The Sound - From the Lions Mouth (1981)

Nieuw label, nieuwe kansen, niet waar? "Shock Of Daylight" is ook een voortreffelijk album (of liever EP)!

dan toch een halfje verlaagt en zo net geen top 10

Dit album, dan in de jaren 80 onopgemerkt aan mij voorbij is gegaan, is het meesterwerk van The Sound. De andere albums, hoe goed bij vlagen ook, halen het niet bij deze.
Dank ook aan de platenmaatschappij die het werk van The Sound opnieuw heeft uitgebracht, althans dat begreep ik van mijn platenzaak.
*****

Alicia geeft tegengas, maar ach...ze is nu eenmaal zwaar verslaafd aan "Het Geluid". Je zal het haar hopelijk niet kwalijk nemen dat zij zal gaan piepen..zij vind die andere albums namelijk soms net zo goed als deze. Ze is wel heel tevreden met het feit dat hier op MuMe dit voortreffelijke album goed gewaardeerd wordt en dat is meer dan zij verwacht had toen zij, enkele maanden geleden alweer, op deze site was beland.

the sound verdiend nu eenmaal een groots respect
is niet meer dan terecht dat deze zelfs in de top 100 staat
zelfs in andere lijsten is dit verplicht koek om in top 100's te plaatsen

Tja, The Sound,.... als er één jaren '80-groep is geweest die op het allerhoogste schavot had moeten raken dan is het The Sound wel.

Echo & the Bunnymen, U2 en godbetert Simple Minds haalden wel fame and fortune maar Adrian Borland en de zijnen bleven verweesd achter. Bloody f..cking shame want The Sound was de meest intense en doorleefde van allemaal. Geen pose maar ware passie.

En alhoewel ze eigenlijk geen echt slechte plaat hebben gemaakt is deze From The Lions Mouth hun ware meesterwerk en pièce de resistance. Van de pure dramatiek van Winning (zoek ook de soloversie van Borland op de 2 meter sessies en geniet!!) tot de meest fantastische angstpopsingle Sense of Purpose.

Alles is netjes heruitgebracht op cd en de moeite om massaal aangekocht te worden. Spijtig dat Borland het niet meer mag meemaken maar The Sound verdient opnieuw totale erkenning!

En wees er maar zeker van dat de Editors en Interpols van deze wereld dit verrekt goed hebben bestudeerd. En dat is voor één keer geen schande....

Helaas hebben laatstgenoemde bands flink aan kwaliteit ingeboet vergeleken bij het origineel. Ik legde dit laatst weer eens in mijn cd-speler en elk nummer klopt als een bus! Niet dat rare onderscheid wat Joy Division heeft op Closer (amateuristische orgeltjes bij Isolation), van geniale tot eigenlijk passabele maar eenvoudige nummers, maar gewoon van A tot Z boeiend en net zo adembenemend! Ik kon voor het eerst amper meer kiezen uit welk nummer ik nou het best vind. Elk nummer gaf me dezelfde rush vanaf het begin. Raar dat ik dit nog een tijd op 4,5* heb laten staan. Een evidente 5 sterren!

Daar gaan we weer....

Het ging een tijdje goed, maar je kunt het weer niet laten af te geven op Joy Division en dan met name het meesterwerk Closer.
Vloeit dit nou voort uit jaloezie dat JD de erkenning heeft gekregen, die, volgens jou, The Sound ook had moeten hebben?
Ik heb bijvoorbeeld dit album vele luisterbeurten geschonken en vind dit een overschatte plaat. Door Winning, Fatal Flaw en dat nummer over Ian Curtis kan ik er nog 3.5* van bakken.

Ik kom er gewoon niet over uit iedere keer als ik dit hoor nee, dat heb je goed gezien. Wat een verschil. Maargoed, los van vergelijkingen blijft dit toch een 5. Closer komt niet verder dan 4, vanwege het rommelige begin. Zo klinkt het, hoor ik het en is het voor mij. Nu beter?

keurig

Wat een tegenvaller zeg. Een 2e rangs Joy Division met U2 kenmerken, zonder boeiende nummers.. Ook mist het een goede zanger.

Het klinkt allemaal een beetje hetzelfde voor mij, en of ik het allemaal eerder heb gehoord.

wel, het is een fameus stuk minder dan joy division. dat is zeker waar.

3 sterren

Fameus stuk beter inderdaad! Deze gasten konden spelen, en hoe!!

Misschien moet je hem nog maar eens opzetten, zonder de vergelijkbril en het idee dat alles met JD is begonnen.. deze plaat staat als een huis!

Ja, dank u!

Word strontziek van dat altijd maar vergelijken.

Ach ja, K-R had hem eerst nog op 5* staan... ik hoor liever waarom ie hem zo verlaagd heeft dan voor de zoveelste keer die vergelijking te lezen.

Het kan voor jou natuurlijk nooit die impact hebben die deze muziek voor mij toentertijd wel had,dat kan ik jou niet kwalijk nemen(mijn zoon is ook 19 en kan ook niet warm lopen voor de muziek die ik goed vind

Heeft weinig met impact te maken denk ik, je hoeft er niet met opgegroeid te zijn om het geniale van deze plaat in te zien.



Nu je het zegt, had die niet gezegd dat dit zijn voornaamste MM ontdekking was?
Je kan van smaak veranderen maar om nu op twee weken tijd zo te draaien?

Ik ben het eigenlijk wel met Orbit eens dat deze plaat over de bréédte waarschijnlijk sterker is dan Closer.
Als de laatste drie nummers daarvan hetzelfde niveau hadden gehad als de eerste helft zou ik hem ook zeker geen 5 sterren geven. Maar ja, die laatste drie....... Die zijn een mensenleven aan emotie op zich.

Maar vergelijken is nergens voor nodig. De heren Curtis en Borland kunnen geen van tweeën worden beticht van gebrek aan integriteit en/of intensiteit. Daar hadden ze helaas niet de hand voor aan zichzelf hoeven slaan om dat nog te bewijzen, dunkt mij.

V.w.b. de pretentieuze nep-angst merchants hebben we aan dat ene engerdje van de Cure wel genoeg. (no offense, Robit)

Ik zie er de humor wel van in hoor skyline Ik hecht alleen niet zoveel waarde aan integriteit als sommige muziekluisteraars doen (zeker die van JD!). Als het eindresultaat maar vlamt, en dat doet The Cure op meerdere platen

Ik vind dit ook veel meer vlammen dan welke plaat van JD dan ook, heb van JD nog nooit kippenvel gekregen.. hier bij meerdere nummers. Het klopt gewoon veel beter en het is inderdaad veel consistenter dan de platen van JD.

is allemaal waar, maar voorlopig fameus beu gehoord. efkens in de kast steken die handel. tijdelijk een 3.

maar joy division is gewoon van een andere en veel betere klasse dan deze. joy division had zelfs maar 1 minder nummer. Sister Ray en dat was een cover.

Ga alsjeblieft je mond spoelen, cultuurbarbaar. Dit is tenminste muziek.

heeft er niets mee te maken. deze iets wat te veel beluisterd. nochtans heb ik dat niet met the cure, jd, enz uit die periode. blijkbaar deze te snel de hoogte ingeschoten. laten rusten en we zien wel

Ik snap de vergelijking met Joy Division niet zo; zijn 2 totaal verschillende bands. Muzikaal gezien vind ik The Sound zelfs veel meer weg hebben van The Cure, vooral de bas en gitaar, de zang heeft ook weinig raakvlakken met Ian Curtis, dan eerder richting Gun Club.

Je wordt echt wel stilaan moedeloos van al die bands die op 1 hoop gegooid worden terwijl het enige wat ze gemeen hebben is dat ze goede muziek maken.

Neem nu Silent Air, dat is op zich vrij eenvoudig, maar laat je telkens in stilte achter, mij althans.

Inderdaad, Silent Air is van een ongekende schoonheid. Zo eerlijk en breekbaar + een schitterende tekst.

Laten we inderdaad eens beginnen waarderen wat voor prachtige muziek het begin van de jaren 80 hebben opgeleverd ipv te vergelijken en op al dan niet de hogere "puurheid"factor te beoordelen. Deze muziek is verdomd direct, grijpt je bij de lurven en zit nagenoeg briljant in elkaar... is verder eigenlijk geen vergelijk nodig. De waardering van de plaat hier en op andere muzieksites is dan ook gewoon zeer hoog en terecht. Let's leave it at that.

Muzikaal gezien steekt Het Geluid makkelijk boven het gros van de 80'er jaren wavers uit. Adrian B. is eindeloos meer capabel op gitaar dan, ik noem maar een paar houthakkers, de broertjes Reid van de JaMC. En de heren van JD, hoe fijn ook, waren ook bijna niet onderlegd.
Hoewel Adrian wat techniek betreft toch een wat eigenaardig trekje had. Hij was natuurlijk een Southpaw, maar veel aparter was zijn neiging om zijn rechterduim ónder de nek van de gitaar te laten hangen ipv hem eroverheen te leggen.
De enige andere meneer die ik dat wel eens zag doen was Simon Gallup - die qua uitstraling wmb de ultieme bassist is. (okee okee, toch nog íets goeds aan die flut-Cure, zo aan het eind van 't jaar

Zo, waar is de champagne... All the best voor '08, iedereen.

Jij ook een goed 08, hopelijk ontdek je ooit nog eens waarom The Cure geniaal is

ja maar die wouden ook helemaal niet spelen.
het gaat bij the jesus and mary chain meer om de houding, de leren jassen en de simpliciteit.