Genesis - Invisible Touch (1986)

Nou zou ik toch zweren dat we hier gisteravond nog gezellig over dit album zaten te bomen maar tis opeens van de aardbodem verdwenen?

Je hebt helemaal gelijk! Het ging toch echt over Invisible touch en er werd weinig geouweneeld. Zou er iets mis zijn met de server van musicmeter?

Ik denk het niet... ik had toevallig die Patrick_Bateman bij mijn gebruikersupdates gezet omdat ik het nogal een geniaal persoon vond met zijn quote; hij had zich gisteren ook voor het eerst aangemeld en alle berichten die hij gisteren plaatste (ook bij andere albums) zijn verwijderd, waarschijnlijk op eigen verzoek door een moderator.

Lang verhaal; als je wil weten hoe en wat: PM herman (of event. mij) erover, die stuurt dan een stukje (dat is verwijderd wegens off-topic maar hij heeft opgeslagen voor het geval dat) dat ik laatst heb geschreven over het beruchte geval ''CaliLove'' .

Achso..... mwah lamaar, die Bateman quote is van onze rotzak op pagina 4 ook al te lezen dus zo interessant is het niet.

En on topic: bah, wat een miskleun deze plaat: plastic sound, berekende inhoud en daardoor leeg, zielloos, holle bombast, zelfingenomen geschreeuw van een over het paard getilde Collins. Ik verlaag naar 2.

Zo, dat lucht op, ik heb gezegd.

Land Of Confusion vind ik een geweldig nummer, de rest vind ik maar zo zo. Ik heb hem op mijn harde schijf staan dit album, maar erg veel zin heb ik niet om hem af te gaan spelen. Heb hem wel 2 keer in zijn geheel beluisterd. Vaak genoeg vind ik.

De Peter Gabriel periode lijkt me een veel interessantere. Of in ieder geval de studio albums tot en met 1976. En het live album Seconds Out natuurlijk.

Grootste drollenplaat van Genesis, die van al hun werk nog het meest lijkt op 80's en begin 90's solo-werk van Bill Collins. Phil kan ik het niet meer noemen.

Ach gut, Phil krijgt weer eens klappen...

Dus de man hield er een lucratieve carrière op na. Een carrière dat niet mijn ding is, maar goed... maar als echte muziekliefhebbers moeten we natuurlijk allen tesaam gezellig naar Mike & z'n Mechanics luisteren, niet waar?

Mag ik Paul Carrack een verschil van dag en nacht met ome Phil vinden?

Zoals ik in een eerder bericht vermeld vind ik het een vrij wisselvallig album met enkele zeer sterke tracks (Tonight 3x, Land of Confusion, Domino) en ook minder geslaagde (In Too Deep, Anything She Does) maar de typische gladde jaren '80-productie waarbij de synths teveel overheersen vind ik hier het grootste minpunt.
Genesis mag dan in de jaren '80 het grootste commerciële succes boeken, hun jaren '70-werk met Peter Gabriel vind ik toch wat beter.

Allereerst Musician, complimenten voor dit vergelijk (dat ik nu pas lees), en kan me er ook in vinden.
Maar, kun je me alleen helpen met het verschil tussen 4 en 5 (of is dit verschil puur een verschil op basis van kwaliteit van albums) ?

Eigenlijk wel ja, aangezien zich geen personele wijzigingen hebben voorgedaan.

In 1981 kwam er plotseling een enorme kentering in de muziek van Genesis en de zang van Phil Collins. Dusdanig dat er haast sprake kon zijn van een nieuwe lichting bandleden. Dus daar zit voor velen een enorm onderscheid.

Ben ik het ook mee eens, maar was benieuwd of er nog een reden achter zat die ik niet zag. Akkoord met je verdeling.

Voor mij het minste Genesisalbum. Sommige nummers komen live nog wel aardig uit (met name het beste nummer in mijn ogen, Domino).
Maar in totaal een te weinig organisch geluid en een aantal te vluchtige nummers (IT, ASD, ITD).

Patrick Bateman heeft mij overtuigd om de genesis-albums vanaf Duke en ook een paar van Phil Collins te beluisteren, bij een eerste luisterbeurt denk ik al: dit valt allemaal echt wel mee!
Ik had namelijk veel vooroordelen (waarschijnlijk heeft iedereen die) over Phil Collins, hij wordt bijna bestempeld als de meest commerciële en irritantste muzikant van de jaren 80. (Een beetje zoals Lady Gaga nu?) De mensen worden bijna verplicht om hem slecht te vinden.
Ik ga hem eens deftig de kans geven! Patrick had alvast gelijk over Land of Confusion en In Too Deep! Stiekem is dit echt wel plezant om te luisteren, misschien niet cool, maar ik vind het echt superloos als mensen uitspraken doen over groepen waar ze niet eens hele albums van kennen..

Vergeleken met die Lady Gaga is deze plaat absoluut 5 sterren waard. Vergeleken met wat Genesis tot aan de jaren 80 heeft gepresteerd kom ik niet eens tot de helft daarvan. Maar proberen kun je alles dus sterkte er mee.

Niet alles wat Collins solo deed in de jaren 80 is irritant . Face Valeu en But Seriously zijn prima platen .

Het is gewoon jammer dat Rutherford en Banks te veel wilden meegaan in het Collins solosfeertje . Hier op Invisble Touch wordt dat jammerlijk weer eens duidelijk . Terugluisterend vind ik 'm wel beter dan de vorige titelloze plaat . Ik besluit dan ook om 'm een halfje te verhogen . Voor wat dat waard is .
Domino zit wel prettig inelkaar . Land Of Confusion is een goede song en The brazilian is ook niet verkeerd .
helaas vepest die klinische produktie dan weer een hoop .

Natuurlijk is Land of Confusion de beste nummer, maar wat is dit toch een geweldig album !

ThePrinceOfSymfo denkt daar toch anders over

Throwing It All Away

U neemt me woorden uit de mond.

Ja is toch een geweldige mooi nummer,en de stem van Phil Collins gaat je nooit vervelen

Jeetje al die Invisible Touch adepten ineens. Ik ga van 2.5 naar 2.0 hoor.

Ik snap wel waarom alle progliefhebbers dit album verachten, maar ik vind dit een erg sterk album waar ik graag naar mag luisteren

Er is natuurlijk niets mis mee dat er liefhebbers zijn van de latere Genesis .
Maar je kunt je voorstellen dat er een hoop oerfans afhaakte , waarschijnlijk al vanaf Abacab .

Genesis koos duidelijk voor een breder publiek . Met het solosucces van Collins in het achterhoofd, werd de groep met een progverleden ineens een hitband .
Er wordt met een track als Domino nog enigzins verwezen naar het verleden , maar het is onbegrijpelijk dat er nummers opstaan die zo op een Collins soloplaat hadden kunnen en moeten staan .

Een meer mainstream en poppyer geluid , akkoord , maar probeer dan in ieder geval Genesis te zijn en geen Phil Collins & Band . Met een track als Land Of Confusion kan ik prima leven .
Maar het meerendeel is te spanningsloos en feitelijk Genesis onwaardig .

Mee eens. En slechts 3 ''Genesiswaardige'' nummers op dit album (Tonight, Domino, Brazilian) is gewoon veel te weinig dus is het voor mij ook niet meer dan 2 sterren waard.

En misschien ben ik bij de fans van deze plaat ver in de minderheid maar wat is Land Of Confusion toch een simpele en strontvervelende oorworm. Dat refrein alleen al. De clip was daarentegen wel weer geslaagd.

Dit is bij vlagen simpele popmuziek ja, maar wel van de beste soort. Als Genesisfans nou gewoon eens objectief, zonder vooroordelen, naar dit album zouden luisteren, moeten ze dat toch wel toegeven, ook al is het misschien niet helemaal hun soort muziek.

Daarbij vind ik 'Genesisonwaardig' maar een vreemde term.