The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Ik ben geen Beatles liefhebber, maar als de rest van dit album zo spacend is als Lucy in the Sky with Diamonts is dit zéker het aanschaffen waart.

Ik heb deze elpee nou al jaren in huis. Draaide 'm in het begin veel en nu nog maar weinig. Op de één of andere wijze vind ik dit album toch iets te bedacht. Het mist de spontaniteit die veel van hun andere albums wel hebben. Maar goed, dat is slechts mijn nederige opinie. Het bevat wel één van mijn favoriete Beatles-nummers: She's Leaving Home. 4,0*

Het mist inderdaad wat spontaniteit...aan de andere kant is dat bedachte ook datgene wat de beatles zo groot maakte...en vooruitstrevend (in 1967 dan...) Dit album wordt ook wel het begin van de progrock genoemd...progrock is het genre van de "bedachte" en zoals progrockers zelf beweren, intelligente muziek.

van progrock hoor ik hier erg erg weinig in terug eerlijk gezegd..

echt wel !!

met een beetje fantasie !!

Ook wel bekend als het begin van het einde..

Ik moet Fredpit hier toch gelijk geven denk ik

ik eis uitleg! welke elementen in deze muziek laten jullie dan aan progrock denken? open mijn ogen..

Ik heb even wat research gedaan op verschillende site's en daar wordt dit album (samen met nog wat complexe klassiekers uit 67 ) toch echt als begin van prog rock gezien...Je hoeft bij progrock niet direct aan synths en concepten te denken...Het orchestrale en zoeken naar effecten is echter wel een onderdeel van dit album

Maar verder kan ik je niet veel wijzer over maken, ik ben nu niet bepaald een liefhebber van het genre.

Plus gewoon het feit dat het album zo "geproduceerd" klinkt en is, typisch aan prog rock.

kijk met die uitleg kan ik me er nog iets bij voorstellen. bedankt een soort van begin van de progrock ok.

maar naar progrock klinken doet het nog steeds niet, sorry

Dat kan, daarom is het dan ook het uiterste begin , men moet ergens beginnen hé. Als je het eerste 100% volwaardige progrock album zoekt moet je ergens later in de tijd kijken.

Verklaar je nader, want je laat me dom voelen

Ik kan er gewoon met mijn kop niet bij dat mensen dit album protoprog noemen. Maar goed, ik zal nog eens aandachtig luisteren binnenkort, misschien mis ik iets.

ik vraag me sowieso af wat ik me moet voorstellen bij Progrock.

Gepiel op de vierkante millimeter.. maar aan mij moet je het niet vragen eigenlijk

http://nl.wikipedia.org/wiki/Progressieve_rock

Zo..en nu ga ik bij Pet Sounds melden dat dat album het begin van de punk is geweest...

heb ik net ergens gelezen dat wikipedia best betrouwbaar is, krijgen we dit . . .
doe mij maar conversarock. ga ik een stukje over schrijven op wikipedia. Neil Young valt in het genre, kan ik je alvast verklappen.

Dit album is ook geen progrock, laat staan protoprog. Het is gewoon het uiterste beginpunt van de progrock. Maar wat dat beginpunt is hangt gewoon af van wat je verstaat onder progrock denk ik.

Zoals ook in het wiki-stukje staat is de klassieke vorm van progressieve rock die van de Britse groepen die opkwamen in 1969. In dat jaar brachten meerdere van deze groepen hun debuut uit (Yes, Jethro Tull, VDGG, Genesis) maar In the court of the Crimson King van King Crimson wordt eigenlijk beschouwd als het eerste meesterwerk in het genre (misschien is Colosseum's Valentyne suite zelfs eerder, weet ik niet zeker). Als we het geluid van deze bands moeten definiëren, zou ik het zo doen: muziek die zich losmaakt van het traditionele songformat (lange nummers dus), berekenend, intellectueel, gecompliceerd, 'brainy'.

Als we dan moeten gaan kijken welke muziek hieraan ten grondslag lag, zou ik uitkomen bij bands als The Mothers of invention, The Cream, Traffic, The Who, Pretty things, Family, bands die voor 1969 al actief waren maar zich qua stijl juist afzetten tegen de popdeuntjes van begin jaren '60 (Iets wat in alle eerlijkheid van de Beach boys en de Beatles niet gezegd kan worden).

Wel een beetje van het latere werk van de Beatles (vanaf 1966).

maar als een band als uitgangspunt heeft progrock te maken, is het geen progrock meer .....toch?

In dat geval vallen er een heleboel bands af in die catagorie..

Ik volg je niet.

Lees waar heel deze discussie over gaat, en waar Toon ook al op gewezen heeft en waar Paalhaas ons vandaan probeert te leiden...

Dit album wordt samen met Pet Sounds als STARTPUNT gezien van o.a de progrock er is nooit geschreven dat Sgt Peppers progrock is....Het bevat progrock elementen, en dit album is samen met Petsounds dus de wegbereider (zeg ik dat goed ?) voor het latere progrock...ehh gedoe

De muziek die paalhaas noemt, Cream, Traffic..etc hebben hun muzikale hoogtepunt ook in 67 of de jaren erna uitgebracht...nogmaals : Dit album vormt het hoogtepunt van deze engelse stroming...Pet Sounds was het startpunt van de westcoast sound ( CSN&Y.....)

Ook de beatles zullen bij dit album geinspireerd zijn door...wie of wat dan ook. dat valt echter buiten deze discussie. Die gaat namelijk over...

Dat dit album algemeen als een STARTPUNT van de progrock wordt gezien, dit omdat het DUIDELIJKE ELEMENTEN bevat van dit genre. De IMPACT VAN DIT ALBUM in 67 heeft ervoor gezorgd dat veel muzikanten over hun muzikale koers zijn gaan NADENKEN. Met als gevolg...(muziek voor intellectuelen )

tot zover deze geschiedenisles....

Even terugzoeken leidt mij tot de volgende elementen die je noemt: "Het orchestrale en zoeken naar effecten". Behalve ultravaag allerminst typerend voor progrock.


Ja, dat roepen er wel meer maar dat is mijns inziens gewoon gelul. De ware oorzaak voor deze esthetische wijziging in hoe men tegen muziek maken aan ging kijken, ligt veel eerder bij Dylan's Highway 61 revisited & Blonde on blonde, Zappa's Freak out & Absolutely free, VU's VU & Nico en het debuut van de Doors. Stuk voor stuk minstens een half jaar eerder opgenomen dan Sgt. Pepper.


Insgelijks.