The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Fab Four? Is dat een verzamelaar van The Beatles. Ik zie hem niet in de lijst staan hier op mu.me.

Fab Four is een bijnaam van de Beatles.

Ah ok, wist ik niet.

Weer wat geleerd.

Ik heb de verzamelaar 1 van The Beatles in huis samen met de witte dubbelaar, en vind ik mooi zat voorlopig eigenlijk.

Beetje vreemde combinatie No 1 met de Witte .
IK denk dat jij aan die No 1 al genoeg hebt van The Beatles .
The Beatles is zo`n band waarvan je wat in het cd-rek moet hebben staan zoals Johan Derksen wat van Abba in zijn rek heeft .
En met No 1 heb je natuurlijk de bekendste nummers in huis .

Klopt daar heb je gelijk in Ruud. Ik heb toen zelfs de geremasterde versie gekocht van die witte dubbelaar toen die net uit was voor maar liefst 30 euro, en heb hem vooral gekocht omdat daar de meest stevige nummers schenen op te staan van The Beatles. Back In The USSR en Helter Skelter vind ik wel bij de beste Beatles songs ooit behoren.

Ik zal hem een keertje aanbieden in het te koop topic hier geloof ik.

Is er uberhaupt een artiest waarvan Derksen niet iets in zijn extravagant grote platencollectie heeft staan ?



edit: komende maandagavond trouwens jaaroverzicht van Voetbal International, dus dat gaat een hilarische avond worden

Ik verheug me er nu al op .

Hierbij trouwens een link naar een fantastische live-cover van A Day In The Life van Neil Young...met Paul McCartney !!!



Jezus, wat kan die Neil op zijn respectabele leeftijd nog ontzettend losgaan, niet normaal meer

Wow... volgens mij is dit serieus de eerste Beatlescover die ik hoor waar ik vrede mee heb... Neil is god

Ik hoorde 'm op Bospop, als afsluiter. Neil weet er een flinke scheut rock aan toe te voegen, en Lennon's stem ligt hem erg goed (beluister ook zijn cover van 'Imagine' maar eens). Beter dan het origineel.

Haha beter dan het origineel, laat me niet lachen.................
Deze cover van A Day In The Life vind ik helemaal 3x niks!
Sowieso zijn live nummers spelen van Sgt. Peppers bijna niet te doen omdat het te geproduceerd is en gewoon teveel verschillende geluiden bevat.

Juist zo'n mooie rechttoe rechtaan aanpak vind ik goed werken. Neil's bak noise ter vervangen van het orkest vind ik ook erg goed werken, al vind ik deze versie met McCartney één van de mindere die hij gespeeld heeft.

En ik heb nu eenmaal een zwak voor zijn stem.

Beter dan het origineel zou ik ook niet willen zeggen nee, maar 3 x niks? Natuurlijk is het bijna onmogelijk om A Day In The Life net zoals op plaat na te spelen, maar dat lijkt me ook niet de bedoeling van een cover. Juist gaaf hoe Young het op zijn eigen manier brengt.

En ik heb nou eenmaal een zwak voor zijn, eh, alles.

Ik vind de cover van A day in the life van Neil Young ook helemaal niets. Slecht gedaan, kan niet in de schaduw staan van het origineel.
Je moet wel een hele grote Young fan zijn om zijn uitvoering van A day in the life aardig, laat staan ´beter als het origineel´ te vinden. Young zingt het als een valse oude kraai. Het geheel klinkt als een oude mannen cover band

Young zingt volgens mij zelden zuiver.

Voor een zeer degelijke coverband van de Beatles: Yellow Matter Custard (met Mike Portnoy van Dream Theater, Paul Gilbert, Matt Bissonette en.... NEAL MORSE!). Luchtig sfeertje, maar zeer degelijk gecoverd en met respect voor de originele songs. Live-album staat hier op MuMe (1u44 aan muziek) en je vindt quasi alles ook terug op Youtube (concert is zowel audio als video geregistreerd).

Mike heeft zelfs Ringo's drumkit laten nabouwen
Selectie: (The Night Before) YouTube - Yellow Matter Custard - The Night Before

Geweldig. Hier in Zwolle hebben we ook een tijdje een band gehad die (vooral de vroege) Beatles vrij goed coverden. Fantastisch om te zien.

Ik vind de cover niet slecht gedaan maar het kan toch niet tippen aan het origineel. Zo'n nummer komt beter tot zijn recht in een studio-versie met orkest. Deze cover is meer een stadion-meezinger en mist de subtiliteit van het origineel.

Dit is inderdaad een soort stadion meezinger geworden zoals Neil Young het brengt.
Voor mij hebben covers pas zin als musici er iets van henzelf in weten over te brengen.
Mooiste cover vind ik nog altijd "I am the Walrus" van Spooky Tooth. Die maken er een goede versie van in hun eigen sound, vergelijkingen met het origineel hebben dan ook geen zin.

Klassieker. The Beatles wisten erg goede pop/rock muziek te maken en leverden top albums af. Net zoals deze, één van de meest invloedrijke albums.

Het is een live-cover, laten we het daar op houden.

Ik ben een fan van Neil Young aan het worden, maar dit proberen te zingen?
Ik ben ook een liefhebber van Paul McCartney, maar hij zou beter moeten weten dan dit om te toveren tot een derderangs meezinger...

Fixing a Hole is een van mijn favorieten op Sgt Pepper's. De tekst is leuk:
fixing a hole where the rain gets in,
keep my mind from wandering
where it will gooohoo...

Het dichten van een lek dus. Of dat letterlijk of beeldspraak is? kan allebei, maar ik hou het pp beeldspraak, het heeft iets te maken met de meditatielessen die The Beatles bij Maharishi volgden denk ik.
Het instrumentale stukje in dit nummer is bovendien van grote klasse.

En een ander schitterend nummer is She's leaving Home, met die ontroerende tekst. Mijn dochter vertrekt vandaag een half jaar naar het buitenland. Ik hield het haast niet droog toen ik toevallig She's leaving home had op staan.

Had je dat toevallig opstaan?

Sterkte!

Dank je Uffing. ja, toevallig had ik sgt Pepper opstaan. Daardoor verraste het mij ook zo.
en kwam dat nummer voorbij. Gelukkig vertrok ze niet zo sneaky als het meisje waarover Paul mcCartney hier zingt.

I Heard The News Today, Oh Boy.
Eigenlijk was het toen al klaar.
Meer zinnen hoefden niet aan A Day In The Life besteed te worden.
John Lennon met een vreemd toekomstvisioen.
Zichzelf dodelijk verwond zien liggen op de stoep.
Ergens in New York.
Neergeschoten door een gestoorde fan.
A Day In A Life heeft iets dramatisch en chaotisch.
Het Donny Darko effect.
Drumpartijen als een op hol geslagen klok.
Alice In Wonderland die de tijd probeert in te halen.
Of juist te stoppen.
Je kunt dan wel onsterfelijk verklaard worden.
Uiteindelijk ga je gewoon ooit dood.
Zelfs God John Lennon.
Ondanks de eeuwige roem.
I Heard The News Today, Oh Boy.
Die openingszin 10x achter elkaar gedraaid.
Het hoogtepunt van Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.

It was twenty years ago today.
8 December 2000.
De dag dat iedereen even stil moest staan.
Maar de klok raasde als een bezetene door.
The Beatles openen braaf.
Gelach vanuit de zaal.
Alsof ze optreden in een uitverkochte concertzaal.
Blazers van het huisorkest die aanschuiven.
Vervolgens Ringo Star die eventjes de popster mag uithangen.
Whit A Little Help From My Friends past prima tussen de voornamelijke Lennon/McCartney composities.
Zouden The Beatles aan de LSD gezeten hebben?
De titel Lucy In The Sky With Diamonds zou er op duiden.
Foei toch!!
Deed dan ook niemand in de jaren zestig.
Wat John Lennon later in zijn Lost Weekend uit spookte.
En zijn heroïne verslaving; gezongen in Cold Turkey gingen een flinke stap verder.

Dit is een prima popalbum.
Commercieel verantwoord, ondanks het geëxperimenteer.
Verbreding van het publiek.
Intellectueel langs tienermeisje.
Ouders die hem zonder probleem kunnen draaien.
Ondanks dat het langharig tuig is.
Een albumhoes met daarop The Beatles als wassen beelden.
Marionetten waar de ziel uit verdwenen is.
Ondersteund door andere kandidaten van Madame Tussauds.
Vervolgens in het midden een fris kleurrijk ogende the Beatles.
Artiesten die het spelgenot weer hebben hervonden.
Ondanks de onheilspellende eerste woorden van A Day In The Life.
I Heard The News Today, Oh Boy.
Zelfs ik kan me dat moment nog goed voor de geest halen.
Ik was zeven jaar oud, bijna acht.
Op die bewuste ochtend in December; 1980.

Nietszeggende oneliner verwijderd.

Ben wel benieuwd naar de oneliner eigenlijk, beter dan dit slappe quasi intellectuele slappe geouwehoer! Zeg gewoon wat je van de plaat vind in plaat van zo'n poetisch verhaaltje op te hangen, wat ook nog eens klote leest door al die korte zinnen.
On-topic:
Voor mij nog steeds één van de beste albums ooit gemaakt met een zeldzame houdbaarheidsdatum. Toen vernieuwend, 44 jaar later nog steeds...................

Oke, je zin.
Middelmatig album met een sterke opener en afsluiter.

Geouwehoer? Als jij niet in staat bent om iets interessant te vertellen dan is dat uw probleem maar je noemt toch niemand zijn recensie 'geouwehoer'.
Ik vind de recensies/meningen van deric raven altijd interessant om te lezen en meestal komen deze ook overeen met mijn muzikale smaak.
En deze korte zinnen maken het net interessant. Vrij zielige reactie hoor

De recensies van deric raven vind ik wel leuk om te lezen, al ben ik het niet altijd eens met hem (toch zeker niet als hij dit een middelmatig album vindt).
Dit is wel een rake constatering.