Fleetwood Mac - Rumours (1977)

Enkele duizenden exemplaren van Rumours in bezit.
Respect.

Eentje kopen? Ik heb er genoeg

Ik heb deze alleen op CD, helaas geen platenspeler meer in bezit.

Over Rumours gesproken: vanaf volgend jaar april nieuwe concerten en het verhaal gaat (volgens Stevie Nicks) dat er ook gewerkt wordt aan nieuw materiaal.....

Altijd geinig die strijdende meningen over Fleetwood Mac. Dat had voorkomen kunnen worden door een nieuwe naam voor de band na de fusie met Buckingham en Nicks. Dat was wel zo eerlijk geweest. Want dit album (en ook de voorganger) valt met geen mogelijkheid als een natuurlijke volgende stap in het oeuvre van de band te beschouwen. Het was een regelrechte stijlbreuk. Ik ben van ruim daarvoor en erg gesteld op hun blueswerk. Deze westcoastversie van de band vond ik destijds niet te pruimen. Nu zeg ik eerlijk: niet mijn ding maar wel een heel goed en vooral slim album vol met catchy songs over relatieleed. Dat deed het goed in die tijd. Dat blijkt.

En daarmee is Fleetwood Mac eigenlijk de Engelse (Amerikaanse?) versie van BZN...

Een naam veranderen terwijl je al redelijk bekend bent is het domste wat een band kan doen.
Ook al is de muziek nog zo goed, ik betwijfel of deze plaat net zo'n succes zou zijn onder een andere bandnaam.

Je krijgt zoiezo al meer airplay als bekende band.

Ik zou dan gewoon de albums van na Buckingham en Nicks' fusie met Fleetwood Mac gewoon niet kopen als ik jou was. Er zijn meer bands van stijl veranderd...of hadden de Beatles wat jou betreft ook drie, vier keer van naam moeten veranderen? ("Ik verwachtte Merseybeat; wat is deze psychedelische troep nou weer?!?")
Enorm veel Engelse artiesten en bands zaten eind jaren '60 in de blues-scene (Elton John, Clapton, Steve Winwood, etc.) en de meesten staken in de (vroege) jaren '70 over naar iets anders; Fleetwood Mac dus ook en zowel dit album als die ervoor waren schoolvoorbeelden van goedgemaakte poprock.
En bij mij doet het album nog steeds prima. Ik vermoed dat deze versie van Fleetwood Mac veel meer succes had dan de vorigen. Of kent hier iemand verder het "Penguin"-album? "Future Games"?

@ bawimenko

Dit album heb ik dan ook niet aangeschaft. Niet mijn stijl. En ik hou niet van breed uitgemeten relatieleed in muziek of literatuur. Maar ik vind het wel goed gemaakt en muzikaal zuiver op de graat. Daarom gaf ik het een hoge waardering.

Bij jouw voorbeelden van stijl-verandering (stijl-ontwikkeling zou je het bij Clapton, Winwood en de Beatles ook kunnen noemen) bleven de vocalisten wél dezelfde. Bij FM kwam er een hele nieuwe vocale line-up cq. componistenduo bij en was er naar mijn bescheiden mening daarom sprake van een stijl-breuk. Niks mis mee maar duidelijk hoorbaar, lijkt me.

Dat de popversie van FM veel meer succes heeft dan de oude bluesband is een open deur.
Als je kijkt naar de omvang van marketing en publiciteit in de totaal verschillende tijdsgewrichten van de vroege en late FM, dan begrijp je ook waarom dit album zo'n commercieel succes is geworden. De perfecte muzikale aftrap bovendien voor het ik-tijdperk. Kassa. En daarna gaf Clinton het album nog een keer een boost bij zijn verkiezingscampagne. Bingo.

Een muzikale aftrap voor het ik-tijdperk? Wat is dat voor een constatering? Alleen omdat er een album is uitgebracht dat gaat over echtelijke ruzies en scheiding?

Het album heeft destijds overigens zichzelf helemaal verkocht, in ieder geval bij aanvang. Dat had weinig met de omvang van de marketing en publiciteit te maken, daar is door Warner Brothers in 1977 geen exceptionele campagne tegen aan gegooid.
Soms heb je wel eens het juiste album op het juiste tijdstip.

De bluesalbums van Fleetwood Mac verkochten gemiddeld tussen de 250.000 en de 500.000 exemplaren.
Dat Rumours wereldwijd nu op 40 miljoen zit is voor de band een groot artistiek succes.
Muzikaal is de line-up van deze Fleetwood Mac daarom ook zeker niet de mindere van die van het bluestijdperk.

Het is overigens geen popmuziek maar westcoast rock.

Je verdedigt als een ware fan je nummer 1. En zo hoort het op deze site. Westcoast klopt. Dat geef ik overigens ook aan in mijn bericht van 17/10. Maar rock is voor mij iets anders.... Kwestie van smaak.

Lang leve Fleetwood 2.0, het ga ze goed. Mijn zegen hebben ze tot in het bejaardentehuis. Ik wens ook een ieder veel plezier met ze maar ik ga nu zelf commentaar over albums lezen die me meer intrigeren. Gegroet.

Heel raar.

Maar ik vind dit niet zoveel aan.

Niets mis mee, want je bent niet de enige

Tja als je een oude bok bent van bijna 49 dan moet je ooit geinfecteerd zijn met het Mac virus. Want in 1977 was er als muziek liefhebber natuurlijk geen ontkomen aan wat Fleetwood Mac betreft. Opeens werd je nou dood gegooit wil ik niet zeggen want daar leende nederland 1 en 2 zich niet echt voor ha. En meer had je in die tijd niet. Teminste wat nederlandse zenders betreft. Maar op zijn minst een heel poosje zag je een maal per week wel (een live clip meen ik) bij top pop voorbij komen. En tjee dat was het hoor. En een meer dan geweldige kwaliteit hadden die live clips. Voor die tijd dan toch. Drie hoogtepunten herinner ik me uit dat jaar. Queen natuurlijk Fleetwood Mac en Iggy pop die de boel kwam afbreken in de top pop studio. En als dieptepunt Status Quo die het in hun hoofd haalde om Alan Lancaster te vervangen door een Lancaster pop aan touwtjes je moet het maar verzinnen!? Alan zat namenlijk in australie verliefd te zijn. Heb ik jaren later begrepen ha.
Maar goed als jong menneke werd ik natuurlijk geheel in beslag genomen door Stevie Nicks. Een rock chick die er vreselijk geil,lekker en bovendien mysterieus uitzag. Met andere woorden een uitstraling had die zijn weerga niet kende. En zodra deze rock chick begon te zingen pfffff. De hormoontjes waren vuurwerk aan het afsteken ha. Geloof dat maar he he. Een combinatie die je maar zelden tegenkomt. Want zoveel vrouwen waren en zijn er niet te vinden In de r&r buizzzz. Meestal ontbreekt er wel iets aan. Niet kunnen zingen is meestal het meest voorkomende euvel. Wat mij betreft is Stevie een soort op en top super vrouwelijke Kieth Richard's zonder dat vreselijke gezicht en stem uiteraard. Maar wel iemand die volkomen verknocht aan rock 'n' roll is en in wezen dezelvde uitstraling heeft. En alles wat daar bij hoort. Sex,drugs bla bla. Met andere woorden een keef die keef altijd had willen zijn ha.

Nog iets over de muziek? Alles is al geschreven over deze plaat natuurlijk. De een vindt er geen barst aan. Zie mijn twee boven buurmannen. Zeer verbazend trouwens. Wat mij betreft een plaat die ik al een jaar of 25 met me mee draag. Dat is verdimme een kwart eeuw. En inmiddels ben ik er ook achter gekomen dat behalve Nicks er ook nog meerdere muzikanten op mee doen die er behoorlijk iets van kunnen. Dit zijn vijf muzikanten die een sublieme plaat hebben uitgebracht. In alle opzichten. Commercieel en artestiek een topper.

Wederom een mooi verhaal Iggy, Ik mag jouw manier van denken wel. En die Stevie Nicks he, wat een woest aantrekkelijk wijf. Silver Springs in de live versie vind ik overigens de mooiste plaat van FM, bizar dat ze deze niet op de oorspronkelijke elpee hebben gezet. Die plaat is zo hemeltergend mooi, ook omdat de hele breuk tussen Stevie en Lindsey en het onmogelijke verlangen naar elkaar zo prachtig bezongen wordt. De pijn is voelbaar te ver doorschiet. Verder is Go Your Own Way een nummer dat mij nooit verveelt, hoe vaak en in welke uitvoering hij ook voorbijkomt. Rumours is een dijk van een plaat en een monument in de historie der muziek.

Ik draag deze plaat overgens al 35 jaar met me mee. Een detail maar toch. Heb er een week over moeten rekenen maar bij deze het zijn 35 jaar ha.

Is dat niet lastig?

Absoluut! Dat rekenen teminste als je dat bedoelt?

zojuist, deze als vinyl op de kop getikt voor €1,-

Heb ook weer eens even aan mijn LP geroken. Binnenhoes met fotootjes?

Ik vind zowaar nog een uitgeknipte recensie, toen had je nog ruimte om een stukje krantenpapier in een LP-hoes bij te voegen:


Zou de recensent hier over de paar seconden stilte tussen You Make Lovin' fun en I don't want to know zijn gevallen?

Of hij draaide de toen nog gangbare musicassette, met de volgende tracklist:
1 Second Hand News
2 Dreams
3 Never Going Back Again
4 Don't Stop
5 Go Your Own Way
6 You Make Loving Fun
1 The Chain
2 Songbird
3 I Don't Want To Know
4 Oh Daddy
5 Gold Dust Woman

Hee, goed dat je dat lijstje nog hebt liggen!
Bijzonder inderdaad dat de musicassette een andere tracklist had.

Als dat zou aansluiten bij de recensent, zou hij The Chain en Songbird niets vinden. Dat kan ik eigenlijk niet geloven.

Dat zou betekenen dat die recensent The Chain als minder boeiend zou bestempelen. Volkomen bezopen natuurlijk, da's het beste nummer van het album

Klopt, die zit er nog bij!


appart dat de cassette een andere playlist heeft

Die eerste 7 nummers...GENIAAL!

Voor mij blijft de afsluiter het fraaist.
Zomaar verstopt op het b-kantje van Don't Stop de single toendertijd.

Prachtige Stevie Nicks song.

Deze maand in de nieuwe Mojo (januari 2013) veel aandacht voor dit album en de verhalen er om heen.

Interessant !

Beladen plaat met al die relatie's die op de klippen liepen.

Dank voor de tip!

2013 wordt het jaar van Fleetwood Mac, als we Stevie Nicks mogen geloven.
In de VS zijn de toerdata voor de maanden april tot en met juni bekend en beginnen half december de voorverkopen.
Daarna volgen Europa en Australië.

En het kan ook zo maar eens gebeuren (er zijn al twee nummers opgenomen) dat er ooit nog eens een album gaat volgen!