The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Er staat dan ook een aantal nummers op wat ik best suf vind('Fixing a Hole', 'When I'm Sixty-Four', 'Lovely Rita', 'Good Morning, Good Morning').

Oke, als je dit er direct had bijgezet had ik je 3,5 stem wel begrepen.
Alhoewel, eigenlijk begrijp ik er niets van.

Ik heb het nu vaak genoeg een kans gegeven: Within You, Without You vind ik gewoon een slecht nummer. Daarom geen 4,5.

Heb je uberhaupt wel iets mee gekregen van de tekst in dat nummer? Dan nog eens beoordelen of het zo'n slecht nummer is, misschien ligt de muziek je niet en vind je de muziek slecht... maar het is geen slecht nummer...

Ik vind hem ook niet slecht maar jij schijnt dat te kunnen bepalen.

Within You, Without You is ook niet mijn favoriet (en het duurt dan nog eerder lang in vgl met de rest), maar When I'm 64 en Lovely Rita wél! Wat een leuke composities, met originele melodieën en echte aanstekelijke deuntjes! Het ob-la-di ob-la-da effect!

Ik baseer dat op de geschreven tekst, niet op de muziek, zoals ik daar al bij zij...

Ook dat zijn geen feiten en is het slechts je mening.

Kramer heeft gewoon een andere luister- en tekstervaring dan jou, is dat zo erg?

Ja dat is verschrikkelijk, ik twijfel nu zelfs of ik Sgt. Pepper wel goed vind omdat dit nummer er op staat en jullie mij overtuigen dat het niet goed is!

goed of slecht is nog wel te meten... leuk of niet leuk dat is puur mening.

Hmm, vreemde reactie.
Voor de goede orde: ik vind dit een wereldalbum en elk nummer is voor mij fantastisch, en ja dus ook 'within jou, without jou'.

Maar wat ik probeer te zeggen is dat kramer slechts een andere mening heeft en het denk ik weinig zin heeft om hem te overtuigen van zijn 'ongelijk'.

Daar gaat het mij ook niet om, vanmij mag hij het een draak van een nummer vinden.
Ik zeg alleen dat de tekst van het nummer misschien wel een van de beste Beatles teksten is die zijn geschreven, pak de tekst er maar eens bij.

Daarbij is WYWY gewoon een ripoff van een Ravi Shankar nummer, nou vind ik deze niet slecht uitgevoerd en is het wel een van mn favs van de plaat, niet mijn favoriete.

Als je WYWY op het LOVE album hoort gekoppeld aan Tomorrow Never Knows ga je eigen besefffen hoe goed het nummer eigelijk is. Op Sgt Pepper's was het een eigenlijk een "buitenbeentje", waar je wel of niet van hield. Imo is het een ook geweldige song, waar ik lang over heb moeten doen om het op zijn waarde te beoordelen

Inderdaad Ad, ik ben het met je eens.
Die op Love is heel anders, kan ook niet anders, maar wel erg spacend
YouTube - ‪The Beatles - Within You Without You/Tomorrow Never Knows‬‏

Grappig, die discussie over WYWY. Voor mij is het (na A Day In The Life misschien) het leukste nummer van dit album.


Als iemand het nummer niet om aan te horen vindt heeft ie het volste recht het een slecht nummer te vinden. Of dan de juiste akkoorden zijn aangeslagen en of het in de maat gespeeld is (het enige wat je wmb kan meten) is dan verder niet meer relevant.

Dan heb ik de spijker toch goed op zijn kop geraakt, en WYWY is ook mijn fav hoor, op A day in the life na

Naar mijn mening beter dan Abbey Road, vooral door de gezellige sfeer die rond de plaat hangt. Vrolijke popsongsdaar zijn ze duidelijk goed in maar ze tonen ook dat ze geen problemen hebben om een wat serieuzere song te maken. Dus voor ieder wat wils op deze plaat.
Daarom ook een mooie 4*.

Dit is zo'n album die ik toch wel gehoord moest hebben. Het wordt vaak omschreven als het meest belangrijke popalbum, en dat is niet mis. Na alles wat er geschreven is over dit album, heb ik dit album blind aangeschaft.
En daar heb ik spijt van gehad. Ik was bang dat dit album me tegen zou vallen, dat het te "veilig" zou zijn. Niet voor niets is dit één van de bekendste albums, toch?

Maar natuurlijk zat ik weer eens fout met mijn vooroordelen. Dit album heeft vele gezichten en is heel veelzijdig. Er zitten ook wat "veilige" minder interessante nummers tussen (ik noem "When I'm Sixty-Four"), maar over het algemeen is dit een zeer interessante plaat.

Het nadeel van deze plaat is waarschijnlijk de veelzijdigheid. Hoewel deze veelzijdigheid zeker ook positief is, zit er een negatieve kant aan: het album voelt niet echt aan als een geheel. Zeker bij nummers als WYWY heb ik het gevoel dat ik opeens naar een totaal andere plaat aan het luisteren ben. Maar goed, dit mag de pret niet te veel drukken.

Voorlopig krijgt dit album van mij 4.5*, en ik sluit niet uit dat dit nog omhoog zal gaan.

Veilig? In jouw top-10 staan toch ook wel een aantal bekende pop-albums met een evenwichtige sound?

Met die opmerking ben ik het eens. WYWY is een heel raar buitenbeentje op dit verder heel erg mooie album.

Met "veilig" bedoel ik eigenlijk "te veilig". Ik zet het tussen aanhalingstekens omdat het een mening is. En The Dark Side of the Moon is inderdaad een bekend popalbum met een evenwichtige sound, maar toch vind ik dat er in dit album genoeg durf zit om te experimenteren en iets anders te doen. Dat heb ik bij Sgt. Pepper's ook: bijv. de hoge en ietwat valse zang op LSD zal je niet snel horen op een album van zeg Phil Collins.

Maar goed, uiteraard is het een mening en kunnen andere mensen dit juist helemaal niet bijzonder of interessant vinden. Ik ben in ieder geval blij dat Sgt. Pepper's niet zo mainstream is als dat ik vreesde.

Ik vind juist "A Day In the Life" het buitenbeentje!
Het grootste deel van de plaat lijkt in een droomwereld; een niet-bestaande band die songs zingt over Mr. Kite, Lucy In The Sky, Lovely Rita. De sfeer is dromerig en beschouwend (She's Leaving Home).
En net als de laatste tonen van de reprise van Sgt. Pepper's weggestorven zijn maken we een harde landing in de 'realiteit' van Lennon die z'n eigen vervreemding beschrijft over dodelijke ongelukken, oorlogen en gaten in wegen.

Kan iemand mij uitleggen wat er zo briljant is aan the Beatles?

Dit is het 2de album, eerste was Abbey Road, wat ik van de band beluister en hoor nergens het geniale. Eigenlijk vind ik alleen A day in the life er echt uit springen, en had verwacht dat elk nummer op dit album kwalitatief zo goed zou zijn.
De openingstrack, Lucy en Mr. kite vind ik dan ook nog wel goede nummers, maar de rest klinkt echt veel te suf (net zoals Jasper zegt) en doet me ook helemaal niks.

Als ik dan zie dat in 1967 ook de fantastisch debuutplaat van The Doors uitkwam, en in hetzelfde jaar ook nog het misschien wel nog briljantere vervolg Strange Days, ben ik toch wel een beetje teleurgesteld naar het meervoudig beluisteren van Sgt. peppers.

Het kan natuurlijk aan de generatie liggen, dat de nummers nog een tijdje moeten rijpen of dat het gewoon helemaal niet mijn ding is. Ben zowiezo nog van plan om Revolver en the White album opnieuw te gaan proberen, en als het daar ook niet bij lukt zal het waarschijnlijk mijn ding wel gewoon niet zijn...

Tja Shadow, feit is dat The Beatles één van de meest invloedrijke bands aller tijden zijn.
Ik vind ook niet al hun werk van hetzelfde niveau, maar dit is toch wel een parel uit de muziekgeschiedenis.

Er is niets briljant aan The Beatles, behalve dat ze bij hun gemiddelde optreden nauwelijks het publiek konden overstemmen. Weleens gehoord van Beatlemania? The Beatles begonnen zeer verscheidene unieke nummers te schrijven die als een bom insloegen bij de massa.

Er gaat een ontwikkeling vooraf aan dit album en Abbey Road, dus een-op-een vergelijken met The Doors is al twijfelachtig. Je kan er niet helemaal van houden, maar ik probeer uit te leggen waar de status van The Beatles hem in zit.

De Beatles hebben van midden tot eind jaren '60 de popmuziek naar een hoger niveau getild. Daarvan profiteren bands vandaag de dag nog steeds. Als je de Beatles beoordeelt alsof hun albums in het heden zijn gemaakt, kan ik me (moeilijk) voorstellen dat je het briljante er niet aan afhoort.

Maar misschien wel als je je realiseert dat de Beatles de allereerste band waren met het geluid zoals we dat nu nog kennen en dat 80% van de hedendaagse bands rechtstreeks of indirect door de Beatles beïnvloed zijn.

Ik denk inderdaad als the Beatles niet hadden bestaan, een hoop goede muziek later ook niet was gemaakt. Daarom heb ik wel waardering voor de band als pionier zijnde, maar dat betekend dan niet dat ik bij elk invloedrijk album maar 5 sterren moet uitdelen omdat het later een bijdrage aan goede muziek heeft geleverd...

Ik ben van mening dat ze wel briljant waren. De manier waarop ze nummers schreven, componeerde en ten gehore brachten is in mijn optiek briljant.

Ik bedoelde te zeggen dat niemand The Beatles heilig heeft verklaard, je kan dit prima helemaal niks vinden. Ik probeerde alleen de status van The Beatles te omschrijven.

Ik ben het eigenlijk wel eens met criticus en muziekhistoricus Pierro Scaruffi over de invloed en het ''briljante'' aan de Beatles. Het hoort niet helemaal hier thuis, maar het zal vast verplaatst worden deze discussie. Iig het zal al welleens geplaatst zijn, maar hier het grote artikel geweden aan de Beatles. Ik ben het er wel mee eens, en het is wel eens leuk om iets te lezen van iemand die eens niet zo positief over de Beatles is.

Dat is hier anders toch ook niet iedereen?