The Common Linnets - The Common Linnets (2014)

Ik blijf dit album maar draaien en het lijkt per draaibeurt wel meer genieten worden... gewoon een halfje erbij dus! Dat ik ooit zo'n hoge waardering voor Ilse zou kunnen hebben zeg.....

Ik heb hetzelfde gevoel, nooit gedacht dat ik iets van Waylon en/of Ilse Delange zo goed zou waarderen! Ben stiekem ook blij dat dit genre eindelijke wat airplay krijgt op de radio waar ik op het werk toch tot veroordeeld ben . Hup Country!

Mooi album

Het album heeft ook mij positief verrast. Ik heb altijd moeite gehad om buitenlandse producten in het Engels te waarderen (en dat zal ik ook houden), maar dit zit heel goed in elkaar allemaal. Vooral de "up tempo" liedjes waar Ilse het voortouw heeft doen het goed bij mij (Hungry Hands, Before Complete Salvation, Give me a Reason, Broken But Home). Ze klinkt erg overtuigend, vooral in de refreinen, prima gedaan. Wat Waylon betreft springen Arms of Salvation en Where Do I Go With Me eruit. 4 sterren is wel op zijn plaats hier.

De documenaire over het totstandkomen van dit album was trouwens erg leuk om te zien. Mooi om te zien dat Ilse Daniël Lohues heeft benaderd om aan dit project mee te werken!

Topklasse. Ik ben onder de indruk. Vooral de afwisseling Waylon en Ilse de Lange aan de vocals vind ik een goede keuze die de kwaliteit hoog houdt. Ze bootsen niet zomaar americana na, ze doen het gewoon zoals het hoort. Deze cd is fucking great en van het beste dat ik gehoord heb dit jaar. Maar dat verraste me nog niet zo erg, gezien ik het vorige werk van Waylon ook al goed vond. Want zeg nu eerlijk, hij heeft toch ook de grootste verdienste in dit album gehad.

PS : Nederland had het Eurovisie songfestival moeten winnen en niet de conchitaworst

'When Love was King'! Wat een fantastisch nummer, doet een beetje denken aan John Denver's 'Eagles and Horses'. Erg goed album, wat mij betreft stukken beter dan hun solo cd's.

Wat ben ik toch ontzettend lyrisch over dit album. Heb wel eens de muziek van deze artiesten solo gehoord, maar heb me nooit hiertoe aangetrokken gevoeld (en dit zal ook niet gebeuren vrees ik). Maar dit album is pure synergie!!! Wat een heerlijke melodieën, ontroerende teksten en fantastische sfeer!

Ook dient het artwork benoemd te worden: wat een goede vondst om de portretfotografie voor het binnenwerk te gebruiken. De prachtige beeltenis van de 'common linnet', bijna iconisch, op de voorzijde geeft de visuele uitstraling van dit album iets van alle tijden, net als de muziek.

Heb vorige week dit album op een 4 gewaardeerd, ga m nu een half puntje verhogen.

CD wordt leuker met elke keer luisteren. Mooi.

Gewoon een erg mooie cd die je wil blijven draaien.

Volgens mij doe je met deze uitspraak Ilse de Lange, Daniël Lohues en anderen ernstig te kort.

Eerste luisterbeurt en die is heel positief. Voorlopig 4.5, maar misschien krijgt ie de volle mep. Ben niet zo'n fan van ze afzonderlijk, maar samen werkt het perfect. Door de afwisselende lead zang, samenzang en de afwisselende liedjes blijf ik geboeid. Overduidelijk een country/americana sausje' maar het is meer dan dat. Mooi album!

Deze ook maar eens beluisterd. Er was ook geen ontkomen aan. Vrouwlief die de godsganse dag dat songfestivalliedje zingt. Het moest er van komen. En ik vind het nog leuk ook!
Lijkt af en toe wel op Raising Sand van Robert Plant in samenwerking met Alison Kraus. En dat is voorwaar geen vervelend vergelijk.
De songs zijn sfeervol en worden mooi vertolkt. Ik heb alleen wat moeite met de typische country deuntjes met obligaat slide gitaar gejengel als Where do I ... Dat is me te zoet.
Echt een verrassend album. Niet verwacht.

Tssss, ik ben een veelvraat, heb heel wat grenzen verlegd in mijn muzikale luistercarriere, ben gek op de Robert Plant/Alison Krauss CD, maar er zijn voor mij grenzen die ik koester.

Met stijgende verbazing lees ik af en toe de jubel over deze CD. Ik kan er niet over oordelen, doe dat ook niet. Maar Ilse de Lange en Waylon... Nee.

Dat dat bekende liedje 2e is geworden is mij niets waard. Dingedong werd zelfs eerste.

Nu staat deze CD hoger gewaardeerd dan bv de verse Roots. Tssss

Slowchat verwijderd.

Ik ben trouwens zeer over het album te spreken. Ilse vond ik altijd al leuk, maar ik ben door dit album vooral Waylon meer gaan waarderen. Z’n stem past veel beter bij country dan bij die fletse pop/soulnummers waarmee hij voorheen probeerde te scoren. Mooie afwisseling tussen ballads en uptempo nummers en ook vooral ook mooi afgewerkt.

Geniale stunt ook: ze wilden country weer op de kaart zetten in Nederland, en pakken ‘gewoon’ de rest van Europa gelijk mee (Calm After the Storm staat op #9 in de UK Top 40 en het album staat ook gewoon op #40 in de albumlijst)... en dat allemaal dankzij het Songfestival!

De americana is toch op en top Waylons touch...Heb ik het verkeerd of zijn die niet naar Nashville afgezakt voor de opnames?

Ten eerste : Ilse nodigde Waylon uit om samen dit project op te starten
Ten tweede : Ilse was al veel eerder in Nashville geweest dan Waylon en is veel beter in dat wereldje ingevoerd en regelde alle contacten daar
Ten derde : de rol van Daniël Lohues in het gehele proces mag zeker niet onderschat worden

Dit aanmatigende toontje ben ik van jou niet gewend, Zaaf. Voordat je commentaar geeft, beluister eerst eens het album. Het is een goed geproduceerd album, waar veel geweldige muzikanten aan meewerkten.
Trouwens wat is er mis met het liedje Dingedong?!
Ik zie trouwens dat je The greatest hits van de George Baker Selection vijf sterren geeft, dan hou je toch wel van Nederlandse artiesten?!

Vriend Lura. Jammer (maar begrijpelijk) dat je mijn toontje aanmatigend vindt. Dat snap ik.

Ik geef ook geen commentaar op het album, dat kan ik helemaal niet. Ik geef hooguit commentaar op de artiesten, het concept, het eurovisiesongfestivalblablabla. Dingedong, daar heb ik me wel in verdiept, maar noch de tekst, noch de muziek spreekt mij aan. Nee dan George!

Het mag toch niet zo zijn - en de verwijdering van 'slowchat' (wat dit natuurlijk ook is) door een moderator wijst in die richting - dat als men vindt dat een vaderlandsche artiest een mooie plaat maakt, dat er sterke vaderlandsche gevoelens een rol gaan spelen, waardoor iedere criticus wordt beticht van verraad.

Je hoeft toch ook geen programmakenner van PVV te zijn om er sterke weerstand tegen te hebben?

Of is het nu uit?

Dat had ik gelezen dat je geen oordeel hebt over het album, maar wat heb je dan precies tegen deze artiesten?!
Hoe kom je er nu trouwens achter of je stijgende verbazing terecht is of niet?!

hahaha, mij uitdagen om toch die grens over te gaan he?

ik heb vertrouwen in mijn vooroordelen.

en niet meer zeggen dat ik aanmatigend ben he? dat doet zeer.

Dat bepaald je zelf of je die grens over gaat of niet. Zo had ik ook een beetje een vooroordeel over de muziek van The Roots, dat ik eerste instantie niet naar het album Wise up ghost wou luisteren. Maar ik ging wel die grens over, dat is het verschil.
Maar nu weer terug naar het onderwerp, dit voortreffelijke album.

Gewoon luisteren, dit album is toch ook Roots.

Maximaal wortelmuziek met een scheut Americana. Ik snap echt niet waarom het "een voortreffelijk album" zou zijn. Het genre waarbinnen dit album valt is imo qua creativiteit, innovatie en verrassing "as dead as a doornail".

Luister voor de verrassing eens naar bijv Alison Krauss & Union Station - Paper Airplane (2011) of Alison Krauss & Union Station - Lonely Runs Both Ways (2004) en vraag je dan in alle eerlijkheid af hoe reëel een 3,89 voor dit album is.

The Roots worden hier wél vaker gedraaid dan C&W (en andere benamingen), al heb ik voldoende waardering voor het genre (gehad iig). Ik vind het een vergaande vorm van muzikaal chauvinisme.

Ach nee Mjuman, Alison Kraus: alsjeblieft... geef mij maar the Common Linnets!

Hou je er buiten Cock

Al zou Alison je wel van de zonde van profaniteit kunnen afhelpen

Het is: hou je er buiten Cock!

Dat staat er toch

Even iets heel anders, ik heb een gesigneerde dvd van Van Kooten en de Bie, 1 keer raden wat Kees van Kooten daarop geschreven heeft

De verrassing kan hem natuurlijk nog zitten in de kwaliteit van de songs.

Het feit dat ze wat veiligjes in een succesvol genre opereren, maakt nog niet dat "creativiteit en innovatie" per definitie ontbreken.
Dat kan voor deze muziek terecht nog leiden tot enthousiasme. En waarom zouden mensen het dan niet mooi mogen vinden.

Ik hou enkele duizenden slagen om mijn arm, ik heb het hele album nog niet goed gehoord, behalve dan globaal wat minuten via Spotify en ik vind het wat aan de rustige kant. Voor hen die het willen vergelijken met Fleetwood Mac, het heeft hiervoor teveel country-achtige invloeden, is over een heel album bekeken wat te tam en ontbreekt het aan een neurotische Buckingham + zijn broodnodige gitaarwerk.

Toch is het helemaal niet slecht en ik kan prima leven met bijvoorbeeld Give me a reason of When love is king. We moeten niet vergeten dat het een Nederlands album betreft, dat boven zichzelf weet uit te stijgen en zelfs internationale allure uitstraalt. Er is veel belangstelling uit het buitenland en die blijkt ook uit het aantal noteringen dat al is gehaald. Mooie kritieken.

Dan is weliswaar elk vergelijk met andere internationale grootheden als Alison Kraus en Fleetwood Mac (waarom zou dat ook moeten) waarschijnlijk nog te vroeg. Dat neemt niet weg dat er een prima prestatie is neergezet.

En dat zegt iemand die Marco Borsato op 1 heeft staan in zijn persoonlijke top 10!? als er iemand is die aan de door jou aangegeven norm voldoet, is hij het wel.