.i.d. Blijkt het dat het er zo uit komt te zien. Het leek als een tijdelijke foto voor mij, vooral door dat lompe witte vlak in het midden met de Times New Roman tekst. Ik zou het wel mooi gevonden hebben denk ik zo, als hij de hoes van Heroes anno 2013 had gedaan.

Lijkt mij meer op Arial. Het schijnt overigens een nieuw lettertype te zijn genaamd Doctrine. Maar dat lijkt dus sprekend op Arial.

I.i.g. is Bowie dan weer vernieuwend bezig, zij het dit keer wat meer subtieler.

Maakt mij sowieso niet uit. Muziek hoeft voor mij niet vernieuwend te zijn, als het maar lekker klinkt.

De cd nu kunnen beluisteren (hoe is het mogelijk dat er nu al een lek is) en meteen besteld!!
Wat een genie die David Bowie!

Het album is rondgezonden om reviews te krijgen dus er moet inmiddels wel een lek zijn. Ik wacht maar geduldig af, tenzij ik het in mijn schoot geworpen krijg, dan luister ik wel.

Er was een luistersessie bij Sony. Hier een mooi verslag:

The Next Day: Een eerste luisterbeurt | Mennomail

Zo ! Dat is een positief verhaal. Begin nu toch wel erg ongeduldig te worden.

The Stars (Are Out Tonight) begint me trouwens beter te bevallen.
Qua stijl een beetje uit de Scary Monsters periode.

Gelekt!

Hij schijnt ook te streamen te zijn op iTunes, maar ik heb geen idee hoe. Krijg alleen een plaatje van Bowie in mijn iTunes te zien als ik de bewuste link open.

Connecting to the iTunes Store.

De AD recensent is erg gul met z'n sterretjes: Bowie hervindt topvorm op monumentale comeback-cd - AD.nl

Hallo Sater, bij mij wordt ITunes geopend en dan begint de CD vanzelf te spelen. Misschien moet je ITunes updaten?

Je zou er toch bijna iTunes voor nemen...

Ik zou er bijna iTunes voor uit het raam gooien...hij doet het na updaten nog niet. Dan maar wachten op de hondstrouwe postbode.

Ik heb het vinyl besteld, maar voordat dat binnen is... maar goed.

Ook ik ga voor het Vinyl (3lp's) eind maart, dus nog even geduld.

We zijn het er allemaal over eens dat deze release een zeer grote verrassing is. Iedereen ging er wel van uit dat Bowie zich niet meer zou laten horen op een nieuw album en de geruchten over zijn gezondheid maakten dat alleen maar sterker.

En toen was daar ineens Where Are We Now? dat een sterk, donker gekleurd nummer bleek te zijn. De kritieken waren over het algemeen zo slecht nog niet en dat zorgde ervoor dat de hele muziekwereld reikhalzend uitkeek naar het nieuwe album The Next Day genaamd.
Het bleef immers niet bij die single die op zijn 66e verjaardag verscheen; een heus album zou volgen!
Dat Bowie vanaf dat moment de gemoederen bezig bleef houden bewees wel alle commentaar over de hoes. Wat je er ook van moge vinden: het is natuurlijk wel geniaal bedacht want iedereen heeft het er over. Niet dat Bowie dat nu nodig zou hebben maar toch.... het toont aan met wat voor artiest we hier te maken hebben. Zelfs op leeftijd weet Bowie het spel nog goed te spelen.

Tweede single The Stars (Are Out Tonight) deed mijn persoonlijke verwachtingen ietwat temperen. Een aardig rocknummer in kenmerkende Bowie-stijl maar meer ook niet.
En daarmee kom ik gelijk bij het 'probleem' dat ik met deze release vooraf had: de man heeft zo'n indrukwekkende discografie; kan daar überhaupt nog iets heel speciaals aan toegevoegd worden? Is de 66-jarige Bowie net zo bijzonder als de twintiger van weleer?
Eigenlijk heb ik met alle grote namen die ook nog eens een lange rij albums uitgebracht hebben hetzelfde 'probleem'. Je wacht niet echt meer op een klassieker. Je hoopt op een sterke toevoeging en dat is toch net even wat anders.
Zo ook bij The Next Day. Is dat erg? Nee. Het is onvermijdelijk. Dus het was hopen op gewoon een sterk album, een album waarmee hij zou bewijzen nog steeds goed mee te kunnen.

The Next Day is een album geworden waar hij zich niet voor hoeft te schamen ook al horen we aardig wat stijlen uit het verleden zich hier verenigen.
Ik hoor in elk geval geen krampachtig geluid, hij is nog prima bij stem en de nummers zitten goed in elkaar. Het klinkt gelijk al vertrouwd mede doordat hij niet geforceerd vernieuwend wil overkomen.

Ik was Bowie wat uit het oog en oor verloren in de jaren '90 en toen ik begreep dat Heathen uit 2002 wel degelijk relevant en sterk was ben ik me meer gaan verdiepen in zijn latere albums. Na het horen van Heathen moest ik concluderen dat ik Bowie onterecht wat verwaarloosd had want dat album bleek zeer krachtig en een waardevolle toevoeging aan zijn imposante oeuvre.

The Next Day ontbeert een beetje die 'vernieuwingsdrang' maar weet zeer geraffineerd zijn eigen verleden van begin tot eind in de 14 nummers te stoppen (de bonustracks zal ik volgende week wel beluisteren en bonustracks hebben toch altijd een ietwat aparte status).
Zo'n nummer als I'd Rather Be High pakt gelijk en klinkt schitterend ook al horen we een duidelijke echo naar het verleden.
(You Will) Set the World On Fire rockt lekker door zoals hij deed in de 70's en You Feel So Lonely You Could Die is inderdaad die bekende regel uit Elvis Presley's Heartbreak Hotel en heeft een lekker soul/gospel koortje meegekregen.
Valentine's Day lijkt wel regelrecht uit het verleden naar 2013 gestuurd te zijn en mag zeker een hoogtepuntje genoemd worden en met een afsluiter als Heat kan je toch alleen maar concluderen dat de beste man het nog niet afgeleerd heeft. Op zulke nummers zitten we nog steeds te wachten lijkt me zo (Scott Walker fans zullen dit nummer zeker wel zien zitten).

Kortom: The Next Day stelt niet teleur, is geen krampachtig aansluiten bij de huidige tijdsgeest (zoals Earthling dat indertijd probeerde) maar is een krachtige bundeling songs van een artiest op leeftijd die er blijkbaar nog steeds toe doet en dat is knap.... erg knap.
Laten we de hysterie niet groter maken dan die bij sommige (grote) fans al is. Ook de pers overdrijft hier en daar ietwat veel in mijn beleving maar deze Bowie-liefhebber gaat zeker weten nog flink genieten van dit album op constant niveau.
The Next Day is gewoon goed. Bowie of niet met een grote pluim voor het feit dat het album zo ontspannen klinkt.

Een nieuw album van 1 van mijn favoriete artiesten, zo maar eens de itunes stream luisteren. Ik ben erg benieuwd.

Goed verhaal Eric. Duidelijke en krachtige samenvatting.

De vernieuwing had ik ook inderdaad niet verwacht, wel een goede hoop op een sterke plaat met dan maar wat echo's uit zijn goede jaren.

Tot nu toe eigenlijk alleen paar positieve geluiden gelezen.

Héél goed en realistisch stuk aERodynamIC.

Ik ben heel benieuwd, hoewel ik zelfs na 10 jaar stilte geen grote koerswijziging verwacht. Een nummer als The Stars (Are Out Tonight) had met gemak op Reality uit 2003 kunnen staan.
De schrijvende pers gooit nu al met het woord meesterwerk en klassieker. Een beetje een hype aan het worden dus. Of het een klassieker gaat worden moet de tijd leren. Ik verwacht het niet. Wel verwacht ik een Bowie in vorm die nog in staat blijkt een goede degelijke Bowie plaat te maken. En dat is meer dan waar ik van had durven dromen.

Hoe erg ook: artiesten van dit formaat kunnen haast geen klassieker meer afleveren gezien hun status en het feit ze dat al lang en breed in het verleden hebben gedaan.
Er is te veel vergelijkingsmateriaal, we hebben al te vaak nieuwe releases mee mogen maken van ze en een compleet nieuw en verrassend geluid lijkt niet meer mogelijk en als ze dat dan doen pakt het vaak niet echt goed uit (het bekende schoenmaker blijf bij je leest).

Daarom zijn klassiekers ook vaak debuutalbums of een tweede of derde album: de artiesten in kwestie zijn nog (relatief) jong, gretig en het publiek nog niet verwend.

Had dit een album van een onbekende artiest geweest dan had iedereen er heel anders naar geluisterd.
Het is nu eenmaal niet anders. Er zal niemand zijn die dit album de status gaat geven dat Ziggy Stardust bijvoorbeeld heeft. En dan heb ik het er niet eens over of dat terecht is of niet. Zoiets zou heel raar voelen.

In dat opzicht mogen we best gelukkig zijn met The Next Day: hij stelt niet teleur en klinkt gewoon erg tijdloos (voor zover je dat zo kunt stellen met al die verwijzingen naar het verleden).
Waar een artiest als Prince telkens met gemakzuchtige 'op de automatische piloot' releases komt daar komt Bowie nu met een uiterst verzorgd en sterk album. Gewoon prima kwaliteit en blijkbaar vond hij het nodig om op deze manier nog van zich te laten horen.

Ook bij mij doet 'ie het niet. Ik werk al jaren met iTunes, dus het is nou niet dat dit programma bepaald nieuw voor me is.

edit: iTunes afgesloten en opnieuw opgestart. Toen verscheen de gratis stream op het beginscherm.

Een heel herkenbaar verhaal van Eric, ook met betrekking tot het in eerste instantie wat uit het zicht verliezen van David Bowie in de jaren '90. En dat dan daarna weer herstellen.

Achteraf blijken vooral de jaren '80 de zwakste van David Bowie, althans, als de muziek zoals dat toen werd gebracht niet je ding is.

De jaren '90 en de eerste albums in de 21e eeuw zijn prachtig en toch ook nog in zekere zin vernieuwend.

Dan kom je bij de vraag: moet een 66-jarige al dan niet geforceerd blijven komen met een soort van vernieuwingsdrang waarbij het resultaat maar valt te bezien?

Er wordt altijd maar van uitgegaan dat er een (constante) stroom van nieuwe jonge luisteraars moet worden gewonnen. Maar op een gegeven ogenblik merk je in de praktijk toch ook dat ondanks een volgend vernieuwend projekt het niet meer leidt tot een automatische aanwas van jonge volgelingen.

Ik val daarom wel voor deze aanpak van David Bowie. Ik heb de cd nog niet binnen, maar op basis van zijn eerste twee singles krijg ik sterk het gevoel dat hij zich bij dit album gewoon had voorgenomen om uitsluitend met iets te komen dat geheel voldoet aan de extreem hoge lat die David Bowie voor zichzelf had gelegd.

Dat dat uiteindelijk betekent dat er wellicht 10 jaar over deze cd is gedaan, vanaf het schrijven van de nummers totdat het dan te koop is, is de tol die daar voor moet worden betaald. Het kan nog, dat hij meer nummers (voor nog een album) in de tussentijd heeft opgenomen.

Maar dit is de juiste manier om in ieder geval je oude, vaste fans te plezieren. Levert het extra liefhebbers op, en waarom ook niet, dan is dat alleen maar meegenomen.

Je vat mijn gevoel precies samen musician.

Vooral dit geloof ik ook heel sterk en dat is volgens mij de beste aanpak waardoor dit allemaal zo goed uitpakt uiteindelijk.

Niks geforceerd 'kijk mij nog eens goed zijn' of 'laat ik maar eens nieuwe zieltjes winnen' of 'kijk mij eens aansluiten bij het heden'. Nee, gewoon een hoop moois dat het verdient het levenslicht te zien op Bowie's eigen voorwaarden. Ik denk dat hij er zelf ongetwijfeld zeer content mee moet zijn. Zijn de muziekliefhebbers dat ook dan is dat mooi meegenomen en ik denk dat dat laatste zeker gaat gebeuren juist door deze aanpak.
Prince deed dat met The Rainbow Children ook en dat werkt, niet zijn halfbakken snel in elkaar geflanste 'kijk mij nog eens goed zijn' albums die hij er elk jaar bleef uitpoepen.

2 LP's volgens mij, derde schijf zal alle nummers op cd zijn. Want waarom zou je voor die 17 nummers anders 3 LP's nodig hebben? Of misschien krijg je die cd met die bonustracks er bij en staan de standaardnummers op het vinyl. Of een 12 inch of single met die bonustracks, maar dat verwacht ik niet.