Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)

Haha..I bow humble to the master of knowledge

Dat vind ik zo mooi aan MuMe prononceren en corrigeren en indien nodig nuanceren.
Je hebt helemaal gelijk, heb de lp erbij gepakt...hah, ga die morgen eens lekker in zijn geheel draaien, zonder pretsigaret maar een witbiertje zal het ok wel goed doen

Dat lijkt mij ook wel wat, denk dat ik die 2 Woodstock lp's morgen ook maar even van pa leen CSNY in topvorm (misschien wel de beste versies van Wooden Ships en Sea of Madness ooit!) en de andere artiesten mogen er natuurlijk ook zijn

Helemaal mee eens

Ik hoor morgen graag van je terug wat je beoordeling ervan is...bij Woodstock en jazeker staan er nog meer toppers bij en dan heb ik het niet over Gordon/Joling en Froger Morgen mijn stem ervoor maar eens geven.

Dat was bij Buffalo Springfield al niet anders, dus da's gewoon de aard van het beestje. Ik heb altijd begrepen dat hij voor hij toestemde om met CSN samen te werken hij al gesteld had dat hij zich daarnaast ook met zijn solo carrière bezig zou blijven houden. Leg voor de lol eens Everybody Knows This Is Nowhere naast Déjà Vu, dan snap je waarom ......



http://www.musicmeter.nl/album/7699 maar wel opletten dat je de Mono/Stereo versie skoort .......

Die opmerking heeft Neil zelf ook gemaakt: EKTIN vergelijken met Deja Vu... hij heeft het dan meer over de productie. de kwaliteit van de nummers vind ik op "Deja Vu" toch net iets beter (ook al kun je dat niet echt vergelijken). Neil was vooral erg ontevreden over de productie van Stills; ik ben toch wel benieuwd hoe de nummers zouden klinken als Young zich meer bezig had gehouden met het produceren.

Déjà Vu klinkt in elkaar geplakt, net als de nummers die Stills voor de Springfield's Last Time Around produceerde. Daar moet dan wel ter zijn verdediging bij vermeld worden dat zonder Stills' inzet die plaat waarschijnlijk nooit het daglicht gezien had.........

Ik neem aan dat er dan op o.a. 'Carry On' wordt gedoeld? Lijkt wel alsof er 2 totaal verschillende nummers gewoon aan elkaar geplakt zijn. Evenals 'Country Girl', maar dat is dan ook zo'n suite.

Sorry Stijn, ik heb het verkeerde woord gebruikt.

Ik bedoelde te zeggen dat er te veel overdubs gedaan zijn om de tekortkomingen in de opnames te maskeren waardoor het geluid van DV in mijn oren in veel van de nummers dichtgeplakt klinkt. Dat wordt meestal veroorzaakt doordat een band niet goed voorbereid de studio ingaat ........

Oh zo, ja daar heb je wel gelijk in. Vind het hier persoonlijk alleen niet storend.

Het is een klassieker van de eerste orde, daarom ook 4,5 punt, maar ik kan mij voorstellen dat een aantal mensen de cd nogal slapjes vinden.

Behalve Woodstock, Almost cut my hair en Everybody I love you rockt het te weinig. Country girl is een boeiend meeslepend drama, van Neil Young.

Nash is ook wel erg braaf op deze cd met Teach your children en Our house...............................

Ook bij deze, nota bene eerste, cd rond het viertal vraag ik me bij nader inzien af waarom Young zijn crazy horse niet eens flink heeft ingezet. Het is ook wel een beetje nakaarten achteraf.

Maar we kunnen wel constateren, dat in de loop van de jaren 70 grosso modo de heren individueel en in allerlei samenstellingen betere nummers hebben geschreven. Misschien is daar nog eens een leuke Deja vu 2 mee te maken?

Soms heb ik een beetje moeite met zoetsappig gezang uit deze periode, zoals bij vele Beatles nummers en The Beach Boys.

Op dit album stoort mij dit niet. Erg goed album. Vooral Almost cut my hair en Woodstock bevallen mij goed.

Kleine toelichting alstublieft? In die tijd en begin 70er jaren noemden wij dat samenzang ofzoiets. Toen werd dat idd nog wel eens gedaan (Mama's & Papa's, Beach Boys Eagles en Lennon McCartney) Het dat nu al "zoetsappig gezang" Haveman , U bent van slag!!

Ik vind dit album nog steeds zo sterk als toen het uitkwam en toen ik naar de winkel holde om de elpee, jaja, de elpee, want van cd's was toen uiteraard nog geen sprake.

Ik heb die elpee opgezet en opnieuw opgezet, telkens die plaat omdraaien, de hoes bewonderen, màn, waar is de tijd?

En de cd draai ik echt nog regelmatig, vind er niets zwak op, vandaar de maximale score! Lots of respect voor dit viertal!

Tijdloos en onverwoestbaar album van 4 klassebakken!

Daar moet ik je wel een beetje gelijk in geven, maar het is ook een kwestie van smaak.

Ben ik met je eens, ik hou dan ook niet van The Beatles en The Beach Boys. Heb het overigens wel vaak geprobeerd te leren waarderen, maar het houdt een keer op.
Vind het allemaal een beetje flauw en inderdaad ook zoetsappig klinken. CSNY moest ik ook erg aan wennen, maar die stemmen zijn gewoon ontiegelijk mooi en passen perfect bij elkaar. Bij die andere bands uit die tijd is dat een stuk minder naar mijn mening.

Er komt veel samenzang in voor, misschien dat sommigen dit daarom zoetsappig vinden. Zelf hou ik veel van samenzang als het goed gedaan is (en dat is niet zo gemakkelijk) zoals Everly Brothers, the Beatles, Beach Boys, the Byrds, the Eagles en ook deze CSNY.
De samenzang bij recente boysbands (Backstreet Boys, Westlife), dát vind ik dan weer te mierzoet.

Er is tegenwoordig is er een nieuwe amerikaanse pop/folk groep met prachtige samenzang. The Winterpills. Old Times Come Back!!!

En niet te vergeten Fleet Foxes die duidelijk de mosterd bij CSNY hebben gehaald.

Helemaal met je eens, maar de Winterpills klinken dan ook 10 x beter als die Fleetvoxen of zoiets.

Het is enkel toe te juichen dat er méér muziek komt waar nog echte bezieling in zit. Want we leven helaas nu in een tijdperk van véél plastieken wegwerpmuziek (Rhianna,DJ Tiësto, en dan dat vreselijke Limburgse dansproject met dienen blonden met zijn paardengebit waarvan de naam me nu ontsnapt - ben er ons Heere dankbaar voor dat die zijne naam me ontsnapt - en die hoe is't mogelijk heler sportpaleizen kan vullen met verdwaasden!

Het is ook tekenend dat Neil Young's Everybody's Rockin' en Stephen Stills' Thoroughfare Gap nog steeds véél beter zijn dan alles wat er nu in de top40 te vinden is...

Er wordt tegenwoordig weer hele goede muziek gemaakt. Zelfs de oudere artiesten presteren het nog om op hogere leeftijd "meesterwerken" af te leveren. En er staan genoeg jonge muzikanten klaar om de estafettestok over te nemen. Er zal ook steeds meer "back to basic" muziek gaan komen. De gewone instrumenten komen weer terug en de techniek wordt een hulpmiddel en dat is jaren andersom geweest.

Dit jaar zijn er inderdaad veel goede albums uitgebracht en ook in de hitlijsten hoor ik de laatste tijd meer goed nummers (o.a. Amy MacDonald). Uiteindelijk zal het publiek die plastic wegwerppop op den duur beu moeten zijn.

Enige naam die mij spontaan te binnenschiet is Kate Bush met haar album Aerial. Van Crosby, Stills, Nash & Young al in geen tijden een (nieuw) meesterwerk gehoord.

Hans, toch geen last van selectief geheugenverlies. Even goed nadenken!!!! Of jij, persoonlijk, vindt het geen "meesterwerken". Kan ook.

Hahahaha. Een beetje gelijk heeft hij wel Ad, met die zoetsappige muziek. Die samenzang komt vooral voor bij de ballad-achtige nummers Ik noem dat weke knieën muziek en dat hou ik ook zeker geen cd vol. Bij drie keer Teach your children achter elkaar was ik waarschijnlijk ook tegen het plafond gevlogen.

Hans: goed je best doen, er is de afgelopen jaren hele goede muziek van C/N, Y en S verschenen. Je recensie bij Man alive van Steven Stills heb ik geloof ik nog niet gezien.

Tja, dit is wel een klassieker, maar ik heb bij deze plaat ook vaak het "too many chefs in the kitchen"-gevoel. Op de eerste CSN-lp wisten de drie heren elkaar perfect aan te vullen, maar mede door toevoeging van Neil Young (die wel weer twee van de beste nummers aanlevert) lijkt het hier meer alsof je vier verschillende bands op een enkel album hoort.

Hoewel dit zeker geen slechte plaat is, vind ik het ook geen coherent geheel. Ik hoor liever Crosby's "If I could only remember my name", Manassas of Neil Young's solowerk uit dezelfde tijd.

Een ander meesterwerk van "oudere" artiesten dat ik mij kan bedenken is het album "Snakes & Arrows" van de Canadese rockband Rush. Mijn hersens kraken maar er schiet mij verder echt niets te binnen . Helaas .

On topic dan maar weer. "Déjà Vu (1970)" is natuurlijk zo'n album dat nooit en te nimmer gaat vervelen. Persoonlijke favorieten: "Country Girl", "Carry On" en "Helpless". Dankzij "Déjà Vu (1970)" werd mijn interesse voor met name Neil Young albums gewekt.