Genesis - Invisible Touch (1986)

Als Genesisfan kan ik niet echt van een vooroordeel spreken als ik die plaat al bijna 25 jaar in de kast heb staan. En tja, ''Genesisonwaardig'' heeft als referentie natuurlijk hun meest interessante 70's periode. Daarna kregen we het Phil Collins publiek er bij.

Ik geef nog even niet toe. Als popplaat blijft dit toch wel erg ver achter bij een hoop tijdgenoten. Net als op de voorganger is de plaat een merkwaardig compromis tussen een poging tot eigentijdsheid, een poging tot het maken van een paar klassiek aandoende symfonische nummers en dat alles in een geluidsmix die anno nu erg gedateerd aandoet (vooral: veel gedateerder dan bij een hoop 'echte' jaren '80 bands).

Is ook zo. Maar 't is wel waar.

Live bleken The Brazilian en Domino toch wel goede nummers te zijn, maar goed, daar heb je bij de beoordeling van dit album dan weer niet zo veel aan.

Hier worden de paar nummers die nog wel aardig in elkaar zitten vakkundig om zeep geholpen door de jaren '80-productie, terwijl diezelfde productie aan andere nummers niet eens meer echt iets kon verpesten. Slechter dan Abacab, en dat is nog best een prestatie. Gelukkig herpakten de heren zich op het volgende album weer enigszins.

Interessant: Genesis at In The Studio - inthestudio.net

God zij dank, een medestander .

Dit album wordt gered door Tonight, Tonight, Tonight ; Domino en Land Of Confusion. Verder is het een zwak Genesis album met veel te veel popnummers die echt niet best zijn.

Land Of Confusion is uiteraard niet het beste Genesis nummer maar wel het nummer met 1 van de beste/leukste clips ooit en misschien ook wel het beste Genesis popnummer ( ook al is er natuurlijk ook altijd nog Follow You, Follow Me )

????? Nee hoor dit album is reddeloos verloren. Niets aan te redden.

Dan kan ik het zeker ook verder wel schudden ??

Voor een album dat niet te redden is vind ik een 2 dan nog mild van je ; kom op, dit kan lager!!

Wat er toch altijd mis is met een jaren '80 produktie? Wat een onzin term altijd weer.
Gedateerd? Guttegut, het is ook al weer efkes gelee natuurlijk.
Zelf vind ik bijvoorbeeld de Joy Division en zeker de Pink Floyd albums (om maar even wat te noemen) ook niet van deze tijd/"gedateerd", maar dat zegt nog niet dat ze slecht zijn. Joy Division is bijvoorbeeld nog steeds geweldig.

Land of Confusion is gewoonweg één van de allerbeste jaren 80 nummers, waarbij Domino en Throwing it All Away niet veel voor onder doen. In Too Deep is hier het ondergeschoven kindje.
Anything She Does is wel wat kort door de bocht, maar heeft een lekker tempo en verveelt niet snel. Tonight (3x) is een prima track, maar wat aan de lange kant. Invisible Touch een prima hit en The Brazilian een lekkere afsluiter.

Klopt, ik geef echter een 2,0 uit respect voor Genesis .

Waarmee maar weer eens duidelijk wordt dat de merknaam vaak belangrijker is dan het produkt.

Dat veel muziek uit de 80er jaren gedateerder overkomt dan bijv. veel dingen uit de jaren 70 , lijkt mij wel duidelijk . Die opgeblazen manier van produceren hoort godzijdank tot het verleden , terwijl de sobere manier van produceren juist weer terug is .
Invisble Touch is een plaat die deels door een overgeproductie de nek wordt omgedraait , en blijkt het songmateriaal over de hele linie ook zeggingskracht te missen .
Genesis stond er heus niet alleen in trouwens .

Dat gedateerder ben ik niet met je eens, wel dat er in de jaren 70 soberder werd geproduceerd.
Maar dat wil niet zeggen dat alles in de jaren 70 dan beter is. Dat blijft meer een kwestie van smaak. Zelf vind ik de albums uit de (voornamelijk) begin jaren 80 veel beter dan vrijwel alles uit de jaren 70.

Waar ligt dat aan, denk je? En: vind je de jaren '80 albums van Genesis beter dan de albums van de jaren '70 of moet je daar nog eens aan beginnen?

Geef dan helemaal geen *!!

Musician, goed lezen wat Poeha schrijft!! Ik ken alle Genesis albums van haver tot gort. En ja: ik heb toch ook echt een voorkeur voor de jaren '80 Genesis albums met als absolute mijlpaal......... Je kunt het vast wel raden .

Dank je Poeha Brouwer!

Volgens mij vroeg ik specifiek naar Genesis omdat een algemene ronde jaren 70 tegen jaren 80 nogal vaag is.

En bovendien wordt, zonder veel discussie, het oude werk van Genesis uit de jaren '70 sowieso veel beter beoordeeld dan dat van de jaren '80, behalve dan zo'n beetje in huize Brouwer.

Dus vandaar dat ik benieuwd was naar Poeha's ideëen over de jaren '70 en '80 van Genesis. Als jij die vragen voor iedereen gaat beantwoorden, lijkt mij dat er in reacties een nogal scheef beeld komt te liggen. Dus zelf ook goed lezen svp!

Ik zou niet weten waarom niet. Genesis zijn mijn helden uit de jaren 70 en dan mag ik best een mening hebben over deze gedrochtelijke plaat.

De CD net in handen gekregen uit een inboedel van een ter ziele gegaan café.
Mijn indruk?
Prettige achtergrondmuziek. Stoort nergens. Je kunt er makkelijk doorheen praten. Dat was bij de allereerste albums van Genesis wel ietsje anders. Ik denk dat je er ook wel lekker op kunt dansen. Geen wonder dat ie graag met Philip Bailey een duet opnam. Collins produceerde zijn Chinese Wall. Verder toeterden regelmatig de hoorns van Earth Wind & Fire mee op platen van Genesis. So, what is new?

Toch wil ik met deze constatering de muziek van Genesis (hier en daar ook wel de "Phil Collins Begeleidingsband" genoemd) persé niet diskwalificeren.
Phil Collins heeft de muzikale richting van Genesis richting de popmuziek verlegd. Dat zal bij veel Genesis-fans natuurlijk niet in de koude kleren zijn gaan zitten. Genesis, in dit jasje, zal destijds daarentegen op popfestivals best wel mensen in beweging hebben gekregen.

Mijn vrouw zal blij zijn met dit album. Die krijgt van bijv. teveel Emerson Lake & Palmer of Soft Machine afhangende oren...

Leuke nummers?
De uptempo werkjes: Invisible Touch ,Land of Confusion (nat.!), Anything She Does en Domino. De rest is echt popmuziek die best wel lekker klinkt. Geen revolutionaire muziek meer. Maar goed, we worden allemaal ouder....(en wijzer).

Zal ik nog eens reageren? Ach, laat ook maar...

Ja ik heb ook even geen zin ....

Ach; iemand moet het doen. De echte die-hard Genesis fans doen misschien ook nog wel hun zegje dus daarom eerst maar wat vriendelijk commentaar




Of het nu wel of niet prettige achtergrondmuziek is ( die ook nog dansbaar is ) of niet; in ieder geval is dat niet iets waar volgens mij de meester Genesisfans op zaten te wachten. Na de richting die de solo-albums van Phil Collins op gingen ( waar inderdaad de blazers van Earh Wind & Fire op mee spelen; maar nooit op een Genesisalbum ! ) waren ze er misschien wel bang voor.

Of deze plaat de fans bij optredens in beweging bracht ( bv richting uitgang moet je maar vragen aan mensen die ze zelf live gezien hebben.

Ook of het alleen Phil is geweest die Genenis naar de popmuziek stuurde weet ik niet; daarop kunnen anderen ongetwijfeld meer over vertellen. In ieder geval zijn Michael Rutherford en Tony Banks er dan toch mee accoord gegaan; misschien voor het geld dat lonkte of omdat ze ook "ouder en wijzer" zijn geworden....

Dat was eigenlijk mijn enige zucht-erlebnis, het eeuwige muziekforumcliché dat Phil Collins (in zijn eentje) Genesis "om zeep geholpen" zou hebben. Verder moet iedereen vooral zelf weten wat-ie van deze plaat vindt.

Collins heeft de weg naar het commerciële suc6 ontdekt en daar hebben de heren gezamenlijk hun voordeel mee gedaan. That's All.

Ik sla weer een keer over ...

Ik kan op de cd en elders maar moelijk ontdekken wie welk nummer heeft geschreven. Eigenlijk krijgen ze alle drie de credits voor alle songs.

En dus zijn ze alle drie ook volledig verantwoordelijk voor het gebodene.

Ik vind Invisible touch helemaal nog niet eens het slechtste album, per saldo toch wel weer beter dan Genesis en Abacab.

Het album schurkt qua geluid met nummers als de titelsong, Land of confusion, Anything she does en Throwing it all away op menig moment volledig richting No jacket required van Phil Collins, zijn derde (succesvolle) soloalbum van net een paar maanden eerder.

Daar lees ik dan uit af dat qua songwriting naar alle waarschijnlijkheid het stempel van Collins zwaar drukt op Invisible touch; dat gaat dan vrijwel geheel ten koste van het symfonische geluid van de band.

Maar ik zeg er gelijk bij dat ik geen hekel heb aan No jacket required en dat ik daarom Invisible touch ook nog redelijk kan hebben. Met de symfo tot en met Duke van de groep Genesis heeft het natuurlijk vrijwel niets meer te maken.

Jawel, op het album 'Abacab' (op het nummer "No Reply At All" om precies te zijn. Overigens ook op de losse single "Paperlate").

Toen was het inderdaad snel gedaan met de blazers. De kritiek hierop was ook niet mis kan ik me nog herinneren.

Maarre............ komen de ''blazers'' op ''Anything She Does'' nou uit het klavier van Banks of zijn ze ook echt?