David Gilmour - On an Island (2006)

Ik ben blij dat ik deze nooit org in huis heb gehaald nu er een 10 keer betere versie zowel live als in 5.1 kwaliteit op de live in Gdansk cd/dvd box set staat. de studio versie vond ik wel aardig en wat doorsnee, maar ook niet meer dan dat. live zit er echt een super sfeertje in, en ook de instrumenten zijn live met zoveel passie gespeeld en Gilmour is er echt super goed van stem. vergeet gewoon dit album, en ga voor Live In Gdansk, krijg je er ook nog een hele reeks mooie Pink Floyd nummers bij met Echoes, Shine On en Comfortably Numb als absolute hoogtepunten.

dit is voor mij erg. het is langzaam, de Gilmour zonder de magie maar vooral zonder goede teksten. Waters word wel degelijk gemist.

2 sterren: redelijke gitaarmuziek maar zonder inhoud of bezieling

Dit is geen Pink Floyd album, maar een solo-album van Gilmour. Hoe kan je in die context Waters missen?

Hoe kan je nou zeggen dat Waters gemist wordt .
Ik kan mijn neefje van 6 bas laten spelen op elk willekeurig album , nee jongen Waters mist Gilmour en niet andersom.

daar sluit ik me voor 100 % mee aan, zelfs een jeff beck kan waters moeilijke karakter niet aan ,

en gilmour en jeff beck zijn de beste 2 levende gitaristen op aarde

verder ook richard thompson ( maar andere stijl ) the edge , maar john frusciante zeer ondergewaardeerd ( alhoewel ik geen fan ben van die RHCP )

maar we wijken af dames en heren ,

on an island is een superbe plaat , alles is goed , composities , teksten , instrumentaal , zelfs de hoes is prachtig

leve gilmour !!!

Helemaal met eens met Beck en Gilmour, maar wat dacht je van Eric Clapton en Lindsey buckingham??? Een beetje off-topic, maar toch.

indeed , off - topic , so what zou joe walsh zeggen , ( ook een uitstekende gitarist ) en ja de heer clapton en buckingham zijn zeer sterke gitaristen , maar ik hoor hier eenzaam in de nacht opeens een gitaarwonder passeren op mijn ipod nl. ry cooder , ja, wat vind je van ry beste ad ,

hopelijk krijgen we niet onder onze voeten van de heren moderators beste ad

anders stuur ik je zelf wel een bericht

ps : ik zoek nog altijd die speciale editie van on an island met tijdelijk live of bonus nummers erbij , dat vind ik soms ambetant , je koopt een cd wanneer hij uitkomt en 6 maanden later komt hij weer uit met bonustracks of livenummers

allé slaapwel ad

Bedoel je deze die op eBay wordt aangeboden?

Volgens de info is dit de USA versie met als bonus de NY oefensessie ''Island Jam'' op een extra CD. Ik heb zelf de Europese Limited Edition met een bonus DVD waarop dezelfde Island Jam, Take A Breath (Royal Albert Hall) en Astronomy Domine (Abbey Road). In totaal 8 tracks. Er is dus verschil.

Gilmour kan volgens mij best aardig(mijn mening) een gitaar tokkelen maar een cd met goede teksten of een prachtige compositie maken? sorry dat hoor ik hier niet in. ik bedoel dit ook niet als boosheid tegen mensen die gilmour wel goed vinden maar het contrast met de sterke CD's van Waters vind ik schrijnend. al helemaal omdat Gilmour waters uit pink floyd gegooid heeft. eerlijk waar gilmour heeft naar mijn idee geen expirimentatie drang. blijft te braaf / te saai en das prima ALS het inhoud heeft. En Deze Cd heeft volgens mij geen (Mooie) inhoud

Maar moet muziek altijd inhoud hebben? Voor mij niet altijd. Af en toe een album zonder inhoud kan best lekker zijn. Zoals ik al eerder bij dit album schreef is dit muiek voor op de late avond om in een sfeer te raken tussen waak en slaap. Als hoofdfilm is dit album zwak te noemen, maar na Nova/Den Haag vandaag is dit een prima album. Even de zware materie laten voor wat het is, het hoofd leeg maken en de boel de boel laten. Weg met de stress en lekker zweven naar dromenland dat is volgens mij het doel van dit album.

Als je deze plaat in bezit wil hebben koop dan Gdansk, is gewoonweg op werkelijk alle fronten stukken beter dan de studio versie, die ik ook maar zo zo vind.

Mooi gezegd, muziek hoeft niet altijd inhoud of een boodschap te hebben. Overdag krijg je meestastal al zoveel informatie tot je, dat het heerlijk is "je kop even te ressetten". Even niks denken, gewoon genieten van en fantaseren op mooie melodieën van muziek, die het best bij een ieder past

Bedankt. Zo gaat dit album nooit de speler in als ik in de weer ben thuis. De nijging is dan te groot om de ene kop koffie na de andere te drinken, en dan schiet je bepaald niet op.

hoeft niet maar dan vraag ik meer naar een bijzonder ritme ,klanken of een stuk gemaakt met bijzondere instrumenten. en dat heeft dit niet. vind het eigenlijk een beetje simpel. waar is het talent uit de wish you were here periode gebleven

Volgens mij is het talent uit eerdere periode's nog wel aanwezig. Een track als Castellorizon is laat maar zeggen de compacte versie van Shine on You Crazy Diamond . Daarnaast vind ik het pleiten dat Gilmour niet in herhaling valt en een plaat heeft gemaakt hoe hij zich op dat moment voelde. In mijn oren is dit niet slecht te noemen, maar spannend is een ander verhaal in mijn opinie.

Mooi is dat! Daar zit ik dan met een toch wel enigszins slappe studio cd van Gilmour.

En dan denk je eerst, ach gezien de leeftijd kan het niet beter (geheel conform de denkwijze van Ad) Laten we blij zijn dat hij nog muziek maakt!

Het irriteert mij echt mateloos, dat hij live, met dezelfde muziek, On an island veel beter presenteert dan dat dat was met de studio cd. Zie je wel dat het toch beter kan? Daarom maar weer afgewaardeerd, deze cd. Voor straf.

Lig je wakker van een 5 euri biljetje , meer kost die studio versie niet.

Nee, behalve als je hem in de eerste week van de release koopt.

Het gaat niet om de prijs, maar om het gevoel wat de muziek bij je oproept. Als ik alle prijzen ging onthouden van mijn cd's dan was ik gek geworden. Dit blijft voor mij een album voor op de late avond. Niet meer of minder.

Gilmour heeft niemand uit PF gegooid. Het is Waters zelf geweest die zijn ei niet meer kwijt kon en PF zelfs geheel wilde opheffen. Dat dit Gilmour te ver ging mag duidelijk zijn toen hij zonder Waters een vrij slap soloalbum onder de naam PF uitbracht. De experimentele periode was eigenlijk al afgesloten met DSOTM. Daarna kenden de albums een duidelijk herkenbare eigen stijl en sound. Gilmour zelf klinkt in feite conservatief, relaxt, bedaagd en lui in contrast met Waters die idd geen enkel experiment uit de weg gaat en een aantal markante soloalbums op zijn naam heeft staan.

Hans , Radio Kaos was een grote flop en Pros was ook maar matig .
Alleen ATD was een succes , welke waren die andere volgens jou dan .

Pros was toch echt niet misselijk hoor Ruud, het is een album waarin veel te ontdekken valt. Het overige werk van Waters is voor menigeen te complex om het meteen te vatten maar het zijn groeibriljanten, althans voor mij en veel andere kenners. Je moet nooit op het oordeel van de (domme) massa afgaan. Als je feeling hebt met de persoon Waters en zijn werk op de juiste waarde weet te schatten kom je tot opmerkelijke conclusies.

Je weet het mooi te brengen , ik vind Pros ook een goed album maar hij is matig ontvangen , nou zal mij dat een worst wezen , ik ontvang hem goed en dat is wat telt.

track 1 belooft heel veel, maar ik vind zelfs als verknochte Floyd fan, dat de spanning niet blijft de hele schijf. Iets te gezapig ondanks de lekkere sound. Ik verwachtte er destijds meer van.

Gilmour's beste soloplaat, maar deze kan nog niet tippen aan de mindere platen van Pink Floyd (o.a. The Division Bell). Gilmour heeft eigenlijk Waters' grote voeten nodig als trap onder z'n kont om briljant gitaarwerk te leveren. Het schijnt dat Live in Gdansk wel erg goed is. Het wordt tijd dat ik die ga aanschaffen.

Inderdaad komt dan ook dit solo-album vele malen beter uit. Het album vind ik dan ook meer bedoeld als liveproject dan dat het vanuit de studio komt.

Voordat het album uit kwam had ik op internet al het instrumentale nummer 'Island Jam' gedownload en dat klonk ERG lekker. Dus als echte Floydiaan en liefhebber van de eerste 2 soloplaten van de heer Gilmour, blind gekocht.
Eerste nummer begint fijn maar daarna vind ik het wel allemaal HEEL gezapig. Ik mis de angel welke wel nummers op zijn eerdere 2 albums zat.

Het blijt een album van een oude rocker die alles heeft beleefd op dit gebied. Zich terugtrekt in een rustige studio en een paar vrienden uitnodigde om een onderhoudende sfeer te creëeren. Op Take a Breath laaide de discussie even op om daarna vervolgens opnieuw van de borrelnootjes te genieten. Even een felle uitzending van Den Haag Vandaag tussendoor, waarna de rustige documentaire over leven na je werkzame leven wordt hervat.

Ik ben dit album wel meer gaan waarderen na het horen en zien van de live uitvoering "In Gdansk".
Toch maar een half puntje erbij.