The Common Linnets - The Common Linnets (2014)

ironie, john, da's ook creatief!

@ musician: Luister eerst het hele album dan globaal een paar stukjes, dan hoor je waarschijnlijk wel Fleetwood Mac invloeden in het geheel terug.
Dit is ook geen country album, er staan wel country nummers op.
Calm After the Storm is meer Americana, ik hoor hier wel Willard Grant Conspiracy en Walkabouts in terug.

Naar die Alison Kraus ben ik wel steeds nieuwsgieriger geworden.

Ik heb vandaag - jawel! - dan toch mijn 180 gram vinyl versie binnen gekregen van dit album en wat klinkt het buitengewoon fraai via de Sennheiser. Dan heb ik het niet alleen over de kwaliteit van de muziek, maar ook over de productie en alle fraaie details die te horen zijn. En oh ja: wat een gouden combi die 2 stemmen.

dat lijkt me een compliment voor je installatie

[quote]Mjuman schreef:
Maximaal wortelmuziek met een scheut Americana. Ik snap echt niet waarom het "een voortreffelijk album" zou zijn. Het genre waarbinnen dit album valt is imo qua creativiteit, innovatie en verrassing "as dead as a doornail".

Luister voor de verrassing eens naar bijv Alison Krauss & Union Station - Paper Airplane (2011) of Alison Krauss & Union Station - Lonely Runs Both Ways (2004) en vraag je dan in alle eerlijkheid af hoe reëel een 3,89 voor dit album is.
[quote]

Zo bijzonder vond ik Paper airplane niet, Mjuman. Als je zegt dat dit genre qua creativiteit, innovatie en verrassing "as dead as a doornail" is, dan ben je volgens mij bepaald niet op de hoogte met de ontwikkelingen in dit genre!

Nee hoor: als een plaat slecht geproduceerd is, al helemaal voor vinyl, dan klinkt het nergens goed. Dit mooi geproduceerde stukje muziek op vinyl zit erg goed in elkaar. Al weer een compliment voor The Common Linnets dus. En nou ok, ook een klein beetje voor mijn installatie.
En een aanbeveling voor de vinyl liefhebbers om deze plaat aan te schaffen, als je 'm mooi vindt natuurlijk.

[quote]Lura schreef:
[quote]Mjuman schreef:
Maximaal wortelmuziek met een scheut Americana. Ik snap echt niet waarom het "een voortreffelijk album" zou zijn. Het genre waarbinnen dit album valt is imo qua creativiteit, innovatie en verrassing "as dead as a doornail".

Luister voor de verrassing eens naar bijv Alison Krauss & Union Station - Paper Airplane (2011) of Alison Krauss & Union Station - Lonely Runs Both Ways (2004) en vraag je dan in alle eerlijkheid af hoe reëel een 3,89 voor dit album is.


Ik noemde die twee albums, omdat die hier minder werden gewaardeerd dan dit album. Bij nader inzien had ik ook de andere albums kunnen noemen. Op zijn minst gezegd vind ik dat opvallend, als je de muzikaliteit van Krauss en haar band ervaart: timing, vocale dictie, zuiverheid, harmonie, instrumentbeheersing. De eerste gedachte die - excusez-moi - bij me opkomt, is om Excelsior beter te beoordelen dan Real Madrid - over een dergelijk klasseverschil hebben we het. Binnen het paradigma is dit geen slecht album, maar dit is een typisch geval van positieve discriminatie. Smaak is persoonsgebonden, maar het treft me dat iemand die bepaalde albums van Nathalie Merchant lager waardeert dan dit album mij de muzikale les wil lezen.

Dit is een goed NL product, dat *niet* in mijn smaak ligt, goed gemaakt, maar ook in die hoedanigheid heeft de band geen baat bij een overdreven waardering. Wedden dat de opvolger dan flopt

Niet gaan doordraven, Mjuman. Ik had het over de kwaliteit van de songs, niet over de uitvoering. Wil je soms beweren dat de songs op dit album niet goed uitgevoerd worden?!
Het niveau van sommige albums van Natalie Merchant vind ik minder, kan dat niet?

Lura lees nog eens goed wat ik schrijf en vervolgens hoe jij erop reageert en neem dan maar een breinaald erbij, want je argumentatie is niet erg steekhoudend. Ik heb nergens gezegd dat ik Krauss en haar band innovatief etc vond. Dat kan ook niet als ik stel dat ik het hele genre generiek niet erg innovatief vind - al zal dat een doorgewinterde folkie misschien een beetje pijn doen. Bij folk, roots (americana) en het aanverwante singer/songwriter-genre (tenzij je Björk en Patrick Watson daartoe wilt rekenen) vinden geen 'paradigm shifts' plaats, hooguit marginale verschuivingen. De grotere verschuivingen vinden imo veelal m.n. plaats in de electronisch getinte/geïnspireerde muziek of in de cross-overs.

Om je duidelijk te maken hoe ik luister en waardeer, verwijs ik je naar dit topic: De Site >> Algemeen >> Hoe bepaal jíj het aantal sterren dat je een album geeft? - laat ik mezelf even citeren:

"Ik heb een aantal beoordelingspunten: muzikaliteit, vernieuwing/creativiteit, geluid/productie, emotie en draaifrequentie."

Kwaliteit en uitvoering zijn imo nauw met elkaar verbonden. IK vind dit allemaal net te veel gemaakt, met het oog op scoren bij het MOR-publiek - effectbejag is het woord ervoor; net zoals idd Marco Borsato's "De meeste dromen..."

Wat ik mis bij deze band is authenticiteit, dit is prefab, botox-emotie - MuMuland van de KLF (met Tammy Wynette) gaat bij mij dieper. Dit is alsof ik een straat inrij met blauwe borden "stel u open voor emoties, "gevoelens om de hoek" en "zet uw receptor aan voor stemmige gevoelens".

Als homie Wez (stadsgenoot) het ooit eens op kan brengen zich op zijn stalen ros te begeven hierheen en de schijf mee te nemen, wil ik 'em zeker op mijn Clearaudio Emotion leggen ter beluistering en schenk ik er ook wel een koel glas bij. Eerder kan ik niet echt oordelen over de kwaliteit van de productie - de 6 -7 tracks die ik kan beluisteren via YouTube brengen mij echter niet tot het besef dat dit een must-have is

Er zijn dus ook welwillende luisteraars voor wie de muziek van een in hun oren goed album niet behoeft te horen tot een innovatief genre. Je kunt ook normaal luisteren, zonder al die mentale constructies. De gesloten mond van Lura begrijp ik geloof ik wel.

Voor de goede orde, het album van The Common Linnets heb ik nog niet gehoord, het songfestival-
liedje vond ik "wel aardig".

Kunnen we niet gewoon een waardeoordeel uitspreken zonder elkaar te willen overtuigen?
Je vindt iets mooi of niet. En dat kan om verschillende redenen zijn. Klaar. Hoeft niet moeilijk te zijn, toch?

De discussie ging niet zozeer over dit album, maar of er nog vernieuwing in het genre zit.

De vraag is of je het sowieso wel wilt (en moet) vergelijken met andere artiesten. Vaak is het appelen en peren.

Wat overblijft is een naakte beoordeling van het album zelf.

En ik denk dat The Common Linnets er dan helemaal niet eens zo slecht van af komen. Gezien alle reacties rond het Songfestival op Calm after the Storm en de (internationale) rock/pop pers over het album, scoren Ilse en Waylon ruime voldoendes.

Ik kom bij die beoordelingen dan ook niemand tegen die zegt "maar vergeleken met Tammy Wynette of Alison Kraus is het niks". Het heeft gewoon geen nut om dat referentiekader aan te brengen.

Het is gewoon een goed album van DeLange met Waylon, meer niet.

Musician, master of MOR, houdt dingen graag simpel - ik ook, dit album doet mij niets en ik houd graag m'n kleren aan ("naakte beoordeling")

Dat hoop ik wel.

Mooi album wel. Had tot na het songfestival de single nog niet eens fatsoenlijk geluisterd maar toch maar eens een kans gegeven.

Wat mij opvalt bij de samenzang is dat Ilse het meest naarvoren komt. Erg is dat niet want ze is best een fijne zangeres.

Klinkt als een erg waardig product.

Wauw, wat een schitterend album. Staan een stuk of 5 songs op die ook zo naar het Songfestival hadden gekunt. Misschien waren ze niet allemaal even hoog geeindigd, maar dat dan even terzijde.
Mijns inziens kent dit album geen een zwak nummer: het betreft stuk voor stuk mooie countrynummers. De stemmen van Waylon en Ilse mixen perfect en ook los klinken ze zeer aangenaam. Dat dit een Nederlands product is, is iets waar we erg trots op kunnen zijn.
Favorieten: Still Loving After You, Broken but Home, Arms of Salvation, Hungry Hands en het schitterende Love Goes On. Voor mij is het een openbaring en een verrassing dat deze twee samen zo´n schitterend album kunnen maken. Dit brengt mij tot een voor mij hoge score van 4,5*.
Hopelijk blijven ze die score waard bij latere luisterbeurten.

Mooi verwoord en helemaal mee eens!

Inderdaad prachtig, mooi geproduceerd. Op zich niet helemaal mijn genre maar wat Ilse de Lange, Waylon en de andere muzikanten hier hebben neergezet verdient veel lof. Het is niet alleen Calm After the Storm maar ook andere nummers die dit een volwaardig steengoed album maken. Het beste album in dit genre dat ik ooit heb gehoord. Prachtig gezongen, mooi gecomponeerd met schitterende ondersteuning van gitaren, mandoline en banjo. Beste nummers vind ik Calm After the Storm, Before Complete Surrender, Hungry Hands en Broken but Home maar eigenlijk staat er geen enkel slecht nummer op. Complimenten voor de makers!

Ik las vanochtend dat als je de wereldwijde cd verkopen bij elkaar zou optellen dat Common Linnets daarin de 5de plek in neemt, toch een uitzonderlijk succes voor een Nederlandse act!

Mooie plaat. Soms iets te gelikt voor mijn doen, maar genoeg mooie momenten.

Ik vraag me wel af wat de toegevoegde waarde van Waylon is. Zijn stem voegt niet heel veel toe, en hij lijkt niet meegsechreven te hebben aan de nummers.

Als je het boekje doorbladerd zie je dat Waylon aan zes nummers heeft meeschreven, waarvan hij 1 nummer helemaal in zijn eentje heeft geschreven. Ook zijn er behoorlijk wat nummers waarop Waylon de leadzang heeft of zelfs in zijn eentje zingt.

En het nummer dat hij in zijn eentje heeft geschreven is nog een van de beste nummers van de plaat.(where do i go with me) En juist dat ze elkaar zo goed aanvullen is juist wat deze plaat zo goed maakt.

Uitstekende plaat van dit gelegenheidsduo. De countrysnik die Ilse in haar stem heeft past verrassend goed bij het donkere stemgeluid van Waylon, wie meer country in zijn mars heeft dan zijn soulachtergrond doet vermoeden.

4,0*

Ik vind het knap dat er veel mensen zijn die niet door hebben dat Waylon geen soul-achtergrond heeft, maar júist een country-achtergrond.

Volgens mij is Ilse daar zelf medeschuldig aan, omdat alleen haar debuut onder dit genre valt. De popprut die ze daarna is gaan maken vind ik persoonlijk een stuk minder interessant.

Hebben jullie misschien nog iets over het album te melden, heren?

Ik haal de bezem er zo even doorheen. Wederom het verzoek om je te beperken tot de inhoud van dit album, zoals user Lura al aangeeft. Serieuze berichtgevingen omtrent Waylon's absentie inzake de Europese promotietour, die ik overigens niet ben tegengekomen, kunnen geplaatst worden bij de artiestenpagina's. Niet hier.