David Bowie - The Next Day (2013)

Yeah right.

Wel een erg strak album eigenlijk.

Valentine's Day is de nieuwe single. De videoclip is hier te bekijken:

YouTube - David Bowie - Valentine's Day

En hier een uitvoerige analyse/duiding:

Nader bestuderen: Valentine’s Day | Mennomail

"Valentine’s Day, geregisseerd door het duo Indrani en Markus Klinko, gaat niet over Valentijnsdag. Het is Bowie’s boze relaas over Amerika en diens vuurwapenwet. Valentine is een jongen als Columbine’s Eric Harris en Dylan Klebold die op een dag besluiten een halve highschool neer te maaien." [lees verder]

De tekst heeft ineens ook een heel andere lading.

Valentine told me who’s to go
Feelings he’s treasured most of all
The teachers and the football star

Ik had in eerste instantie op een andere singlekeuze gehoopt, maar met de clip erbij vind ik dit toch wel erg indrukwekkend.

Tof hoe hij die gitaar omhoog houdt a la Charlton Heston. Uitspreken tegen vuurwapen onzin is natuurlijk altijd goed.

Bowie is de man.

Cewl. Een Steinberger gitaar.
Heb ik ook

Erg treffende symboliek in deze video, en Bowie vertoont zich op zeer waardige wijze als uiterst respectabele man op leeftijd.

Ah, tof, ik vind Valentine's Day wel de beste song van de (tot nu toe) vier singles.

Ik de slechtste.

Van de vier singles vind ik Where Are We Now? er verreweg bovenuit steken.
Ouderwets begrip trouwens "singles", zeker met bijpassende clips die er uit zien als kleine speelfilms. Beetje uit het mtv tijdperk.

Is Bowie wel zo met zijn tijd meegegaan zoals vaak wordt gesuggereerd??

Ik vind The Stars (Are Out Tonight) vooral een machtig nummer.

Haha, ja, dat van die singles met begeleidend clipje was precies mijn gedachte, niet meer zo van deze tijd.

Iemand al in de gaten gehad dat Bowie (in elk geval) vanaf 'Hours...' (imo) geen enkele poging meer heeft gewaagd om echt vernieuwend te zijn? Sinds die tijd maakt hij gewoon Bowie muziek. En dat is prima! En hij maakt ook gewoon een clipje als hij daar zin in heeft. Doen wat je zelf goed vindt, i.p.v. doen wat de massa doet. Dat is Bowie.

Jammer dat op de B kant van Valentine's Day 'Plan' staat. Geeft me weinig reden de single te kopen. In de clip van 'The Stars' wordt 'Plan' gebruikt als aanloop naar 'The Stars'. Meer dan een aanloop naar iets anders vind ik het ook niet. Snap echt niet dat je zoiets op een B kant zet. Commercieel is het ook al niet. Dan had je beter 'God Bless the Girl' erop kunnen zetten. Hebben we die tenminste ook op media. Maar goed, who am I? Where are we now? etc. etc.

Waarom zou je anno 2013 überhaupt een single kopen?? Vrijgevigheid? Verstandsverbijstering?

Nostalgie? Verzamelwoede? Liefhebberij?
Zo gek is dat toch niet?

Inmiddels de cd met bonus gekocht, en ik blijf het een fantastisch album vinden! Hoe meer hoe beter!!

Wellicht bevordert H3 (het heilige hebben) beide? In marketing is zowiets een truuk om het product dat aan het einde van zijn levenscyclus (PLC) zit nog wat extra houdbaarheid mee te geven om het koetje verder uit te melken.

Dat geeft al aan hoe lang de max. houdbaarheid van een album is. Ook grappen als bepaalde versies van een album te voorzien van downloadcodes voor nog meer extra materiaal worden hier als een kwalijke zaak ervaren.

Imo is een album een album, zoals de artiest dat ZELF heeft uitgebracht of willen uitbrengen. Alle grappen/truuks van de platenmaatschappij zouden eigenlijk niet meer moeten worden gehonoreerd - want gelduitdezakklopperij

Uiteraard worden die picture disc singles e.d. uitgebracht om in te spelen op de behoefte van de verzamelaar. Het zijn vnl. hebbedingetjes. Op zich niks mis mee, denk ik, maar zorg dan dat er ook wat interessants op staat. Met 'Plan' op de B kant heb je mij niet om. 'God Bless the Girl' had het voor mij mogelijk wel gedaan. Ik heb 'The Stars' single gekocht omdat ik het een leuke single vind met 2 fantastische nummers erop. 'The Next Day' single heb ik ook laten liggen omdat hij niet interessant is, met op beide kanten hetzelfde nummer. Yeah right, dat is echt voor de Bowiejunks, heb je mij dus zeker niet mee om. Valt me tegen dat er niet eens de moeite wordt gedaan om het interessant te maken. Dan koop ik het niet ook.

Alleen de waardeverhoging van sommige items maakt het de moeite waard

Ja, maar voorlopig zijn de vorige singles ook nog volop te verkrijgen (ook ltd. reissues zoals Drive-in Saturday als picture disc). Limited betekent, als het om Bowie gaat, tegenwoordig ook geen 500 of 1000 stuks, maar een miljoen. Ze worden wsl. eenmalig geperst, maar wel in een heel groot aantal. Dus die waardeverhoging zal wel mee vallen. Als je het daar voor zou doen heb je er overigens alleen maar wat aan als je het doet voor de verkoop of als nalatenschap aan je kinderen ofzo. Ik koop tenminste geen platen omdat ik mijn inboedelverzekering te laag vind.

Nee ik ook niet, maar het gaat ook om de kick, de schoonehid van hoesjes (vinyl) en eventuele extra tracks.

En voor de completisten is het wel duidelijk waarom.

Je hebt altijd de vrije keuze om wel of niet te kopen, toch?

Gelukkig maar.

Ik vind de h3 van mjuman aannemelijker..

Volgens mij valt verzamelwoede hier ook gewoon onder niet?

Het Heilige Hebben, kan obsessief zijn tot aan vergelijkbaar aan een (koop)verslaving. Lijkt me hetzelfde als verzamelwoede inderdaad.

Op 4 november komt er een deluxe editie van The Next Day uit, hier zijn de details te vinden:

The Next Day

Gelukkig heb ik het album nog niet origineel.

En weer een aardige "naai streek" van de platen maatschappij

Ziet er leuk, maar inderdaad. Als fan word je eigenlijk bestraft voor je enthousiasme door albums meteen bij release te kopen.

Wel leuk om James Murphy te zien staan, waar Arcade Fire al niet goed voor is.

Dat is het inderdaad. Daarom koop ik albums van grote acts niet meer op de release omdat de platenmaatschappij een half jaar later toch met een heruitgave komt.

Als James Murphy nou deze plaat had geproduceerd was het denk ik toch een wat minder oubollig album geworden (de platte rockers die op dit album toch in de meerderheid zijn temperen mijn enthousiasme nogal). Ik had het zelf aanzienlijk leuker gevonden als Bowie weer met één of andere nieuwe stroming of opleving aansluiten had proberen te zoeken dan dat hij nu eigenlijk Bowie nadoet. Een neo-R&B-plaat met Frank Ocean als gast had me eerlijk gezegd wel heel tof geleken.

Gelukkig heeft Bowie daar juist niet voor gekozen. In de jaren 70 was Bowie een trendsetter. Daarna niet meer.
Het zal toch heel geforceerd en potsierlijk zijn overgekomen als Bowie in 2013 ineens aansluiting was gaan zoeken bij een nieuwe stroming. Ik had het plat gevonden.
Het getuigd van veel meer klasse dat Bowie heel dicht bij zichzelf is gebleven en daardoor een authentieke Bowie plaat, na een periode van 10 jaar afwezigheid, heeft afgeleverd.